Chapter 5( unang himas)

Matapos kaming kumain ay umakyat na kami sa itaas. Pagdating sa kuwarto ni Amarah, agad akong naligo at nagbihis ng komportableng pantulog. Samantala, si Amarah naman ay parang wala nang pakialam sa nangyari kanina. Mas ikinagulat ko pa nang makita ko siyang uminom ng sleeping pills.

"Baliw ka talaga," natatawa kong sabi.

"Kailangan ko ng tulog. Ayokong isipin si Daddy," sagot n'ya bago humiga sa kama.

Hindi nagtagal ay nakatulog na rin s'ya.

Naiwan akong gising at nakatitig sa kisame. Ilang beses akong nagpabalik-balik ng higa ngunit hindi pa rin ako dinadalaw ng antok.

Nang tingnan ko ang oras sa cellphone ko, alas-onse na pala ng gabi. Napabuntong-hininga ako. Dahil wala naman akong magawa, naisipan kong bumaba at magpahangin sa hardin.

Tahimik ang buong bahay habang dahan-dahan akong naglalakad pababa ng hagdan.

Paglabas ko sa garden, agad kong naramdaman ang malamig na simoy ng hangin. May ilang upuan doon at sapat na ilaw mula sa mga garden lamps kaya hindi gaanong madilim ang paligid. Tahimik akong naglakad papunta sa isa sa mga upuan.

Ngunit bago pa man ako makaupo, may nakita akong pamilyar na pigura.

Natigilan ako. Nandoon ang daddy ni Amarah. Mukhang kararating lamang nito sa garden. Agad akong nailang. Balak ko sanang bumalik na lamang sa loob ng bahay upang hindi siya maistorbo. Ngunit bago pa ako makatalikod, narinig ko ang boses n'ya.

"Athena." Tawag nito sa'kin.

"Wala akong nagawa kundi ang lumapit sa kanya. Tahimik akong naglakad papunta sa kinauupuan niya sa garden. Habang papalapit, napansin ko ang bote ng beer na hawak niya. May isa pang nakapatong sa maliit na mesa sa tabi n'ya. Mukhang matagal na siyang nakaupo roon.

Bahagya rin akong nagulat nang mapansin kong tila nakainom na siya. Hindi naman siya magulo o maingay, ngunit halata sa kanyang mga mata at kilos na medyo tinamaan na siya ng alak. "Good evening po," mahina kong bati. Bahagya siyang tumango. "Good evening." Saglit na katahimikan ang namagitan sa amin.

Hindi ko tuloy alam kung dapat ba akong umupo o bumalik na lamang sa loob ng bahay. "Pasensya ka na sa nangyari kanina," bigla n'yang sabi. Napatingin ako sa kanya. "Po?" "Kay Amarah." Agad akong umiling. "Hindi po, okay lang po." Napabuntong-hininga siya at sumandal sa kanyang upuan.

"Matigas kasi ang ulo ng batang 'yon."

Hindi ko napigilang mapangiti nang bahagya. "Totoo po." Natawa siya nang mahina. Sa unang pagkakataon, nakita kong medyo nawala ang seryosong ekspresyon sa kanyang mukha.

"At ikaw naman, nadamay pa." Agad akong napailing. "Kasalanan ko rin naman po. Nagsinungaling din ako." "Totoo."

Napayuko ako sa sagot niya. Ngunit makalipas ang ilang segundo ay muli siyang nagsalita. "Pero alam kong hindi ikaw ang may pakana." Napatingin ako sa kanya. Sa ilalim ng ilaw sa garden, mas malinaw kong nakita ang pagod sa kanyang mga mata.

Parang ilang araw na siyang kulang sa pahinga. "Nag-aalala lang po siguro kayo kay Amarah," maingat kong sabi. Muli siyang napabuntong-hininga. "Hindi siguro."

Bahagya siyang ngumiti. "Talagang nag-aalala ako." Tahimik akong tumango.

Bilang nag-iisang anak, alam kong napakahalaga ni Amarah sa kanya.

At sa sandaling iyon, hindi ko nakita ang mahigpit at nakakatakot na ama na kilala ko. Kundi isang amang handang gawin ang lahat para maprotektahan ang kanyang anak. Dahil doon, hindi ko maiwasang makaramdam ng kaunting awa para sa kanya. At sa unang pagkakataon, naging magaan ang pag-uusap namin nang kaming dalawa lang.

Ilang sandali pa kaming nanatiling tahimik. Tanging tunog ng hangin at mga kuliglig sa hardin ang maririnig sa paligid. Maya-maya ay tumayo s'ya mula sa kanyang kinauupuan. Akala ko ay papasok na siya sa loob ng bahay kaya bahagya akong nakahinga nang maluwag.

Ngunit nagulat ako nang humakbang siya palapit sa akin. Nanatili akong nakaupo habang siya ay nakatayo sa aking harapan. "Po?" nagtataka kong tanong. Bahagya s'yang yumuko, dahilan upang mapansin ko ang seryosong ekspresyon sa kanyang mukha. Bigla akong nailang.

Hindi dahil sa anumang masamang dahilan, kundi dahil hindi ako sanay na kaming dalawa lamang ang magkausap nang ganito. "May dahon sa buhok mo," mahinahon niyang sabi. Natigilan ako.

Dahan-dahan niyang itinuro ang aking buhok at bahagyang ngumiti. Agad kong hinawakan ang aking ulo at nakita nga ang maliit na tuyong dahon na marahil ay nadikit habang naglalakad ako sa hardin.

"Ah... salamat po," nahihiya kong sabi. Tumango lamang s'ya bago muling tumuwid.Hindi ko alam kung bakit, pero pakiramdam ko ay lalo akong nailang sa simpleng sitwasyong 'yon. Marahil dahil sa katahimikan ng gabi. O marahil dahil sa seryosong paraan ng kanyang pagtingin. Ngunit agad kong itinaboy ang kung anu-anong iniisip ko. S'ya ang ama ng matalik kong kaibigan.

Pero yumuko s'ya ulit ay bigla Akong hinalikan. Bahagya kopa s'yang tinutulak nong una pero na dala ako. Nag sipadahan kami ng dila, hanggang sa umabot na yong halik nya sa leeg ko. "Ummmh ahh." Napapa ungol ako sa ginagawa n'ya pero imbis na pingilan ko s'ya ay na gugustohan ko Ang ginagawa n'ya.

Hanggang sa bumalik yong halik nya sa bibig ko nag halikan kaming muli, nag lakbay yong kamay nya sa katawan ko Hanggang sa pinasok nya na ito sa loob ng Damit. "Ahhhh ummmhh Tito." Ungol ko.

Dahan-dahan n'ya na Akong binuhat papasok sa loob wala Akong nagawa di ko din napilan yong Sarili ko.

Pumasok kami sa Kwarto n'ya. Bahang Buhat buhat nya padin ako. Parang na gugustohan kopa yong ginagawa nya Sakin kahit daddy pa sya ng best friend ko ay bahala na.

Binababa nya ako sa kama n'ya, Saka nya dahan-dahang hinubad yong Damit ko. Tumambad sa kanya Ang malulusog Kong bulkan. "Shiit auummmhh" Saka nya sinubo Ang isa habang Ang isang kamay ay nasa kabilang soso ko. Dahan-dahang hinihimas Ang mga ito. "Tito ahhhhhh Ang sarap po ammhh Tito." Ungol ko.

Hanggang pumasok na yong kamay n'ya sa short ko, hinihimas Ang ma masa-masa Kong talaba dahil sa ginagawa n'ya. "Aaaaahh," rinig Kong ungol n'ya... Unti-unti nyang hinubad Ang short ko pati nadin yong panty ko. Saka sya nag hubad ng Damit at muli Akong hinalikan sa mga labi ko. Tumutugon ako sa lahat ng halik na ginagawa nya Sakin.