Chapter 4

Pareho kaming nakatingala sa malaki at napakataas na building na ito sa harapan namin. Pareho din kaming nakanganga habang manghang mangha sa nakikita. Ngayon lang ako nakakita ng ganito klaseng kalaking building kaya naman hindi ko mapigilang ma-amaze. Hindi lang ako sigurado kay Astrid dahil mayaman naman ang pamilya niya at may ganito rin silang kompanya.

"Ang laki at ang taas pala talaga ng empire na 'to. Sa TV ko lang 'to nakikita, e," ani Astrid at bumaling na sa akin.

"Okay lang ba ang itsura ko? Presentable naman?" Biglang tanong niya kaya nangunot ang noo ko.

Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa at tumango. "Ayos naman. Bakit?"

"Tatiana, alam mo? Para kang taga probinsya na ngayon lang lumuwas pa maynila. Mga malalaking negosyante at minsan pa nga'y may mga artista ang nagagawi sa building na ito. Malay mo may biglang mangyari at makita tayo sa TV. Dapat maganda ako 'no!" Sambit niya at humalakhak pa.

Nang tuluyan kaming makapasok sa lobby ng empire ay mas lalo lang ang napanganga dahil sa sobrang ganda at cozy sa buong lugar. Sobrang laki ng loob at iilang mga emplyedo ang mga dumaraan suot ang kani-kanilang magagarang corporate attire.

"Miss, we're looking for Jameson Luke Montgomery. Nandito ba siya?" Dinig kong tanong ni Astrid sa babaeng nasa front desk.

Nang balingan ko sila ng tingin ay nakita ko ang pagtaas ng kilay ng babaeng ito sa kaibigan ko. Tila nais pa nitong tumawa.

"I don't mean to offend you, Ma'am, but do you have an appointment with Mr. Montgomery?" Tanong pabalik ng babaeng receptionist.

"Wala, e. Kailangan ba ay mayroon? How about the chairman, Mr. Pablo Montgomery? May importante lang na sasabihin itong kaibigan ko sa kaniya," aniya at hinila pa ako.

Saglit na sumulyap sa akin ang babaeng receptionist at umirap pa.

"I'm sorry, Ma'am, but you need to set an appointment first to talk to the chairman. Hindi basta-bastang tao ang ninanais ninyong kausapin. Makakaalis na kayo."

I raised a brow on her.

"Can't you just tell Jameson we're here? Sabihin mo ay nandito ang babaeng binuntis niya. How about that, miss?" Diretsong sambit ko sa kaniya.

Nakita ko ang pagkatigil nito na tila gulat na gulat sa sinabi ko, ngunit agad ding napalitan iyon ng nakakainsultong halakhak.

"I see. You're one of the fans of Mr. Jameson Montgomery. Ma'am, I'm sorry, but I can't tell that to sir James. Marami na hong gumamit ng ganyang rason para magkapera kaya makakaalis na ho kayo."

Nagpanting ang tainga ko dahil sa narinig ko. Ibig kong hablutin ang nakalugay niyang buhok at tusukin ang mga mata niyang patuloy ang pag-ikot sa ere. Ipakain ko kaya sa kaniya ang pregnancy test na ginamit ko nang malaman niya kung ano ang sinasabi niya?

"Miss, if I were you, I'll be careful with what I'm saying, especially since you don't even have an idea who we are. Sa oras na makausap ko ang may-ari ng empire na ito ay ikaw ang unang- unang ipatatanggal ko, Sarah," matapang na sinabi ni Astrid bago pa man ako makapagsalita.

Sinulyapan ko ang name tag na nakakabit sa kaniyang uniform at doon ko nakita ang pangalan niya. Natawa ako nang makita ko ang takot sa mga mata niya.

"Pasensya na po, Ma'am-"

"What's going on here, Sarah?"

Lahat kami ay napalingon sa lalaking nagsalita. Saglit na nangunot ang noo ko at pinakatitigan ang lalaking ito na nakatingin din sa akin sa pag-aakalang siya si Jameson, but no, hindi siya. Awra pa lang ay magkaibang magkaiba na. Plus the outifit. Hindi ganitong outfit ang sinusuot ni Jameson dahil nagbabanda ito. This is probably Jackson Lucas. Or not?

"Sir, hinahanap nila si Mr. Chairman at gusto raw pong makausap-"

"Ikaw na naman?"

Oh, yeah. Ito ang Jackson na nakaharap ko sa restaurant. Hindi iyong Jackson na iniwanan ako ng nakakaadik na halik. Kaunti na lang ay malapit na akong ma-convince na tatlo silang magkakamukha!

"Tara na nga," bulong ko kay Astrid at hinila na siya palabas.

Ngunit bago pa ako makakilos ay ramdam ko agad ang mahigpit na hawak niya sa wrist ko kaya umangat ang tingin ko sa kaniya.

"What are you doing here causing trouble again? Ano pa ba ang kailangan mo?" Mariin niyang tanong sa akin at pilit hinihinaan ang boses upang siguro ay hindi makatawag ng atensyon.

"Hindi ikaw ang ipinunta ko rito kaya bitawan mo ako," ani ko at pilit na tinanggal ang pagkakahawak niya sa akin ngunit sobrang higpit no'n kaya wala akong nagawa.

"Then what do you want from my father, huh?"

"I'm not here to see your father. I'm here to see your twin brother. Bitawan mo ako!" Halos hiyaw ko sa kaniya at nagpumiglas sa hawak niya, ngunit dahil malaking lalaki siya ay wala ulit akong nagawa kaya halos murahin ko na siya.

"What's going on here?"

Muli ay sabay-sabay kaming napalingon sa nagsalita at doon ko na nakita ang totoong Jameson. Nakita ko ang pagbaling ng tingin nito sa kambal niya at sa kamay nitong nakahawak sa akin.

"Grabe! Pinalilibutan ako ng mga gwapo!" Dinig kong bulong ni Astrid sa gilid ko.

Akala ko ay bibitawan na ako ni Jackson nang bumaba ang kamay niya ngunit hindi nangyari kaya nilingon ko siya. Nakatingin din ito sa kambal niya habang hawak-hawak ang kamay ko. Nang tingnan ko si Jameson ay nakatingin na ito sa akin.

"Tatiana..."

Napanganga ako nang marinig ko iyon. Bigla siyang lumapit sa akin at saglit na sumulyap pa sa tiyan ko.

"I'm sorry," he uttered which surprised me.

Nangunot ang noo ko. "Huh?"

Anong nangyayari? Bakit siya nagsosorry? Bakit tila naaalala na niya ako? Ang weird ng kambal na ito, ah!

"I hope you understand why I said that the other night. I'm sorry. Let's start this in a proper way and in a way you want," pagpapatuloy niya. Nanatili lang akong nakatingala sa kaniya dahil napakatangkad nito.

Ni hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko dahil sa sobrang gulat sa inaakto niya ngayon.

"Anong sinasabi mo?"

"Live with me. I will take you to the mansion nang sa gano'n ay mas maalagaan ko kayo ng magiging baby natin."

Tuluyan na akong napanganga nang marinig ko iyon. Hindi pa nga ako nakakapag react ay narinig ko na ang ngisi ng Jackson na ito sa gilid ko. Hawak pa rin niya ang kamay ko.

"I see. Now I know you want the big thing instead of starting from the small thing, huh. That's what you are." Dinig kong sambit niya at tuluyan nang binitiwan ang kamay ko. Nang tingnan ko siya ay doon ko nakita kung ano ang tinutukoy niya.