Se connecterShare
Destiny 73
Dernière mise à jour:
2026-01-18 20:18:52
Latest chapter
PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก Destiny 163
“มันเป็นที่แสนวิเศษ ฉันเคยได้ใช้เวลาร่วมกันกับเอริคไม่ว่าผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่มีทางลืม” น้ำเสียงที่อ่อนลงเมื่อได้พูดถึงเรื่องราวในอดีต“ถ้ารักเอริคมากขนาดนั้น เธอทำร้ายเขาไปทำไม”“ทำลายความเชื่อใจ ทำลายความรักที่เขามีให้เธอ มาตอนนี้เธอจะมาเรียกร้องอะไรจากเอริคอีก ที่ผ่านมาเขายังเจ็บปวดไม่พออีกหรอ”“กรี๊ดด! ไม่ต้องมาพูดอะไรกับฉันทั้งนั้น มันก็เพราะแม่ของแกนั่นแหละ!”หมับ! เอวาลินจับไปที่ผมเรเน่ออกแรงกระชากผมเรเน่จนเธอหน้าหงาย เรเน่จับไปที่ข้อมือเล็กของเอวาลินข้างที่ถือมีด เธอดันมันไว้ไม่ให้เข้ามาใกล้“ที่ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ก็เพราะทุกคน ทุกคนต่างทอดทิ้งฉัน!”“เธอเอาแต่โทษคนอื่น เธอเคยลองมองย้อนกลับมาบ้างไหมว่าที่เขาทำไปแบบนั้นมันเพราะอะไร”“ฉันไม่ฟัง! แกมันไม่รู้อะไรแกไม่ต้องพูด! แกไม่เคยถูกทิ้งแกจะไปรู้อะไร! ใครๆ ก็ต่างรักแก!”“ฉันเองก็เป็นคนที่โดนทิ้ง เธอพูดออกมาได้ไงว่าฉันจะไม่รับรู้ว่าการโดนทิ้งมันรู้สึกยังไง” เอวาลินลดมือลง ค่อยๆ ปล่อยมือออกจากผมของเรเน่คนที่ถูกทิ้งมันคือเธอ การที่ไม่เคยรับรู้เลยตลอด21ปีที่ผ่านมาว่าพ่อแม่ตัวเองเป็นใครมันก็คือเธอ แต่เธอก็ไม่เคยเลยที่จะคิดโกรธแค้นเ
PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก Destiny 162
ร่างบางหลังจากใส่เสื้อผ้าเสร็จ เธอได้มองไปที่มือตัวเองก่อนจะมีความคิดที่แรกเข้ามา เธอหยิบเข็มที่ติดกับเสื้อหรือคือเข็มตรามหาวิทยาลัยฉึก! เธอแทงเข็มลงไปที่นิ้วมือของตัวเองอย่างแรง จนเลือดสีแดงสดไหลออกมา เรเน่ใช้นิ้วที่มีเลือดไหลเขียนลงไปที่ประตูว่า เอวาลิน ช่วยด้วย!ปึ้งๆ เสียงเอวาลินทุบประตูห้องน้ำ“ออกมา! มันนานเกินไปแล้ว!”“หรือจะให้ฉันเข้าไปช่วยละห๊ะ!”“ไม่ต้อง! เสร็จแล้ว” เรเน่รีบตะโกนตอบ เก็บเสื้อผ้าเธอลงถุงเรียบร้อยพร้อมกับเช็ดเลือดที่นิ้วพยายามกดไม่ให้เลือดไหลออกมา ไม่งั้นเอวาลินคงจะจับสังเกตได้แกร๊ก เรเน่ค่อยๆ เปิดประตูออกมา เอวาลินดึงแขนเรเน่มาใกล้ตัวก่อนจะใส่หมวกบักเก็ตสีดำกับหน้ากากอนามัยสีดำ เรเน่อยู่ในชุดกระโปรงสีขาวยาวจนถึงเข่า“ถ้าแกร้องให้คนช่วยหรือตุกติกอะไรก็ตาม มีดเล่มนี้มันจะปักลงไปอยู่ในตัวแก!”มีดจ่ออยู่ข้างลำตัวร่างบาง สองสาวที่พากันเดินออกมาจากห้องน้ำ ด้วยความที่วันนี้เป็นวันธรรมดาทำให้ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่าน สะดวกต่อการพาใครสักคนออกมาได้โดยที่ไม่มีใครสนใจ“เราจะไปที่ไหน”“ไม่ต้องรู้หรอกเพราะแกอาจจะไม่ทันได้รู้เลยก็ได้ว่าฉันพาไปที่ไหน…” น้ำเสียงที่แสนอำมหิต แสยะ
PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก Destiny 161
“ถ้าไม่มีแก ถ้าไม่มีแกสักคนแม่ก็คงไม่ทิ้งฉันหรือเลือกฉันไม่ใช่แก!”เอวาลินเหมือนคนเสียสติ ตะโกนด่าทอเรเน่มีดที่จ่ออยู่มันก็เกือบจะโดนใบหน้าเรเน่ดีที่เธอถอยไปข้างหลังตุบ เอวาลินขว้างถุงใบใหญ่มาให้เรเน่ พร้อมกับกระชากกระเป๋าสะพายข้างของเรเน่มาถือครองเอาไว้ ซึ่งมันมีทุกอย่างอยู่ในนั้น“เข้าเปลี่ยนชุดซะ ถ้าแกไม่ทำรู้ใช่ไหมว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าไม่อยากตายอยู่ในห้องน้ำก็ทำตามที่ฉันบอก”“รู้ใช่ไหมว่าสิ่งที่เธอกำลังทำมันไม่ได้ส่งผลดีต่อเธอเลย และเอริคจะไม่มีทางปล่อยเธอไปเฉยแน่ๆ”“แกกล้าขู่ฉันหรอ!” เอวาลินยื่นมือไปกำผมเรเน่ดึงกระชากจนใยหน้าสวยแสดงออกถึงความเจ็บปวด“ฉันไม่ได้ขู่! ลูกน้องเอริคก็อยู่ที่นี่เธอไม่มีทางผ่านพวกเขาไปได้หรอก” เรเน่หาวิธีทำให้เอวาลินรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาบ้าง“หึ แกคิดว่าฉันไม่รู้หรือไง รีบไปแต่งตัวใหม่ซะ”“ยื้อเวลาไปก็ไม่ได้ช่วยให้แกรอดไปจากฉันได้หรอกยัยน้องสาวคนสวย”“ความจริงเอริคเขาก็แค่ใช้แกเป็นตัวแทนฉัน เขายังรักฉันอยู่” เอวาลินวนพูดซ้ำไปซ้ำมาอย่างคนเสียสติ“…” เรเน่เลือกจะเงียบ พูดอะไรไปตอนนี้ก็เปล่าประโยชน์เอวาลินตามเรเน่มาถึงในมหาวิทยาลัยได้แปลว่าเธอเองก็วางแผน
PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก Destiny 160
แกร๊กจังหวะนั้นที่ร่างบางได้เปิดประตูออกมา เมื่อประตูห้องน้ำที่ถูกเปิดออกช้าๆ ก็ปรากฏผู้หญิงร่างบางที่แสนจะคุ้นเคยยืนอยู่ด้านหน้าของเรเน่!!“ไง ไม่เจอกันนานเลยนะคะคุณน้องสาวคนสวยของพี่!!”เธอรู้ทุกอย่างรวมไปถึงความจริงที่ว่าเรเน่คือน้องสาวแท้ๆ ของเธอด้วย! ที่ผ่านมาเธอติดตามสืบเรื่องของเอริคมาตลอดถึงจะเป็นอะไรที่ยากมากก็ตาม แตาเธอก็ได้รู้ความจริงที่ว่าเรเน่คือน้องสาวของเธอ!!“เอวาลิน…” เรเน่อุทานชื่อบุคคลที่ยืนประจันหน้ากับเธอ เอวาลินสวมใส่เสื้อฮู้ดดำคลุมหัว พรึ่บ จังหวะที่เธอถอดฮู้ดออกมันเปิดเผยให้เห็นใบหน้าที่มีร่องรอยถูกกรีด“เอ..เอวาลินหน้าเธอไปโดนอะไรมา” ถามออกมาด้วยความตกใจและเป็นห่วง“แกถามว่าหน้าฉันไปโดนอะไรมาหรอ? หึ แกไม่รู้มันจะดีกว่านะ” พูดพลางจับไปที่ใบหน้าตัวเอง“แกมีความสุขมากเลยใช่ไหมล่ะที่ผ่านมา” น้ำเสียงที่พูดออกมาอย่างไม่พอใจ เธอก้าวเดินเข้ามาใกล้ตัวเรเน่ก่อนจะจับไปที่แขนเล็ก“จะทำอะไร ปล่อย!” เรเน่เริ่มเสียงแข็งขืนตัวไม่ยอมไปตามแรงดึงของเอวาลิน“แกต้องไปกับฉัน!”“ทำไมฉันต้องไปกับเธอ! ปล่อย เอวาลินฉันบอกให้ปล่อย!” เรเน่ออกแรงสะบัดแขนออกฟึ่บ! เอวาลินกระชากมีดขนาดพกพา
PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก Destiny 159
“เอริค เจอกันตอนเที่ยงนะคะ” เธอเอ่ยพร้อมรอยยิ้มหวานก่อนจะยกมือขึ้นมาโบกบ๊ายบายก่อนจะเดินเข้าไปในตึกคณะ“คอยดูแลเธอห้ามให้คาดสายตา”เอริคหันไปสั่งโจอี้และจอร์ชที่ทำหน้าที่ดูแลเธอที่มหาวิทยาลัยและยังมีลูกน้องคนอื่นๆที่เฝ้าตามจุดต่างๆ ของมหาวิทยาลัย“รับทราบครับ!!”สองหนุ่มหัวหน้าบอดี้การ์ดเอ่ยรับอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาอาจจะไม่สามารถเข้าไปในตัวตึกได้แต่ก็ได้เจาะกล้องวงจรปิดในตัวตึกและตามดูนายหญิงอยู่ทางด้านเอริคเขายังคงตามหาตัวคนทำและได้รับข้อความให้ไปพบใครบางคน“หวังว่าจะเจอตัวคนทำภายในวันนี้”เสียงเรียบนิ่งเอ่ยบอก“ครับนายท่าน พบก็คิดว่าเราคงจะได้เจอตัวมันเร็วๆนี้”นิคตอบกลับมา ขับรถมุ่งตรงไปยังจุดหมายเรเน่เมื่อมาถึงเธอก็เข้าห้องสอบทันทีเกือบจะเข้าไม่ทันเสียแล้ว ใช้เวลาสอบไปเกือบสองชั่วโมง“เป็นไงแกทำข้อสอบได้กันปะ”พอทั้งสามเดินออกมาหน้าห้องลูกแก้วก็เอ่ยถามเพื่อนทั้งสองทันที“พอทำได้ แต่ยากมากนะ”พริมโรสตอบกลับไปพร้อมกับกุมขมับ“ก็คิดว่าน่าจะผ่านนะ”เรเน่ตอบ“แล้วนี่แกต้องกลับเลยใช่ไหม”ลูกแก้วถามเรเน่ต่อ สีหน้าก็ดูเป็นห่วงเพื่อนรัก“อืม ยังไงถ้าเจอตัวคนทำฉันคงจะได้กลับมาเที่ยวเล
PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก Destiny 158
หลังจากที่ร่างบางส่งข้อความคุยแชตกับเพื่อนสาวคนสนิทจบไป เธอก็รีบแต่งตัวแต่งหน้าให้พร้อมสำหรับการออกไปมหาวิทยาลัย ถึงแม้มันก็จะลำบากอยู่นิดหน่อยเพราะมือข้างที่เจ็บเป็นข้างที่เรเน่ถนัดที่สุด ยังคงไม่ชินเหมือนเดิม“ใส่ดองได้ไหม”เสียงเอริคเอ่ยถามจากข้างหลัง ถึงจะยังรู้สึกไม่พอใจกับการต้องปล่อยให้เธอออกไปแต่ในเมื่อเธอเลือกแล้วเขาก็ต้องยอม“ยากนิดนึงค่ะ มือข้างที่เจ็บเป็นข้างที่ฉันถนัด” จบคำตอบจากเธอเขาก็รีบเดินเข้ามาแล้วช่วยจับเสื้อนักศึกษาตัวเล็กสวมใส่ให้เธอพร้อมกับติดกระดุมให้ทุกเม็ด และยังช่วยจับกระโปรงใส่ให้อีกด้วยเรียกว่าเขาแต่งตัวให้เธอเลยจะถูกเสียกว่า คล้ายคุณพ่อแต่งตัวให้ลูกสาวไปโรงเรียน“ขอบคุณนะคะเอริค” “รางวัล” น้ำเสียงทุ้มต่ำของมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นเอริคยื่นหน้าเข้าไปใกล้ เธอรู้ดีว่าเขาต้องการอะไรร่างบางยื่นหน้าไปหอมที่แก้มของเขาเสียงดังฟอดใหญ่“พี่ไม่อยากให้เธอออกไปไหนเลย”เอริคโอบกอดเธอไว้อย่างแน่น ร่างบางตบลงบนหลังของเขาเบาๆ“ฉันไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ไม่แน่คนทำอาจจะหนีไปแล้วก็ได้เพราะเขากลัวพี่ไง”“ถึงมันหนีไปแล้ว พี่ก็จะลากคอมันมากราบขอโทษเธอและฆ่ามันทิ้ง!”เธอก็รู้สึกก
Vous vous intéresseriez aussi à
