공유

Chapter 7

작가: MystiCat
last update 최신 업데이트: 2026-02-07 19:20:52

Javier’s POV

“Can I have you?”

Hindi ko alam kung bakit ’yon ang nasabi ko. Lumabas lang siya, parang matagal nang naghahanap ng daan palabas. At sa sandaling nasabi ko ’yon, para bang wala na ’kong balikan.

Hindi siya sumagot.

Pero hindi rin siya umatras.

At doon ako mas lalong nahirapan huminga.

Mas lumalim ang halik ko hindi dahil gusto kong bilisan, kundi dahil parang kailangan ko. Ramdam ko ’yung kamay niya sa’kin, mahina sa una, tapos mas sigurado, mas buo. Para akong sinabihan nang walang salita na nandito lang ako.

Nang mapansin kong nahihirapan siya sa pwesto namin, gumalaw ako agad, maingat. Ayokong masaktan siya. Ayokong magkamali. Pero kahit bumangon ako, kahit inayos ko ang pwesto namin ay hindi pa rin kami naghiwalay. Parang may humihila sa’min pabalik sa isa’t isa.

Hinawakan ko ang likod niya bilang suporta.  Doon ko naramdaman ang kamay niya sa batok ko hindi para pigilan, kundi para ilapit pa. Parang may apoy na dumadaan sa katawan ko, diretso sa dibdib.

Huminto ako.

Pinilit kong huminto.

Hinahanap ko ang mga mata niya, kasi kailangan kong makita kung nandito pa rin siya. Kung kasama ko pa rin siya sa sandaling ’to.

“Just tell me if you want me to stop.”

Paos ang boses ko. Hindi ko alam kung dahil sa lagnat, sa pagod, o sa bigat ng pagpipigil. Sinasadya kong bigyan siya ng oras. Ng espasyo. Kasi kapag tinuloy ko pa… baka hindi na ’ko umatras.

Hindi siya nagsalita.

Sa halip, hinila niya ako palapit banayad, pero malinaw ang ibig sabihin.

Napapikit ako saglit, parang nagdarasal na huwag akong tuluyang mawalan ng kontrol.

“Are you sure about this?” bulong ko. “Kasi pag tinuloy natin ’to… hindi na ’ko makakapagpigil.”

Hindi pa rin siya sumagot.

Siya na mismo ang humalik sa’kin.

At doon ko naramdaman kung gaano ako kahina.

Mabilis ang halik niya. Mariin. Parang wala nang tanong, wala nang alinlangan. Tinamaan ako hindi lang sa labi kundi sa lahat ng pilit kong binuong depensa. Alam kong mali ’to. Alam kong ilang araw pa lang… pero sa sandaling ’yon, parang wala na ko sa sarili.

Inayos ko ulit siya, mas maingat. Mas maalaga. Kahit nag-aapoy na ang pakiramdam ko, pilit kong hininaan ang galaw ko. Tumingin lang siya sa’kin yung tingin na hindi humihingi, pero naghihintay.

Hinalikan ko siya ulit. Mabagal. Parang sinusubukan kong tandaan ang bawat segundo, kasi pakiramdam ko pag tumigil ako, mawawala lahat.

“Hhmmm…” Isang munting tunog ang kumawala sa kanya, at doon ko muntik nang tuluyang bitawan ang huling hibla ng pagpipigil ko.

Huminto ulit ako, noo ko halos nakasandal sa kanya.

“Do you want me to stop?” huli kong tanong.

Umiling siya.

Mahina. Pero malinaw. Dahan dahan kong inilipat ang aking mga labi sa kanyang leeg. 

“Aaahh!” nagulat siya nang bigla kong kagatin ang kanyang leeg. Dahan dahan na rin gumapang ang aking mga kamay, nagulat siya ng maramadman niya ang kamay ko sa loob ng damit niya.

Dahan dahan kong nilakbay ang loob ng damit niya hanggang sa mapunta ito sa kanyang dibdib, napa angat ang likod niya ng maramdaman niya ito. Patuloy kong hinahalikan ang leeg niya habang ang kamay ko naman ay patuloy na hinihimas ang kanyang malulusog na dibdib. 

“Uugghh yeah” mahinang ungol niya na lalong nag bigay ng kakaibang pakiramdam sakin. Agad ko ulit siyang hinalikan, mariin at mapusok habang patuloy na hinihimas ang kanyang hinaharap. 

Samantalang ang kamay niya rin ay na sa loob na rin ng damit ko at nakakapit siya sa aking likod. Dahan dahang bumaba ang aking mga halik, pababa sa kanyang leeg at nang makarating ang labi ko sa kanyang dibdib ay napa sabunot siya sakin. Halos hindi na niya alam kung saan siya hahawak ng lalo kong paglaruan ang kanyang dibdib. 

“Hhhmm more” mahina pero sapat na para marinig ko. Sinubo at pinaglaruan ko ang kanyang korona dahilan para mapa angat ng husto ang kanyang likod. 

Hindi ko tinigil ang aking ginagawa sa halip ay pinag sasalitan ko pag laruan ang dalawa niyang bundok, dahan dahan ko rin hinimas ang kanyang mga hita. Naramdaman kong nagulat siya pero hindi na naman siya umangal. 

Hinimas ko ang hita niya, pababa sa pagkababae niya. Nagulat siya ng hawakan ko ito. Sandali kong tiningnan ang reaksyon niya, tumango siya kaya tinuloy ko ng hawakan ang pribadong parte ng kanyang katawan. Nakita kong napapikit siya sa ginawa ko.

“Babe you’re so wet.” hindi siya sumagot kaya pinag patuloy ko ang aking ginagawa. 

Bumalik ang aking mga labi sa kanyang mga dibdib, lalo siyang napakapit sa buhok ko. Habang nilalaro ko ang kanyang mga dibdib ay patuloy ko rin hinihimas ang kanyang perlas. 

“Uughh.. More please” hindi na niya napigilan ang ungol niya. Mas diniin ko ang pagsubo sa kanyang dibdib, at dahan dahan ko rin nilalaro ang kanyang pagkababae. Nakita kong hindi na mapakali ang kanyang mga kamay kung saan ba siya hahawak. 

Mas binilisan ko ang paglalaro ng kanyang pagkababae, dahilan para umangat ang kanyang balakang. Saglit kong tinigil ang ginagawa ko sa kanyang dibdib. Dahan dahan kong hinalikan ang pagitan ng kanyang dibdib, pababa sa kanyang tiyan hanggang sa mapunta ito sa kanyang puson. 

Napatingin siya sakin ng makita niyang tumigil ako sa ginagawa ko, ang mga tingin niya ay parang nagmamakaawa na wag akong tumigil. Ngumisi ako at hinawakan ang garter ng kanyang shorts, nanlaki ang mga mata niya marahil alam na niya ang sunod kong gagawin. 

Dahan dahan kong binaba ang kanyang shorts, hanggang sa tuluyan na itong mahubad sa kanya. Sinara niya ang kanyang mga hita, nakita ko sa mukha niya na para bang nahihiya siyang makita ko ang pribadong parte ng kanyang katawan.

Hinalikan ko ang tuhod niya, at dahan dahang pinag hiwalay ang kanyang mga binti. Hinalikan ko ang kanyang mga hita, patungo sa gilid ng kanyang pagkababae. Bigla siyang napahawak sa balikat ko. 

“Hhmm..ugghh..” malakas na ungol niya ng lumapat na ang mga labi ko sa saknyang pagkababae, hinalikan ko ito ng dahan dahan. Humigpit ang kapit niya sa balikat ko at ramdam ko na bumaon ang kuko niya rito.

Maingat kong dinilaan ang kanyang hiyas, bigla siyang napasabunot sakin at napa arko ang kanyang likod. 

“Hhmm..Uughh..” tuloy tuloy na ungol niya kaya lalo kong binilisan ang pag dila sa kanyang gitna. Lalo rin humigpit ang pagkakasabunot niya sa buhok ko.

Hindi nagtagal ay pumantay na ulit ako sa kanya at agad ulit siyang hinalikan. Saglit akong tumigil para tingnan siya, parehas na kaming pawisan at hinihingal. 

“Don’t stop, I want you inside me.” 

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • Paid to Say I Do   Chapter 11

    Javier’s POV Dahan-dahang ipinikit ni Cyanne ang mga mata habang papalapit ako sa kanya. Para bang hinihintay niya talaga ang halik ko at sa totoo lang, ako rin.Hindi ko maipaliwanag ang sarili ko tuwing nakikita ko ang mga labi niya. Simula nang may nangyari sa amin kagabi, parang may kulang sa araw ko kapag hindi ko iyon naaalala. Para bang hinahanap-hanap ko na ang init at lambot na minsan ko nang natikman.Mas lalo akong lumapit. Pumikit na rin ako. Konti na lang at magdidikit na ang mga labi naminNang biglang bumukas ang pinto.Agad kaming napamulat at sabay umayos ng upo, parang dalawang batang nahuling gumagawa ng kalokohan.“Ah, Ms. Cyanne… sorry po. Nakaabala po ata ako,” sabi ng nurse na pumasok.Dali-daling tumayo si Cyanne. Kita ang hiya sa mukha niya pulang-pula ang pisngi, halatang naabutan kami sa mismong sandaling muntik na kaming maghalikan sa loob ng kwarto.“Ay hindi po kayo abala,” mabilis niyang sagot, pilit binabawi ang composure. “Ano po ba ’yon? May schedule

  • Paid to Say I Do   Chapter 1

    Cyanne’s POV“Kailangan na agad ma operahan ng nanay mo, dahil kung hindi ay mas lalo lang lulubha ang kanyang kalagayan. Hindi biro ang sakit ng nanay mo kaya kailangan niyo itong ma agapan”“Magkano ho ba ang kailangan para maoperahan na po ang nanay ko?” naiiyak kong tanong, halos mawala ang boses ko sa kaba at takot.“Hindi ko pa masabi ang eksaktong halaga,” mahinahon niyang sagot. “Bukod sa operasyon, may doctor’s fee pa, mga gamot, at hiwalay ang bayad sa kwarto na gagamitin ng nanay mo.” Maingat na nagbuntong-hininga ang doktor bago tumingin sa hawak niyang papel.“Hindi ko pa masasabi ang eksaktong total na halaga,” paliwanag niya. “Pero base sa kondisyon ng nanay mo at sa magiging procedure, posibleng umabot ito ng mga isa hanggang dalawang milyon. Bukod pa riyan ang doctor’s fee, mga gamot, at hiwalay pa ang bayad sa kwarto.”Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Saan ako kukuha ng ganun kalaking pera?Nanlambot ang tuhod ko at napahawak ako sa gilid ng mesa para hindi

  • Paid to Say I Do   Chapter 2

    Javier’s POV“Ilang beses ko pa ba sasabihin sa inyo na wala akong pakialam sa mana at sa kumpanya n’yo? Bakit kailangan n’yo akong pilitin sa isang bagay na labag sa loob ko?”“Ikaw lang ang nag-iisang anak at tagapagmana namin,” mariing sagot ni Daddy. “Ayaw naming mapunta kung kanino lang ang pinaghirapan namin ng Mommy mo. Hindi naman mahirap ang hinihiling namin kailangan mo lang magpakasal sa lalong madaling panahon para makuha mo ang mana at ang posisyon bilang CEO ng kumpanya natin. Ano ba ang hindi mo maintindihan doon?”“Iyon na nga mismo ang hindi ko maintindihan,” sagot ko. “Bakit kailangang may kapalit bago n’yo ibigay ang mana? Pwede naman n’yo akong gawing CEO kung kailan n’yo gusto hindi naman ako nag mamadali na hawakan ang kumpanya. Bakit ba kayo nagmamadali? Hindi pa naman kayo mamamatay, ’di ba?”“BASTOS KA TALAGA!” sigaw ni Daddy. “Ano, gusto mo bang hintayin mo muna kaming mamatay bago ka magpakasal?”“Matanda na kami, Javier,” biglang sabat ni Mommy. “Gusto lang

  • Paid to Say I Do   Chapter 3

    Javier’s POVIlang araw akong hindi mapakali matapos ang gabing iyon sa bar. Paulit-ulit kong tinitingnan ang phone ko, naghihintay ng kahit isang mensahe mula kay Cyanne. Hindi ko alam kung aasa ba ako o tatanggapin na baka hindi niya kayanin ang alok ko at hindi ko siya masisisi kung ganoon dahil hindi naman biro ang tulong na inalok ko sa kanya.Pero isang umaga, nag-vibrate ang phone ko.Cyanne: Pwede ba tayong mag-usap? Sa personal sana.Hindi ko namalayan na napangiti ako.Nagkita kami sa isang tahimik na coffee shop, malayo sa ingay ng bar at sa mundong pilit siyang nilalamon. Simple lang ang suot niya walang make-up na makapal, walang damit na sumisigaw ng atensyon. At doon ko lalo na-realize… ibang-iba siya sa mga babaeng nakilala ko sa mga bar.Umupo siya sa harap ko, halatang kinakabahan. Hawak niya ang tasa ng kape na parang doon siya kumukuha ng lakas ng loob.“Pinag isipan ko muna talaga ‘yung alok mo,” panimula niya. “Hindi kasi madali ang hinihingi mo, pero iniisip ko

  • Paid to Say I Do   Chapter 4

    Cyanne’s POVNagising ako sa hindi pamilyar na katahimikan. Walang busina sa labas, walang ingay ng kapitbahay ibang-iba sa maliit naming inuupahan noon ni Mama. Sandali akong nakatitig sa kisame bago ko tuluyang maalala kung nasaan ako.Condo ni Javier.Dahan-dahan akong bumangon at lumabas ng kwarto. Diretso ako sa kusina at nagtimpla ng kape, umaasang ang simpleng gawain na iyon ay makapagpapakalma sa isip ko. Malinis ang paligid, halos walang bakas ng ibang tao parang kontrolado ang lahat, kabaligtaran ng buhay kong puno ng biglaang problema.Habang hinahalo ko ang kape, may narinig akong yapak.“Good morning.”Napalingon ako at bahagyang nagulat. Nakatayo si Javier sa bungad ng kusina, bagong gising, simple lang ang suot. Wala ang pormal at malamig na anyo niya. Tao lang siya normal.“Good morning, ah mag luluto sana ko ng almusal natin kaso napansin kong wala ka ng stocks. Kaya nag timpla nalang ako ng kape” sagot ko, may kaunting hiya sa boses.“Ganun ba, hindi kasi ako madalas

  • Paid to Say I Do   Chapter 5

    CHAPTER 5Javier’s POVNaging maayos naman ang pagpapakilala ko kay Cyanne kagabi, medyo nabawasan na ang kaba ko. Ang hindi ko lang maintindihan, bago ako matulog ay nakatanggap ako ng message mula kay Mommy.Pinapapunta niya ako ulit sa mansyon.May kailangan daw kaming pag-usapan.Hindi ako nag-atubili. Maaga akong umalis at nag-iwan na lang ng maikling note sa ref para mabasa ni Cyanne pag gising niya.Pagdating ko sa mansyon, diretso akong tumungo sa study room. Doon daw kami mag-uusap.At doon ko na-realize hindi ito basta simpleng usapan.Sa study room lang kami nagkakaharap kapag seryoso ang pag-uusapan. At base pa lang sa bigat ng katahimikan, alam kong may paparating na hindi ko magugustuhan.“Anak,” panimula ni Mommy,, “kailangan natin mag-usap tungkol kay Cyanne.”“May problema ba?” tanong ko. Kumabog ang dibdib ko.“Makipag hiwalay ka na kay Cyanne dahil hindi kayo pwedeng magpakasal,” diretsong sabi ni Dad.Parang may humampas sa akin. “Ha? Anong ibig n’yong sabihin?”Nag

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status