วิศวะหลงรัก :: Episode 4 พีท วิศวะเครื่องกล [50%]

วิศวะหลงรัก EP4

: พีท วิศวะเครื่องกล :

เพราะเมื่อคืนบอกเวลาเข้าคลาสเรียนไปก่อนเวลายี่สิบนาที ฉันก็เลยมาถึงมหาลัยก่อนกลัวว่าคุณพีทจะรอจึงไม่เดินเข้าคณะเหมือนที่ผ่านมา ฉันเลือกนั่งรถเมล์ที่ผ่านตามคณะเพื่อให้ถึงโดยเร็ว ระหว่างโดยสารมาก็มีคนรู้จักไม่เชิงสิ ต้องบอกว่าเป็นรุ่นพี่ต่างคณะที่เคยมาจีบ ต่างก็พากันลุกให้ฉันนั่งทั้งที่ที่นั่งเต็ม ส่งผลให้สร้างความรำคาญใจแก่นักศึกษาผู้หญิงคนอื่นที่มองฉันอย่างไม่สบอารมณ์ สุดท้ายฉันก็เลยไม่เลือกนั่งตรงไหนเลยนอกจากไปนั่งข้างๆ ลุงคนขับแทน

พอรถมาจอดที่คณะจึงรีบลงทันทีมองเห็นรถมอเตอร์ไซค์คุ้นตาและร่างสูงที่สวมเสื้อช้อปสีแดงเลือดหมูดคณะวิศวะนั่งอยู่บนรถและมองไปรอบๆ ฉันเพิ่งสังเกตว่ามีคนมองคุณพีทเยอะมาก ส่วนมากเป็นนักศึกษาผู้หญิงที่ปลาบปลื้มไปกับความหล่อ ความเถื่อนหรืออะไรก็ตามแต่ ซึ่งฉันยอมรับเลยว่าคุณพีทน่ะ... เขาหล่อมากจริงๆ

ฉันไม่รีรอที่จะเดินสาวเท้าไปหาเขาและยังไม่ทันที่จะได้เอานิ้วจิ้มสะกิดเขาจากด้านหลังก็ต้องตกใจสุดขีดกับการกระทำที่แสนรวดเร็ว

หมับ

“โอ๊ย!”

ปฏิกิริยาของคุณพีททำเอาฉันตกใจร้องเสียงหลง เมื่อฝ่ามือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือซ้ายของฉันและถูกบีบอย่างแรงพร้อมหักไปด้านหลังเล็กน้อยจนเหมือนกับว่าถูกคุณพีทหักแขนยังไงยังงั้นเลย

“เธอ”

“เจ็บ” ฉันบิดหน้าไปมาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวเหมือนกระดูกจะแตก หนำซ้ำแรงบีบของคุณพีทแรงมากจนน้ำตาของฉันเล็ดออกมาตรงบริเวณหางตา ส่งผลให้คุณพีทตกใจคลายมือออกเพื่อให้ฉันเอามือขวาลูบไล้ตรงส่วนที่เจ็บ

“เธอไม่ควรเข้าด้านหลังฉัน”

“...”

“ฉันไม่ชอบให้ใครมาแตะข้างหลัง” คุณพีทพูดจบก็ล้วงมือหยิบอะไรบางอย่างออกจากกระเป๋าเสื้อช้อปสีแดงเลือดหมูยื่นมันคืนกลับมาให้ฉัน เป็นผ้าเช็ดหน้าที่เขาซักทำความสะอาดให้เรียบร้อย ไม่หลงเหลือคราบดำๆ ที่เขาใช้เช็ดหน้าตอนนั้น พอให้เรียบร้อยเขาก็ขับรถมอเตอร์ไซค์จากไป ปล่อยให้ฉันยืนลูบข้อมือที่เจ็บแปลบไม่หาย

“น้ำหวาน!” หันไปตามเสียงเรียกที่ดังจนสายตาทุกคู่ที่มองฉับกับคุณพีทกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง “มะ เมื่อกี้ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ปะ”

“ตาฝาด หมายถึงอะไร”

“แกยืนคุยกับพี่พีท”

“รู้จักคุณพีทด้วยเหรอหยก” ตอนนี้ความเจ็บปวดตรงข้อมือแม้จะยังคงเจ็บหนึบอยู่ หากแต่ว่าหยกเรียกคุณพีทว่าพี่แบบนี้ เพื่อนรู้จักเขาด้วยอย่างนั่นเหรอ

“จะไม่รู้จักได้ไง แกเป็นอะไรกุมข้อมือทำไม?”

“ไม่มีอะไร บอกเรื่องคุณพีทมาก่อน” ที่สนใจน่ะคือเรื่องของเขามากกว่าเรื่องข้อมือแล้ว หยกถอนหายใจพลางเท้าเอวและชี้นิ้วไปทางที่คุณพีทขับรถไปยังคณะวิศวะ

“นั่นพี่พีท วิศวะเครื่องกลสุดฮอตปีสี่”

“...”

“ฉายาขี้เมา ยาจก หน้าหล่อ”

ความจริงบางอย่างที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อนได้ถูกเปิดเผยออกมาทีละนิด คุณพีทหรือพี่พีทวิศวะเครื่องกล ที่ฮอตกที่สุดในมหาลัย ตั้งแต่เข้าเรียนมาฉันเคยได้ยินชื่อนี้แต่ไม่คิดจะสนใจและไม่เคยอยากรู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใคร กระทั่งได้มารู้จักเขาเองตอนที่เข้าใจเขาผิดเรื่องเป็นขอทานและเขาถูกน้องชายเอารูปมาใช้เล่นแอพแชทหาคู่

คุณพีทเป็นนักศึกษาวิศวะปีสี่ที่ฮอตมาก เขาเป็นผู้ชายเย็นชา พูดน้อยและมักถูกมองว่าภายนอกเป็นผู้ชายที่น่ากลัวมากๆ อาจจะเพราะทรงของเขาออกแนวนักเลงหัวไม้ คุณพีทมีเสน่ห์จนผู้หญิงหลายคนปลาบปลื้มทั้งมหาลัย ด้วยความที่หล่อแบดบอยสไตล์ที่ผู้หญิงชอบ นิสัยป่าเถื่อนพูดจาขวานผ่าซากก็ดันถูกใจมากกว่าถูกมองข้าม

“พี่พีทน่ะหล่อก็จริง แต่พี่เขาโคตรจน จ๊นจนเลยล่ะน้ำหวาน” ไม่ได้จนธรรมดา หยกบอกว่าคุณพีทต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเองด้วย ที่บอกว่าทำงานที่อู่ซ่อมรถก็คือทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยสินะ “ฉายาขี้เมา ก็ได้มาเพราะพี่พีทคอเหล้าแบบสุดๆ เมาหัวราน้ำด้วยนะ ชอบดื่มเป็นชีวิตจิตใจ”

“...”

“ยาจกก็คือจนแทบไม่มีจะกิน ขับมอเตอร์ไซค์เก่าๆ และที่สำคัญเพราะความหล่อก็เลยถูกมองข้ามไปซะทุกอย่าง แถมยังไม่สนใจผู้หญิงคนไหนด้วย ยกเว้นคนเดียว”

“ใครเหรอ?” ฉันเอ่ยถามหยกขณะกดนิ้วลงบนข้อมือตัวเองไปด้วยเพื่อรอโดนัทเข้าคลาสอีกสิบนาที

“พี่ขนมไงปีสาม” ชื่อของพี่ขนมทำให้ฉันนึกออก รุ่นพี่ปีสามพี่ขนมกับพี่แตงโมสุดแซ่บของคณะ “ตอนแรกเขาก็เม้าท์กันจนเรื่องกระจายทั่วมหาลัยว่าสองคนนี้กิ๊กกัน ก็พี่ขนมเองก็จน พี่พีทก็จน แถมสนิทกันเกินกว่าจะเป็นพี่น้อง”

“แล้วยังไงต่อเหรอหยก” เพื่อนถอนหายใจและหยิบน้ำขึ้นดื่มหลังจากใช้พลังในการเล่าเรื่องคุณพีทมานานจนคอแห้ง

“คนอย่างพี่พีทนิสัยของเขาไม่แคร์ผู้หญิงคนไหน ไม่ใจดีกับใครทั้งนั้น นอกจากคนที่เขาอยากทำดีด้วยซึ่งคนที่ได้รับพี่พีทในโหมดอ่อนโยนก็คือพี่ขนมคนเดียว” หยกเสริมต่ออีกว่าพี่ขนมตอนนี้คบหากับนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงทางเหนือแล้ว ดังนั้นเรื่องคุณพีทกับพี่ขนมก็ซาลงเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน “แล้วอะไรรู้ไหมที่เด็ดกว่านั้น”

“มีอีกเหรอ”

“ผู้หญิงทุกคนที่เข้าหาพี่พีท ไม่ว่าจะลูกสาวนักการเมือง นักธุรกิจหรือไฮโซ ถูกพี่พีทปฏิเสธหน้าแหกมาแล้ว”

“ทำไมล่ะ คุณพีทเลือกผู้หญิงเหรอ?”

“เหอะ ไม่เลือก แต่รักศักดิ์ศรีของตัวเองยิ่งกว่าชีวิตอีก” คุณพีทถูกผู้หญิงที่มาชอบหรือมาจีบ เปย์ของหนักให้ทุกอย่าง ทั้งรถหรือของแพงๆ แบรนด์เนม เป็นคนอื่นคงรับเอาไว้เพราะมันคือของฟรี สำหรับคุณพีทเขาหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเอง ไม่รับของพวกนั้นจากผู้หญิงที่รวยกว่าตัวเอง เพียงเพราะไม่อยากถูกมองว่าเป็นแมงดาเกาะผู้หญิงกิน “พี่พีทแทบจะไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย ไม่มีเลยสักคนเดียว ตอนที่เห็นแกคุยกับพี่พีทฉันถึงได้ตกใจไง!”

“คุณพีทแค่เอาผ้าเช็ดหน้ามาคืนน่ะ”

“น้ำหวานเอ๋ย ตกเป็นขี้ปากและตกเป็นเป้าสายตาผู้หญิงที่จ้องพี่พีทแน่เลย”

“แต่ว่าฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนะ”

“แกไม่รู้หรือไง ผู้หญิงที่ชอบพี่พีทร้ายทุกคนเลยนะ ตบตีแย่งพี่พีทก็มีมาแล้ว แกไม่ค่อยได้สนใจไงถึงไม่รู้เรื่องพวกนี้” หยกถอนหายใจและเสมองไปรอบๆ คณะ แม้สายตาของผู้หญิงในคณะจะมองฉันเป็นตาเดียวกัน หากแต่ว่าก็ไม่ค่อยมีใครอยากยุ่งกับฉันสักเท่าไหร่ แม้จะแอบหมั่นไส้ฉันมาตลอดก็เถอะ “แล้วพี่พีทก็แทบจะไม่ใส่ใจผู้หญิงที่มาสนใจตัวเองด้วย ง่ายๆ นะ ไม่แคร์เลยล่ะ”

“...”

“พี่พีทน่ะมีดีแค่หล่อจริงๆ อันนี้ยอมรับเลยนะว่าพี่พีทน่ะหล่อวัวตาควายล้ม” หยกถอนหายใจพลางเท้าคางมองหน้าฉันที่ยังคงหลุบสายตามองข้อมือตัวเอง “เสียอย่างเดียวเรื่องนิสัยของพี่พีทไม่เหมาะกับหน้าตาหล่อๆ เลยสักนิด”

“ฉันไม่คิดแบบนั้นนะ” เถียงเพื่อนกลับทันควัน “คุณพีทเขาเป็นคนใจดีนะ ถ้าไม่ใจดีก็คงปล่อยเรื่องที่น้องชายของเขาทำเรื่องไม่ดีกับฉันเอาไว้หรอก”

“หือ”

“ก็ถ้าเขาไม่สนใจเรื่องนี้จริงๆ เขาจะปล่อยไปก็ได้ แต่เขาก็ยังอุตส่าห์มาบอกฉัน ถึงจะกลัวว่าตัวเองเสียหายก็เถอะ”

“แกอย่าเที่ยวไปหลงความหล่อของพี่พีทเชียวนะน้ำหวาน”

“จะบ้าหรือไง แค่บอกว่าเขาใจดีไม่ได้หมายความว่าจะหลงเขาสักหน่อย”

“ฉันเตือนด้วยความหวังดีนะ” หยกเอื้อมมือมาบีบแก้มฉัน “เธอน่ะจิตใจดีเกินกว่าจะลงไปเกลือกกลั้วกับพี่พีท”

“...”

“อย่าเอาตัวไปเสี่ยงกับผู้ชายแบบพี่พีทเลย มีแต่เสียกับเสียนะ โดยเฉพาะเรื่องสาวๆ ที่ชอบพี่พีทนะ หัวรุนแรง!”

“อืม ฉันรู้” 

[50%]

*------------------------------------------------*