LOGINBumilis ang paghinga ni Elara. Naghahabulan ang tibok ng kanyang puso sa loob ng dibdib, dahilan upang umugong ang kanyang mga tainga.
" Aless..." tila paos ng ungol ni Elara.
"Mm..."
Ang mga ahas ay likas na nahuhumaling sa dilim at gustong-gustong gumagapang sa mga mamasa-masang lugar.
"Noong pumanaw ang ina nina Elara at Deo, may iniwan itong mga alaala na hanggang ngayon ay nasa kamay ko pa rin.""Anong alaala?" interesadong tanong ni Danica."Mula noong ipanganak sina Elara at Deo, ang nanay nila ay palaging nagrerekord ng video kasama sila tuwing kaarawan nila nang walang patid. Ang mga video na 'yon ay nasa tabi ko ngayon, at sigurado akong gagawin ni Elara ang lahat makuha lang 'yon."Naintindihan agad ni Danica ang plano ng ina."Wala na ang nanay nila at hindi na nila ito makikita sa totoong buhay. Ang makita ang mukha at marinig ang boses ng nanay nila sa video ang tanging paraan para maalala ito. Siguradong magkakandarapa si Elara para makuha 'yan!"Mabilis na naghalungkat ng mga drawer at cabinet
Ang sandaling mabanggit ang dahilan ng pagkamatay ng ina nina Elara at Deo, ang buong sala ay biglang nabalot ng isang nakabibinging katahimikan.Ang paksang ito ay parang isang high-voltage wire, isang maling hawak lang ay siguradong sasabog ang lahat, kaya naman urong ang dila ng lahat. Si Olivia, na karaniwang napakatulis ng bibig, ay hindi nanganahas na magsalita ngayon. Maging si Danica ay maingat na nagmamasid sa reaksyon ni Herardo.Si Herardo na madalas magmataas at umasta na parang hari ay nanatiling tahimik at hindi makakibo, bakas sa kanyang mukha ang matinding pagkakasala.Tiningnan sila ni Elara at isang malamig na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. Para lang siyang nanonood ng mga payaso na nagkakandarapa sa pag-arte sa loob ng isang sirko.Isang katulo
"Papa, nagdudugo ang kamay mo!" sigaw ni Danica.Tinitigan niya si Elara nang may nanlilisik na mga mata. "Bakit wala ka man lang reaksyon?!""Hindi naman ako ang nasugatan, bakit ako magkakaroon ng reaksyon?" sagot ni Elara.Natigilan si Danica ng tatlong segundo, bago sumigaw nang mas malakas. "Galit na galit si Papa dahil sa'yo kaya niya nabasag ang tasa, at sa tingin mo pa rin wala kang kasalanan? Napakawalang utang na loob mo! Dapat kang mahiya sa mga ginagawa mo!"Malamig namang sumagot si Elara. "Bilisan mo na lang maghanap ng band-aid para sa papa mo. Kung magpapatumpik-tumpik ka pa ng isang segundo, baka maghilom na ang sugat sa bagal mo."Mabilis na tumalikod si Danica para maghanap ng band-aid. Ang sandaling hinila niya ang drawer at kinuha ang band-aid, bigla niyang napagtanto kung bakit sunod-sunod siya sa mga utos ni Elara.Ang kasalukuyang Elara ay napakaganda, at may napakalakas na awra. Ang bawat kilos nito ay nagpapakita ng isang marangal na antas ng pagkatao, na n
"Nakita ko lang sa fashion week ang Hermès na bistidang suot mo. Hindi pa 'yan inilalabas dito sa bansa natin, ah. Paano mo 'yan nakuha ngayon?" naiinggit na tanong ni Danica."Dahil mayroon akong mabuting asawa na lumipad pa papuntang Europa para lang bilhan ako ng mga damit. Huwag ka nang mainggit. Ang mga mararangyang haute couture na damit na nagkakahalaga ng daan-daang libo, mayroon akong sampung closet niyan sa bahay. Pang-araw-araw ko lang 'tong suot."Hindi man lang mapangarap ni Danica ang ganoong karangyaan kaya sumagot ito.. "Nagyayabang ka lang naman, eh.""Wala akong obligasyon na magpaliwanag sa mga taong makitid ang utak. Nirerespeto ko ang bawat palaka na nakatira sa loob ng balon, pero tuwing nirerespeto ko sila, binubuhusan ko ng kumukulong tubig ang balon nila."Nanatiling kalmado si Elara habang naglalakad patungo sa hapag-kainan, bago direktang naupo sa pinaka-ulo ng lamesa, ang upuan para sa pinuno ng bahay. Sa kanyang pulang bistida at marangyang kilos, mukhan
"Sa Tahanan natin."Dahan-dahang inulit ni Elara ang mga salitang ito sa kanyang sarili, habang ang walang laman at malamig na bahagi ng kanyang puso ay tila biglang napuno ng init.Ang salitang "Tahanan" para sa kanya noon ay parang isang malayong pangarap, napakaganda, napakahamog, ngunit hinding-hindi maabot.Ngunit ngayon... sa tahanan natin.Ang tahanan niya at ni Aless.Sa hinaharap, magkakaroon sila ng sariling anak. Kasama ang asawa at ang bubuuing pamilya, unti-unting lalaki ang kanilang maliit na mundo. Isang ama, isang ina, isang anak, at isang mapayapang tahanan.Sa pag-iisip pa lang sa eksenang ito, pakiramdam ni Elara ay biglang nasikatan ng araw ang kanyang puso, napakamaginhawa at napakainit.Nakatayo siya sa may pinto ng sala, pinapanood ang papaalis na kotse ng asawa hanggang sa tuluyan na itong maglaho sa kanyang paningin, ngunit matagal pa bago siya nakalingon pabalik.Humampas ang malakas na ihip ng hangin sa mukha ni Elara, dahilan para sumayaw ang kanyang mahaba
"Sa Tahanan natin."Dahan-dahang inulit ni Elara ang mga salitang ito sa kanyang sarili, habang ang walang laman at malamig na bahagi ng kanyang puso ay tila biglang napuno ng init.Ang salitang "Tahanan" para sa kanya noon ay parang isang malayong pangarap, napakaganda, napakahamog, ngunit hinding-hindi maabot.Ngunit ngayon... sa tahanan natin.Ang tahanan niya at ni Aless.Sa hinaharap, magkakaroon sila ng sariling anak. Kasama ang asawa at ang bubuuing pamilya, unti-unting lalaki ang kanilang maliit na mundo. Isang ama, isang ina, isang anak, at isang mapayapang tahanan.Sa pag-iisip pa lang sa eksenang ito, pakiramdam ni Elara ay biglang nasikatan ng araw ang kanyang puso, napakamaginhawa at napakainit.Nakatayo siya sa may pinto ng sala, pinapanood ang papaalis na kotse ng asawa hanggang sa tuluyan na itong maglaho sa kanyang paningin, ngunit matagal pa bago siya nakalingon pabalik.Humampas ang malakas na ihip ng hangin sa mukha ni Elara, dahilan para sumayaw ang kanyang mahaba
Hinatid ni Elara sa labas si sweety nung paalis na ito. Sa hallway, nagtanong si Sweety.."Kasal na kayo ni Aless, 'di ba? At si Lola ang pinakamalapit mong kamag-anak. Ang pagbisita mo rito ay parang pag-uwi sa s
Ang Babaeng nakikita niya salamin may kutis-porselana at mapupulang labi, maliit na baywang, at mapanuksong balakang. Ang kanyang mahahabang binti ay nakakaakit, ang makinis na likod ay parang mamahaling hiyas, at ang malalim na guhit sa kanyang dibdib ay tila isan
Pumasok si Elara sa loob at sinalubong siya ni Deo na kakatapos lang maghugas ng pinggan."Ate, maghahatinggabi na, bakit may dala kang pang red wine?"Lumapit si Deo
"Kailangan ko nang maglakad."Paano siya makakahakbang kung hawak pa rin nito ang kanyang baywang? Agad na binawi ni Aless ang kanyang kamay at ibinulsa ito sa kanyang pantalon. Naramdaman ni Elara ang panghihina ng kanyang baywang kaya kumapit na lang siya sa handrail habang umaakyat.Suot niya an







