Chapter 3

“Pag-isipan mong mabuti, Nadine,” nakagising sabi ni Eiji bago ito pumunta sa desk at umupo sa swivel chair. “I will only give you this offer once. I don’t like wasting time kaya isang araw lang ang ibibigay ko sayo para makapag-isip ka.”

Napatigil siya sa paglalakad.

“Wala namang mawawala sayo, hindi ba? Ubos na kung anong meron ka,” he said coolly. “You already offered yourself to other men, bago ka pa pumunta sa akin.”

Kagat-labing pinigilan ni Nadine ang mapahikbi. Awang-awa siya sa sarili. Pagod na pagod na siya pero pinangako niya sa sarili kanina na hindi siya uuwing talunan. Na kahit na anong mangyari ay makukuha niya ang deal para sa Hacienda Esperanza sa araw na ito at matitigil na ang mga banta sa buhay nila ng kanyang ama na hanggang ngayon ay nakahiga na lang sa kama at hindi na makatayo pa.

Hindi niya kayang marinig ang mga insulto ni Eiji, pero hindi niya rin kayang hayaan na lang na tuluyang bumagsak ang buhay nila.

Hindi niya lubos maisip na darating ang panahon na mawawala sa kanya ang lahat ng nakasanayan niya sa buhay. Na malulugmok siya sa puntong mamimili siya sa kanyang dignidad o buhay. Pero hindi lamang buhay niya ang nakasalalay dito kundi ang buhay ng nag-iisang pamilya niya.

Eiji was the only man she ever loved aside from her father. Willing siyang ibigay dito ang lahat-lahat noon. He seemed like a completely different person now. Hindi na ito ang Eiji na nakilala niya noon.

Pero wala na siyang ibang makitang paraan. Kapag ikaw pala talaga ang nasa sitwasyon, kahit gaano pa katalas ang patalim, you would be tempted to grab it once life has left you with no other choice.

“I have to go to a meeting,” pukaw ni Eiji sa iniisip ni Nadine. “Pagbalik mo dito bukas ay dapat may sagot ka na.”

Kinuha nito ang cellphone at tinawagan ang driver. “Get the car ready. Pababa na ako.”

Nang akmang tatayo na si Eiji, humugot ng malalim na hininga si Nadine at halos pabulong na sinabi,

“I-I… accept the deal.”

Napatigil ang lalaki at muling napaupo. 

“I’ll do it. I’ll be your thing, your sex slave, Eiji. O kahit ano pa yan ay gagawin ko.”

For a split second, there was anger in Eiji's eyes. Pero bigla itong napalitan ng malademonyong ngiti.

“Good. Halika, lumapit ka.”

Naramdaman ulit ni Nadine ang panginginig ng katawan pero tapos na siyang magdesisyon. Kailangan niyang panindigan ito kahit anuman ang mangyari. She was already at a point of no return.

Dahan-dahan siyang lumapit sa lalaki, all the while trying to keep a brave face. Huminto lamang siya nang halos isang dipa na lamang ang layo niya rito. Pero sumenyas ang binata na mas lumapit pa siya.

“Lumuhod ka,” ma-awtoridad nitong saad.

Napalunok si Nadine at dahan-dahang lumuhod sa harap ni Eiji. Ilang hibla na lamang ang layo ng mga tuhod ng lalaki sa harap niya, pero inilapit pang lalo ni Eiji ang swivel chair hanggang sa nasa magkabilaang balikat na ni Nadine ang mga tuhod nito.

He slowly held her chin up and looked at her eyes for a moment while shaking his head.

He looked at her face again while grinning mockingly and pushed her chin away harshly. “What will be your first task as my slave?”

She was breathing heavily as she was waiting for his instructions. Kinakabahan siya sa kung ano man ang ipagawa nito sa kanya.

He slowly ran his hands on his legs down to his knees.

“What should it be, Nadine?”

Hindi siya makasagot. Ingat na ingat siyang huwag mapako ang tingin sa may baba nito na ngayon ay ilang hibla na lang ang layo mula sa mukha niya.

“It should be special. Ito ang magiging first task mo bilang apilin ko. Dapat ay maging masaya at satisfied ako.”

Muli siyang napalunok.

He ran his fingers through her hair, carefully and slowly massaging her head. She could feel little surges of currents with each touch of his fingers.

“How will you serve your master today? Hindi mo alam?”

Nang hindi siya sumagot, muli nitong inilapit ang mukha sa kanya hanggang sa magkadikit na ang kanilang mga pisngi.

“I’ll tell you how,” mahina nitong ulong. Patuloy ang mga daliri nito sa pagma-massage sa ulo ni Nadine, habang maingat na dumadampi sa leeg at tainga ng dalaga ang mainit nitong hininga. 

Unti-unting dumidiin ang mga daliri nito hanggang sa akala ni Nadine ay tinutulak nito ang ulo niya pababa. But instead, he grabbed her hair.

“S******n mo ang mga daliri ko,” nakangising utos nito at inilapit sa bibig niya ang palad nito.

Nanginig ang bibig ni Nadine, bago dahan-dahang ibinuka ang bibig at dinilaan ang mga daliri ni Eiji, katulad ng gusto nitong mangyari.

Nakita niya ang bahagyang pagpikit ni Eiji ng mga mata, tanda na nagustuhan nito ang ginawa niya. Kaya nagpatuloy siya sa pagdila ng kamay nito na parang kumakain ng ice cream.

“Stop,” mariin nitong sabi.

Muli siyang napalunok na may pagtataka kung bakit siya pinahinto. Hindi ba nito nagustuhan ang ginagawa niya?

“Clean my table.”

Gulat siyang napatingin kay Eiji.

Paglilinisin ba siya nito ng buong opisina?

“What?” he asked mockingly. “Would you rather do something else?”

Mabilis siyang umiling at agad na napatingin sa paligid para maghanap ng basahan o kahit tissue man lang.

“Hubarin mo ang panty mo at iyon ang gamitin mong pamunas sa lamesa ko."

Napaawang ang bibig niya sa gulat, pero mabilis din niya iyong isinarado nang taasan siya ni Eiji ng kilay.

Dali-dali siyang tumayo at yumuko para hubarin ang suot niyang pulang panty para punasan ang lamesa ni Eiji, habang naiwan naman ang pagkababae niya na walang saplot.

Tumayo si Eiji mula sa swivel chair at naglakad papunta sa likuran niya. Sunod-sunod naman siyang napalunok ang itaas nito ang suot niyang palda at himasin nang dahan-dahan ang pwet niya.

Napasinghap siya at sandaling napahinto sa pagpunas.

“I didn’t say na huminto ka sa pagpupunas ng lamesa!” singhal nito at malakas na pinalo ang pwet niya.

Nakagat niya ang ibabang labi nang maramdaman ang hapdi doon.

Muli namang nagpatuloy si Eiji sa ginagawang paghimas. At pakiramdam niya ay mababasa na ang pagkababae niya sa mga susunod na minuto.