Chapter 4

Hindi na alintana ni Nadine ang hapdi sa kanyang puwitan habang mabilis na tinatapos ang pagpupunas sa lamesa. Bawat haplos ni Eiji sa kanyang hita ay tila pasong nagmamarka sa kanyang balat. Alam niyang ito pa lang ang simula, at wala na siyang balak umatras.

"Tapos na..." mahinang sabi ni Nadine, hindi makatingin nang direkta sa mga mata ng lalaki.

Ngumisi si Eiji at binitiwan ang kanyang palda. "Good. Let’s go. I don't want to finalize our 'business' here in the office."

Hindi na siya hinintay ni Eiji. Agad itong lumakad palabas kaya mabilis na isinuot ni Nadine ang kanyang panty at inayos ang sarili bago sumunod. Tahimik ang naging byahe nila hanggang sa makarating sa isang ultra-modernong penthouse sa itaas ng Beaumont Tower. Pagpasok pa lang, amoy na amoy na ang kapangyarihan at yaman ni Eiji.

Inihagis ni Eiji ang kanyang tuxedo sa sofa at naupo sa isang leather chair. May kinuha siyang folder sa center table at inihagis ito sa harap ni Nadine.

"Basahin mo 'yan. Isang taon, Nadine. Isang taon kitang pag-aari. Walang reklamo, walang 'hindi ko kaya,' at higit sa lahat, walang emosyon. Kapalit niyan, babayaran ko lahat ng utang ng ama mo at lalakihan ko ang investment sa hacienda niyo," paliwanag ni Eiji habang nagsasalin ng alak.

Binasa ni Nadine ang bawat salita sa papel. 'Slave Contract.' Nakasaad doon na kailangan niyang sumunod sa lahat ng gusto ni Eiji, 24/7. Para bang pinaghandaan talaga ang kontrata dahil pulido iyon at halos lahat pabor kay Eiji.

"Pirman mo na, kung ayaw mong magbago ang isip ko," pagmamadali ni Eiji.

Nanginginig ang kamay ni Nadine habang hinahawakan ang ballpen. Isang pirma na lang at mabubura ang utang nila, pero kapalit niyon ay ang mismong pagkatao niya. Tumingin siya kay Eiji na ngayon ay malamig lang na nakamasid sa kanya.

"Para kay Daddy," bulong niya sa sarili.

Mabilis niyang nilagdaan ang papel. Pagkabitaw niya ng ballpen, agad na tumayo si Eiji at kinuha ang folder.

"Welcome to hell, Nadine," sabi ni Eiji na may halong pangungutya.

Bigla nitong hinablot ang kanyang braso at kinaladkad siya patungo sa malaking master's bedroom. Pagpasok doon, hindi na nag-aksaya ng panahon ang lalaki. Padarag siyang itinulak ni Eiji sa malambot na kama—ang tagpong nagpabalik sa kanya sa realidad kung gaano kalupit ang naging desisyon niya.

Agad itong sumampa sa ibabaw niya. Ramdam ni Nadine ang bigat ng katawan ni Eiji at ang bagsik ng mga mata nito.

"Eiji, sandali—"

"Wala nang sandali, Nadine. Pinirmahan mo na ang kontrata," putol nito sa kanya. "At sa loob ng silid na 'to, ako ang diyos mo."

Mariin nitong hinawakan ang kanyang mga kamay at itinaas sa itaas ng kanyang ulo. Doon niya naramdaman ang marahas na pagdampi ng mga labi ni Eiji sa kanyang leeg. Wala itong lambing, puro galit at pagnanasa.

"A-Aray... nasasaktan ako," ungol ni Nadine nang kagatin ni Eiji ang kanyang balikat.

"Masanay ka na. Dahil simula ngayon, ang sakit na ibibigay ko ang tanging mararamdaman mo," bulong ni Eiji bago muling sinakop ang kanyang mga labi ng isang mapusok at mapanakit na halik.

Habang nakalubog ang mukha ni Eiji sa leeg ni Nadine, narinig ng dalaga ang pagkalansing ng metal. Mabilis na hinubad ni Eiji ang kanyang mamahaling leather belt. Akala ni Nadine ay bibitawan nito ang kanyang mga kamay, pero mas lalo lamang siyang kinabahan nang ipulupot ni Eiji ang sinturon sa kanyang leeg.

Hindi iyon mahigpit na nakasakal, pero ang bigat ng buckle na tumatama sa kanyang dibdib ay sapat na para ipaalala sa kanya na isa na lang siyang bihag.

"Eiji..." nanginginig na tanong ni Nadine.

Hindi sumagot ang lalaki. Sa halip, hinawakan nito ang magkabilang dulo ng sinturon at hinila siya palapit para sa isa pang marahas na halik. Amoy alak at panganib ang hininga ni Eiji. Bawat galaw ng dila nito ay tila gustong ubusin ang hininga ni Nadine. Napapakapit na lang ang dalaga sa mga braso ng lalaki, pilit na humahanap ng balanse sa gitna ng bagsik nito.

Nang magsawa si Eiji sa pag-angkin sa kanyang mga labi, bigla itong humiwalay. Halos kapusin ng hangin si Nadine habang pinapanood ang lalaki na tumayo mula sa kama.

"Diyan ka lang. Huwag kang gagalaw," utos ni Eiji bago mabilis na lumabas ng silid.

Naiwang nakahiga si Nadine, habang ang sinturon ay nakasabit pa rin sa kanyang leeg, isang madilim na palamuti sa kanyang hubad na balat. Ilang sandali pa ay bumalik si Eiji. May dala itong maliit na silver bowl na puno ng mga ice cube.

Tumunog ang yelo sa loob ng bowl habang dahan-dahan itong lumalapit sa kama. Ang malademonyong ngiti sa kanyang mukha ay mas lalong nagpatayo ng balahibo ni Nadine.