Se connecterNaging maingay at magulo ang hapag-kainan dahil na rin sa walang tigil na kakulitan at kadaldalan ni Tala, na sinasabayan pa ng malalakas na boses at asaran nina Luna at Chloe tungkol sa kung sino ang mas magaling magluto."Hoy, Sandoval! In fairness, masarap itong niluto mong kare-kare, ah! Pwede ka nang maging kusinero sa karinderya ko kapag naghirap ka!" tawa ni Luna habang punong-puno ang bibig."Excuse me, Tita Luna. My daddy is a high-class business tycoon, hindi siya bagay sa karinderya!" mataray na depensa ni Tala habang nagpupunas ng bibig gamit ang tissue."Aba, itong batang ito, protective sa daddy niya! James, tignan mo nga itong inaanak mo, parang si Nikolai kung magtaray!" asik naman ni Luna kay James na tawa lang nang tawa sa tabi habang kumakain.Si Angelo naman ay tahimik lang sa tabi ko, ngunit tuwing may ilalagay na karne si Nikolai sa kaniyang plato magpapasalamat siya nang mahina, na sapat para mapangiti ang kaniyang ama.Matapos naming maghapunan ay agad na kamin
Hinalikan ko muna si Tala sa kaniyang noo bago ko siya inaya na lumapit sa dalawang lalaki."Does my color harmony look fine to you, Sir?" narinig kong tanong ni Angelo sa kaniyang ama.Lumapit ako sa likuran nila saka tahimik na sinilip ang kanilang ginagawa sa canvas. Angelo was painting a beautiful, vibrant sunset over a calm ocean."Hmm... you have a brilliant taste in colors, young man. Mas magaling ka pa sa akin," puna naman ni Nikolai habang nakangiti, halatang proud na proud sa kaniyang anak.The aura between them was so incredibly light and warm, and I could clearly feel the love radiating from them."Ano iyang ginagawa ninyo?" singit ko sa kanilang dalawa para gulatin sila.Sabay silang napalingon sa akin. Agad na bitawan ni Angelo ang kaniyang hawak na paintbrush at mabilis na tumayo upang lumapit sa akin at yakapin ang aking baywang."Welcome home, Mommy. We prepared a special dinner for you," malambing niyang sabi, tumitingala sa akin.Nagsalubong naman ang tingin namin n
I tapped my fingers on the gold card continuously, creating a slow, rhythmic sound, habang nakasandal ako sa aking upuan. Wala nang iba pang demonyo ang gagawa ng mga bagay na iyan kundi ang babaeng iyon lang.She's 'C.S.' anyway. Walang rason para hindi siya gumawa ng masama para lang makuha ang isang lalaki."I want to go to that party," tanging sambit ko sa kanila gamit ang isang malamig na boses.Pareho silang napatingin sa akin, hindi makapaniwala."I have a very strong feeling she will be there, showing off. At gusto ko siyang harapin at i-confront sa harap ng maraming tao.""Maya, delikado ang iniisip mo! Alam mo naman kung gaano kalala ang babaeng iyon, baliw siya at walang sinasanto! Rica told me Cleah actually killed someone in the past!" bulong ni Chloe, hinawakan nang mahigpit ang aking kamay sa ibabaw ng lamesa para pigilan ako.Kahit alam ko namang masamang tao si Cleah, mabilis pa ring rumehistro ang kilabot sa buong katawan ko sa narinig.May pinatay nga siya nang dahi
"Hayaan mo na ang mga iyan, Maya. They're just making their way to hurt you again," nag-aalalang sabi ni Chloe sa akin.Kanina ko pa hawak at pinagmamasdan ang invitation card. Pinulot ko ito kanina noong tuluyan nang umalis ang dalawang babaeng Sandoval sa ospital. Pinagalitan pa nga ako nina Luna at Chloe dahil doon, at gusto rin nilang agawin ito para itapon sa basurahan, pero hindi ko sadyang magawa. May kung ano sa loob ko ang nag-uudyok na itabi ito.Nasa cafe kami ngayon malapit sa ospital. Kakatapos lang din ng pakikipag-usap namin sa attending doctor ni Lola Rita. At tama nga ako, isang magandang balita ang inihatid niya sa akin—ayon sa huling test ng kaniyang brain activity, malaki ang tsansa na magising na si Lola anumang araw mula ngayon dahil maayos na ang pagtanggap ng kaniyang katawan sa mga gamot.Nabawasan ang tinik sa dibdib ko dahil doon."Alam ko naman iyon, Chloe... Pero kasi, they are still Nikolai's family," nag-aalinlangan kong sagot, marahang hinahaplos ang ma
"Tanggap ko na ang lahat. At ayos na ako. Right now... the most important thing for me in this world is my children... ang mga anak ko. Kahit iyon na lang, Maya... sila na lang ang meron ako sa buhay ko ngayon, pakiusap..."Nasaktan ako sa kaniyang mga huling salita. Para akong sinampal sa pisngi. Naintindihan ko siya ngayon dahil may mga anak na rin naman ako. Desperada siya, hindi dahil pakiramdam niya ay naiisahan siya sa laro, kundi dahil nararamdaman niyang mag-isa na lang siya sa mundo. And I felt it... I clearly felt the raw, genuine pain of a longing mother in her touch."Hoy! Bitawan mo siya!"Agad na napabitaw si Liliana sa kamay ko nang may kamay ang biglang tumulak sa kaniya palayo. Mabilis ko namang pinunasan ang isang takas na luha sa aking pisngi bago ko hinarap sina Luna at Chloe na kadarating lang, hingal na hingal."Anong ginawa ninyo sa kapatid ko, ha?!" galit na sigaw ni Chloe habang dinuduro-duro sina Donya Mercilita at Liliana.Agad namang inilalayan ni Donya Mer
Lumapit bigla si Liliana sa aking pwesto at mabilis na hinawakan ang dalawa kong kamay. Napaatras ako nang kaunti sa gulat, pero hindi ko nagawang makalag. Mangiyak-ngiyak ang kaniyang mga mata habang nagmamakaawang nakatitig sa akin.Napalunok ako, sumisikip ang dibdib ko."Please, Maya... I'm begging you. Please, let me see my son and my granddaughter again. We did horrible, monstrous things to you before, yes... we made you think you're just like your mother, called you dirt and names... but I am truly sorry from the bottom of my heart. I just want to see my son," tuluyan nang tumulo ang maiinit na luha mula sa kaniyang mga mata.Wala akong ginawa kundi ang titigan lang siyang umiiyak. Pero hindi ko mapigilang maramdaman ang bigat."Pero sinaktan ninyo ang lola ko. Muntik na siyang mamatay dahil sa inyo," mariin kong paalala sa kaniya.Tinignan niya ako, mabilis na umiling bilang pagtanggi bago niya nilingon si Donya Mercilita na ngayon ay namumutla na sa kaba."No, Maya! It wasn't
“Ano?! Kasal? Nababaliw ka na ba?!”Halos mapasigaw ako sa loob ng kotse. Mabuti na lang at malalim na ang tulog ni Tala kaya hindi siya nagising. Agad kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at dinala ang sarili ko palapit sa pinto ng kotse, palayo kay Nikolai.“You think marriage is ju
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
MAYA'S POV“Go, Kenji! Wooo!”Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang co







