LOGINShare
ตอนที่ 31 ความบ่อน้ำตาตื้นนี้
Last Updated:
2026-01-13 19:53:46เวลาล่วงผ่านมาจนถึงวันสอบ วันที่นักเรียนต่างก็พากันหอบหนังสือที่อ่าน นั่งทบทวนตามจุดต่าง ๆ ในโรงเรียนเต็มขนัด แม้จะเป็นวันสอบแต่การอ่านก่อนสอบก็ยังเป็นที่นิยมอย่างสุด ๆ พวกเขาไม่ทิ้งเวลารอสอบให้สูญเปล่าเลยสักวินาที
แม้สาวน้อยจะไม่ค่อยชอบห้องชมรมนัก แต่ช่วงที่อ่านหนังสือเตรียมสอบ เธอก็หมกตัวอยู่ในห้องชมรมหลายวัน จนเริ่มที่จะชิน และเริ่มที่จะชอบเข้าแล้วนิด ๆ ความคาดหวังของเธอในเทอมแรก เธอหวังไว้แค่ต้องผ่านเท่านั้น เรื่องท็อปห้อง ท็อปชั้นเธอไม่เคยคิดในหัวเลยสักนิด หลังสิ้นกิจกรรมหน้าเสาธง เหล่านักเรียนต่างกรูกันมุ่งหน้าไปยังห้องสอบของตัวเอง เป็นช่วงเวลาที่หากลุ่มคนเดินเพ่นพ่านตามโรงเรียนได้น้อยนัก โรงอาหารไม่ที่เคยแห้ง ครานี้มีเพียงลูกค้าที่รีบมารีบไป เพื่อนบางคนที่ไม่ค่อยได้เจอหน้าตอนเรียน ก็ได้พบเจอโดยไม่ต้องนัดหมายให้ยุ่งยาก มีเพียงคำว่าสอบ เขาจะโผล่หน้ามาให้เห็น นั่งโต๊ะตามเลขที่โดยอัตโนมัติ และก็มีอยู่หลายคนที่ไม่ค่อยได้มาเรียน แต่ทุกครั้งที่คะแนนสอบออก เขามักจะทำได้ดีกว่าหรือเทียบเท่าเหล่าเด็กหน้าห้องเสมอ นี่จึงเป็นเกาะป้องกันและเป็นแรงผลักดันให้เหล่าเด็กหน้าห้อง ต้องอยู่หน้าห้องเสมอ ด้วยความที่โรงเรียนจับยัดวิชาทั้งหมดที่ได้เรียนมาทั้งเทอมให้สอบเสร็จภายในวันเดียว มันจึงเป็นช่วงวันที่หนักหนาเอาเรื่องสำหรับนักเรียน แต่มันก็เป็นสิ่งที่ดีด้วยเช่นกัน คล้ายกับว่าถึงจะหนักก็ให้มันจบภายในวันเดียว เหนื่อยให้สุดแล้วหยุดที่พักผ่อน พอถึงเวลาเก้านาฬิกา โรงเรียนที่เคยครึกครื้น กลับกลายถูกความเงียบเข้าครอบงำโดยสมบูรณ์ นักเรียนแต่ละคน แต่ละห้องต่างตั้งใจทำข้อสอบของตัวเองให้ดีที่สุด ความสงัดเงียบจนถึงขั้นที่ได้ยินเสียงกวาดพื้นของนักการ แม่ค้าแม่ครัวจับกลุ่มคุยกันหัวเราะดังลั่นทั่วโรงเรียน แม้เสียงไอของใครสักคนในห้อง ก็เป็นที่สนใจอย่างสุด ๆ เมื่ออยู่ในสถานการณ์ ช่วงสอบในตอนเช้าหมดไป ได้เวลาของการพักสมอง สถานที่ที่เป็นที่นิยมและเป็นที่ต้องการ คือโรงอาหาร ก่อนหน้าที่เงียบสงัด แม่ค้าแม่ครัวว่างนั่งคุยกัน ตอนนี้กลับแน่นเบียดเสียด แถวยาวล้น บางคนเลือกที่จะซื้อขึ้นมากินบนห้อง เพราะจะได้อ่านทบทวนวิชาต่อไป บางคนรีบกินรีบขึ้นมารอสอบ บางคนกินอาหารเบา ๆ ขนมปัง นม เพื่อที่จะได้ไม่อิ่มมาก เพราะถ้าอิ่มมาก แน่นอนว่าอุปสรรคต่อมาคือความง่วงในช่วงบ่าย “วิชาต่อไปอะไรวะ” สาวน้อยคาบขนมปังแผ่นใหญ่ในปาก หันถามเพื่อนสาวที่เครียดกับการทวนดูคำตอบวิชาที่ผ่านมา “ข้อสิบหกกูตอบผิดวะ มันต้องตอบเมโสโปเตเมีย แต่กูตอบแม่น้ำสินธุ เสียดายวะมึง” เพื่อนสาวกุมขมับทำหน้าเครียด “มึงเลิกสนใจวิชาที่สอบแล้ว มึงสนใจวิชาต่อไปเถอะ” สาวน้อยค้อนหน้าใส่ พลางบอกให้เพื่อนสาวมูฟออน “เดี่ยวกูดูก่อนนะ” เพื่อนสาวเปิดโทรศัพท์ค้นหาตารางสอบที่เซฟไว้ “อังกฤษอะ” “โอเค” พูดเสร็จสาวน้อยหยิบสมุดภาษาอังกฤษขึ้นเปิดกาง พร้อมหยิบขนมชิ้นต่อไปขึ้นมาเคี้ยวพลางนิ้วชี้อ่าน จนถึงเวลาของการสอบช่วงบ่าย เสียงฝีเท้าดังก้องตามตึกสอบต่าง ๆ ความวุ่นวายในภาคบ่ายเกิดขึ้นเพียงไม่นาน เสียงวุ่นวายก็พลันหายไป กลับเข้าสู่ห้วงแห่งความเงียบอีกครั้ง เหล่านักสู้แห่งความรู้ ต่างมุ่งมั่นฝักใฝ่ในสิ่งตรงหน้า จนถึงวินาทีสุดท้าย “สักที” เจสทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้หินอ่อนเยื้องหน้าห้องสอบ “สักทีสิ” สาวน้อยพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ ทิ้งตัวนั่งลงตาม “เหนื่อยเป็นบ้าเลย ข้อไหนอ่านไม่ออก ข้อไหนออกไม่ได้อ่าน มีหวังได้สอบซ่อมแหง ๆ” เพื่อนสาวพ่นบ่นพึมพำ พร้อมทิ้งหัวทับท่อนแขนวูบลงกับพื้นม้าหินอ่อนเย็น “นั่นดิ ที่อ่านมาทั้งอาทิตย์ไม่ได้ช่วยอะไรเลย” สาวน้อยทิ้งหัวลงนอนตาม “เออ ว่าแต่ที่แกไปเรียนพิเศษมาน่ะ เป็นไงบ้าง” เพื่อนสาวยืดตัวขึ้นพิงหลัง ทักถามเธอ “ก็เหมือนวันแรกอะแก ... วันแรกไม่รู้เรื่อง วันต่อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มาก็ไม่รู้เรื่อง” สาวน้อยเอียงเอาหน้าแนบกับแผ่นโต๊ะม้าหินอ่อน “ไม่รู้เรื่องแล้วแกไปเรียนเพื่อ ... อย่าบอกนะว่าเพราะ ...” เพื่อนสาวยื่นมาซักไซ้ตามเอาคำตอบใกล้ ๆ “อื้อ” สาวน้อยพยักหน้ายอมรับ “แกทุ่มเกินไปปะเอาจริง” เพื่อนสาวเอ็ดถาม “ไม่รู้สิ แต่ทุกครั้งที่ฉันได้เห็นเขาตั้งใจเรียน ฉันมีความสุขมากเลยนะ” สาวน้อยหลับตาพริ้ม “อื้อ ... ความสุขอะเนอะ” เพื่อนสาวทิ้งหน้ากลับลงบนโต๊ะอีกครั้ง ทั้งสองทิ้งเวลาไปกับการผ่อนคลายอยู่พักใหญ่ จนได้ยินเสียงดังเอะอะโวยวายอยู่ใกล้ ๆ “มึงเป็นเหี้ยอะไรกับกูนักหนา” เสียงผู้ชายสองคนตะโกนใส่กันคล้ายจะมีเรื่อง ทั้งสองจึงตื่นลุกลี้ขึ้น ยืนชะโงกมองไปยังจุดกำเนิดเสียง “ปากมึงน่ะ ไม่ตายดีหรอกไอ้ห่า” “แล้วมึงอะพูดเหมือนมึงเก่งจังเลยนะ” “พูดมากไอ้เหี้ย เดี๋ยวต่อยปากแม่ง” “ก็มาดิ กูกลัวมึงซะที่ไหน” ชายหนุ่มสองคนเข้าคลุกวงในกอดบิดไปมา สะบัดตัวล้มคู่ เกลือกกลิ้งคลุกฝุ่น คนที่อยู่รอบข้างทำอะไรไม่ได้ นอกจากกรี๊ด และถ่ายวิดีโอไว้ “ไปตามครูมาเร็ว” เสียงสาวแว่นเรียกให้เพื่อนไปเรียกครูมาแยกออก
Latest chapter
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 52 ภารกิจ ... 2
1 เดือนผ่านไป ถึงช่วงเวลาที่เหล่านักเรียนรอคอยที่สุดของปี การฝึกซ้อมที่แสนหนักเพื่อให้เป็นหนึ่ง การต่อสู้ฟาดฟันด้วยศักดิ์ศรีจากรุ่นสู่รุ่น การปะทะคารมของคนที่เคยรักกันกลมเกลียวในห้องเดียวกัน เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ดีที่สุด การแบ่งสันปันส่วนงบประมาณที่แย่งกันปานจะตัดขาดเผาผี รวมไปถึง การเก็บความลับต่าง ๆ ให้มิดชิดที่สุด และป้องกันการสืบข่าวจากคู่แข่ง แม้ว่าจะสนิทกันมากแค่ไหนก็ตาม ความลับนั้นจะถูกปิดผนึกไว้อย่างดี นั่นคือกลิ่นอายของมหกรรมกีฬาภายในโรงเรียนที่ยิ่งใหญ่และเต็มไปด้วยศักดิ์ศรี หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่า “กีฬาสี” “พร้อมกันยัง ต่อไปคู่เราแล้วนะ” เสียงทุ้มหนาเอ่ยขึ้นพร้อมกางระเบียบโปรแกรมขึ้นดู กลางวงล้อมของนักกีฬาที่กำลังนั่งยืดวอร์มร่างกาย “พร้อมครับพี่ฟ้า” “ขาดเหลืออะไรบอกพี่ได้เลยนะ พี่ต้องดูแลนักกีฬาเต็มที่อยู่แล้ว” ร่างสูงบางยิ้มส่งกำลังใจ ก่อนจะหันมาถามหนุ่มน้อยที่ตั้งใจยืดอยู่ด้านข้าง “ไงน้องกานต์ ฝีมือพัฒนาขึ้นเยอะเลยนะ” “ก็เพราะพี่นั่นแหละที่ให้ผมลงชื่อในวันนั้น” “ฮ่า ๆ พี่ขอ
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 51 ภารกิจ ...
“ไม่ใช่ใช่ไหม”เธอทำหน้าเหยเก แล้วจู่ ๆ สิ่งที่เธอเกลียดที่สุด คือการที่สมองบ้า ๆ ของเธออยากจะรู้อยากเห็นขึ้นมา ทั้งที่เธอไม่อยากจะทำแบบนั้นเลยสักนิด เธอค่อย ๆ หันกลับหลังตามที่สมองของเธอสั่ง เธอมองแผงหน้าท้องตรงหน้า แล้วค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมองหน้า สิ่งที่เธอเห็นทำเธอพูดไม่ออก ใบหน้าขาวโพลน ที่มีไฟส่องเสยคาง เห็นเงาตกกระทบใบหน้า ภาพที่เธอเห็นทำเธอนิ่งช็อกอีกครั้ง ก่อนจะกรีดร้องดังลั่นตึก“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ~”ร่างเล็กกรีดร้องสุดเสียง ทรุดตัวนั่งยองก้มหัวกอดเข่า มือเล็กยกพนมมือไหว้ ร่างกายสั่นไปทั้งตัวพร้อมเสียงสวดมนต์ที่ไม่เป็นคำมือใหญ่เย็นยะเยือก วางทาบหัวไหล่สั่นเทาของเธอ “นักเรียน ๆ นี่ครูเอง” เสียงทุ้มหนาที่เธอเอะ เหมือนจะคุ้นเคย เรียกสติของเธอกลับมาได้นิดหนึ่ง เธอหยุดสวดมนต์ภาษาต่างดาว แล้วค่อย ๆ เงยหน้ามองไฟที่ส่องมาที่เธอ “ครูเอง” “ครูวิท” สาวน้อยเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงที่โล่งใจ “ลุกขึ้นก่อน ๆ” ครูหนุ่มค่อย ๆ ประคองร่างสั่นเบาของเธอ พาเธอเดินลงมาหน้าตึกที่มีไฟส่องสว่าง “ไปอยู่อะไรตรงนั้นดึก ๆ ดื่น ๆ” ทันทีท
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 50 เลยได้กลายผู้ประสบภัยโดยตั้งใจ 2
หนุ่มน้อยซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์ กลับบ้านอย่างสบายใจ โดยที่ไม่รู้เลยว่า มีคนที่กำลังหลับใหลท่องนิทราอย่างไม่รู้ตัวอยู่คนเดียว โดดเดี่ยว ลำพัง ท่ามกลางความมืดมิด และเงียบสงัด จนเวลาล่วงมาถึงสองทุ่ม แม่ที่นั่งรอสาวน้อยกลับบ้าน หยิบโทรศัพท์โทรหา แต่ก็ไม่ติด นั่นเป็นเรื่องปกติของเธอที่มักจะปล่อยให้โทรศัพท์แบตเตอรี่หมดอยู่บ่อย ๆ กระนั้นแม่ก็ไม่เคยจะคุ้นชินได้เลย ใจแม่เริ่มหวิวกังวลนิด ๆ ด้วยที่สาวน้อยเริ่มที่จะเป็นสาว อะไรที่ไม่เคยได้ห่วง ก็พลันห่วงขึ้นมาอย่างผลักออกไปไม่ได้ แม่นั่งครุ่นคิดตัดสินใจอยู่สักครู่ ก่อนจะหยิบกุญแจรถ มุ่งไปยังบ้านของหนุ่มน้อย ที่เธอบอกว่าเธอจะรอกลับพร้อมเขา “หนูกานต์ ๆ” เสียงตะโกนเรียกจากหน้าบ้าน พลางเสียงกริ่งแทรกซ้อนไม่หยุด จนเจ้าของบ้านต้องรีบเดินออกมาดู“ว่าไงยัยแก้ว แกมีอะไร … ทำไมทำหน้าตกใจอะไรขนาดนั้น”“หนูกานต์อยู่ในบ้านไหม ?”“อยู่ --- กำลังอาบน้ำน่ะ แกมีไร”“แล้วหนูป๊อบล่ะ” แม่ของสาวน้อยพยายามชะโงกหน้า มองหาลูกสาวในบ้านผ่านกระจกใสบ้านใหญ่“ไม่เห็นหนูป๊อบนะ” แม่หนุ่มน้อยตอบกลับด้วยเสียงเรียบ“ก็ยัยป
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 49 เลยได้กลายผู้ประสบภัยโดยตั้งใจ
“กูไปรอซ้อมก่อนนะมึง” ร่างเล็กเดินออกมาจากห้องน้ำหญิง ที่มีเพื่อนสาวยืนรออยู่ข้างหน้า มากับชุดที่พร้อมจะลงสนาม กางเกงขาสั้น และเสื้อกีฬาผ้ามันรัดรูป เผยร่างเล็กที่เห็นกล้ามเนื้อแน่น ๆ “เออ ๆ ตั้งใจซ้อมล่ะ” “มึงไม่ไปนั่งรอข้างสนามกับกูเหรอ” “ไม่อะ กูจะไปแอบดูบนตึก 3 ไปข้างขนามไก่ก็ตื่นดิ”“มึงหลบดี ๆ นะ อย่าให้พี่สแตนด์ตามหามึงเจอล่ะ” เพื่อนสาวเดินแยก โบกมือไปมาสองสาวเดินแยกออกจากกัน เธอแยกเดินอ้อมไปหลังตึก 3 ส่วนเพื่อนสาวของเธอแยกไปยังสนาม เธอนั่งรอเฝ้ามองดูผู้คนที่ค่อย ๆ มายังสนามทีละคน ๆ รวมไปถึงพี่กล้าที่ก็มาซ้อมเหมือนกัน เธอได้แต่อมยิ้มเบา ๆ ความในใจที่เคยหนักอึ้ง มันได้สะสาง จากแต่ก่อนที่ไม่อยากแม้จะเห็นหน้า แต่ตอนนี้เธอกลับเป็นฝ่ายนั่งมองอย่างไม่รู้สึกเคอะเขินแต่อย่างใด “มันก็ไม่แย่นะ” เธอเอ่ยเบากับตัวเอง จนหนุ่มน้อยย่างเข้าสนามพร้อมกระเป๋าประจำตัว วางบนไม้หินอ่อนข้าง ๆ สายตาของเธอจ้องมองเขม็ง ราวกับเสือโหยที่จ้องจะเข้าขย้ำเหยื่อพร้อมกัดกินเหยื่อนั้นในคำเดียว “ใครที่มันบังอาจมายุ่งกั
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 48 ใครมันบังอาจมาดึงหนวดเสือ 2
เธอครุ่นคิดอยู่นาน จนเสียงเดินรอบข้างเงียบสงบลงเพราะเริ่มเรียนในคาบสุดท้ายแล้ว เธอได้แต่คิดอยู่คนเดียวอย่างลำพัง โดยไม่สนใจที่จะเข้าเรียนคาบสุดท้าย สาวน้อยตัดสินใจลุกพรวดขึ้น ในหัวของเธอตอนนี้คือต้องการพูดคุยกับพี่เขา ถึงจะยังไง ก็ต้องได้อธิบาย ก่อนที่อาจจะไม่ได้เจอกันอีก เธอไม่รู้ว่าชั่วโมงนี้เขาเรียนวิชาอะไร แต่สิ่งที่นึกขึ้นได้คือห้องชมรม ด้วยสิ่งที่เธอรู้คือ พวกพี่ ๆ กลุ่มพี่กล้ารวมถึงพี่กล้า มักจะเอากระเป๋าเรียน หรือของสำคัญไว้ในตู้ล็อกเกอร์ในห้องชมรม เธอคิดได้แค่ว่า เขียนข้อความขอโทษและอธิบายหยอดเข้าไว้ในล็อกเกอร์ก็ดี เพราะตั้งแต่วันนั้นช่องทางการติดต่อต่าง ๆ ที่เคยคุยกัน พี่เขาลบออกจนหมดเกลี้ยง รวมถึงถ้าจะให้พูดต่อหน้ามันก็คงพูดอะไรได้ไม่ดีเท่ากับการที่เธอจะเขียนเธอค่อย ๆ เดินหลบตามกำแพงตึกต่าง ๆ จากตึกสังคม ลอดมุดหลบมุมตึกอังกฤษ จนมาโผล่ตึกวิทย์ฯ แต่การที่จะเดินเข้าไปโต้ง ๆ ก็คงจะเป็นเป้าสายตาจนเกินไป เธอนึกขึ้นได้ว่า หน้าต่างบานในสุดของห้องมักจะไม่ได้ล็อกกลอนไว้ เนื่องจากกลุ่มพี่ ๆ มักจะแอบเข้าไปเล่นไพ่กันในคาบว่าง เธอค่อย ๆ ย่องก้มตัวต่ำเ
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 47 ใครมันบังอาจมาดึงหนวดเสือ
สิ้นเสียงบรรเลงเพลงจบ นั่นหมายถึงช่วงเวลาของการเข้าแถวในช่วงเช้าที่แสนจะวุ่นวายในวันธรรมดา สาวน้อยเดินยิ้มร่าด้วยท่าทางกระโดดโลดเต้นดั่งกวางน้อยที่เห็นหญ้าเขียวหวาน วิ่งเข้ามาแทรกกลางแถวที่มีเพื่อนสาวคนสนิทอยู่ข้างหน้า ด้วยนาน ๆ ทีมาเข้าแถวได้ทันเวลา หนำซ้ำวันนี้การบ้านทุกวิชาก็เสร็จพร้อมที่จะส่งเป็นที่เรียบร้อย จึงไม่แปลกใจที่เธอจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ “มาแล้วจ้าเจสซี่เพื่อนรัก” มือเล็กวางทาบแผ่นหลังเพื่อนสาวที่ยืนตบแป้งอยู่ข้างหน้า“หล่อนดูอารมณ์ดีนะคะ” หน้าสีสองโทนหันกลับมาทักทาย จนเธอแทบจะกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่“ไม่ต้องมองด้วยสีหน้าแบบนั้นค่ะ วันนี้งานเร่ง”“ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยค่า สวยออก เทรนด์ใหม่มาแรง เดี๋ยวคนอื่น ๆ เห็นก็จะแต่งตาม เชื่อสิ”“ตอแหล ดูออก”เสียงเจื้อยแจ้วพูดคุย หยอกล้อกันระหว่างจัดแถว“เออเดี๋ยวมึงได้ฟังในสิ่งที่กูจะบอก มึงจะเลิกอารมณ์ดี”“ให้กูอารมณ์ดีจนเข้าแถวเสร็จเถอะนะ”“โอเค เลิกแถวแล้วกูจะบอก”สองร่างเล็กเดินเคียงกัน ยื่นสมุดการบ้านให้หัวหน้าห้องที่ยืนรอรวบรวมพร้อมจะส่ง เสร็จสรรพก็รุดนั่งลงบนโต๊ะม้าหินอ่อนตัวประจำ“ว่ามาค่ะ เรื่องที่จะทำให้
You may also like
มาวิน พี่รหัสโคตรหล่อ | Brother Love
Chugar_Chup6.7K viewsพันธะร้ายพ่ายรัก
โซลสตาร์ seoulstar6.7K viewsเฮียครามคนโหด
CCHANOKNET32.7K viewsอคิณ พี่ชายโคตรดุ | Brother Love
Chugar_Chup47.8K viewsติดที่ใจมันไม่รัก
Choijihoo_writer 1.7K viewsBAD ENGINEER นายตัวร้ายของยัยวิศวะ
ดาวแคระ (miss.mk)3.0K viewsหมวยอยากลอง วิศวะร้ายสอน(เล่น)รัก NC18+
มิลเลียนาห์3.9K viewsวิศวะเกียร์ร้ายกับดักรัก
ฮายอนนี่7.9K views
