Share

ตอนที่ 38 ทะเลก็ดีนะ 2

last update Tanggal publikasi: 2026-01-21 13:54:17

“ไม่เอาแล้ว ๆ ปวดหัว ๆ เปลี่ยนเรื่องคุยกันเถอะค่ะ เรื่องนี้ไม่สนุกแล้ว” สาวน้อยพูดเสียงเหวี่ยงขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย จนพ่อกับแม่หันมองหน้ากันด้วยความตกใจ

“ลูกเราเป็นไบโพล่าไหมแม่” พ่อเอียงหน้ากระซิบถามคนข้าง ๆ เบา ๆ

“แม่ว่ามีภาวะ” แม่เอียงหน้าเข้าหา ก่อนทั้งสองจะพยักหน้ารับ แล้วดึงหน้ากลับคืนตรง

สาวน้อยหยิบหูฟัง เข้าเสียบหู เธอเร่งเสียงขั้นสุดจนเสียงเพลงดังลั่นรอดออกมาจากหูฟัง

จนเธอเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ตื่นอีกทีมองออกนอกกระจก รถก็เลี้ยวเข้าซอยที่เห็นเป็นประจำ

“ตื่นแล้วเหรอลูก แม่กำลังว่าจะปลุกอยู่พอดี” เธอถอดสายหูฟัง ม้วนเข้ากับโทรศัพท์ รถค่อย ๆ ถอยหลังเข้าช่องจอดรถของบ้าน ความมึนงงที่เพิ่งตื่น เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลงจากรถไปเธอจะไปทำอะไรต่อ

แม่กับพ่อช่วยกันขนของออกจากรถ แม่เดินขนกระเป๋าเข้าบ้านทีละใบ ส่วนพ่อแบกกล้วยเครือใหญ่ มะพร้าวทะลายใหญ่ พร้อมกับทุเรียนเต็มตะกร้าไม้สาน ทำเอาพ่อหน้าแดงร้อนเหงื่อโชกไปทั้งตัว ส่วนสาวน้อยเดินตัวเบาพร้อมกระเป๋าใบเล็กของเธอเดินขึ้นไปเก็บที่ห้อง

ออกจากบ้านย่าในช่วงสาย ๆ ถึงบ้านก็เกือบจะค่ำ แม่ที่นั่งข้างพ่อชวนพ่อคุยมาสุดทางเป็นระยะทางเกือบสามร้อยกิโลก็หมดเรี่ยวแรงทิ้งตัวลงบนโซฟารับแขก พ่อที่วางตะกร้าทุเรียนไว้หลังบ้านเสร็จ ก็ทิ้งตัวลงข้าง ๆ ด้วยความเพลีย แม่และพ่อก็ผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว

สาวน้อยกระโดดคว่ำลงบนเตียงจนตัวเธอเด้งรับความนุ่ม หน้าฟุบลงกับที่นอน ด้วยความที่นั่งมาตลอดเกือบทั้งวัน แน่นอนว่าเธอก็ต้องมีเพลียบ้าง ถึงแม้จะได้งีบไปนิดนึงสามชั่วโมงก็ตาม สุดท้ายเธอก็ผล็อยหลับตามกันไป

บ้านที่เงียบสงบท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบ ทุกคนในบ้านต่างพากันหลับใหลด้วยความเพลีย จนตื่นกันอีกทีก็ค่ำ แม่ที่รับหน้าที่จัดหาอาหาร จึงให้ทางออกโดยการสั่งมาทาน จึงเรียกพ่อกับลูกมารับทราบเมนู และได้ทำการสั่งไป จนเมนูต่าง ๆ ของแต่ละคนวางอยู่ต่อหน้า

แต่ละคนก็ต่างตั้งใจจัดการกับเมนูของตัวเอง ท่ามกลางเสียงช้อนส้อมกระทบกัน ก็ไม่มีเสียงอื่นใด จนพ่อเปิดพูดขึ้น

“พรุ่งนี้ไปไหนกันต่อ” พ่อเคี้ยวเส้นใหญ่หนุบหนับ พูดเสียงอู้อี้

“แม่อยากอยู่บ้าน” แม่เคี้ยวเบาทำหน้าตาย

“หนูก็เหมือนแม่” สาวน้อยมองหน้าแม่ ทั้งคู่ยักคิ้วเข้ากัน

“แต่อีกไม่กี่วันพ่อก็กลับแล้วนะ ถ้าอยู่แต่ในบ้าน พ่อก็แทบจะไม่ได้อยู่กับลูกเลย อย่างน้อยพาลูกออกไปเที่ยวก็ยังได้ขับรถให้ ได้เห็นลูกยิ้ม” พ่อกลืนคำที่เคี้ยวอยู่ กล่าวยาวด้วยน้ำเสียงน้อยใจ

สาวน้อยครุ่นคิดอยู่สักครู่ ก่อนจะตอบด้วยสีหน้าตื่นเต้น “ทะเลไหมคะ”

“อื้อ ก็ดีนะ แม่ก็อยากไป” แม่ทำตาโตตื่นเต้น เปลี่ยนสีหน้าขึ้นมาจากเดิม ด้วยความอยากตามใจพ่อที่อยากทำหน้าที่พ่อที่ขาดหายไป ในช่วงเวลาที่จำกัดนี้ให้ได้มากที่สุด

“โอเค ตามนั้น” พ่อยิ้มกว้าง หลังจากที่ถูกตามใจ

“ลูกน่าจะชวนกานต์ไปด้วยนะ” จู่ ๆ พ่อก็นึกอยากจะชวนหนุ่มน้อยไปด้วย ด้วยอาจจะพอเข้าใจสถานการณ์ของครอบครัวนั้น พ่อของสาวน้อย กับพ่อของหนุ่มน้อยก็เป็นเพื่อนสมัยมหาลัยด้วยกัน เมื่อตอนอยู่ที่ฟินแลนด์ จนพ่อของหนุ่มน้อยกลับมา ก็ไม่ค่อยได้พูดคุย แต่ก็ยังคงติดต่อกันอยู่ เลยพอที่จะรู้สถานการณ์นั้นเป็นอย่างดี

“ได้ใช่ไหมคะ ?” สาวน้อยเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

“ได้สิ” พ่อยิ้มรับ

“โอเคค่ะ หนูจะไปชวนกานต์ตอนนี้เลย” สาวน้อยทิ้งเส้นบะหมี่ที่คีบอยู่ วิ่งร่าขึ้นบนห้องอย่างเร็วไว ทิ้งให้พ่อกับแม่มองหน้ากันอย่างงง ๆ แล้วหลิ่วตายิ้มพร้อมกัน คล้ายจะบอกนัย ๆ ว่า “นี่สินะ ที่ลูกพูดถึง”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 60 ตาค้างต้านลมจนมีน้ำแอบไหลซิบ ๆ 2

    “อะ อะโอเค มากันครบแล้วเนาะ เราจะเริ่มกันเลยนะ น้อง ๆ นั่งยืดตัวขึ้น หลับตา ทำสมาธิ คิดทบทวนกับสิ่งที่เราซ้อมกันมา สิบห้านาทีหลังจากนี้ พี่อยากให้น้อง ... น้องครับ หลับตาด้วยครับ น้อง ...” “น้องใจสลายมา” พี่สาวคนที่หอบร่างเธอมา เดินเข้ามากระซิบข้างหูด้วยความเบาที่พยายามจะเบาที่สุด จนมีเสียงแอบแทรกเข้าไมค์ ทำให้หลายคนที่กำลังหลับตาทำสมาธิ ถึงกับสมาธิหลุดกันถ้วนหน้า จนหัวหน้าสตาฟต้องพูดแทรกขึ้น ก่อนที่มีเกิดเหตุแตกตื่นทางด้านจิตใจ “โอเค หลับตาลงครับ ทุกคนหลับตา ยกเว้นน้องคนนั้น ไม่เป็นไร ไม่ต้องหลับตาก็ได้ หลับหมดหรือยัง หลับหมดแล้วใช่ไหม ยกเว้นน้องนะ (น้ำเสียงนุ่มนวล) ทำสมาธิ พี่อยากให้น้อง ๆ ทำให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุด เอาชัยชนะมาให้ได้ ...” “ต่อไปจะเป็นการแข่งขันของคณะสีชมพู ขอเสียงปรบมือให้กำลังใจ ... พร้อมนับถอยหลัง ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ศูนย์ ... เริ่มจับเวลา” สิ้นเสียงประกาศเริ่มจับเวลา เสียงกลองพร้อมเสียงร้องเพลงตะโกนสุดเสียง เร้าอารมณ์คึกดีดอย่างไม่กลัวคอแตก อุปกรณ์หยิบจับถนัดมืออย่างฉับไว มีเพียงแต่ ... สาวน้อยที่ยังนั

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 59 ตาค้างต้านลมจนมีน้ำแอบไหลซิบ ๆ

    ภายใต้ความอ้ำอึ้ง นิ่งสงบของห้วงเวลา เหมือนโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย กลับเหมือนถูกทำให้หยุดหมุนเพียงชั่วครู่ สาวน้อยที่กล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะพูดออกมา สวนทางกับความรู้สึก หนุ่มน้อยที่ยืนรอฟังประโยคจากคนที่สนิทและรู้ใจมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรเขาก็พร้อมจะรับฟังเธออยู่เสมอ“คือ ... เอ่อ ... คือ ... คือว่า ... ป๊อบว่าป๊อบ ........... ป๊อบ ... ชอบ ...”“ชอบ ...”“... ชอบ ...”“ไงคะ รอนานไหม ?”เสี้ยววินาทีที่ประโยคสำคัญกำลังถูกพ่นออกมาให้ตัวเบา กลับมีเสียงนุ่มหวานของหญิงสาวแทรกมาจากข้างหลังของเธอ“ครับ ไม่นาน ๆ เค้าก็เพิ่งมา”เธอคนนั้นเดินเข้าเคียงคู่หนุ่มน้อยอย่างแนบชิด พร้อมมือที่คว้ากุมแน่นหนึบ สาวน้อยยืนมองภาพตรงหน้าด้วยร่างกายที่แข็งทื่อ สั่นไปทั้งตัว ราวกับถูกสาปให้เป็นหินขยับตัวไม่ได้“กานต์ ...” สาวน้อยเอ่ยเบาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง“อ้อ ป๊อบนี่พี่ฝ้าย แฟนกานต์”“ดีค่ะน้องป๊อบ พี่ฝ้ายนะ เป็นแฟนกานต์” เธอยกมือทักทายพร้อมเอนหน้าซบลำตัวหนุ่มน้อย เพื่อการันตีว่าเป็นแฟนกันจริง“... แฟนเหรอ ... แฟน ... หมายความว่ายังไง ?” เสียงเรียบของสาวน้อยยังคงบ่งบอกว่าเธอยังคงช็อกกับเหตุก

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 58 ยังไงก็ต้องวันนี้ 2

    เวลาล่วงเลยไปประมาณชั่วโมงเศษ ๆ เสียงดนตรีดุริยางค์ก็เริ่มสะกิดต่อมตื่นเต้นของเหล่าน้องมอหนึ่งที่นั่งกันนิ่งกับกีฬาสีปีแรกในรั้วมัธยม จนบางคนอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นชะโงกมองดูตามเสียง หัวขบวนหักเลี้ยวเข้ารั้วของโรงเรียน นำโดยคทากรของโรงเรียนที่วาดลวดลายควงคฑาอย่างแข็งแรงและสง่างาม ตามมาด้วยวงโยธวาทิตที่เดินเรียงกันสับขาโดยพร้อมเพรียง แม้จะเป็นแค่งานในโรงเรียนแต่ทุกคนก็งัดความสามารถออกมาจนหมด ไม่ให้เสียชื่อรางวัลระดับประเทศที่ได้เมื่อต้นปี เหล่าน้องมอหนึ่งที่นั่งมองดูความตื่นตาตื่นใจ ก็ฝืนคำสั่งรุ่นพี่ที่ย้ำนักย้ำหนาว่าให้นั่งนิ่ง ๆ ลุกขึ้นยืนมองกันแทบจะทุกคน คงมีแค่คนที่เป็นตะคริวเท่านั้นที่ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ สาวน้อยมองข้ามสิ่งที่ทุกคนตื่นตา ควานกวาดสายตามองหาเป้าหมายหัวใจอย่างใจจดใจจ่อ “สีฟ้าขบวนที่เท่าไหร่กันนะ” เธอพูดพึมพำในใจ “... ขบวนสุดท้าย” “เธอพูดว่าอะไรนะ ?” สาวน้อยคิ้วขมวดฉับพลัน มองข้างตามเสียงอย่างตกใจ “ก็เธอถามไม่ใช่เหรอ เธอถาม ฉันก็ตอบ” สาวแว่นตัวเล็กที่อยู่ข้าง ๆ ตอบกลับด้วยส

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 57 ยังไงก็ต้องวันนี้

    “แข่งเป็นไงบ้างลูก แม่ขอโทษนะ ไม่ได้ไปเชียร์เลย” แม่เปิดประตูรับลูกชายที่เดินโซเซก้าวเข้าบ้างด้วยความเหนื่อยล้า ที่เก็บอาการมาโดยตลอดเวลา จนก้าวขาเข้าบ้าน “ชนะครับแม่” หนุ่มน้อยยิ้มตาตี่ บอกกล่าวแม่ด้วยน้ำเสียงของพลังงานที่จวนจะหมดเต็มที แม่เข้าสวมกอดลูกชาย โดยทิ้งความสนใจในเหรียญทองที่เขาถือไว้ให้เป็นแค่วัตถุที่บ่งบอกแค่ว่า “นี่สินะ ชัยชนะ” “ยินดีด้วยนะลูก เหนื่อยแย่เลย กินไรมาหรือยัง ไปนั่งรอนะ เดี๋ยวแม่หาไรให้กิน” “ครับแม่” หนุ่มน้อยลากร่างอ่อนล้า ทิ้งตัวลงโซฟาแบบล้มทั้งยืน ยกเหรียญที่ห้อยอยู่ในมือขึ้นมองย้อนแสงไฟ ก่อให้เกิดความคิดมากล้นขึ้นในหัว “อยากให้พ่อได้เห็นเหรียญนี้จัง” เพียงสิ้นสุดความคิด น้ำตาก็เอ่อไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง โดยที่ไม่ได้ร้องไห้ มือปาดน้ำตาที่ไม่ได้สั่ง “นี่สินะที่เขาเรียกว่า ร้องไห้ในใจ” “อาหารเสร็จแล้วลูก ลุกมากินข้าวนะ” มือนุ่มจับสัมผัสหน้าขาอย่างอ่อนโยน “ครับแม่” “ลูกร้องไห้เหรอ ?” “ปะ เปล่าครับ ผะ ผม แค่แสบตานิดหน่อยครับ” มือทั้งสองรีบปาดน้ำตาพร้อมดั

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 56 การกอดกันคือการที่คนสองคนเอาหัวใจมาแนบกันสินะ 2

    หนุ่มน้อยยกมือขอบอลจากแดนหลัง บอลถูกยกสูง เพื่อให้มีเวลาในการคิดว่าจะเล่นแบบไหน ทางทีมสีส้มที่เห็นว่าหนุ่มน้อยมักได้แต้มจากการหยอด จึงขึ้นบล็อกแค่ตัวเดียว ที่เหลือบีบเข้ามารองหยอดกันเกือบทั้งทีม ก่อนที่หนุ่มน้อยจะรวบตัวกระโดดสูงเหวี่งวงแขนสุดวง ข้อมือเคาะหัวบอลอย่างหนัก บอลพุ่งเฉียงหนีบล็อกมาทางขวา พุ่งลงพื้นเฉียดเส้นหลังไปอย่างชัดเจน ก่อนจะมีสัญญาณของผู้กำกับเส้นชี้ลงในสนามพร้อมเสียงนกหวีดเป่ายาวชี้มาที่ฝั่งเขา 16 – 14 แต้มบนกระดาษพลิกเปลี่ยน สิ้นสุดการแข่งขัน เสียงกรี๊ดพร้อมท่าทางการดีใจหลายรูปแบบวิ่งกรูเข้าในสนามอย่างชุลมุน แต่เป็นความชุลมุนที่เต็มไปด้วยความสวยงามอย่างบอกไม่ถูก ก่อนสถานการณ์จะถูกคลี่คลายลงด้วยการที่นักกีฬาต้องยืนคำนับคู่แข่ง เสียงกรี๊ดพร้อมเสียงปรบมือดังลั่นโรงเรียน สาวน้อยวิ่งเข้าหาหนุ่มน้อยด้วยของเต็มมือพะรุงพะรัง “เก่งมากเลยนะกานต์ ป๊อบดีใจด้วยนะ” เสียงสั่นสะอื้นกล่าวต่อหน้าหนุ่มน้อยที่เต็มไปด้วยเหงื่ออาบหน้าที่ปริ่มสุข “ขอบคุณนะป๊อบ” สิ้นประโยคหนุ่มน้อยโน้มตัวทั้งร่างเข้าสวมกอดสาวน้อยที่ปริ่มจะร้องอย่า

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 55 การกอดกันคือการที่คนสองคนเอาหัวใจมาแนบกันสินะ

    เสียงนกหวีดลั่นสัญญาณเริ่มแข่งขัน ด้วยสถานการณ์ของทีมสีฟ้าในตอนนี้ดูท่าจะเหลือแค่ทางเดียว คือต้องทุบหม้อข้าวสู้เท่านั้น ถ้าชนะในเกมนี้ก็ได้ยืดชีวิตไปสู้ต่อในเกมต่อไป แต่ถ้าแพ้ก็คงต้องก้มหน้ายอมรับความพ่ายแพ้แบบสิ้นรูป เสียงเล็กแหลมร้องลั่นตะโกนเชียร์ข้างสนามอย่างไม่ย่อท้อ ใบหน้าที่มองด้วยความภูมิใจ พร้อมยกชูป้าย กู่ร้องเชียร์หนุ่มน้อยสุดใจ แม้เสียงที่ตะโกนเชียร์กับเสื้อพละสีต่างจะแตกต่างจากกลุ่มกองเชียร์ก็ตาม “อีป๊อบ มึงร้องยังกะสีมึงเลยนะ” เพื่อนสาวเดินมาเทียบข้าง พร้อมหัวที่เปียกโชกกับชุดที่เพิ่งเปลี่ยนใหม่ ด้วยแข่งเสร็จก่อนหน้าและคว้าแชมป์ระดับมอปลายมาได้หมาด ๆ “อีเจส มาร้องช่วยกูเลย” มือเล็กคว้าแขนคนข้าง ๆ เข้ามาใกล้ตัว “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ กูต้องเชียร์แฟนกูอยู่แล้วปะ” “ใครแฟนมึง” สาวน้อยหันมองด้วยสีหน้าตกใจ “กานต์ไง” “ตบ” “กูล้อเล่น” เกมการแข่งขันเริ่มขึ้น สีฟ้าเป็นฝ่ายเสิร์ฟลูกก่อน ครั้งนี้มีการเปลี่ยนตำแหน่งนิดหน่อย จากเกมก่อน ๆ หนุ่มน้อยอยู่ในตำแหน่งโค้งสองที่ต

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 54 สีฟ้า... สู้ !!! 2

    ป้ายฟิวเจอร์บอร์ดชมพูเด่นแผ่นใหญ่เลยเอวเมื่อวางตั้งพื้น เขียนด้วยหมึกสีฟ้าตัดเด่น ข้อความว่า ‘กานต์สู้ ๆ กำลังใจของเธออยู่ตรงนี้นะ’ พร้อมรูปหัวใจดวงโตสีแดงและลูกศรชี้ลงใส่คนถือเมื่อชูขึ้นกระนั้นก็ไม่ทำให้เธอรู้สึกไม่ดีแต่อย่างใด เธอเลือกที่จะนิ่งเฉยต่อสายตา และคิดว่า “เดี๋ยวพวกเขาก็คงเลิกมองไปเอง”

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 53 สีฟ้า... สู้ !!!

    เสียงนาฬิกาปลุกกระชากร่างกรอบที่เจ็บไปทั้งตัว ให้ลุกนั่งในยามเช้า หนุ่มน้อยบิดเนื้อบิดตัวก่อนจะลุกขึ้นทำธุระอย่างไม่อ้อยอิ่ง และไม่ลืมที่จะยิ้มให้กำลังใจตัวเองผ่านกระจกปลายเตียง “วันนี้ชิงที่หนึ่งเหรอลูก” แม่เอ่ยถามพร้อมจานอาหารไอกรุ่นในมือ “ครับ” หนุ่มน้อยยิ้มตา

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 52 ภารกิจ ... 2

    1 เดือนผ่านไป ถึงช่วงเวลาที่เหล่านักเรียนรอคอยที่สุดของปี การฝึกซ้อมที่แสนหนักเพื่อให้เป็นหนึ่ง การต่อสู้ฟาดฟันด้วยศักดิ์ศรีจากรุ่นสู่รุ่น การปะทะคารมของคนที่เคยรักกันกลมเกลียวในห้องเดียวกัน เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ดีที่สุด การแบ่งสันปันส่วนงบประมาณที่แย่งกันปานจะตัดขาดเผาผี

  • Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน   ตอนที่ 51 ภารกิจ ...

    “ไม่ใช่ใช่ไหม”เธอทำหน้าเหยเก แล้วจู่ ๆ สิ่งที่เธอเกลียดที่สุด คือการที่สมองบ้า ๆ ของเธออยากจะรู้อยากเห็นขึ้นมา ทั้งที่เธอไม่อยากจะทำแบบนั้นเลยสักนิด เธอค่อย ๆ หันกลับหลังตามที่สมองของเธอสั่ง เธอมองแผงหน้าท้องตรงหน้า แล้วค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมองหน้า สิ่งที่เธอเห็นทำเธอพูดไม่ออก ใบหน้าขาวโพลน ที่มีไฟส่อ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status