LOGINShare
ตอนที่ 33 พ่อกลับบ้าน
publish date:
2026-01-15 10:24:33“แม่ กี่โมงแล้ว” เสียงดังลั่นจากชั้นสองตั้งแต่เช้าตรู่ ตะโกนเรียกแม่ในวันหยุดปิดภาคเรียน แทนที่จะนอนตื่นสาย ๆ แต่เธอกลับตื่นเช้ากว่าตอนไปโรงเรียน
“หกโมงครึ่ง ลูกมีอะไร ?” แม่มองขึ้นข้างบนตอบกลับด้วยเสียงเรียบเฉย “ผลสอบออกแปดโมง” เธอรีบวิ่งทิ้งน้ำหนักลงส้นดังลั่นบ้าน กรูลงมา นั่งลงตรงโซฟาหน้าทีวี พร้อมหยิบมือถือที่ลืมชาร์จ เหลือเพียงสามสิบเปอร์เซ็นต์ “ผ่านหมดอยู่แล้ว ลูกแม่เก่ง” แม่เดินมาข้างหลัง ลูบหัวเธออย่างอ่อนโยน “ใช่ไหม ... หนูก็มั่นใจอยู่นะแม่” สาวน้อยเงยหน้าช้อนจีบหน้าจีบตา แม่วางนิ้วมือเบาทาบหน้าผาก ลูบไล้เบ้าตาเธอเบา ๆ แล้วพูดตรงไปว่า “โตเป็นสาวแล้ว แต่ไม่แคะขี้ตานี่นะ” ก่อนจะป้ายเข้ากับแขนเสื้อเธอ เธอนั่งรอผลคะแนนสอบอย่างใจจดใจจ่อ พลางส่งข้อความพูดคุยกับเพื่อนสาวที่ตื่นแต่เช้าเพื่อมารอผลเหมือนกัน “ตื่นยังอีเจส” “ตื่นแล้ว” “ผลคะแนนออกยัง” “ยัง กูก็รอผลพร้อมมึงเนี่ย” “มึงว่าเราจะรอดกันไหม ?” “ไม่แน่ใจเลยว่ะ กูไม่มั่นใจคณิตฯเลย” “กูก็เหมือนกัน” “ไหนเมื่อวานมึงว่ามึงมั่นใจหมดไง” “กูมาคิดดูอีกที กูก็ทำผิดหลายข้ออยู่นะ” “มึงไม่ผ่านกูก็น่าจะไม่ผ่านจ้ะ จับมือ” “จับมือ” สาวน้อยส่งข้อความพูดคุยกับเพื่อนสาว หัวเราะปนเครียด แล้วนึกถึงกานต์ เลยส่งข้อความหาทันทีที่นึกได้ “กานต์ตื่นยัง” “ตื่นแล้ว ป๊อบมีไร ทำไมตื่นเช้าจัง” “ป๊อบตื่นมารอฟังผลคะแนนอะ กานต์ล่ะตื่นเช้าจัง” “กานต์มาวิ่งที่สวนกับแม่น่ะ” “วิ่งไมอะ กานต์ไม่รอฟังผลคะแนนสอบเหรอ” “ไม่อะ อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด กานต์ทำเต็มที่แล้ว” “โอเค ให้ป๊อบดูให้ไหม” “มันจะลำบากป๊อบไหมอะ” “ไม่ลำบากหรอก ป๊อบจะดูของกานต์ให้ก่อนเลย” “โอเค งั้นฝากด้วยนะ ขอบคุณนะ” “อื้อ” สาวน้อยเม้มปากยิ้ม ที่กานต์ไว้ใจให้ดูคะแนนให้โดยผ่านการอ้อนขอเอง จนเวลาล่วงผ่านมาใกล้จะถึงเวลาที่คะแนนสอบจะประกาศ เธอเข้าหน้าเว็บไซต์ของโรงเรียน กรอกข้อมูลของกานต์เรียบร้อย ด้วยความที่เธอใส่ใจหนุ่มน้อยเป็นพิเศษ ข้อมูลเลขประจำตัวนักเรียน บวกกับเลขบัตรประชาชน เธอก็สามารถจำได้อย่างขึ้นใจ เธอกด ปัด เลื่อน รีเฟรชย้ำ ๆ ตาจ้องจอรอดูผลคะแนนอย่างใจจดใจจ่อ ผลคะแนนของหนุ่มน้อยออกมา ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร อักษรตัวเลขสีทองบ่งบอกว่าคะแนนที่ได้ระดับท็อปชั้น และก็เป็นสีทองทุกวิชา หลังจากนั้นเธอจึงกรอกรหัสเพื่อเข้าระบบของเธอ หยิบสมุดดูรหัสนักเรียนบนปก พร้อมรหัสบัตรประชาชนที่ถืออยู่ในมือ เพื่อที่จะเข้าระบบเพื่อดูคะแนนของตัวเอง โน้มตัวเกร็งจดจ่อมองจอที่ค่อย ๆ เลื่อน “ปานใจ จงใจรัก” เธอพูดเสียงแผ่ว ค่อย ๆ เลื่อนหาชื่อตัวเองที่เรียนตามลำดับอักษร “ผ่าน ผ่าน ผ่าน ผ่าน ผ่าน ... สีแดง” เธอหยุดสายตาอยู่ที่ตัวเลขสีแดงตัวสุดท้าย สายตาประหม่าค่อย ๆ เลื่อนมองดูชื่อวิชาที่เป็นสีแดง “ดนตรีนาฏศิลป์” เธอทิ้งแผ่นหลังลงรับกับที่พักพิงโซฟานุ่ม “แม่” สาวน้อยร้องเรียกแม่ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง “คะแนนออกแล้วเหรอลูก” แม่เดินเร็วมาส่องดูจอโทรศัพท์ในมือเธอ “คาบเส้นทุกวิชา ... ไม่ผ่านนาฏศิลป์” แม่หรี่ตาอ่านหน้าจออย่างตั้งใจพร้อมพูดพึมพำเบา ๆ “หนูไม่ผ่านนาฏศิลป์ง่าแม่” สาวน้อยทำเสียงงอแง สั่นเครือคล้ายจะร้องไห้ “ป๊อบเอ้ย แกนี่มันลูกแม่สุด ๆ” แม่กอดหัวเธอจากข้างหลัง ลูบหัวเธอเบา ๆ “แม่เห็นคะแนนหนู มึงก็นึกถึงตัวเองตอนอายุเท่าหนู คะแนนแม่ก็แบบนี้เลย แถมตกวิชาเดียวกันด้วย” แม่พูดเสียงปลอบใจลูกสาวด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ “จริงเหรอแม่ แม่ก็ตกนาฏศิลป์เหรอ” สาวน้อยหันมาถามด้วยใบหน้าที่เปลี่ยน จากดูผิดหวังเป็นดูเยาะเย้ยในทันที “แกก็ดูสภาพแม่รำสิ ไหวไหมล่ะแกว่า” แม่ทำท่ายกไม้ยกมือรำ ทำสาวน้อยหัวเราะร่าขึ้นมาทันที “หนูก็ว่าหนูไม่ได้รำแย่นะ” สาวน้อยลุกขึ้นรำเลียนท่าแม่ “แม่ว่าแม่พอจะเข้าใจแล้วล่ะ ว่าทำไมถึงตก” แม่หัวเราะลั่น “ท่านี้คือไรนะแม่ มันมีในข้อสอบ” สาวน้อยจีบมือสองข้างกลางหน้าอก “แม่ไม่รู้” แม่ตอบตรง ๆ “หนูเชื่อแล้วล่ะว่าแม่ตกนาฏศิลป์จริง ๆ” สาวน้อยหัวเราะเยาะแม่ที่ยืนพยายามทำท่าทาง นึกหาคำตอบให้ลูกสาว “แกมันก็ได้เลือดฉันมาเต็ม ๆ นั่นแหละย่ะ” แม่เดินเข้ามาโอบกอดลูกสาว แล้วเดินเคียงกันไปกินข้าวที่แม่เพิ่งเตรียมเสร็จพร้อมทาน สาวน้อยเดินตามแม่ โดยลืมไปว่าความคิดก่อนหน้าคือจะต้องบอกผลคะแนนสอบกับกานต์เป็นสิ่งแรก แต่ด้วยตอนนี้ เรื่องนั้นกลายเป็นเรื่องรอง เมื่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้า นำพาความสุขใจให้เธอได้เดินตามความสุขนั้นอย่างแนบชิด
Latest chapter
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 60 ตาค้างต้านลมจนมีน้ำแอบไหลซิบ ๆ 2
“อะ อะโอเค มากันครบแล้วเนาะ เราจะเริ่มกันเลยนะ น้อง ๆ นั่งยืดตัวขึ้น หลับตา ทำสมาธิ คิดทบทวนกับสิ่งที่เราซ้อมกันมา สิบห้านาทีหลังจากนี้ พี่อยากให้น้อง ... น้องครับ หลับตาด้วยครับ น้อง ...” “น้องใจสลายมา” พี่สาวคนที่หอบร่างเธอมา เดินเข้ามากระซิบข้างหูด้วยความเบาที่พยายามจะเบาที่สุด จนมีเสียงแอบแทรกเข้าไมค์ ทำให้หลายคนที่กำลังหลับตาทำสมาธิ ถึงกับสมาธิหลุดกันถ้วนหน้า จนหัวหน้าสตาฟต้องพูดแทรกขึ้น ก่อนที่มีเกิดเหตุแตกตื่นทางด้านจิตใจ “โอเค หลับตาลงครับ ทุกคนหลับตา ยกเว้นน้องคนนั้น ไม่เป็นไร ไม่ต้องหลับตาก็ได้ หลับหมดหรือยัง หลับหมดแล้วใช่ไหม ยกเว้นน้องนะ (น้ำเสียงนุ่มนวล) ทำสมาธิ พี่อยากให้น้อง ๆ ทำให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุด เอาชัยชนะมาให้ได้ ...” “ต่อไปจะเป็นการแข่งขันของคณะสีชมพู ขอเสียงปรบมือให้กำลังใจ ... พร้อมนับถอยหลัง ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ศูนย์ ... เริ่มจับเวลา” สิ้นเสียงประกาศเริ่มจับเวลา เสียงกลองพร้อมเสียงร้องเพลงตะโกนสุดเสียง เร้าอารมณ์คึกดีดอย่างไม่กลัวคอแตก อุปกรณ์หยิบจับถนัดมืออย่างฉับไว มีเพียงแต่ ... สาวน้อยที่ยังนั
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 59 ตาค้างต้านลมจนมีน้ำแอบไหลซิบ ๆ
ภายใต้ความอ้ำอึ้ง นิ่งสงบของห้วงเวลา เหมือนโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย กลับเหมือนถูกทำให้หยุดหมุนเพียงชั่วครู่ สาวน้อยที่กล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะพูดออกมา สวนทางกับความรู้สึก หนุ่มน้อยที่ยืนรอฟังประโยคจากคนที่สนิทและรู้ใจมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรเขาก็พร้อมจะรับฟังเธออยู่เสมอ“คือ ... เอ่อ ... คือ ... คือว่า ... ป๊อบว่าป๊อบ ........... ป๊อบ ... ชอบ ...”“ชอบ ...”“... ชอบ ...”“ไงคะ รอนานไหม ?”เสี้ยววินาทีที่ประโยคสำคัญกำลังถูกพ่นออกมาให้ตัวเบา กลับมีเสียงนุ่มหวานของหญิงสาวแทรกมาจากข้างหลังของเธอ“ครับ ไม่นาน ๆ เค้าก็เพิ่งมา”เธอคนนั้นเดินเข้าเคียงคู่หนุ่มน้อยอย่างแนบชิด พร้อมมือที่คว้ากุมแน่นหนึบ สาวน้อยยืนมองภาพตรงหน้าด้วยร่างกายที่แข็งทื่อ สั่นไปทั้งตัว ราวกับถูกสาปให้เป็นหินขยับตัวไม่ได้“กานต์ ...” สาวน้อยเอ่ยเบาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง“อ้อ ป๊อบนี่พี่ฝ้าย แฟนกานต์”“ดีค่ะน้องป๊อบ พี่ฝ้ายนะ เป็นแฟนกานต์” เธอยกมือทักทายพร้อมเอนหน้าซบลำตัวหนุ่มน้อย เพื่อการันตีว่าเป็นแฟนกันจริง“... แฟนเหรอ ... แฟน ... หมายความว่ายังไง ?” เสียงเรียบของสาวน้อยยังคงบ่งบอกว่าเธอยังคงช็อกกับเหตุก
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 58 ยังไงก็ต้องวันนี้ 2
เวลาล่วงเลยไปประมาณชั่วโมงเศษ ๆ เสียงดนตรีดุริยางค์ก็เริ่มสะกิดต่อมตื่นเต้นของเหล่าน้องมอหนึ่งที่นั่งกันนิ่งกับกีฬาสีปีแรกในรั้วมัธยม จนบางคนอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นชะโงกมองดูตามเสียง หัวขบวนหักเลี้ยวเข้ารั้วของโรงเรียน นำโดยคทากรของโรงเรียนที่วาดลวดลายควงคฑาอย่างแข็งแรงและสง่างาม ตามมาด้วยวงโยธวาทิตที่เดินเรียงกันสับขาโดยพร้อมเพรียง แม้จะเป็นแค่งานในโรงเรียนแต่ทุกคนก็งัดความสามารถออกมาจนหมด ไม่ให้เสียชื่อรางวัลระดับประเทศที่ได้เมื่อต้นปี เหล่าน้องมอหนึ่งที่นั่งมองดูความตื่นตาตื่นใจ ก็ฝืนคำสั่งรุ่นพี่ที่ย้ำนักย้ำหนาว่าให้นั่งนิ่ง ๆ ลุกขึ้นยืนมองกันแทบจะทุกคน คงมีแค่คนที่เป็นตะคริวเท่านั้นที่ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ สาวน้อยมองข้ามสิ่งที่ทุกคนตื่นตา ควานกวาดสายตามองหาเป้าหมายหัวใจอย่างใจจดใจจ่อ “สีฟ้าขบวนที่เท่าไหร่กันนะ” เธอพูดพึมพำในใจ “... ขบวนสุดท้าย” “เธอพูดว่าอะไรนะ ?” สาวน้อยคิ้วขมวดฉับพลัน มองข้างตามเสียงอย่างตกใจ “ก็เธอถามไม่ใช่เหรอ เธอถาม ฉันก็ตอบ” สาวแว่นตัวเล็กที่อยู่ข้าง ๆ ตอบกลับด้วยส
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 57 ยังไงก็ต้องวันนี้
“แข่งเป็นไงบ้างลูก แม่ขอโทษนะ ไม่ได้ไปเชียร์เลย” แม่เปิดประตูรับลูกชายที่เดินโซเซก้าวเข้าบ้างด้วยความเหนื่อยล้า ที่เก็บอาการมาโดยตลอดเวลา จนก้าวขาเข้าบ้าน “ชนะครับแม่” หนุ่มน้อยยิ้มตาตี่ บอกกล่าวแม่ด้วยน้ำเสียงของพลังงานที่จวนจะหมดเต็มที แม่เข้าสวมกอดลูกชาย โดยทิ้งความสนใจในเหรียญทองที่เขาถือไว้ให้เป็นแค่วัตถุที่บ่งบอกแค่ว่า “นี่สินะ ชัยชนะ” “ยินดีด้วยนะลูก เหนื่อยแย่เลย กินไรมาหรือยัง ไปนั่งรอนะ เดี๋ยวแม่หาไรให้กิน” “ครับแม่” หนุ่มน้อยลากร่างอ่อนล้า ทิ้งตัวลงโซฟาแบบล้มทั้งยืน ยกเหรียญที่ห้อยอยู่ในมือขึ้นมองย้อนแสงไฟ ก่อให้เกิดความคิดมากล้นขึ้นในหัว “อยากให้พ่อได้เห็นเหรียญนี้จัง” เพียงสิ้นสุดความคิด น้ำตาก็เอ่อไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง โดยที่ไม่ได้ร้องไห้ มือปาดน้ำตาที่ไม่ได้สั่ง “นี่สินะที่เขาเรียกว่า ร้องไห้ในใจ” “อาหารเสร็จแล้วลูก ลุกมากินข้าวนะ” มือนุ่มจับสัมผัสหน้าขาอย่างอ่อนโยน “ครับแม่” “ลูกร้องไห้เหรอ ?” “ปะ เปล่าครับ ผะ ผม แค่แสบตานิดหน่อยครับ” มือทั้งสองรีบปาดน้ำตาพร้อมดั
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 56 การกอดกันคือการที่คนสองคนเอาหัวใจมาแนบกันสินะ 2
หนุ่มน้อยยกมือขอบอลจากแดนหลัง บอลถูกยกสูง เพื่อให้มีเวลาในการคิดว่าจะเล่นแบบไหน ทางทีมสีส้มที่เห็นว่าหนุ่มน้อยมักได้แต้มจากการหยอด จึงขึ้นบล็อกแค่ตัวเดียว ที่เหลือบีบเข้ามารองหยอดกันเกือบทั้งทีม ก่อนที่หนุ่มน้อยจะรวบตัวกระโดดสูงเหวี่งวงแขนสุดวง ข้อมือเคาะหัวบอลอย่างหนัก บอลพุ่งเฉียงหนีบล็อกมาทางขวา พุ่งลงพื้นเฉียดเส้นหลังไปอย่างชัดเจน ก่อนจะมีสัญญาณของผู้กำกับเส้นชี้ลงในสนามพร้อมเสียงนกหวีดเป่ายาวชี้มาที่ฝั่งเขา 16 – 14 แต้มบนกระดาษพลิกเปลี่ยน สิ้นสุดการแข่งขัน เสียงกรี๊ดพร้อมท่าทางการดีใจหลายรูปแบบวิ่งกรูเข้าในสนามอย่างชุลมุน แต่เป็นความชุลมุนที่เต็มไปด้วยความสวยงามอย่างบอกไม่ถูก ก่อนสถานการณ์จะถูกคลี่คลายลงด้วยการที่นักกีฬาต้องยืนคำนับคู่แข่ง เสียงกรี๊ดพร้อมเสียงปรบมือดังลั่นโรงเรียน สาวน้อยวิ่งเข้าหาหนุ่มน้อยด้วยของเต็มมือพะรุงพะรัง “เก่งมากเลยนะกานต์ ป๊อบดีใจด้วยนะ” เสียงสั่นสะอื้นกล่าวต่อหน้าหนุ่มน้อยที่เต็มไปด้วยเหงื่ออาบหน้าที่ปริ่มสุข “ขอบคุณนะป๊อบ” สิ้นประโยคหนุ่มน้อยโน้มตัวทั้งร่างเข้าสวมกอดสาวน้อยที่ปริ่มจะร้องอย่า
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 55 การกอดกันคือการที่คนสองคนเอาหัวใจมาแนบกันสินะ
เสียงนกหวีดลั่นสัญญาณเริ่มแข่งขัน ด้วยสถานการณ์ของทีมสีฟ้าในตอนนี้ดูท่าจะเหลือแค่ทางเดียว คือต้องทุบหม้อข้าวสู้เท่านั้น ถ้าชนะในเกมนี้ก็ได้ยืดชีวิตไปสู้ต่อในเกมต่อไป แต่ถ้าแพ้ก็คงต้องก้มหน้ายอมรับความพ่ายแพ้แบบสิ้นรูป เสียงเล็กแหลมร้องลั่นตะโกนเชียร์ข้างสนามอย่างไม่ย่อท้อ ใบหน้าที่มองด้วยความภูมิใจ พร้อมยกชูป้าย กู่ร้องเชียร์หนุ่มน้อยสุดใจ แม้เสียงที่ตะโกนเชียร์กับเสื้อพละสีต่างจะแตกต่างจากกลุ่มกองเชียร์ก็ตาม “อีป๊อบ มึงร้องยังกะสีมึงเลยนะ” เพื่อนสาวเดินมาเทียบข้าง พร้อมหัวที่เปียกโชกกับชุดที่เพิ่งเปลี่ยนใหม่ ด้วยแข่งเสร็จก่อนหน้าและคว้าแชมป์ระดับมอปลายมาได้หมาด ๆ “อีเจส มาร้องช่วยกูเลย” มือเล็กคว้าแขนคนข้าง ๆ เข้ามาใกล้ตัว “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ กูต้องเชียร์แฟนกูอยู่แล้วปะ” “ใครแฟนมึง” สาวน้อยหันมองด้วยสีหน้าตกใจ “กานต์ไง” “ตบ” “กูล้อเล่น” เกมการแข่งขันเริ่มขึ้น สีฟ้าเป็นฝ่ายเสิร์ฟลูกก่อน ครั้งนี้มีการเปลี่ยนตำแหน่งนิดหน่อย จากเกมก่อน ๆ หนุ่มน้อยอยู่ในตำแหน่งโค้งสองที่ต
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 18 ไปกินปังเนยกัน
กริ๊งงงงงงงง กริ๊งงงงงงงง ~ เสียงสัญญาณดังลั่นทั่วโรงเรียน เป็นเสียงสัญญาณที่บอกว่าวันทั้งวันที่เหน็ดเหนื่อยนี้ ได้สิ้นสุดลงแล้ว ขอให้พวกเจ้ากลับไปใช้ชีวิตต่อที่บ้านนะ หนุ่มน้อยเดินรั้งท้ายกลุ่มคู่กับเพื่อนเนิร์ดแว่น ที่กระเป๋าสะพายหลังแอ่น ปลายทางคือหน้าโรงเรียน ที่ตอนนี้เต
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 16 ระเบิดลงกลางโรงอาหาร
2 สัปดาห์ผ่านไป‘ประกาศถึงนักเรียนโรงเรียนวาสอุดมวิทยาทุกคน ในวันพรุ่งนี้ในคาบเรียนที่เจ็ด จะมีการเลือกชุมนุม ณ หอประชุมศิษย์เก่าสัมพันธ์วาสวิทฯ ให้ทุกคนตรวจดูรายชื่อชุมนุมที่สนใจในรายชื่อที่แนบมาให้นี้ สวัสดี // สภานักเรียนวาสอุดมวิทยา’กานต์เปิดดูข้อความอัตโนมัติ ที่แจ้งเข้ามาในมือถือ พร้อมเพื่อน
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 15 แล้วเจอกันนะ 2
“ไม่ปล่อย บอกมาก่อนว่าชื่ออะไร”“อ๋อ...ปานใจ” ชายหนุ่มอ่านชื่อบนหน้าอกของเธอ“งั้นพี่เรียกเรียกน้องปานใจนะ”“หนูชื่อเจสซี่ค่ะพี่ อยู่มอหนึ่งห้องแปด” เสียงแหลมแจ๋วพูดโทนสองสามสี่ แทรกขึ้นพร้อมชะโงกหน้าคั่นผู้สนทนาทั้งสอง“น้องปานใจกำลังหลบเรียนเหรอคะ ?” ชายหนุ่มผลักหน้าเจสออกจากเรดาร์ เอ่ยถามเธอด้วย
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 14 แล้วเจอกันนะ
กริ้ง ~ สิ้นเสียงสัญญาณเข้าห้องเรียนในคาบแรก หนุ่มน้อยรีบเบิ่งพรวดเข้ามาในห้องพยาบาล มองควานหาสาวน้อย จนพบร่างเล็กน้อยห่มผ้าคลุมโปงอยู่สุดห้อง“ป๊อบ เป็นไงบ้าง”“ป๊อบดีขึ้นแล้วกานต์ --- กานต์มาทำไม ทำไมไม่ไปเรียน”“กานต์กำลังจะไปเรียนแล้ว คาบแรกวิชาสุขศึกษาน่ะ ห้องข้าง ๆ นี่เอง”“อ่อ”“ว่าแต่ป๊อบ
You May Also Like
ปักใจรักคนเย็นชา (Bad Heart)
ซีซั่นฟิน11.1K viewsNot Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!!)
“TheLittleDevil”11.5K viewsLOVE MECHANIC วิศวะรักข้ามโซน
Sherlina14.0K viewsห้องลับ รวมเรื่องสั้น คืนอันเร่าร้อน
มิส ศิริ24.2K viewsSecret คุณอาที่แปลว่ารัก
Tiwa534 viewsวิศวะมาเฟียร้าย
Camellia.ma439 viewsCruel Engineering วิศวะทรงโจร
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่357 viewsพรางฐานะมาพบรัก
DJArtsyStory 381 views
