ตอนที่ 9 มีเจ้าของแล้ว

"จะกินอะไรดีเรา" สาวสาวกำลังคิดอยู่ว่าจะหาอะไรทานช่วงเที่ยงๆ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเมฆากำลังเดินตามมาด้วย

"ทานข้าวด้วยดิไหนๆ ก็ทำงานด้วยกันละ" ชายหนุ่มก็เดินออกมาโดยไม่ได้คิดอะไรว่าจะมีใครอึดอัดก็ตาม

"เป็นไรอ่ะเจ้าขา" ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กจุ่ๆ วันนี้ก็เปลี่ยนไป

"ปะ เปล่า เราแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยอ่ะ" หญิงสาวตอบกลับอย่างธรรมชาติ

"อ๋อก็นึกว่ามีเรื่องอะไรไม่สบายใจ บอกเราได้ตลอดเลยนะเป็นห่วง" น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงเพราะเป็นเพื่อนกันแต่ไม่ใช่ถ้าหากสังเกตจะรู้ว่าดวงตาคมกำลังสื่อความรู้สึกออกมา

"อื้ม ขอบใจนะ" หญิงสาวพยักหน้าน้อยๆ เพื่อไม่เป็นการเสียน้ำใจ

"สรุปจะกินอะไรจะได้สั่ง" วันนี้เพื่อนสาวของเธออาษาจะไปสั่งอาหารเองโดยที่ให้เธอเป็นคนไปซื้อน้ำกับเมฆา

"เอาอะไรก็ได้ฉันกินได้อยู่แล้ว" ใบหน้าสวยหวานหันมาบอกเพื่อนสาว

"แล้วแกล่ะเมฆา" ยี่หวาเอ่ยถามเพื่อนชายอีกคน

"เอาอะไรก็ได้อ่ะ กินได้หมด" ชายหนุ่มตอบแค่นั้นก่อนจะเผลอจับมือหญิงสาวข้างกายไปหาซื้อน้ำมาให้เพื่อนๆ

"ขอโทษ...ลืมตัว" ชายหนุ่มรีบปล่อยมือออกเพราะเห็นว่าหญิงสาวข้างกายทำสีหน้าที่ไม่ดีเท่าไหร่

"อื้ม ไม่เป็นไร" เธอไม่อยากให้อีกคนรู้สึกผิดที่เผลอจับมือเธอไปแบบนั้นจึงไม่ได้ว่าอะไร

ในขณะที่ทุกคนกำลังนั่งทานข้าวกันจู่ๆ ชายหนุ่มก็เอ่ยถามขึ้นมาเมื่อสังเกตเห็นนิ้วนางข้างซ้ายของเธอสวมแหวนอยู่

"แหวนสวยจังซื้อที่ไหนหรอ" แกล้งถามไปงั้นแหละแค่อยากรู้ว่าเธอใส่เพราะแฟชั่นหรือมีเจ้าของแล้ว

"อ๋อลืมบอกว่าเจ้าขาอ่ะมันหมั้นได้เกือบสี่ปีแล้ว" ปิ่นปักที่ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรกับเพื่อนๆ จึงเอ่ยขึ้น

"อะ อ๋อ" ชายหนุ่มเหมือนถูกตบหน้ากลางอากาศเมื่อรู้ว่าผู้หญิงที่ตนแอบรักมาสามปีมีเจ้าของแล้ว

"นี่!!กินข้าวไปเลย" ยี่หวาเอ่ยปรามเธอรับรู้ว่าเพื่อนสนิทของเธอแอบรักผู้หญิงที่ซึ่งเป็นเพื่อนรักของเธอเช่นกัน เธอกับเมฆาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยมัธยมเธอเลยแนะนำให้เพื่อนๆ เธอรู้จักเมื่อตอนปีหนึ่งและเธอเองก็ไม่เคยบอกใครว่าเธอก็แอบรักเมฆามานานเช่นกัน

6 ปีที่แอบรักมา เธอไม่เคยอยากให้เขารับรู้เพราะไม่อยากเสียเพื่อนสู้เก็บไว้ในใจจะดีกว่า ถึงจะต้องเจ็บเมื่อรับรู้ว่าเขารักเพื่อนสนิทของเธอก็ตาม

จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าเพื่อนชายของเธอมีอะไรแปลกๆ ในใจอย่างที่แฟนหนุ่มบอกเมื่อวันก่อน

"ดูก็รู้ว่ามันคิดไม่ซื่อกับเธอ!!"

"อื้ม เราหมั้นแล้ว จะแต่งตอนเรียนจบน่ะ" เธอตอบออกไปเพื่ออยากให้เขารู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้วถึงแม้ว่าจะไม่แน่ใจก็เถอะ

"อ๋อ อีกไม่กี่เดือนแล้วนิ ดีใจด้วยนะ" ใบหน้าหล่อคลี่ยิ้มบางๆ แต่ภายในใจรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน เธอคือผู้หญิงคนแรกที่เขาคิดจะจริงจังด้วยและเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นเหมือนรักแรกของเขา

"ขอบใจนะ" ใบหน้าสวยหวานคลี่ยิ้มออกมาบางๆ

"เอ้อ!! เมื่อวานทำไมไม่มาเรียนเห็นพี่คีย์ใช้ไลน์แกทักข้อความมาลาให้แกกับพวกฉัน" ยี่หวาชวนเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นว่าบรรยากาศไม่ดีแล้ว

"อ๋อ.. ฉะ ฉันไม่ค่อยสบายน่ะ" ร่วงเล็กเอ่ยตอบเสียงละล่ำละลักพรางนึกไปถึงเห็นการณ์วันก่อนที่เธอจะลาหยุด

"อ๋อ แล้วหายดีแล้วใช่มั้ย" ยี่หวาเอ่ยถามอย่างห่วงๆ

"อื้ม ดีขึ้นมากแล้วขอบใจพวกแกมากนะที่เป็นห่วงฉัน" หญิงสาวรู้สึกโชคดีมากที่มีเพื่อนที่รักและคอยเป็นห่วงเธอซึ่งนอกจากรักก็เป็นเพื่อนที่เธอเชื่อและไว้ใจมากที่สุด

หลังจากทานข้าวเสร็จทั้งสี่คนก็พูดคุยกันตามแนวเพื่อนที่คบกันมานาน

"จบแล้วพวกแกจะทำอะไรต่อ จะไปฝึกงานที่ไหนอ่ะ" ยี่หวาเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่ทุกคนทานข้าวอิ่มเรียบร้อย

"ฉันเรียนจบว่าจะไปฝึกงานที่บริษัทของตัวเองนั่นแหละก็ป๊าอยากให้ไปช่วยงานอ่ะ" ครอบครัวของปิ่นปักนำส่งผลไม้แช่แข็งทั้งต่างประเทศและในประเทศ

"ส่วนฉันน่ะหรออยากเรียนต่ออ่ะอยากจะเป็นสัตวแพทย์" เธออยากรักษาสัตว์ที่ได้รับบาดเจ็บและสัตว์ที่เจ็บป่วย

"แกอ่ะเมฆาจะไปทำอะไรต่อ" ยี่หวาก็อยากรู้เช่นกันว่าเรียนจบทุกคนแยกย้ายเธอยังจะได้พบเขาอีกหรือเปล่า

"เราอยากจะทำค่ายเพลงของตัวเองอ่ะ แต่จะไปทำค่ายเพลงที่เมกาเพราะคุณย่าอยู่ที่นั่น" เมื่อได้รู้ใบหน้าสวยก็หงอยลงทันทีเพราะเธอคงไม่ได้เห็นหน้าเขาอีกแล้วสินะ

"แล้วแกล่ะ" ปิ่นปักเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งฟังอนาคตเพื่อนๆ อยู่คนเดียวเงียบๆ

"ฉันคิดว่าจะไปเรียนด้านแฟชั่นที่ฝรั่งเศสอ่ะ และก็อยากทำแบรนด์น้ำหอมของตัวเองด้วยแต่ไม่รู้ว่าพี่คีย์จะเห็นด้วยหรือเปล่าเพราะหลังจากเรียนจบฉันก็ต้องแต่งงานไปอยู่กับพี่คีย์อ่ะ"

"เรียบจบเพื่อไปเป็นแม่ศรีเรือนว่างั้น" ปิ่นปักพูดอย่างขบขันซึ่งเธอก็เข้าใจ

"ทำไมเจ้าขาต้องรอความคิดเห็นจากเขาล่ะ" ชายหนุ่มคนเดิมในกลุ่มเพื่อนสาวเอ่ยถามเมื่อเงียบไปก่อนหน้านี้

"ก็.."

"ก็แฟนยัยเจ้าขาอ่ะหึงหวงหนักมากกกก แค่คิดว่าจะไปเรียนต่อเมืองนอกไม่รู้ว่าจะได้ไปหรือเปล่า" ซึ่งประโยคของปิ่นปักมันก็ถูกเพราะแฟนหนุ่มเธอหึงหวงมากและยิ่งอยากไปเรียนเมืองนอกความหวังก็ริบหรี่

"เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะดูหน้ามันด้วย" ยี่หวารู้ว่าเพื่อนเะอคิดมากจึงชวนเปลี่ยนเรื่องคุย

หญิงสาวที่กำลังอยู่ในความคิดตัวเองเธอคิดว่าแฟนหนุ่มคงเข้าใจแหละเพราะเราแต่งงานกันเขาก็คงตามเธอไปด้วยนั่นแหละ

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!! เธอหลุดออกจากความคิดเมื่อเสียงข้อความดังขึ้นปรากฏว่าเป็นข้อความจากแฟนหนุ่มของเธอ

key🔑 : คนดีคะเย็นนี้แวะมาหาพี่ที่บริษัทก่อนนะคะเเล้วค่อยกลับพร้อมกัน

key🔑 : ลูกน้องพี่จะแวะมาส่งที่บริษัทนะคะ

My baby ❤️ : มีเรื่องอะไรหรอคะ

key🔑 : พี่จะให้เจ้าขาดูแบบเรือนหอไงคะเจ้าขาชอบแบบไหนพี่จะได้ให้วิศวกรตกแต่ง

key🔑 : ส่วนอีกหลังที่เกาะตอนนี้ใกล้ถึง 90% แล้วเหลือแค่ตกแต่งเจ้าขาจะได้ช่วยเลือกเองเลยค่ะพี่ตามใจเจ้าขาอยู่แล้ว

My baby ❤️ : ค่ะพี่คีย์ว่ายังไงเจ้าขาก็โอเคค่ะ

My baby ❤️ : แล้วเจอกันค่ะ

หญิงสาวนั่งยิ้มกับข้อความที่แฟนหนุ่มเขียวมาด้วยความรัก เขายังคงน่ารักกับเธอเสมอ

**********************************

ก็หนูจะได้ไปอยู่เร็วๆ นี้ไงคะลูกสาว😂

ยังไม่แก้คำผิด