2 Wrong First Impression (Sky's POV)

"Miss, reservation name?"

Hindi ako ang nagsalita.

Isa iyon sa reception staff na nakaharang sa lalaking kararating lang.

Nakatayo ako ilang hakbang ang layo, nakahalukipkip habang pinagmamasdan ang eksena.

Simple lang ang suot niya.

Itim na polo na nakatiklop ang manggas.

Madilim na pantalon.

Walang mamahaling relo na ipinagyayabang.

Walang makapal na kuwintas.

Wala ring bodyguard na nakapaligid.

Kung hindi dahil sa kalmadong paraan ng pagtayo niya, iisipin kong ordinaryong customer lang siya.

"Walk in," sagot niya.

Napailing ang receptionist.

"Sorry, Sir. Fully booked."

Tumango lang siya.

"Wala bang bakanteng mesa?"

"Reservation only."

Hindi siya nakipagtalo.

Hindi rin umalis.

Tahimik lang siyang tumingin sa paligid na para bang may hinahanap.

Lumapit ako.

"Boss, tapos na ang usapan."

Lumingon siya sa akin.

Diretso ang tingin niya.

Hindi bastos.

Hindi rin palaban.

Pero may kakaiba.

Parang wala siyang balak sumunod sa kahit sino.

"Ikaw ba ang in charge sa security?" tanong niya.

"Ako ang dahilan kung bakit tahimik dito."

Bahagya siyang ngumiti.

"Magandang slogan."

"Hindi slogan."

"Babala?"

"Pwede."

Tahimik lang siyang tumingin sa akin.

Hindi siya umiiwas.

Hindi rin siya nakikipagmatigasan.

Nakakairita.

Mas gusto ko pa iyong mga siga.

Kapag maingay, alam mong may gagawin.

Kapag tahimik...

Hindi mo mabasa.

"Babalik na lang ako," sabi niya.

Tumalikod na siya.

Napataas ang kilay ko.

Ganun lang?

Walang reklamo?

Walang pagbabanta?

Napakamot ako sa batok.

"Uy."

Napalingon ako kay Candy na kakalapit lang."Ang guwapo."

"Balik sa trabaho uy." Senyas ko sa kanya.

"Bulag ka lang eh." Nakanguso niyang sagot.

Napailing na lang ako sabay sagot ng "Security purpises lang bhe di pwede basta gwapo lang."

"Single kaya ako." Nakikilug pa nitang sagot na may pagpapacute pang facial expression.

"Tumigil ka nga." Hasik ko.

Napatawa siya.

"Ayaw mo talaga?"

"Customer siya."

"Sana lahat ng customer ganyan."

"Hindi pa nagsisimula ang shift mo, lumalandi ka na."

"Kailangan may work life balance."

Umirap ako.

"Bumalik ka na sa bar."

"Spoilsport."

Pagkaalis niya, bumalik ako sa pwesto ko.

Makalipas ang ilang sandali, lumapit si Boss Nestor.

"Sky."

"Hmm?"

"May tumawag."

"Sino?"

"Hindi nagpakilala."

"Ano sabi?"

"Papapasukin daw ang isang bisita."

"Tapos?"

"Sabi ko puno na."

"Ano sagot?"

"Hintayin lang daw."

Napakunot ang noo ko.

"Anong klaseng utos iyon?"

"Hindi ko rin alam."

Hindi ko na lang pinansin.

Marami na akong narinig na kakaibang request mula sa mayayamang customer.

Karamihan gusto ng espesyal na trato.

Sa akin, pare pareho lang sila.

Kapag nanggulo...

Sa labas ang bagsak.

Lumipas ang ilang sandali.

Mas dumami ang tao.

Mas lumakas ang tugtog.

Mas naging abala ang staff.

Biglang may waitress na tumakbo papunta sa akin.

"Ate Sky!"

"Ano?"

"May customer sa VIP area."

"Anong meron?"

"Hinahawakan niya si Maica."

Diretso akong naglakad.

Pagdating ko, nakita kong pilit inaalis ni Maica ang kamay ng lalaking nakaupo sa sofa.

"Sir, pakibitaw."

Ngumisi lang ito.

"Umupo ka muna."

"Trabaho ko po."

"Babayaran kita."

Lumapit ako.

"Boss."

Lumingon siya.

"Problema?"

"Oo."

"Tumawag ka ng manager."

"Ako ang solusyon."

Tumawa ang mga kasama niya.

"Ang liit."

Napangiti ako.

"Subukan mong maliitin."

Tumayo ang lalaki.

"Anong gagawin mo?"

"Palalayasin kita."

"Tatanggihan mo ako? Alam mo ba kung sino ako?"

Hindi ko na siya pinatapos.

Hinawakan ko ang pulsuhan niya at inalis ang kamay niya kay Maica.

"Labas."

"Pilosopa ka."

"Hindi."

Tinulak niya ako sa balikat.

Hindi ako umatras.

Napailing ako.

"Last warning."

"At kung ayaw ko?"

Hinablot niya ulit ang braso ni Maica.

Doon na ako kumilos.

Hinila ko siya palayo.

Nawalan siya ng balanse at napaupo sa sahig.

Napapalakpak ang ilang customer.

"Nice!"

"Go, Ate Sky!"

Namula sa hiya ang lalaki.

"Sisiraan kita!"

"Mas maaga kang masisira kapag hindi ka lumabas."

Lumapit ang dalawa naming security.

Sabay naming inihatid palabas ang grupo.

Pagbalik ko, sinalubong ako ni Candy.

"Aba... free show."

"Huwag kang makulit."

"Tingnan mo."

Inabot niya ang cellphone.

May nag upload na agad ng video.

Napailing ako.

"Ang bilis."

"Trending ka na naman."

"Buburahin ko yang internet."

"Good luck."

Napatawa ako.

Hindi nagtagal, bumalik si Boss Nestor.

Mukha siyang tensyonado.

"Sky."

"Ano?"

"Yung bisita kanina."

"Yung umalis?"

"Tumawag ulit."

"So?"

"Parating ulit."

"Reservation pa rin?"

"Hindi."

"Kaya?"

Napalunok siya.

"May nag utos sa akin na huwag siyang harangin."

"Sino?"

"Hindi sinabi."

Tumingin ako sa entrance.

Kasabay noon, bumukas ang pinto.

Pumasok ulit ang lalaking kanina kong pinauwi.

Tahimik pa rin.

Kalmado pa rin.

Pero ngayon...

Diretso siyang naglakad papasok na para bang kanya ang buong lugar.

Humarang ako.

"Sir... sinabi kong puno."

Ngumiti siya nang bahagya.

"Talaga bang wala kang balak papasukin ako?"

"Sir, sinabi ko nang puno, hindi ka makakapasok!"

Umalis ang ngiti sa mukha niya pero nanatili ang pagiging kalmado. Nakakainis. Bakit hindi man lang siya magalit? Bakit hindi siya manigaw gaya ng ibang mga feeling hari na pumupunta rito? Ang mga mata niya ay nakatitig lang sa akin na para bang sinusuri ang bawat galaw ko. Walang bahid ng takot. Walang bahid ng pagmamadali.

"Hindi mo ba narinig ang sinabi ko?" tanong ko habang humahakbang palapit sa kanya.

"Naririnig kita," sagot niya na tila nakikipagkwentuhan lang sa kaibigan sa kanto.

"Kung naririnig mo, bakit hindi ka pa lumalayo? VIP ka man o hindi, bawal ka rito ngayong gabi."

Hindi siya sumagot. Sa halip, humakbang siya lampas sa akin. Dire-diretso. Walang pasintabi. Para siyang naglalakad sa sarili niyang bakuran. Ramdam ko ang pag-iinit ng dugo ko. Ang kapal ng mukha niya. Akala niya yata ay nadadaan sa porma at tahimik na dating ang lahat ng bagay.

"Hoy, sinabihan na kita, hindi ba?" hinablot ko ang braso niya para pigilan siya sa paglakad.

Napahinto siya. Lumingon siya sa akin nang dahan-dahan. Sa isang iglap, tinanggal niya ang kamay ko sa braso niya. Hindi niya ako sinaktan, pero ang pagkilos niya ay sobrang bilis at pulido. Parang isang bihasang fighter.

"Bitawan mo ako," sabi niya sa malamig na boses.

"Lumabas ka na lang nang kusa bago pa ako mawalan ng pasensya," hamon ko.

"At paano kung ayoko?"

Nagtawanan ang ilang customers na nakatingin sa amin. Naramdaman ko ang pagkapahiya. Dito, ang bouncer ang nasusunod. Dito, ang batas ko ang batas. Nakita ko ang mapanghamong tingin niya, yung tingin na para bang bata lang ang kinakaharap niya. Hindi ko na napigilan ang sarili ko.

"Subukan mo lang," sabi ko bago ko ipinadapo ang kanang kamao ko sa panga niya.

Ang suntok ko, perpekto ang pagkakatama. Ramdam ko ang pagtama ng knuckles ko sa buto niya. Inasahan ko siyang tutumba o mapapaatras sa sakit, pero nagkamali ako. Tumama lang siya nang bahagya sa pader, at mabilis siyang nakabawi. Hinawakan niya ang panga niya at tiningnan ako nang matalim.

Tumahimik ang buong nightclub. Nawala ang tugtog. Pati ang mga nag-iinom ay napatigil sa kanilang ginagawa. Ang lahat ay nakatingin sa aming dalawa. Ang manager naming si Boss Nestor ay parang nakakita ng multo habang nakatayo sa di kalayuan.

Biglang sumigaw ang isang lalaki mula sa crowd habang nakaturo sa amin.

"Sky! Alam mo ba kung sino ang sinuntok mo?!"