CHAPTER 2

“Hindi na kailangan.” Pinutol siya ni Yohan at dahan-dahang tumayo. Mas matangkad ito kay Lira, at halatang hirap siyang magpigil ng galit habang nakatingin sa babaeng ilang beses nang nagdulot sa kanya ng sakit. “Tumigil ka na sa mga pakulo mo. Ano na naman ba ang balak mo? Susunugin mo ba ako gamit ang mainit na bakal, o may naisip ka na namang mas malupit na paraan para pahirapan ako?”

Napahinto si Lira, hawak pa rin ang mga halamang gamot na ginagamit sa panggagamot. Ngayon lang niya lubusang naintindihan kung gaano kalalim ang galit ni Yohan sa dating Lira. Sa dami ng beses na sinaktan at pinahiya niya ito, hindi kataka-takang iisipin nitong may masama na naman siyang balak.

Bago pa makasagot si Lira, may narinig siyang mga yabag mula sa labas. Maya-maya, tatlong lalaki ang pumasok sa lumang bahay. Halatang pagod ang mga ito, at bawat isa ay may mga sugat na hindi pa tuluyang naghihilom.

Nauna si Silas, isang lalaking may mahabang buhok ngunit nakaipit paitaas. Dati itong kilalang mahusay na doktor, ngunit ngayon ay namumutla at may mga paso sa mga braso. Ang mga iyon ay mula sa mainit na bakal na ipinangparusa sa kanya ni Lira ilang araw na ang nakalipas.

Tahimik itong tumayo sa may pintuan, nakayuko at mahigpit ang pagkakakuyom ng mga kamao. Hindi man ito nagsasalita, halata sa kaniyang kilos na pinipigilan nitong sumabog sa galit.

Kasunod nito si Caleb, isang lalaking may pulang buhok at dating modelo. May mahaba itong peklat mula sa gilid ng mata hanggang sa panga—sugat na natamo niya matapos saktan ni Lira sa isang matinding pagtatalo.

Nang makita siya, ngumiti si Caleb, pero halatang panunuya lamang iyon. “Bakit? Hindi ka na ba magpapatuloy sa pag-aalaga kay Yohan?” tanong niya. “Akala ko ba, marami ka pang gustong gawin sa kaniya?” sarkastiko nitong tanong.

Ang huling pumasok ay si Jace, isang matangkad na lalaking dating nagtatrabaho bilang security consultant. Puno ng mga pasa at latay ang kanyang katawan. Halatang ilang araw na itong hindi nakapagpahinga nang maayos.

Salit-salit silang tiningnan ni Lira. Apat sa limang lalaking sapilitang ipinakasal sa kaniya ang naroon, at pare-pareho ang galit na nakikita niya sa kanilang mga mukha pero may isa pa siyang kailangang hanapin.

“Nasaan si Lucian?” tanong niya.

Biglang natahimik ang tatlo. Maya-maya, napatawa si Caleb, ngunit walang bahid ng saya ang kanyang tinig. “Ang bilis mo namang makalimot. Kahapon lang ay gusto mong subukan kung gaano katagal niyang matitiis ang sakit habang inaalis ang mga tattoo sa likod niya. Pagkatapos, ipinag-utos mong iwan siya sa lumang warehouse.”

Nanlamig ang mga kamay ni Lira sa narinig, si Lucian ang pinakabata sa limang lalaki at isang kilalang maninisid. Ang mga tattoo sa likod nito ay hindi basta palamuti lamang, bahagi iyon ng alaala ng kanyang yumaong ina. Nang malaman iyon ng dating Lira, ginawa niya itong dahilan para pahirapan ang lalaki.

Hindi niya alam kung ano na ang kalagayan ni Lucian matapos ang ginawa sa kaniya, napatingin si Lira sa apat na lalaking nasa harapan niya. Lahat sila ay may sugat na nagmula sa kalupitan ng dating may-ari ng katawan na ngayon ay kanya na.. At kung hindi siya kikilos agad, baka tuluyan nang masira ang buhay ng mga ito.

Napansin ni Yohan ang pananahimik niya. “Ano na naman ang problema mo?” tanong nito, may halong pangungutya. “Nag-iisip ka na naman ba ng bagong paraan para pahirapan kami?”

Lumapit ito ng kaunti. Halatang wala ng pakialam kung ano ang isasagot ni Lira. “Kung may gusto kang gawin, sabihin mo na. Huwag mo kaming paghintayin.”

Tumingala si Lira at sinalubong ang tingin nito. Alam niyang walang saysay ang basta paghingi ng tawad, hindi mabubura ng ilang salita ang lahat ng sakit na dinanas ng mga lalaking ito. Kailangan niyang gumawa ng hakbang na magpapatunay na seryoso siya.

“Yohan, pakisundo si Lucian. Kailangan ko siyang makausap.”

Napatawa ng mapakla si Yohan. “Anong pakulo na naman iyan? Hindi ka pa ba kuntento sa pagpapahirap sa amin ng paisa-isa? Gusto mo bang tipunin kaming lahat para sabay-sabay mo kaming pahirapan?”

Huminga ng malalim si Lira at ibinaba ang mga halamang gamot sa mesa. “May gusto akong ialok sa inyong lahat.”

Walang sumagot at nanatiling nakatitig lamang ang apat, halatang wala ni isa sa kanila ang handang magtiwala sa kaniya.

“Kapag pumayag kayo sa kasunduan ko, pipirmahan ko ang mga documents na kailangan para tuluyan na kayong makalaya sa akin. Wala na akong hihilingin sa inyo, at hindi ko na kayo pipilitin na manatili sa tabi ko.”

Biglang natahimik ang buong silid, bahagyang napataas ng tingin ni Silas. Nawala ang mapanuksong ngiti ni Caleb, habang lalong humigpit ang pagkakakuyom ng kamao ni Jace.

Si Yohan naman ay nakatitig lamang kay Lira, tila sinusubukang alamin kung seryoso ba talaga siya.

Sa loob ng maraming taon, ginawa ni Lira ang lahat para kontrolin ang buhay ng limang lalaki kaya alam niyang mahirap paniwalaan na kusa niya silang palalayain ngayon.