CHAPTER 4

Agad na umalis si Lira matapos matanggap ang mensahe tungkol kay Lucian. Hindi niya sinabi sa apat na lalaki ang kaniyang plano dahil ayaw niyang madamay pa sila kung sakaling bitag iyon.

Habang nagmamaneho papunta sa lokasyong nakita niya sa litrato, napansin niyang may itim na kotse na sumusunod sa kaniya. Ilang beses siyang lumiko, pero hindi ito nawawala.

“May sumusunod talaga sa akin,” bulong niya.

Sa halip na bumalik, ipinagpatuloy niya ang biyahe. Hindi niya kayang pabayaan na lang basta si Lucian.

Pagdating sa isang abandonadong gusali, ipinarada niya ang kotse at pumasok. Ilang sandali siyang naghanap hanggang makita niya si Lucian na nakatali sa isang upuan, may sugat sa noo at halatang nanghihina. “Lucian!” Agad siyang lumapit at kinalas ang tali.

“Lira?” paos na tanong nito.

“Oo, kaya mo bang tumayo?”

“Hindi ko alam kung alin ang mas nakakagulat. Ang makita kang nandito o ang malaman na nag-aalala ka sa akin.”

Hindi na pinansin ni Lira ang sinabi nito at tinulungan niya itong tumayo.

“May nagdala sa akin dito,” sabi ni Lucian. “Sinabi niyang may kailangan daw akong malaman tungkol sa iyo.”

“Ano iyon?”

Bago pa makasagot si Lucian, may nagsalita mula sa pintuan. “Hindi ko akalaing ikaw mismo ang sasagip sa isa sa mga lalaking pinahirapan mo.”

Agad na humarap si Lira. Isang lalaking nasa katandaan ang edad ang nakatayo roon. “Adrian?”

Ngumiti ang lalaki. “Sa wakas, naalala mo rin ako.” Si Adrian ang dating kanang-kamay ng ama ni Lira na bigla na lamang nawala ilang taon na ang nakalipas.

“Ikaw ba ang nagpadala ng mga mensahe sa akin?” tanong ni Lira.

“Oo, kailangan kitang makausap, at alam kong pupunta ka rito kapag nalaman mong nasa panganib si Lucian.”

“Kung gusto mo akong makausap, hindi mo siya kailangang saktan!”

“Hindi mo pa rin naiintindihan ang lahat,” sagot ni Adrian. “May dahilan kung bakit pinili ng ama mo ang limang lalaking ito para maging asawa mo, hindi lang para protektahan ka.”

“Anong ibig mong sabihin?”

“Matagal nang may kasunduan ang pamilya mo at ang mga pamilya nila. Bago ka pa ipinanganak, napag-usapan na ang lahat.”

“Anong kasunduan?”

“Ang sumpang dugo.”

Napatingin si Lira kay Lucian bago muling humarap kay Adrian. “Akala ko paraan ‘yon para mapalaya kaming lahat.”

Kumuha si Adrian ng documents mula sa mesa. “Kapag ginamit niyo ang sumpang dugo para putulin ang kasunduan, may isang taong kailangang umako sa lahat ng kaparusahan na nakatali sa mga buhay niyo.”

Nanlamig si Lira. “Sino?”

“Hindi ko alam kung sino ang pinili ng ama mo pero kapag ginamit niyo ‘yon ng hindi alam ang buong kondisyon, maaaring may mamatay.”

“Kung alam mo ang lahat ng ito, bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”

“Dahil ngayon ka lang nagpakita ng motibo na gusto mong baguhin ang lahat.”

Bago pa makapagtanong si Lira, biglang may umalingawngaw na putok ng baril.

Napahawak si Adrian sa tagiliran bago bumagsak sa sahig. “Adrian!”

Mabilis na nagtago sina Lira at Lucian sa likod ng isang kabinet. Makalipas ang ilang segundo, bumukas ang p***o at pumasok sina Jace, Silas, Caleb, at Yohan.

Hawak ni Yohan ang baril habang nakatingin kay Lira. “Bakit ka umalis ng hindi nagsasabi sa amin?” malamig nitong tanong.

“Paano niyo ako nahanap?”

“Hindi ‘yan ang mahalaga ngayon.”

Lumapit si Silas kay Adrian upang tingnan ang kalagayan nito. “May pulso pa siya, kailangan siyang madala sa ospital.”

Tinulungan naman ni Caleb si Lucian na makaupo ng maayos. Samantala, napansin ni Lira ang dokumentong nahulog mula sa kamay ni Adrian, pinulot niya iyon at agad na sinuri.

Nandoon ang pangalan ng kanyang ama at ang mga pangalan ng limang lalaki ngunit may isang pirma na nagpahinto sa kaniya, kay Yohan.

Dahan-dahan siyang humarap sa lalaki. “Bakit may pirma mo rito?”

Hindi agad nakasagot si Yohan. “Alam mo ba ang tungkol sa kasunduang ito bago pa tayo ikasal?” tanong ni Lira.

Ibinaba ni Yohan ang baril at lumapit sa kanya. “Hindi mo pa rin alam ang buong katotohanan.”

“Kung may alam ka, sabihin mo sa akin!”

Tumingin si Yohan sa dokumentong hawak niya bago muling tumingin sa kaniya. “May dahilan kung bakit kami napunta sa buhay mo. Hindi nagsimula ang lahat noong araw na ikinasal tayo.”

Lalong humigpit ang hawak ni Lira sa papel. “Anong ibig mong sabihin?”

Huminga ng malalim si Yohan bago sumagot. “Dahil bago ka pa ipinanganak, Lira, alam na naming balang araw ay magiging asawa ka namin.”