Share

CHAPTER EIGHT

Author: Zephyrine
last update publish date: 2026-11-15 09:50:08

ARMIA

HINDI ko hinayaang magtagumpay si Jonathan na sirain ang araw ko. Matapos ang mainit na tagpo naming iyon sa loob ng kanyang opisina, ibinuhos ko ang buong atensyon ko sa trabaho. Nag-ayos ako ng mga dokumento, nag-verify ng mga schedule, at sinigurong walang kahit isang maliit na detalye ang makakaligtaan. Ayokong magbigay ng kahit anong dahilan para masabihan niya akong incompetent.

Pero sadyang mapaglaro ang tadhana. Bandang hapon, habang nagdadala ako ng karagdagang financial statements sa kanyang mesa nang walang katok-katok, dahil naiinis pa rin ako sa kanya ay naabutan ko siyang may kausap sa telepono.

Natigilan ako sa pintø. Nakatalikod siya habang nakatanaw sa malawak na glass window ng kanyang opisina, maluwag ang kurbata at bahagyang gusot ang manggas ng kanyang polo.

“I don’t care about the board’s approval on that specific clause. Just fix it,” seryoso at malamig na utos niya sa kausap bago ibinagsak ang linya.

Pagharap niya, agad ding sumalubong sa akin ang mga mata niyang kanina pa naghahanap ng gulo. Hindi ko maiwasang mapalunok, pero mabilis kong itinuwid ang aking tindig at inilapag ang mga folder sa ibabaw ng kanyang mesa nang may sapat na diin.

“Nandito na ang financial statement para sa susunod na quarter, Mr. Villegas. Pakipirmahan na lang po kung tapos niyo nang basahin para maibalik ko sa accounting department,” malamig kong sabi, pilit na pinapanatili ang propesyonal na tono.

Hindi niya ginalaw ang mga folder. Sa halip, dahan-dahan siyang lumapit sa akin, ang mga mata ay naniningkit habang pinagmasdan ang bawat galaw ko.

“Bakit parang nagmamadali ka na namang umalis, Armia? May naghihintay ba sa iyo sa labas? O baka naman natatakot ka na kapag nagtagal ka pa rito, baka tuluyang gumuho ang mga depensang pinaghirapan mong itayo sa loob ng limang taon?” mahinang tanong niya, ang boses ay may halong sarkasmo at pamilyar na pang-aasar na mas lalong nagpainit ng ulo ko.

Nanginig ang mga daliri ko sa inis at sa kadahilanang ang lapit-lapit niya na naman sa akin at ang bango niya ay parang sumasakal sa hininga ko.

“Wala akong panahon sa mga walang kwentang hinuha mo, Jonathan! Kung wala ka nang ipag-uutos, lalabas na ako dahil marami pa akong gagawin sa labas.” Ganting sagot ko at diretsong sinalubong ang kanyang mga mata kahit nagwawala na ang dibdib ko sa kaba.

“May ipag-uutos ako,” mabilis niyang sagot, habang ang mga kamay ay dahan-dahang humawak sa dulo ng mesa, parang sinasala ang bawat reaksyon ko.

“Samahan mo akong mag-dinner mamaya. May mga kliyente tayong kailangang i-meet, at bilang personal secretary ko, kasama ka sa trabahong ito.”

Napakunot naman ang noo ko. Dinner meeting? Kasama ang mga kliyente? O na namang mga taktika niya para masolo ako sa labas ng oras ng trabaho?

“Hindi ko na kasama sa kontrata ko ang sumama sa mga personal o gabing pagtitipon, Mr. Villegas. Pwede kang magsama ng iba, marami dyan sa labas na gustong-gustong sumama sa iyo,” sarkastiko kong sagot, may halong kakaibang kirot at selos na pilit kong ikinubli sa ilalim ng aking ngiti.

Tumalim ang mga mata niya sa sinabi ko. Unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang labi at napalitan ito ng seryosong ekspresyon.

Umabante siya ng isang hakbang, kaya napapikit ako nang bahagya sa sobrang lapit niya.

“Bakit ayaw mo sumama sa akin dahil ba naiilang ka? O baka naman may iba sasamahan mamayang gabi, kaya ayaw mong sumama sa akin?” tanong niya, ang boses ay puno ng mariing selos at pagdududa.

“Wala kang pakialam kung sino ang mayroon sa buhay ko! Bakit ba pilit mong pinapakialaman ang bawat galaw ko? Sino ka ba para magtanong ng mga ganiyan? Baka nakakalimutan mo. Matagal na tayong tapos, kaya huwag kang umasta ngayon na para bang may karapatan ka pa!” sigaw ko, dahil hindi ko napigilan ang aking sarili.

Natulala siya sa mga sinabi ko. Ang galit at determinasyon sa mga mata niya ay biglang napalitan ng malalim na kirot, parang isang suntok sa sikmura ang bawat katagang binitawan ko.

Sinamantala ko ang pagkakataong iyon, kaya mabilis akong tumalikod bago pa man ako tuluyang manghina sa kanyang harapan, at mabilis na lumabas ng kanyang opisina.

“Huwag magpapadala, Armia, dapat ay manatili kang matatag para kay Jason.”

Patuloy kong pinaalalahanan ang sarili ko habang pabalik ako sa aking desk.

ITUTULOY

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • RECLAIMING HIS RUNAWAY EX-WIFE   CHAPTER TEN

    ARMIA HINDI ko alam kung gaano katagal kaming nanatili sa loob ng tahimik na sasakyan, habang ang init ng kanyang palad ay nanunuot sa nanginginig kong palad na hawak niya. Ang bawat paghinga ko ay mabigat, at tila ba ang bawat hibla ng katinuan ko ay unti-unting nauupos sa bawat pulgadang paglapit ng kanyang mukha.Gusto ko siyang itulak. Gusto kong hilahin ang kamay ko sa pagkakahawak niya at sabihing…‘Huwag kang umasta na parang may karapatan ka pang hawakan ako’, pero ang traydor kong katawan ay nanatiling nakapako sa kinauupuan ko. Ang amoy ng pamilyar na pabango niya na humahalo sa malamig na hangin ng aircon ay parang kawit na humihila sa akin pabalik sa mga panahong wala pang sugat, walang galit, at walang limang taon ng pagdurusa.“Jonathan… itigil mo na ito nababaliw ka na.” Nanginginig kong bulong, sapat na para marinig niya iyon. Habang unti-unting humigpit ang hawak niya sa aking kamay bago dahan-dahang bumaba ang tingin niya sa aking mga labi. Ramdam ko ang pagpigi

  • RECLAIMING HIS RUNAWAY EX-WIFE   CHAPTER NINE

    ARMIA NANG sumapit ang alas-sais ng gabi, akala ko ay nakatakas na ako. Inayos ko na ang mga gamit ko sa ibabaw ng mesa, handang-handang tumakbo ako papuntang elevator pauwi kay Nanay Belen at kay Jason, nang bumukas ang pinto ng executive office.Lumabas si Jonathan. Suot na niya ang kanyang itim na suit na mas lalong nagpalitaw sa tindig at kagwapuhan niya, hawak ang kanyang attachcase sa isang kamay habang ang kabilang kamay ay nakasuksok sa bulsa ng pantalon. Malamig at seryoso ang mukha nito, ngunit may kakaibang kislap ng determinasyon sa mga mata nang dumapo iyon sa akin.“Saan ka pupunta?” tanong niya, ang boses ay may awtoridad na nagpatigil sa mga paa ko.“Uuwi na pi,” mabilis kong sagot nang hindi tumitingin nang diretso sa kanya. “Tapos na ang working hours ko, Mr. Villegas. Kung wala na kayong ipag-uutos, mauuna na ako.”“Hindi ko sinabing tapos na ang trabaho mo para sa araw na ito,” sagot niya habang naglalakad palapit sa akin. “Kailangan ko ang personal secretary ko s

  • RECLAIMING HIS RUNAWAY EX-WIFE   CHAPTER EIGHT

    ARMIA HINDI ko hinayaang magtagumpay si Jonathan na sirain ang araw ko. Matapos ang mainit na tagpo naming iyon sa loob ng kanyang opisina, ibinuhos ko ang buong atensyon ko sa trabaho. Nag-ayos ako ng mga dokumento, nag-verify ng mga schedule, at sinigurong walang kahit isang maliit na detalye ang makakaligtaan. Ayokong magbigay ng kahit anong dahilan para masabihan niya akong incompetent.Pero sadyang mapaglaro ang tadhana. Bandang hapon, habang nagdadala ako ng karagdagang financial statements sa kanyang mesa nang walang katok-katok, dahil naiinis pa rin ako sa kanya ay naabutan ko siyang may kausap sa telepono.Natigilan ako sa pintø. Nakatalikod siya habang nakatanaw sa malawak na glass window ng kanyang opisina, maluwag ang kurbata at bahagyang gusot ang manggas ng kanyang polo.“I don’t care about the board’s approval on that specific clause. Just fix it,” seryoso at malamig na utos niya sa kausap bago ibinagsak ang linya.Pagharap niya, agad ding sumalubong sa akin ang mga

  • RECLAIMING HIS RUNAWAY EX-WIFE   CHAPTER SEVEN

    KINABUKASAN maaga akong pumasok sa Villegas Corporation. Para ipagpatuloy ang pagiging sekretarya ko, Hindi ko nga alam kung anong uri ng kabaliwan ang sumapi sa akin nang pirmahan ko ang kontrata bilang Secretary ng lalaki na iyon pero dahil Kay Jason ay titiisin ko na lang ang kamalasan na nangyayari ngayon sa buhay ko, kung matatawag ko nga bang kamalasan nga ito ngayon. Pero ano nga bang laban ko? Mas mataas ang sahod, doble ang porsyento ng komisyon, at higit sa lahat, kailangan ko ang perang ito para kay Jason. Isa pa, mas gusto ko nang nasa ilalim ako ng mga mata niya kaysa sa nagtatago ako sa kanya para mabantayan ko rin ang mga gagawin ni Jonathan, kinakabahan man sa bawat tawag o imbestigasyon na baka sikretong isagawa niya likod ko. Kung gusto niyang mag-imbestiga, ibibigay ko sa kanya ang mukha ng isang Armia na palaban at hindi na lang basta tatahimik pa.“Armia,” natigilan ako sa pag-aayos ng mga dokumento sa ibabaw ng aking table na ilang metro lang ang layo sa malaki

  • RECLAIMING HIS RUNAWAY EX-WIFE   CHAPTER SIX

    ARMIA MARIING nakatitig sa akin ang mga mata ni Jonathan, matapos niya akong halikan. Ramdam ko ang pag-wawala ng sarili kong dibdib sa kaba. Kaya ang bawat tibok niyon ay parang tambol na nagmamadaling tumalon palabas. Halos mawalan na ako ng balanse ang mga tuhod ko, pero pinilit ko pa ring itayo ang natitira kong pride. Hinding-hindi ako magpapadala sa lalaking ito. Not this time. Not after everything he put me through.“Ang kapal ng mukha mong halikan ako!”galit kong saad.Ngunit ngumiti lang ito ng nakakaloloko Kaya lalo akong naasar dito.“Palalagpasin ko ang ginawa mo sa akin, Mr. Villegas at iisipin ko na lang na hindi mo iyon sinasadya, ngunit kapag inulit mo iyon ay kakasuhan kitang harassment, kapag hindi mo pa ako pinakawalan, at tsaka naghihintay na si Jason sa akin.” Mariing kong saad, pero may diin ang bawat salita para ipakita sa kanyang hindi ako natatakot. “Let him wait a little longer, We’re not done talking yet, Armia. Pasensya ka na kung nahalikan kita hin

  • RECLAIMING HIS RUNAWAY EX-WIFE   CHAPTER FIVE

    ARMIA ANG bawat araw na lumilipas ay parang paglalakad sa ibabaw ng manipis na yelo, dahil isang maling hakbang ko lamang ay maaari akong lumubog sa malamig at malalim na tubig ng katotohanan. Sa kabila ng mabibigat na responsibilidad at presyon sa bagong posisyon, pinanatili ko ang aking propesyonalismo at determinasyon na itago ang tunay na katotohanan ukol sa aking anak.“Ms. Bronel, kailangan ko na ang summary report para sa Q3 logistics expansion bago mag-a-alas-dose,” malamig na utos ni Mr. Vergara habang dumadaan sa aking mesa at nagpatong ng makakapal na folder.“Opo, Sir. Nirereview ko na lang po ang huling adjustments at ipapadala ko na sa opisina ninyo bago mag-tanghalian,” magalang at matatag ko namang sagot habang ipinapakita ang ngiti.“Good. Alam kong maaasahan ka rito sa executive floor, Armia. Keep up the good work,” pagpupuri niya bago tuluyang naglakad patungo sa conference room.Pagkaalis niya, ay napabuntong-hininga ako nang malalim. Hinawakan ko ang gilid n

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status