Share

Chapter 8

Author: JET HERRERA
last update publish date: 2026-09-13 13:27:47

NAGMAMADALING itinali ni Jazz ang sintas ng kanyang combat boots. Pinadyak-padyak niya ang mga paa at inayos ang suot na uniporme. Nagwisik siya ng pabango na binigay sa kanya ni Meg. Iyong klase ng pabango na hindi masyadong matapang ang amoy pero tumatagal ang kapit sa damit.

Sinipat niya ang mukha sa basag na salamin na nakasiksik sa dingding ng barracks nila. Nagsuot siya ng sunglasses, kinuha niya ang kanyang rifle at binitbit na ang Kevlar helmet.

May lakad sila nang umagang iyon. Hindi
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • RETURN TO ME   Chapter 9

    “BAKIT may mga pintura dito, Sir?” tanong ni Jazz kay LT Calumpang.Nasa detachment sila at wala silang lakad. May iilan silang kasamahan na pinayagang magbakasyon. Kasama nga si Leon sa iilan sa mga iyon. Hindi na rin naman humirit si Jazz ng bakasyon dahil kababalik lang naman niya. Wala pa ngang isang buwan siya sa base. Na-ospital din siya.“Gagamitin ‘yan sa paggawa ng signage natin,” tugon ni LT Calumpang. “Magaling kang mag-drawing, `di ba?”“Yes, Sir!” pagmamalaki ni Jazz. Sabi nga ng mga guro niya dati, dapat may engineering ang kinuha niyang kurso o kaya architecture. Magaling kasi siyang gumuhit at magpinta. Pero hindi sapat ang kinikita ng mga magulang niya para pag-aralin siya sa ganoong kurso.Nang mag-training siya sa Cavite bilang marines, sa kanya rin ipinapagawa ang mga gawaing may kinalaman sa mga letra at pintura. Sa batch nila, siya lang ang may talent na ganoon.“Sige na. Umpisahan mo na para mabilis na matapos,” sabi ni LT Calumpang.Naroon na nga ang mga mate

  • RETURN TO ME   Chapter 8

    NAGMAMADALING itinali ni Jazz ang sintas ng kanyang combat boots. Pinadyak-padyak niya ang mga paa at inayos ang suot na uniporme. Nagwisik siya ng pabango na binigay sa kanya ni Meg. Iyong klase ng pabango na hindi masyadong matapang ang amoy pero tumatagal ang kapit sa damit. Sinipat niya ang mukha sa basag na salamin na nakasiksik sa dingding ng barracks nila. Nagsuot siya ng sunglasses, kinuha niya ang kanyang rifle at binitbit na ang Kevlar helmet. May lakad sila nang umagang iyon. Hindi sa bundok kundi sa kalsada. Magsasagawa sila ng checkpoint.“May malapit na detachment ng army dito, Sir, ano?” kausap ni Jazz kay LT Calumpang na nakatingin sa signage habang humihigop ng kape.“Meron naman. Mas malawak nga ang AOR ng commander ng unit na iyon. But orders are orders from our battalion. May nadali daw ng sparrow sa tropa. Kailangan nating maglagay ng checkpoint sa ibaba,” sabi ng opisyal. “Zero six hundred dapat nakapuwesto na tayo sa kalsada.”“Dadalhin ko na ‘to, Sir,” ani Ja

  • RETURN TO ME   Chapter 7

    BIGLANG napabalikwas si Meg. Hingal na hingal siya, ang lakas ng kabog ng kanyang díbdib, basa ng malamig na pawis ang kanyang noo. Napahawak siya sa kanyang díbdib nang mapagtanto niyang nanaginip siya. Mabilis niyang dinampot ang kanyang cell phone. Mag alas singko na ng umaga. Tumayo siya at naglakad papunta sa maliit na lababo sa loob ng kanilang silid. Naghilamos siya, nagmumog at nag-toothbrush. Bilang isang Psychology graduate, alam niyang projection lang ng defense mechanism niya ang panaginip dahil sa halos dalawang linggo na silang hindi nagkikita ni Jazz. She likely knows the clinical terms for what she is experiencing, but as a woman deeply in love, she simply cannot help it. To her, Jazz isn't just a part of her life; he has become her entire universe, the absolute axis upon which her world revolves. Sabi nila, kapag Psychology graduate ka, mas madali mong maiintindihan ang sarili mong emosyon. Dapat alam niya ang kanyang limitasyon. Dapat alam niya kung kailan na

  • RETURN TO ME   Chapter 6

    NAKAUPO si Meg sa sahig ng kanyang silid at napapalibutan siya ng mga kalat. May backpack. May ziplock ng mga chocolate at kendi. May tatlong bagong T shirt na binili niya sa mall.. May maliit na first aid kit at hygiene kit. May mga pagkain. At may notebook at ballpen. Nagsusulat siya ng ”Things to bring for Jazz” 1. Deodorant, sabon, perfume, off lotion 2. Kendi at snacks 3. Laminated picture 4. Ako Napangiti siya sa huli. Nilagyan pa niya ng tatlong beses na heart ang salitang Ako. “Meg! Anong ginagawa mo d’yan?” sigaw ni Nanay Perlita mula sa kusina. "Tulungan mo muna ako dito." "Nagpaplano, Ma!” sagot niya at masayang naglakad papunta sa kusina. Nasa lababo ang Nanay Perlita niya. “Plano para saan?” usisa nito. Ibinigay nito sa kanya ang kalabasa. "Pakihiwa nito." “Dadalawin ko si Jazz sa Jolo, Ma!”proud na sabi niya. Tinanggap niya ang kalabasa saka siya naglakad para kumuha ng kutsílyo. Napatigil si Nanay Perlita sa pagkuha ng iba pang gulay. “Jol

  • RETURN TO ME   Chapter 5

    “EWAN ko ano’ng pangalan no’n. Kilala n’yo ba?” tanong ni LT Calumpang. “Dinalaw no’n si Jazz sa ospital, Sir,” tugon ni Tikboy. “Dinalaw? Girlfriend mo ‘yon? Akala ko may girlfriend ka sa Maynila?” tila gulat na tanong ng tinyente. “Aba, hindi maganda `yang ginagawa mo,” dagdag pa nito bago kumagat ng manok. “Hindi naman, Sir. Bumisita lang sa ospital. Lahat ng pasyente dinalaw niya,” depensa ni Jazz. "Bumisita pero timagal sa kama niya,” balewalang sabi ni Tikboy. Natawa nang malakas si Leon na may nakabukol pang pagkain sa pisngi. “Aba, iba rin ang diskarte ng kasamahan natin habang naka-confine. Habang kami nakikipagpalitan ng putok sa bundok, siya nakikipagpalitan ng matatamis na ngiti.” “Huwag n’yo nga akong intrigahin,” inis pero natatawang banta ni Jazz, sabay baling kay Tikboy. “Ikaw ang may gustong dumiskarte do'n kaya wag mo akong idamay.” ”Tiningnan siya ni LT Calumpang nang may mapanuring ngiti bago uminom ng softdrinks. “O siya, totoo man o hindi, basta sigura

  • RETURN TO ME   Chapter 4

    “WALA KA namang trabaho, ‘di ba? Punta ka dito,” hiling ni Jazz kay Meg habang kausap niya ito sa cell phone. Dalawang araw na siya sa ospital at hindi pa siya pinapayagan ng doktor na lumabas kahit na pakiramdam niya ay maayos na siya. Napilitan na rin siyang sabihin kay Meg ang totoo dahil humingi nga ito ng selfie niya. Hindi naman siya marunong mag-edit ng picture niyang naka-hospital gown. “Sorry, babe. Hindi kita madadalaw. May interview kasi ako. Alam mo, tinawagan na ako sa ina-apply-an kong law firm.” Napabuntong-hininga si Jazz. Hindi na talaga nagbago si Meg. Iba na naman ang trabaho nito. Palagi rin itong busy. Mas busy pa yata ito sa kanya. Kahapon pa niya kasi ito tinatawagan pero hindi nito sinasagot ang kanyang tawag. “Pero baka after nito ay mapuntahan kita,” pagbawi ni Meg nang hindi siya nagsalita. “Pasensiya ka na. Alam ko naman na gusto mong may permanente akong trabaho pero nahihirapan kasi ako.” “Okay lang,” malungkot niyang tugon. May nurse na pu

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status