EPISODE 7- DOUBLE TROUBLE

Nang makabalik ako sa kanila ay nagsisimula na silang kumain. Napailing-iling na lang ako. Kahit si Allen ay kumakain na? Ano'ng klaseng asawa ba ito?

"Ahem." Tumikhim ako.

"Oh, hon? Bakit ang tagal mo? Gutom na raw si Luisa kaya nauna na kami ha. Come on, sit down," utos ni Allen.

Not even pulling the chair for your wife? Napaka-manhid mo talaga!

Bumuntong-hininga akong naupo sa naiwan kong silya kanina. Nagtatawanan silang tatlo over something na hindi ko ma-gets kung ano 'yon. Gano'n ba sila ka-close?

Hindi ako kumilos nang maipuwesto ang sarili. Ano namang kakainin sa mga naka-puwesto eh bawal ako nito? And now, I knew kung bakit ito ang mga pinili ni Allen. Inimbitahan niya pala ang babae niya! Nakakairita lang!

I just looked at them eating, habang nakasalikop ang mga braso ko. Na para bang bantay nila ako rito, nag-aabang kung kailan sila mabubulunan para magkaroon ako ng silbi rito.

"Hon?" Halos mabulunan na nga si Allen nang mapatingin sa akin na hindi gumagalaw ng pagkain. "What are you doing? Eat up."

"Really, Allen? You ordered this for me? O gusto mo na akong patayin? I don't eat seafood, para lang alam mo, Allen!" Hindi naman galit ang boses ko, pero nandoon ang kasiguraduhan at katotohanan.

"But why—"

"Oh my goodness! Allen, ano ka ba? Allergic si Erin sa seafood. Oh God! Kahit ako ay nakalimot. I'm so sorry, bestie."

Sorry? But deep inside ay paniguradong natutuwa siyang mas naalala ni Allen ang mga paborito niya.

Tumayo na lang bigla si Allen at saka kinuha ang pinggan sa aking harapan. He also said sorry for so many times na nairita na lang ako. I ordered him to get the dessert, 'yon na lang ang kakainin ko.

"No, let's order new food, the one that you like—"

"No, Allen, I lost my appetite for that. Just ask for the dessert, then you shut up!"

Natigalgal sila sa kinauupuan. David was also shocked na ikinababa niya ng kaniyang kutsara.

"Wow! I never knew you could talk, Erin. The last time we met sa family reunion eh, ni hindi ka nagsalita man lang. But now, woah, you even look gorgeous in your dress."

"David!" sita ni Luisa rito, hindi dahil sa mga sinabi nito kundi dahil sa pagbibigay ni David ng atensiyon sa akin lalo na sa hitsura ko.

"Yeah. And as far as I remember, you're married, David. Alam ba ni Naomi 'to?" pagtataray kong tanong naman sa kaniya.

The Mondragons quarterly set a family reunion, and among the bloodlines who always came, Naomi Chen is present with David. That's why I knew her. David's mom married a Chen, that's why Mondragon is just on his middle name. But still, the Chens are pretty good in business, too.

"Bestie, ano ka ba? Nasa piskal na ang divorce ni David with his wife. Sooner ay maghihiwalay din sila—"

"F*ck! And what do you mean, Luisa? Does that validate you clinging to him? How dare you? Kabit ka, alam mo ba 'yon?" pagpranka ko sa kaniya.

Napakurap-kurap na lang siya sa sinabi ko. It was the second time na nakapagbitiw ako nang hindi magandang salita sa kaniya, kaya naman naiintindihan ko ang pagkalito sa kaniyang mukha. She wasn't used to this behavior of mine.

Sigurado akong mas sanay siyang sumusunod at nakikinig lang ako sa mga opinions niya.

"You're so different now, bestie. May nangyari ba sa 'yo, huh? Magmula kanina, hindi mo na ako tinawag sa tawagan natin. Naging judgmental ka sa akin. Oh my goodness! Are you okay? Never kang nangialam sa mga bagay na ginagawa ko."

Then she started to cry. Ugh! Her pathetic move again na nakadala lang sa akin noon upang paniwalaan siya sa lahat ng pangmamanipula niya.

"Erin, she's your bestfriend, mas kilala mo siya kaysa kahit na kanino. David and Naomi are on the edge of parting their ways. David wanted to move on faster kaya niya ginagawa 'to. Don't blame them!" asik ni Allen. Hindi naman gano'n kalakas ang boses niya pero sapat upang mapalingon ang ilang diner na nasa malapit lang sa puwesto namin.

I rolled my eyes, leaned my back on the chair, and gave them a round of applause. "A cheater and a manipulator? Their marriage may be tearing apart, but they are still together! Right, David? So saan ka kumukuha ng lakas para magloko, ha? At ikaw, Allen, you have the guts to let him do it? Oh, don't tell me you're also doing it?"

"What? Will you stop, Erin? Masyado ka nang delusional. Puwede bang 'wag ka na lang mangialam sa kanila? Just let it slide, kunwari na lang ay wala kang nakita."

Aba! At talagang kunsintidor ang hay*p?!

"Alam mo, ikaw rin ang may problema, Allen. You brought me here to ease my madness, pero nagdala ka ng pampagulo? Alam mo, uuwi na lang ako kaysa makipagtalo sa baluktot niyong kaisipan!"

Kinuha ko ang aking bag at saka tumayo na. Dadaan na lang ako sa kahit na saang drive-thru para makabili ng pagkain. Just like in the past, disaster pa rin ang dinner na ito.

Ang pinagkaiba nga lang, dahil labis ang katangahan ko noon sa pagtitiwala sa kanila ay na-ospital ako dahil sa pagpilit sa sarili kong kumain ng seafood kahit na bawal.

"Oh, come on!" bakas ang pagkadismaya sa boses niya. Pero hindi ko siya inintindi. Diretso lang ako sa paglayo sa kanila.

Hanggang sa makasalubong ko si Naomi sa may pintuan ng restaurant. She didn't notice me dahil nagmamadali siya sa paglalakad at diretso ang tingin sa kaniyang unahan. Tumigil lang ako saglit upang lingunin sila.

Isang malakas na paghila sa buhok ni Luisa ang nakuha niya kay Naomi. The angry, beast-like woman was unleashed. Mukhang nasa duty pa siya nang tumawag ako. Suot niya pa kasi ang white uniform niya nang sumugod.

Tsk. "Pathetic," nasambit ko. Hindi na ako nagtagal pa, wala akong pakialam sa rambulan nila doon.

But as I went outside, a familiar figure caught my eyes.

It was Luther. He was standing outside his car, resting his back on the car door while his eyes were locked into mine.

"Am I late?" he asked.

Napalingon naman ako sa aking likuran. Baka kasi mamaya ay nakasunod na pala si Allen sa akin.

Nasa daan pa lang kami kanina ay tinext ko na sa kaniya ang destination namin. For safety purposes lang.

"You're just on time." I smiled at him, taking his hand na nakalahad sa aking harapan.