EPISODE 6- THE DINNER

Sumakit lang ang ulo ko kakaisip sa sinabi ni Luther. Imbes na mag-focus ako sa trabaho ay binigyan niya lang ako ng isipin ngayon. Ni hindi ko na maintindihan ang binabasa kong dokumento, kailangan pa naman ito mamaya.

Then, a knock on the door stopped me from overthinking.

Ngunit napaarko lang ang kilay ko nang bumungad si Allen mula sa pintuan. He brought a bouquet of flowers in his hands, smiling na para bang wala siyang nagawang pagkakamali.

Nakalimutan kong malaya siyang makakapunta sa akin. Dahil sa kumpanyang ito ng aking pamilya, siya ang Director while I am the CEO.

Kaya nga atat siyang papirmahin ako sa annulment papers noon bago matupok ang mental hospital dahil kapag nawala ako ay automatic na sa kaniya mapupunta ang lahat dahil na rin sa last will ko kung saan ay siya ang beneficiary ng lahat-lahat.

"What are you doing here?" I asked, my eyebrows furrowed.

He smiled, handing me the flowers. "I know you're mad. Kaya naman I want to make it up to you. I'm sorry, okay? 'Wag ka nang magtampo." Pagkatapos ay nilambing-lambing niya ako ng yakap na may pahalik-halik sa aking noo.

So disgusting!

Gwapo si Allen, just like his brothers na halos magkakamukha nga lang sila. They all have the same nose na talaga namang maganda ang pagkakahulma. Actually, mas well-built pa nga ang katawan niya kumpara kay Luther eh. Mahina lang talaga ang resistance niya sa tukso. Mas magaling siya sa business, but Luther excels in his passion naman.

"I'm not mad, Allen. I'm disappointed," deklara ko. Itinulak ko siya at bumalik sa aking kinauupuan. Hindi ko na ito pinansin at hinayaang ilapag ang bulaklak niyang dala sa lamesa.

"Oh, come on... Kaya nga ako narito eh. Alam kong gusto mo lang na suyuin kita. Heto oh, dala ko ang favorite flower mo."

Tinapunan ko iyon ng tingin. At kailan ko pa naging favorite ang sunflowers? What I love are dahlias. Inismiran ko siya at hindi na nagreklamo pa. I told him to leave kung wala na rin lang sasabihin dahil marami pa akong dapat na gawin.

Allen resisted and told me we'll be having a dinner tonight. Nakapag-book na raw siya sa paborito naming restaurant.

I was a bit exhausted right now na hindi ko na nagawang umangal pa. He said na sabay na kaming pupunta before he left the room.

Naitukod ko ang aking siko sa lamesa, ang kamay ko'y nakasalo sa aking ulo.

That dinner is one of my hated memories, kung saan ay in-open ko sa kaniya ang tungkol sa honeymoon namin. Saan ka nakakita ng nagpakasal na walang hininging honeymoon trip, lalo na sa katulad niyang sosyal at mapera? Mage-gets ko pa kung poor family kami eh, sa bahay na lang ang celebration, kaso hindi naman.

Nagalit siya sa tanong ko na iyon at ipinilit na hindi na namin kailangan pa ng ganoon dahil hindi pa naman namin balak na magkaanak. Like what? Samantalang noong College kami ay halos araw-araw niyang itinatanong sa akin kung saan ko gustong pumunta kapag nagpakasal na kami.

Everything changes, I think.

Sumapit ang gabi at dinala niya nga ako sa isang restaurant. Ngunit sa daan pa lang ay hindi na ako natuwa. I know this route, hindi naman ito ang paborito kong restaurant. And I don't love seafood, I am allergic to those at iyon ang specialty sa restaurant na pinagdalhan niya sa akin.

Si Luisa ang mahilig sa ganoong uri ng pagkain.

Isinandal ko na lang ang likod ko habang naghihintay sa food na in-order niya. Nawalan na rin ako ng appetite dahil sa dami niyon, tanging 'yong dessert lang ang puwede kong makain.

"So, hon, kumusta ang araw mo? Okay ka lang? What about your hand? Let me see?" Akma niyang kukunin iyon nang ilayo ko at ipinang-abot sa baso ng tubig.

"I'm fine, Allen. No need to worry," sabi ko.

Bumakas ang pagkagulat sa kaniyang mukha. Hindi niya ba inaasahan na hindi ko tatanggapin ang paghawak niya sa akin?

"I see. Mabuti naman at ayos na 'yan," anito. "Mukhang matatagalan pa ang pagdating ng food. Gusto mo bang maglakad muna tayo doon sa sikat nilang Viewing Garden? Ipapatawag naman nila tayo kapag ready na ang food." Tumayo na siya noon at inilahad ang kamay sa harapan ko.

Ngunit hindi ako kumilos. Viewing Garden? First time naming pumunta sa lugar na ito. Paano niya nasabing mayroon ng ganoon sa restaurant?

"It seems like you're familiar with this place."

Bigla na lang namutla si Allen, nagpalinga-linga siya, at mukhang nahimasmasan ang kabobohan niya sa pagdadala sa akin rito nang mapagtanto na hindi iyon ang paboritong lugar na gusto ko.

I saw how he said the word "sh*t" without sound.

"Sit down, Allen, and let's discuss important matters rather than taking a walk," seryoso kong sabi. Hindi ko na patatagalin pa ito at ako na ang mag-oopen sa dahilan kung bakit siya nag-book ng dinner.

He followed my command, took a sip from a glass of water, then straightened his back. He wanted to say something pero pinigilan ko, at saka ko sinimulan ang tanong tungkol sa fund para sa isang project na hawak niya.

He wasn't supposed to be short of budget for that project kung hindi niya lang pinakialam iyon at ipinondo sa Crypto ni Luisa. And now, the majority shareholders are after him, demanding an update dahil sobrang tagal na raw nito ay hindi pa rin niya natatapos.

He's delaying the timeline, at patuloy sa paghahanap nang pantapal niya sa nakuhang pera. At ako na ang last best option niya.

"So, anything you want to say?" tanong ko sa kaniya, my eyes wide open waiting for his statement. Last time, he just said it out of nowhere pero ngayon ay natatameme siya?

"Ahm... Wala naman, hon, ano ka ba? All I want for now is to have dinner with you," anito na ikinataas ng kilay ko. Wala pero pinagpapawisan siya?

"Whatever. Kung wala, edi wala."

Hindi na ako nag-aksaya ng laway na magtanong pa, hanggang sa dumating na ang pagkain namin. Ngunit bukod roon ay may iba pang sumulpot. Si Luisa, kasama ang isang matipunong lalaki kung saan ay nakapulupot ang kaniyang braso.

David?

"David? What are you doing here?" I asked.

He is the David I knew, cousin ni Allen on the side of his Aunt Eliza. Naikuyom ko ang kamay sa ilalim ng lamesa. What the f*ck is he doing? He's married!

"Hi, bestie! Sorry sa bigla naming pagsulpot ah. Allen told me na nandito kayo, kaya naman I told my boyfriend na dito na rin kami mag-date ngayon," masayang sabi nito. Proud na proud siyang sabihin na boyfriend niya si David. Hindi ba siya informed na kasal na ang lalaking 'yan?

His wife is a great doctor!

Tumabi sa akin si Luisa at ipinulupot ang braso niya sa akin. Ang ahas na ito, hindi pa nagsawa sa asawa ko? Kumakapit pa pala sa iba?

But sorry, hindi ko siya balak na kunsintihin. I excused myself papuntang restroom, but the truth is, I called Naomi Chen, David's wife, and told her everything. Naomi has this bad temper, walang nakakapigil sa kaniya kapag nagagalit.

Let's see kung ano'ng magiging hitsura ni Luisa kapag nakita niya ang mala-leong asawa ng kinakabit niya.