Chapter 5

Bumalik si Lalaine sa tirahan ng mga educated youth. Nasa loob ng silid sina Alexa at dalawa pang babae. Nag-uusap sila. Ngunit nang pumasok si Lalaine, biglang tumahimik ang lahat.

Noon, maganda ang samahan ng mga kabataang ipinadala sa kanayunan.

Bata pa sila nang sabay-sabay na iniwan ang kanilang mga pamilya. At sama-sama nilang hinarap ang buhay sa isang lugar na hindi nila nakasanayan. Ngunit nang magsimulang magkaroon ng pagkakataon na makabalik sa kani-kanilang lungsod at pamilya...

Nagbago ang lahat.

Isa-isang nakabalik ang mga kabataang kasama nila. At ang mga naiwan? Nagsimulang makaramdam ng pagkabalisa.

Galit. At takot.

Takot na baka hindi na sila makabalik sa kanilang mga magulang. Takot na baka manatili na lamang sila sa nayon habang buhay.

Noong nakaraang buhay niya...

Ganoon din si Lalaine. Napakahalaga sa kaniya ng pagkakataong makabalik sa lungsod. Kaya natakot siyang masira ang kaniyang reputasyon. Natakot siyang mawalan ng pagkakataon.

At dahil doon...

Naging madali siyang manipulahin. Ngunit ngayon? Iba na ang lahat.

Alam na niya na nagsimula na ang malawakang pagbabalik ng mga educated youth sa mga lungsod. Hindi na niya kailangang magmadali. Hindi na niya kailangang makipag-agawan sa iba. At hindi na niya kailangang isakripisyo ang kaniyang sarili para lamang makabalik.

Hindi pinansin ni Lalaine ang mga babaeng nasa silid. Kumuha siya ng takure. Pinuno iyon ng tubig at naghanda siyang bumalik sa kaniyang silid upang maglinis ng sarili. Ngunit biglang tumayo si Alexa. Hinarangan niya ang daan ni Lalaine. Pagkatapos, nagkunwari siyang nasasaktan.

“Lalaine...”

“Nababaliw ka na ba?!”

“Paano ka na haharap sa mga tao sa nayon pagkatapos ng nangyari?”

“Paano kung malaman ni Randolph na nakipagrelasyon ka sa isang masamang tao na ipinadala rito?”

Randolph.

Nang marinig ang pangalan ng lalaki, biglang huminto si Lalaine. Dahan-dahan siyang lumingon kay Alexa at malamig na tumingin sa kaniya.

“Alexa.”

“Sa tingin mo ba...”

“Kapag sinira mo ang reputasyon ko, magugustuhan ka ni Randolph?”

Paano nagkaroon ng lakas ng loob ang babaeng ito na magkunwaring nag-aalala sa kaniya? Kung hindi siya niloko ni Alexa upang lumabas...

Hindi sana nagkaroon ng pagkakataon si Robert na patumbahin siya at dalhin sa kulungan ng mga baka.

Si Jason ay isang lalaking may matinding pagpipigil sa sarili. Kung sa ibang lalaki siya napunta, sa isang matandang binata o isang taong siraulo, baka hindi niya alam kung ano ang mangyayari sa kaniya. Biglang namula ang mukha ni Alexa. May malamig na kislap sa kaniyang mga mata.

“Ano?!”

“Napakawalanghiya mo!”

“Gusto mo bang sirain ang dangal ng lahat ng kasama natin?!”

Si Randolph ang pinakabatang secretary sa kanilang nayon. Isang guwapong lalaki sa kaniyang maagang twenties.

Edukado. May magandang kinabukasan. At may kapangyarihan. Maraming babaeng educated youth ang may gusto sa kaniya. Ngunit tila si Lalaine lamang ang napapansin nito. At iyon ang dahilan kung bakit naiinggit si Alexa.

Biglang tumalon mula sa kama si Leslie Villareal. Mataba ang kaniyang mukha. Mainit ang kaniyang ulo. At hindi niya mapigilan ang kaniyang galit.

“Pweh!”

Dumura siya sa harapan ni Lalaine.

“Malinaw naman na ikaw ang walang moralidad!”

“Natulog ka sa isang masamang lalaki!”

“Lumayas ka rito!”

“Huwag mong dungisan ang tirahan ng mga educated youth!”

Malamig na sinulyapan ni Lalaine ang tatlong babae. Si Alexa, si Leslie at si Danica.

Tahimik lamang si Danica. Ngunit kitang-kita sa kaniyang mga mata ang pangungutya.

“Payo ko sa inyong tatlo...”

“Huwag ninyo akong guluhin.”

Saglit siyang huminto. Pagkatapos, malamig na nagpatuloy.

“Wala na akong pagkakataong makabalik sa lungsod.”

“Hindi na ako natatakot.”

“At kung kailangan kong madamay ang iba...”

“Hindi ko rin iyon ikakabahala.”

Sa nakaraang buhay niya...

Napakatanga niya. Itinuring niyang mga kaibigan ang tatlong babaeng ito. Kapag may ipinapadalang masasarap na pagkain ang kaniyang pamilya hindi niya iyon kinakain. Ibinibigay niya sa kanila para lamang mapasaya sila. Para lamang mapanatili ang kanilang pagkakaibigan. Ngunit ano ang nangyari? Isa sa kanila ang nagplano upang saktan siya. At ang dalawa? Hindi man lamang nagtanong kung ano ang tunay na nangyari.

Napailing si Lalaine. Pagkatapos, inihagis niya ang kaniyang tirintas sa likod. Kinuha ang palanggana. At pumasok sa silid na ginagamit nila bilang imbakan.

Naiwan ang tatlong babae. Nagkatinginan sila. Hindi makapaniwala. Ang dating Lalaine na mahinhin, mahiyain, madaling lokohin at palaging sumusunod sa kanilang mga sinasabi.

Ngunit ngayon? Para bang ibang tao na ang kaharap nila. Pagbalik ni Lalaine sa kaniyang silid...

Ibinaba niya ang palanggana. Agad niyang binuksan ang maliit niyang kahon. Mula sa pinakamalalim na bahagi nito, kumuha siya ng isang pinong supot na gawa sa tela.

Sa loob...

May isang maliit na palamuting jade. Hugis sili, kasinghaba lamang ng kaniyang hinliliit. Nakasabit iyon sa isang kupas na pulang tali. Isa itong piraso ng jade bracelet na minsang nabasag. At iyon ang pinakamahalagang alaala na iniwan sa kaniya ng kaniyang tunay na mga magulang.

Umupo si Lalaine sa tabi ng bintana. Hawak ang maliit na palamuting jade. At sa unang pagkakataon...

Nakaramdam siya ng ginhawa. Mabuti na lamang at dala pa rin niya ang mga alaala ng kaniyang nakaraang buhay. Bumalik siya sa panahong hindi pa niya naibibigay ang palamuting ito kay Alexa.

Hindi na niya kailanman ibibigay ang nag-iisang alaala ng kaniyang tunay na mga magulang sa babaeng sumira sa kaniyang buhay. Hindi na niya hahayaang gamitin iyon upang manipulahin siya. Hindi na niya hahayaang mawala iyon.

Marahang hinaplos ni Lalaine ang maliit na jade na hugis sili. Noong panahong ito sa nakaraang buhay niya, hindi pa niya alam na ang mga taong kinilala niyang mga magulang ay hindi pala niya tunay na mga magulang.

Apat silang magkakapatid. At kahit ang kaniyang panganay na kapatid ay ampon...

Nang ipadala siya sa kanayunan, ang mga magulang ng ibang educated youth ay nagsisikap para sa kanilang mga anak. Ngunit ang kaniyang pamilya? Hindi man lamang siya tinutulungan.

Sa nakaraang buhay niya...

Kahit hindi siya napagbintangan nina Alexa at Robert...

Nag-iisa pa rin siya sa nayon.

Hanggang sa huli...

Siya ang pinakahuling miyembro ng kanilang grupo na nakabalik sa lungsod. Napuno ng magkahalong emosyon ang puso ni Lalaine.

Ngunit biglang may naramdaman siyang kakaiba. Parang may malamig na tinging nakamasid sa kaniya mula sa labas ng bintana. Agad siyang napatingala. Ngunit walang tao. Tanging ang bakuran lamang ang makikita sa ilalim ng liwanag ng buwan.

Kumunot ang kaniyang noo. Imahinasyon ko lang ba iyon? Maingat niyang ibinalik ang palamuting jade sa supot. Pagkatapos, inilagay niya iyon sa kaniyang maliit na kahon. Nagsimula siyang maghubad at naghanda upang maglinis ng sarili gamit ang mainit na tubig.

Ngunit...

Sa isang bubong na hindi kalayuan sa bintana, may isang lalaking nakatayo sa dilim. Sa malamig na mga mata ni Jason, may isang kakaibang kislap. Hindi niya alam kung bakit, ngunit simula nang makilala niya si Lalaine...

Pakiramdam niya ay may isang bagay na hindi niya maipaliwanag. Ang babaeng ito...

Ano ba talaga ang itinatago niya?