Chapter 2

Si Jason ay ipinadala mula sa ibang lungsod patungo sa isang liblib na nayon sa Bundok Peninsula. Doon siya pinagtatrabaho sa kulungan ng mga baka dahil itinakwil siya ng kanilang komunidad. Bukod sa paglilinis ng mga kulungan, nagtatrabaho rin siya bilang isang doktor ng nayon at maaaring hindi na siya makabalik sa Maynila.

Samantalang si Lalaine, isa siyang edukadong kabataang babae mula sa ibang lungsod at maaari itong makabalik sa kanyang lungsod subalit kung masasangkot siya kay Jason, maaaring mawala ang pagkakataong iyon. Kaya ang pinakamatalinong desisyon ay ang tumakas habang may pagkakataon pa.

Ngunit...

Hindi iyon ang pinili ni Lalaine. Mahigpit niyang hinawakan ang kumot. Pagkatapos, buong tapang siyang tumingin sa lalaki.

“Doktor Jason, tama ka. Walang maniniwala sa atin kung sasabihin nating walang nangyari.”

Sa labas ng bintana, nakita niyang papalapit ang mga taong may dalang sulo. Papunta sila sa sira-sirang kubo sa tabi ng kulungan ng mga baka. Ang eksenang iyon ay hindi niya kailanman malilimutan. Dahil iyon ang gabing nagsimula ang lahat ng kaniyang paghihirap.

Sa nakaraang buhay, may taong nagplano upang sirain ang kaniyang reputasyon. Gusto nilang pigilan siyang makakuha ng pagkakataong makabalik sa lungsod.

At nagtagumpay sila.

Noon, pinili ni lalaine na tumakas. Iniwan niya si Jason upang harapin ang mga taong may masamang balak. Kahit alam niyang hindi niya kasalanan ang lahat, hindi niya ito pinanindigan.

At ang resulta? Nabulag ang isang mata ni Jason. Hindi niya kailanman nakalimutan ang pangyayaring iyon dahil ito ang pinakamalaking pagsisisi niya sa buong buhay.

Ngunit ngayon...

May pagkakataon siyang baguhin ang lahat. Hindi na niya hahayaang maulit ang nakaraan. Hindi na niya hahayaang masaktan ang lalaking minsan niyang iniwan. At higit sa lahat ay hindi na niya hahayaang makawala ang mga taong sumira sa kaniyang buhay.

Sa pagkakataong ito, siya naman ang gaganti.

“Kung magpapakasal tayo,” biglang tanong ni Jason, “alam mo bang maaaring hindi ka na makabalik sa lungsod?”

Lumapit siya kay Lalaine.

Matangkad ang lalaki, kaya kailangan niyang bahagyang iangat ang kaniyang mukha upang salubungin ang malamig nitong tingin.

“Sigurado ka ba?”

Napakalamig ng mga mata nito sa likod ng salamin. Hindi niya alam kung bakit ganoon na lamang kadaling sabihin ng babae ang tungkol sa kasal. Hindi ba nito alam ang magiging epekto ng annulment sa isang babae? O may ibang dahilan kung bakit gusto nitong pakasalan siya?

“Okay lang,” sagot ni Lalaine.

Kagat niya ang kaniyang labi.

“Kapag natapos na ang lahat, maaari naman tayong maghiwalay.”

Hindi niya alam kung bakit ganoon ang naging desisyon ni Lalaine. Ngunit may isang bagay siyang hindi alam. Hindi kailanman magiging simpleng doktor ng nayon si Jason. Isa siyang miyembro ng isang makapangyarihang pamilya.

Hindi lamang iyon. Mayroon siyang mataas na posisyon at isang kinabukasang hindi kailanman maiisip ng mga taong minamaliit siya ngayon.

Habang nakatingin sa kaniya, napansin ni Jason ang bilugang mukha ni Lalaine. Malalaki ang mga mata nito, na tila mga itim na ubas. Simple ang kaniyang mukha. Ngunit may kakaibang kislap sa mga mata nito na para bang may alam siyang hindi alam ng iba. At higit sa lahat, para bang hindi siya natatakot sa anumang mangyayari.

Ngunit wala nang panahon si Jason upang mag-isip. Dahil biglang lumakas ang sigawan sa labas.

“Nakita ko ang lahat!”

Isang babae ang sumigaw.

“Si Lalaine ay kinaladkad sa kulungan ng mga baka at pinagsamantalahan! Tulungan ninyo siya!”

“Lumabas ka, Jason! Kahit ipinadala ka rito para magbagong-buhay, nagawa mo pa rin ang kahalayan!”

“I-report agad sa Barangay! Dapat siyang parusahan!”

“Buksan natin ang p***o! Iligtas natin si Lalaine!”

Napatingin si Lalaine sa p***o. Hindi na niya kailangang magtanong kung sino ang nasa labas.

Alam na niya.

Ito ang eksenang matagal na niyang hindi nakikita. Ang gabing minsan nang sumira sa kaniyang buhay.

Ngunit ngayon...

Hindi na siya ang dating Lalaine. Hindi na siya ang babaeng madaling apihin. Hindi na siya ang babaeng tatakas at iiwan ang lalaking nagligtas sa kaniya. Sa pagkakataong ito, siya mismo ang magbabago ng kaniyang kapalaran.

“Napag-isipan mo na ba?” tanong ni Jason.

May malamig na kislap sa kaniyang mga mata. Hindi niya alam kung bakit, ngunit pakiramdam niya ay may kakaiba sa babaeng nasa harapan niya.

Si Lalaine ay kalmado lang.

“Napag-isipan ko na.”

Pagkatapos, mahina siyang nagsalita.

“Pahiram ng damit mo.”

Wala siyang damit dahil inalis ng mga taong nagplano ng lahat ang kaniyang mga kasuotan. Maging ang kaniyang panloob ay hindi nila iniwan. Gusto nilang lubusang sirain ang kaniyang reputasyon. At kung mahila siya palabas ng kubo sa ganoong kalagayan ay wala nang makapagliligtas sa kaniyang pangalan.

Agad na kinuha ni Jason ang isang lumang uniporme mula sa sirang aparador. Inihagis niya iyon sa babae at dali-daling naman sinuot ni Lalaine ang damit.

Ngunit nang makita ni Jason ang maputing balat ng babae, mabilis siyang umiwas ng tingin. Napahigpit ang kaniyang panga. Hindi siya nakapagsalita. At bago pa man sila makapaghanda...

BANG!

Marahas na bumukas ang p***o. Isang grupo ng mga tao ang biglang pumasok sa kubo.

“Alexa!”

Isang babaeng may maikling buhok ang mabilis na lumapit. Nakasuot ito ng kulay-abong asul na damit pangtrabaho.

“Kasalanan ko ito! Dahil sa akin, napahamak ka sa kamay ng masamang lalaking ito!”

Humagulgol siya. Pagkatapos, hinawakan niya nang mahigpit ang braso ni Lalaine.

“Halika! Tingnan natin ginawa ng lalaking Yan sa’yo!”

Ngunit hindi iyon ang tunay niyang pakay. Gusto niyang kaladkarin si Lalaine palabas. Gusto niyang makita ng lahat ang babae sa kaniyang kahabag-habag na kalagayan.

“Bitawan mo ako!”

Napangiwi si Lalaine sa sakit. Mahigpit ang pagkakahawak ng babae sa kaniyang braso. Suot niya ang lumang damit ni Jason, ngunit wala siyang pang ibabang kasuotan. Ganun na lamang siyang kaladkarin palabas sa harap ng lahat, hindi na niya maipagtatanggol ang kaniyang sarili.

“Lalaine!”

“Hayaan mong tingnan ko kung saan ka nasaktan! Kasama mo kami! Huwag kang matakot!”

Habang nagsasalita, pilit nitong hinihila ang punit-punit na kumot. Ngunit hindi na naniwala si Lalaine sa mga salitang iyon. Dahil kilala niya ang mukha sa kaniyang harapan. Ang mukha ng babaeng minsan niyang tinawag na kaibigan. Ang babaeng sumira sa kaniyang buhay.

Sa nakaraang buhay, hindi lamang siya nawalan ng pagkakataong makilala ang kaniyang tunay na mga magulang. Pati ang kaniyang trabaho ay sinira. Niloko siya ng kaniyang asawa. At sa loob ng maraming taon, namuhay siya sa matinding kalungkutan at depresyon.

At ang pinakamalaking dahilan?

Si Alexa Cruz.

Ang Isa sa kaniyang pinakamatalik na kaibigan. Ang babaeng ngayon ay umiiyak habang kunwari ay nag-aalala sa kaniya. Biglang nagbago ang tingin ni Lalaine. Nawala ang takot. Nawala ang pag-aalinlangan. Ang natira lamang ay ang galit na matagal niyang kinimkim.

At sa isang iglap...

KINAGAT NIYA NANG MALAKAS ANG PULSO NI ALEXA!

Sa pagkakataong ito, hindi na siya tatakas. Hindi na siya magpapagamit. At hindi na niya hahayaang sirain ng sinuman ang kaniyang buhay.

Dahil ang babaeng minsang naging biktima... ay muling nabuhay upang baguhin ang kaniyang kapalaran.