LOGINMahigpit kaming nagyakapan. Nanginginig si Melissa sa sobrang pananabik. “Ate, sinaktan ka ba niya?”“Hindi, ayos lang ako.”Mukhang hindi siya kumbinsido. Binitiwan niya ang kamay ko at inikot ako upang siguraduhing wala akong pinsala. Nang makitang maayos ako, saka lang siya nakahinga nang maluwag.Hindi rin makapaniwala si James. “Hindi ka niya sinaktan?”Nakita kong patuloy pa ring dumudugo ang pulso niya. Halatang napakalakas ng pagkakakagat ni Melissa, pero parang wala siyang pakialam doon.“Hindi lang niya ako sasaktan, ihahatid pa niya ako pauwi. Maniwala ka man o hindi.”“Kung nakatayo ka rito nang walang galos, hindi imposibleng pauwiin ka niya.”“Ate, kung ganoon, umalis ka na agad,” nagmamadaling sabi ni Melissa.Ngunit wala akong balak umalis. Gusto kong si Vivian mismo ang maghatid sa aming magkapatid palabas.Wala nang mas magandang pagkakataon kaysa roon.Pero napaka-possessive ni James kay Melissa, kaya para maiwasan ang problema, hindi ko sinabi ang tunay kong plano.
Nakita ko ang sarili kong ekspresyon sa mga mata ni Vivian—matindi at halos baliw, habang malapad ang pagkakangiti ko.“Talagang baliw ka na,” sabi ni Vivian.Ikiniling ko ang ulo ko at tumingin sa kanya. “Hindi ba’t kayo naman ang nagtulak sa akin para maging ganito, Tita? Napakalaki ng planong ginawa ninyo. Bakit nadamay ako sa alitan ng pamilya Aurelio at pamilya De Leon? Sa nakaraan kong buhay, ilang taon akong nabuhay sa depresyon bago ako namatay. Kahit pagkamatay ko, hindi ako nagkaroon ng kapayapaan. Dinurog ang mga buto ko, binalatan ang balat ko. Ang laman at dugo ko ay naging pira-piraso.”Habang sinasabi ko iyon, nakangiti ako ngunit unti-unting tumulo ang luha mula sa mga mata ko at dumaloy pababa sa baba ko.Dahan-dahan akong muling lumapit sa kanya.Palapit nang palapit.“Alam mo ba kung ano ang pakiramdam ng iwanan ng buong mundo matapos mamatay? Walang nakakarinig sa boses ko. Nasa harap ko mismo ang mga mahal ko sa buhay ngunit hindi ako makaiyak. Wala akong magawa k
Hinila niya ang kuwelyo ko at sinabi, “Bakit hindi mo ito isinusuot sa katawan mo?”Tiyak nga, mas mahalaga pa sa kanya si Vicento kaysa sa sarili niyang mga anak.Minsan ay gumawa siya ng dumpling para kay Jander, at hanggang ngayon ay hindi iyon makalimutan ni Jander. Pero ilang beses ba siyang personal na nagluto para kay Vicento sa nakalipas na sampung taon?Dahil hindi maayos ang mga binti ni Vicento, ipinadala niya si Jason upang alagaan ito. At kung paano naging matagumpay si Vicento habang mag-isang lumalaban sa ibang bansa, siguradong lihim din niya itong tinulungan.Mukhang tama ang hinala ko.Ngumiti ako at sinabi, “Tita, salamat sa pagsabi mo sa akin tungkol sa Yin at Yang Stone. Kung hindi dahil sa iyo, hindi ko malalaman na handang isakripisyo ni Vicento ang buhay niya para sa akin.”“Ano ang ibig mong sabihin?”“Dahil alam mo ang tungkol sa Yin at Yang Stone, dapat alam mo rin na walumpu’t isang araw lang ang bisa ng dalawang batong iyon. Hulaan mo kung bakit hindi ko n
Alam ni James na kaya niyang umiwas, ngunit hindi siya umiwas. Hinayaan niyang tumama ang tasa sa kanyang balikat. Bagama’t hindi ito nabasag, tumalsik ang mainit na tsaa sa kanyang leeg at agad itong namula. Kumapit ang tsaa sa kanyang damit at patuloy na tumutulo. Nakaluhod lamang siya roon at hindi man lang gumalaw.Nanginginig ang malaking katawan ni Jander, na para bang labis siyang natatakot kay Vivian.Bumagsak ang tingin ni Vivian sa kanyang mukha bago malamig na nagsalita, “Lumayas ka rito.”Mas lalo pang nanginig si Jander, ngunit matigas pa rin siyang tumayo sa harapan ko.“M-Mama, a-ako... gusto ko siya. Huwag mo siyang saktan.”“Gusto mo siya?”Mapanlait na ngumisi si Vivian. Hindi na siya nagpapanggap ngayon. Lubos siyang naiiba sa Vivian na nakita ko sa bahay ng pamilya Sarmiento.Tamad siyang sumandal sa sofa, nakasandal ang isang pisngi sa kanyang kamay, at puno ng paghamak ang kanyang mga mata.“Kung nalaman ng patay mong ama na napakagaling ng mga anak niya at pareh
Kung dati ay iniisip kong nanghihipo o nambabastos lang si Jander, halos nasanay na rin ako sa kanya matapos kaming magkasama nang matagal.Ang “pagmamahal” na sinasabi niya ay hindi romantikong pag-ibig.Tumango ako para sa plano ko.“Ria, napakabait mo talaga.”Sa sandaling iyon, kumikislap ang kanyang mga mata, parang batang nakakita ng magagandang paputok sa madilim na gabi sa unang pagkakataon.Pagkaraan ng ilang sandali, nag-type ako sa cellphone.'Inaantok na ako. Gusto ko nang magpahinga.'Saka lamang niya ako binitawan, at manhid na pala ang mga binti ko. Muntik na akong matumba pagbangon ko. Agad niya akong inalalayan.“Ria, mag-ingat ka.” Pagkatapos mag-isip sandali, lumuhod siya sa harapan ko. “Ria, sakay ka na. Bubuhatin kita.”Umiling ako. Pero matigas ang ulo niya at ayaw umalis. Dahil natatakot akong magalit siya, napilitan akong sumakay sa kanyang likod.Maingat niya akong binuhat. “Ria, kumapit ka sa akin para hindi ka mahulog.”Kahit wala naman siyang ganoong intens
Pakiramdam ko ay iba na ang pagtrato ni James kay Melissa. Noong una ko siyang makita, napakakontrolado niya kay Melissa. Nagdadala pa siya ng babaeng kasama sa mga salu-salo para saktan ito.Ngayon naman, sinasadya niyang pasayahin si Melissa at pinaplano pa siyang pakasalan.Sa lalim ng alitan ng pamilyang Aurelio at De Leon, ang pagpili niyang pakasalan si Melissa ay nangangahulugang binitiwan na niya ang kanyang galit sa pamilyang De Leon.Gusto niyang bumuo ng pamilya kasama siya at mahalin siya bilang asawa.Ano kaya ang nangyari sa pagitan nila para magbago nang ganito si James?Pagkarinig sa sinabi ni Melissa, hindi siya natuwa. Sa halip, itinulak niya ito palayo.“Pamilya mo lang ang nasa puso mo. Sa dami ng taon na kasama mo ako, hindi mo man lang ako nagustuhan kahit kaunti.”Pakiramdam ko, gusto na siyang murahin ni Melissa sa sandaling iyon. Ang kanyang katahimikan ang pinakamalinaw na sagot. Marahil alam na ni Melissa na wala nang saysay ang pagsisinungaling.Humuni ang
Sa ilalim ng ayaw ngunit napipilitang ekspresyon ni Nica, mahinahon niyang iniabot ang kuwintas. Hindi naman talaga ako sanay mang-agaw ng gamit ng iba — lalo na ng kuwintas — marami namang pagpipilian.Pero naisip ko ang mga ginawa niya noon, kung paanong pinabigat niya ang loob ko kagabi, kaya ng
Natakot si Nica sa akin. Tinulak niya ako palayo na may halatang takot sa mukha, na para bang isa akong masamang multo. Ang mga sinabi ko ay sapat na para magdulot sa kanya ng mga mapanirang isipin at hindi mapakaling damdamin.Matagal bago siya nakapagsalita. “Miss Canlas, nagbibiro ka ba? Bakit n
Lahat ng mga manonood na nakakakilala sa akin ay nagsimulang magsibulungan. Si Susan ay palaging naniniwala na mas magaling si Sofia sa akin sa lahat ng bagay.Ang totoo, halos hindi nga pumasa sa pamantayan ang anak niya. Kaya paano ko raw siya malalampasan?Kaninang-kanina lang ay nagyayabang pa
“Sumali ka talaga? Nakakatawa naman. Tingnan mo nga, wala man lang ang pangalan mo sa listahan.”Si Sofia ay sumali upang makilala, kaya ginamit niya ang kanyang tunay na pangalan. Ito rin ang dahilan kung bakit ginamit ni Nica ang kanyang tunay na pangalan, at hindi ang RS.Wala man lang nabanggit







