Home / วัยรุ่น / Remind เมียของเล่น / เมียของเล่น 04(2)

Share

เมียของเล่น 04(2)

Author: Tiwa
last update Last Updated: 2026-01-15 09:31:32

ดาวเหนือเดินมานั่งข้าง ๆ คว้ามือกิ๊บไปจับ มองหน้ากิ๊บด้วยสีหน้ากังวล จากนั้นเธอก็พูด “เราสองคนเป็นเพื่อนกันมานานมาก เมื่อก่อนมีอะไรแกก็เล่าให้เค้าฟังตลอด แต่ว่าตั้งแต่แกแต่งงานกับเฮียฌอห์ณแกก็ไม่เคยพูดเรื่องเฮียฌอห์ณเลย เค้าเป็นห่วงแกนะ อยากให้แกพูดความรู้สึกที่เก็บไว้ออกมาบ้าง การที่แกไม่พูดอะไรเลยแบบนี้มันไม่ดีต่อตัวแกเลย เค้าไม่อยากให้แกเก็บไว้คนเดียว”

“ไม่ใช่ว่าเค้าไม่อยากพูดเรื่องนี้กับแกนะดาว แต่เค้าไม่รู้ว่าพูดไปแล้วมันจะได้อะไร ยิ่งพูดถึงเรื่องเลว ๆ ที่เขาเคยทำมันก็ยิ่งทำให้ใจเค้าไม่สงบ แรก ๆ เค้าโกรธ เค้าเสียใจ เค้าสิ้นหวัง คือทุกอย่างที่เป็นพลังลบอะมันสาดเข้ามาหาเค้าหมดเลย กว่าจะผ่านความรู้สึกพวกนั้นมาได้มันไม่ง่าย แกก็รู้ว่าเค้าเกือบจะผ่านมันมาไม่ได้ เค้าเกือบทำอะไรแย่ ๆ สำเร็จแล้ว ถ้าเกิดเรื่องวันนั้นสำเร็จจริง ๆ เด็กน้อยคนนี้คงไม่ได้อยู่ตรงนี้ เค้าเองก็คงไม่ได้อยู่ที่นี่เหมือนกัน” กิ๊บมองลูกสาวที่กำลังนั่งต่อตัวต่อ

“เค้ารู้ว่าแกยังโทษตัวเองเรื่องนั้น แต่ว่าเรื่องนั้นมันไม่ใช่ความผิดของแกนะกิ๊บ คนเรามีช่วงเวลาชั่ววูบหนึ่งกันได้ เรื่องที่ผ่านมามันก็ผ่านไปแล้ว ตอนนี้แกก็เป็นแม่ที่ดีมาก ๆ แกเป็นแม่ที่ดีมากเลยนะ ทั้งที่แกเพิ่งเคยเป็นแม่คนครั้งแรก เค้านี่สิไม่รู้จะทำได้ดีไหม”

“เมื่อถึงเวลาดาวต้องทำได้อยู่แล้ว มีอะไรบ้างที่ดาวเหนือทำไม่ได้ ขนาดสยบผู้ชายอย่างเฮียไฟดาวยังทำได้เลย”

“สยบได้ที่ไหนล่ะ”

“ก็นี่ไง ตอนนี้เขาแทบตัวติดดาวทุกที่ หึงหวงดาวตลอด”

“ดาวไม่ได้สยบอะไรเฮียไฟหรอก เป็นเฮียที่ยอมเปลี่ยนตัวเองเพราะอยากให้ดาวอยู่ด้วย ผู้ชายอย่างเฮียไฟถ้าเขาไม่ยินยอมมีเหรอดาวจะทำอะไรได้”

“ดีใจด้วยนะที่ได้เจอรักดี ๆ เค้าเห็นแกมีความสุขเค้าก็มีความสุขด้วย”

“...กิ๊บแกเคยคิดถึงการมีแฟนไหม” ดาวเหนือที่เงียบอยู่ครู่หนึ่งถามประโยคนี้เพราะคิดว่านี่คือโอกาสที่ดีที่จะยุให้เพื่อนมีรักใหม่ เพื่อนจะได้มีความสุขสักที

“จะมีแฟนอะไร เค้ามีสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วนะ ถึงจะแค่ในนาม แต่ว่าเค้าไม่อยากทำให้พ่อเสียใจอีกแล้ว ในอดีตเค้าทำให้พ่อผิดหวังในตัวเค้า เค้าอยากให้พ่อสบายใจ ไม่อยากให้พ่อคิดกังวลเรื่องเค้า แค่เรื่องลูกบ้านในแต่ละวันพ่อก็ปวดหัวมากแล้ว เกิดมีเรื่องเค้าขึ้นมาอีกพ่อแย่แน่”

“งั้นความสัมพันธ์ตอนนี้ก็จะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ เหรอ แกไม่มีความสุขนะกิ๊บ คนเราจะใช้ชีวิตแบบไม่มีความสุขได้ตลอดเหรอ”

“เค้ารู้นะว่าแกเป็นห่วงเค้ามาก ๆ แกสบายใจได้นะดาว เพราะวันนี้เค้าเพิ่งคุยกับเฮียฌอห์ณเรื่องนี้ เราสองคนตกลงกันว่าจะทำหน้าที่พ่อแม่ของพร้อมรักให้ดี ส่วนเรื่องรักอะไรไม่ได้พูดถึงหรอก มันเลยจุดที่จะพูดถึงเรื่องนั้นมาแล้วอะดาว เราสองคนไม่ได้รักกัน คนที่เฮียรักไม่ใช่เค้า เค้าคิดไว้นะว่าถ้าเฮียอยากหย่าเค้าก็จะไปหย่าให้ ไปแอบหย่ากันเงียบ ๆ ไม่ให้ผู้ใหญ่รู้ เฮียเขาจะได้มีความสุขขึ้นมาบ้าง”

“หย่าเลยเหรอ”

“อื้ม ความจริงเราก็ไม่ควรแต่งงานกันอยู่แล้ว” เฮียไม่ได้รักกิ๊บ อยู่ด้วยกันก็เพราะผู้ใหญ่บังคับ ข้อนี้คนเขารู้กันทั้งหมู่บ้าน

“เค้าอยากให้แกมีความสุขเหมือนเมื่อก่อนจัง” เมื่อก่อนกิ๊บเป็นเด็กผู้หญิงที่ดูมีความสุขมาก ถึงกิ๊บไม่มีแม่แต่ก็มีพ่อคอยซัพพอร์ต คอยเป็นห่วง ต่างจากดาวเหนือที่พ่อแม่ไม่ใส่ใจ อยากได้อะไรก็เป็นพี่ชายข้างบ้านที่หาให้

“ไม่ต้องห่วงนะเพื่อนรัก ตอนนี้เค้าก็มีความสุข ได้เป็นแม่ของพร้อมรักเค้ามีความสุขมาก”

“เค้ารักแกนะกิ๊บ แกอย่าลืมนะว่ามีเค้าคนนึงที่รักแก” ดาวเหนือกอดที่แขนแล้วก็อิงหัวมาซบที่ไหล่เพื่อนรัก กิ๊บพอเดาได้ว่าตอนนี้ดาวเหนือรู้สึกอะไร แต่ก็เลือกที่จะไม่เอ่ยถึง ดาวเหนือน่ะกำลังสงสาร สงสารที่กิ๊บรักคนผิดจนทำให้ชีวิตมาอยู่ตรงนี้

“รักดาวเหนือเหมือนกัน เพื่อนรักของเค้า”

“รักด้วย” พร้อมรักที่หันมาเห็นแม่กิ๊บกอดกับอาดาวเหนือก็รีบวิ่งเข้ามาร่วมวงกอดด้วย แม้จะรักคนผิดแต่ว่ากิ๊บได้แก้วตาดวงใจคนนี้มาอยู่ด้วย ถ้าไม่ได้เฮียฌอห์ณมีเหรอเธอจะได้เจอยัยหนูพร้อมรัก

“เย็นนี้ไปด้วยกันนะ” ดาวเหนือเอ่ยชวน

“ไปค่า หนูไป” ลูกสาวก็ตอบทันทีทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าจะไปไหน เรื่องออกจากบ้านนี่ถนัดมาก ไปไหนก็ได้ขอแค่ได้นั่งรถ

“ถามอาดาวก่อนไหมคะว่าจะไปไหน ยังไม่ทันได้รู้สถานที่ก็จะไปอย่างเดียวเลย”

“ไปเที่ยว อาดาวพาเที่ยว”

“รู้เก่ง” มันเขี้ยวลูกได้ไหม ตัวแค่นี้รู้จักเที่ยวแล้ว เที่ยวเก่งจริง ๆ

“เย็นนี้เราจะไปคาเฟ่กลางทุ่งกันนะคะ ลุงตี้เขาจะทำหมูหันด้วยหมูหันอร่อยมาก ๆ” ดาวเหนือกำลังเอาของกินมาล่อใจยัยหนูพร้อมรักเพื่อให้กิ๊บออกจากบ้านด้วยการตามไปดูแลลูก

“ไปค่า หนูอยากกินหมู” จบข่าว ลูกสาวสุดที่รักตอบตกลงเป็นที่เรียบร้อย ถ้าไม่ไปก็จะถามจะพูดจนกว่าจะไป สุดท้ายก็ต้องพาไปถึงจะหยุดพูด

“ไปนะกิ๊บ” ดาวเหนือหันมาอ้อน ลูกสาวก็ฉีกยิ้มรอแล้ว แบบนี้ก็มีคำตอบเดียวแล้วไหม

“จ้า ๆ ไปจ้า” กิ๊บแทบไม่เคยไปคาเฟ่ของเฮียไฟที่ลงทุนกับเพื่อนเขา ที่ไม่ได้ไปก็เพราะไม่อยากไปไหนมาไหนกับเฮียฌอห์ณเกินความจำเป็น ยิ่งไปในสถานที่ที่เพื่อนเขาอยู่เยอะ ๆ กิ๊บยิ่งไม่ชอบ ทว่าตอนนี้ลูกสาวเริ่มโต เริ่มมีความอยากไปเที่ยว ไปแค่บ้านญาติกับบ้านดาวเหนือไม่ค่อยจะพอใจแล้ว ยิ่งบางทีดูยูทูปช่องยอดฮิตที่พ่อแม่พาลูกเที่ยวหลาย ๆ ที่ยัยหนูพร้อมรักก็บอกอยากไปแบบนั้นบ้าง คนเป็นแม่ก็แกล้ง ๆ รับปากไปเรื่อยเพราะคิดว่าลูกยังเล็กเดี๋ยวก็ลืม

แต่เด็กถึงจะเล็กก็ใช่ว่าจะลืมง่าย แค่นึกออกช้าเท่านั้นเอง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Remind เมียของเล่น   เมียของเล่น 07(3)

    บ่ายสองโมงครึ่งกิ๊บออกไปรับลูกสาวพร้อมกับซื้อข้าวเที่ยงให้เฮียฌอห์ณ ตั้งแต่เช้าเขากินแค่ข้าวต้มหนึ่งถ้วย ไม่ได้กินเยอะก็เพราะค่อนข้างมึนหัว แวะซื้อข้าวแล้วก็ซื้อขนมให้ลูกสาว รายนี้ได้ของกินก็ถูกใจใหญ่เลย มาถึงออฟฟิศตาก็นั่งแกะขนมและของเล่น“เฮียกินข้าวก่อน”“ยังไม่เสร็จเลย”“ไม่หิวข้าวเหรอ”“ขี้เกียจล้างมือ ค่อยกินรอบเดียว”“แปลว่าหิว”“หิว เมื่อเช้ากินข้าวมาหน่อยเดียว”“…”“ซื้อข้าวปั้นในเว่นมากินรองท้องก่อนไหม”“มือเลอะ”“แค่อ้าปาก”“เอาครับ” รีบเอาอย่างไวเลยสิ นี่มันโอกาสที่ไม่ได้มีมาบ่อย ๆ“รอก่อนนะคะ เดินกลับไปที่ออฟฟิศก่อน”“ครับ” หันมายิ้มให้แม่ของลูกหนึ่งที แต่ว่าเธอไม่ยิ้มตอบนี่สิ เดินหน้านิ่งกลับไปทางออฟฟิศซะงั้น ก็น่าจะยิ้มให้กันบ้าง หน้าบึ้งไปจะได้อะไรเล่าสองนาทีต่อมากิ๊บเดินกลับมาพร้อมข้าวห่อสาหร่ายแล้วก็น้ำอัดลมเย็น ๆ หนึ่งขวด เฮียฌอห์ณเขาชอบกินน้ำอัดลม“มาค่ะ อ้าปาก” นั่งยองข้าง ๆ แล้วก็ยื่นข้าวห่อสาหร่ายไข่กุ้งที่ปากเฮียฌอห์ณ เฮียแอบยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะอ้าปากกัดข้าวปั้นครึ่งอัน “แล้วดูหน้าเลอะอีกแล้ว เดี๋ยวลูกเจอก็หอมแก้มกันอีก”“เหงื่อไหล เช็ดไปเช็ดมาก็เลยดำ ” พู

  • Remind เมียของเล่น   เมียของเล่น 07(2)

    “ถ้าอยากก็ไปหาที่ปลดปล่อย อย่ามายุ่งกับกิ๊บกิ๊บไม่ใช่ตัวแทนของใคร”“ตัวแทนอะไร” เขาพลิกตัวขึ้นคร่อม“ปล่อยกิ๊บ อย่ายุ่ง…อื้อ” ริมฝีปากเล็กถูกประกบด้วยกลีบปากของคนเมา เขาพยายามดันลิ้นเข้ามาในปากเล็กจนสำเร็จสองมือกดแขนคนตัวเล็กไม่ให้ขยับ ลิ้นก็พยายามเกี่ยวลิ้นเล็กไปมาเมื่อรู้ตัวว่าไร้แรงสู้ไหวกิ๊บจึงปล่อยตัวไร้เรี่ยวแรง จากนั้นก็เริ่มร้องไห้ สู้ไม่ได้จะทำอะไรได้นอกจากร้องไห้ให้อีกคนรู้สึกตัว ทว่าคนเมามีเหรอจะรู้ตัว ยิ่งเธอนิ่งยิ่งดีเพราะเขาจะได้ไม่ต้องออกแรงต่อจากนั้นไม่ถึงห้านาทีเขาก็สอดใส่ตัวตนเข้ามาในร่องคับแคบของอีกฝ่าย พยายามป้อนจูบแต่เธอไม่จูบตอบเขาจึงเปลี่ยนมาจูบไซ้ที่ลำคอแทน เขาเริ่มขยับสะโพกดันแท่งเอ็นเข้า ออก เข้า ออกด้วยความเนิบนาบเพื่อกระตุ้นให้อีกคนมีอารมณ์ร่วม แล้วไม่นานเธอที่ไม่ได้ตายด้านก็เกิดอารมณ์จากการเล้าโลมด้วยความใจเย็นมือเล็กยกขึ้นกดที่หัวเพื่อให้เขาดูดที่หน้าอกอยู่อย่างนั้นอย่าเพิ่งผงกหัวขึ้น ขณะเดียวกันเอวก็ขยับถี่ ๆเห็นว่าเธอมีอารมณ์ร่วมเขาก็ดูดอกอวบอิ่มจนเธอพอใจแล้วจึงขยับขึ้นมาป้อนจูบเร่าร้อนแล้วค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นจูบที่คุ้นเคย ภายในห้องนอนเกิดเสียงเนื้อก

  • Remind เมียของเล่น   เมียของเล่น 07

    “ช่วงนี้มึงเป็นอะไรวะ หน้าเหมือนคนขี้ไม่ออก” เฮียไฟมองเพื่อนรักที่มานั่งดื่มหน้าบ้านเขา ตั้งแต่กลับมาจากฮันนีมูนก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหน ถ้าอยากปาร์ตี้กับเพื่อนก็ให้เพื่อนมากินเหล้าที่บ้านเพราะไม่อยากให้ดาวเหนือออกจากบ้านดึกดื่น กลัวพักผ่อนไม่เพียงพอเป็นอันตรายกับลูกในท้อง คนเห่อลูกเห่อเมียก็อาการประมาณนี้“มันไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ก็แค่เดี๋ยวนี้มีคนมาเกาะแกะแม่ของลูกมัน” เฮียทูผู้ชายที่รักความโสดเป็นชีวิตจิตใจเอ่ยด้วยใบหน้ามีความสุข ไอ้คนที่พูดตลอดว่าไม่รักทีตอนนี้จะเป็นจะตายเพราะมีคนมาสนใจเมีย“ใครวะ”“น้องชายไอ้โฟมอะ”“อ้อ เฟิร์สอะเหรอ มันก็เป็นคนดีนะ หล่อด้วย ดูเหมาะสมกับกิ๊บ”“เหมาะสมอะไร กูที่เป็นผัวนั่งอยู่ตรงนี้คนอื่นจะมาเหมาะสมได้ยังไง”“มึงหวงหรือมึงหึง”“มึงถามผิดแล้วไอ้ถา มึงต้องถามมันว่ามึงรักน้องกิ๊บเหรอ”“อะ งั้นกูถามใหม่ มึงรักน้องกิ๊บเหรอไอ้ฌอห์ณ”“...” ไม่มีคำตอบจากปากคนปากหนักตลอดสองอาทิตย์มานี้นับตั้งแต่เฮียฌอห์ณไปส่งกิ๊บที่วิทยาลัย พากิ๊บไปซื้อกระโปรงใหม่ ดูเหมือนว่ากิ๊บจะมีผู้ชายเข้ามาในชีวิต ดูเหมือนว่ากิ๊บจะคุยกับไอ้คนนั้นทุกวัน จับโทรศัพท์ก็บ่อย ไม่รู้จะจับท

  • Remind เมียของเล่น   เมียของเล่น 06(3)

    “ทำไมกิ๊บต้องเป็นแฟนกับเฟิร์ส” เพิ่งรู้จักชื่อเขาวันนี้เอง รู้จักแบบไม่ได้อยากรู้จักด้วย ไหงถูกมองว่าเป็นแฟน“วันนั้นจะกลับบ้านกับมันนี่”“วันไหน?”เฮียฌอห์ณหันหน้ามามองแวบหนึ่ง หันไปมองถนนต่อแล้วพูดเสียงเรียบ “งานแต่งไอ้ไฟ”“แปลว่าวันนั้นเฟิร์สมาส่งกิ๊บที่บ้านเหรอคะ”“...” คำถามของเธอทำให้เฮียฌอห์ณหันมามองแล้วก็ไม่พูดอะไร แต่สายตาของเขามันแสดงชัดเจนว่าไม่พอใจ“กิ๊บจำเรื่องวันนั้นไม่ได้จริง ๆ จะเปิดดูกล้องก็ไม่มี เฮียจะมาทำเป็นโมโหกิ๊บทำไม กิ๊บทำอะไรผิด” แล้วมีสิทธิ์อะไรมาโมโห“...ช่างมันเถอะ”ทำไมวันนี้ได้ยินคำว่าช่างมันบ่อยนักล่ะ แล้วทำไมเฮียฌอห์ณต้องมาหงุดหงิดใส่เธอด้วย เขามีสิทธิ์อะไรมาไม่พอใจเธอ “ทำไมลูกไม่มาด้วยคะ”“ลูกหลับ อยู่กับปู่ย่า”“อ่อ แล้วนี่จะไปไหน” เฮียไม่ได้ยูเทิร์นรถกลับบ้าน“เข้าเมือง”“ไปทำอะไรคะ กิ๊บคิดถึงลูก อยากกอดลูกแล้ว”“ซื้อของ”“ทำไมไม่บอกก่อน กิ๊บจะได้นั่งรถกลับเอง”“นั่งรถไอ้นั่นกลับอะนะ”“นั่งรถประจำทาง แล้วนี่เฮียเป็นอะไร ทำไมมาหงุดหงิดใส่กิ๊บ ใช่เรื่องเหรอ”“…” เฮียฌอห์ณหันมาชักสีหน้าแล้วก็หันไปขับรถต่อเธอพูดอะไรผิด เขาเป็นบ้าอะไรของเขาเฮียฌอห์ณขับร

  • Remind เมียของเล่น   เมียของเล่น 06(2)

    “เธอนี่มันเป็นขี้เมาที่จำอะไรไม่ได้เลยเนอะ”“...” ทั้งชีวิตกิ๊บเมาแค่ครั้งเดียวคือในงานแต่งเพื่อน ถึงจะจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่ก็มั่นใจว่าไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ ที่งานแต่งของดาวเหนือใบหน้าผู้ชายคนนี้ไม่มีในความทรงจำ เขาน่าจะลองเชิงเธอมากกว่า คิดว่าทรงเธอเหมือนคนชอบเที่ยวกลางคืน กินเหล้าเมาใครหิ้วไปไหนก็ไปสินะ“เธอแม่งทำฉันโดนต่อยฟรีแล้วยังมาปั้นหน้านิ่งอีก ถามจริงเพิ่งเคยกินเหล้าเหรอถึงได้จำอะไรไม่ได้ขนาดนั้น”“นายพูดเรื่องอะไร” เธอนี่นะทำคนถูกต่อย บ้า จะมีเรื่องแบบนั้นที่ไหน“เฮ้อ...”“ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด”“ที่งานแต่งเฮียไฟไง”“นายรู้จักเฮียไฟได้ไง” อ้าว เค้าลางเริ่มมาแล้วสิ“ใครบ้างไม่รู้จักเฮียไฟ”“แล้วยังไง ทำไมถึงบอกว่าฉันทำให้นายโดนต่อย”“ถ้าเธอจะจำไม่ได้ก็ช่างมันเถอะ”“อืม” ช่างมันก็ช่างมัน ไม่ซักไซ้อยู่แล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องสนใจ ไม่น่าจะใช่เรื่องสำคัญอะไร“เธอรู้ชื่อฉันไหม”“ไม่อะ ทำไมต้องรู้”“ก็เป็นเพื่อนกันไง ฉันชื่อเฟิร์ส”“อื้ม” ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนด้วยสักหน่อย ที่มาเรียนเพราะอยากได้วุฒิที่สูงขึ้นหน่อยเผื่อพ่อจะภูมิใจในตัวลูกสาวคนนี้บ้าง“ในเมื่อเรารู้จักกันแล้ว เลิกเรียนไ

  • Remind เมียของเล่น   เมียของเล่น 06

    หลังจากงานแต่งของดาวเหนือผ่านพ้นไปเฮียไฟก็พาดาวเหนือไปฮันนีมูนที่พังงาเป็นเวลาสองอาทิตย์ ตั้งแต่คืนกินเลี้ยงคืนนั้นก็ยังไม่ได้เจอเพื่อนอีกเลย นี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว คิดถึงดาวเหนือนะ ถ้าดาวเหนืออยู่บ้านก็จะมาเล่นที่บ้านกิ๊บบ่อย ๆ พอเพื่อนไม่อยู่ก็รู้สึกเหงา พร้อมรักก็เริ่มถามหาอาดาววันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่กิ๊บต้องไปเรียน อาทิตย์ก่อนไม่ได้ไปเพราะติดงานแต่งดาว“อะไรคะ” กำลังจะเดินออกจากบ้าน แต่เฮียฌอห์ณเขายื่นมือมาขวางด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง“กุญแจรถ”“…”“เดี๋ยวเฮียไปส่ง”“หนูไปเที่ยว” ลูกสาวที่อยู่ในอ้อมกอดพ่อเอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“ค่ะ ไปค่ะ” แม้จะงงกับเหตุการณ์ที่เฮียอาสาไปส่ง แต่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มของลูกทำให้แม่กิ๊บไม่ปฏิเสธครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกที่เฮียฌอห์ณไปส่ง ปกติเขาจะเป็นคนดูลูกหรือไม่ก็พาลูกไปเล่นที่ร้านขายเครื่องมือ ให้ย่าบัวช่วยดู“กระโปรงมันหดเหรอ” คือประโยคคำถามเมื่อกิ๊บเข้ามานั่งในรถที่เบาะหลัง ลูกสาวนั่งคาร์ซีทเบาะหน้า“ทำไมมันหดคะ” ผ้าชนิดนี้มันไม่ใช่ผ้าที่จะหดได้“ไม่รู้สิ ดูมันสั้นดี เหมือนคนไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้า เดี๋ยวขากลับพาแวะซื้อ” ที่เขาพูดมามันคือคำชมใช่ไหมห

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status