LOGINShare
ตอนที่ 5
Last Updated:
2025-08-21 11:02:41“เอามา!”
น้ำเสียงนุ่มทุ้มทรงอำนาจ ทั้งยังเย็นชาและให้ความรู้สึกห่างเหิน ใบข้าวเม้มริมฝีปากลง กดแน่นจนปวดแสบ แต่เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา เธอก็คลายมันออกจากกัน ในอนาคตเธออาจจะเป็นภรรยาของเขา แต่ตอนนี้ อนาคตนั้นมันค่อยๆเปลี่ยนไปแล้วไง คนตรงหน้าก็แค่เขตคราม ไอ้ตัวปัญหาที่เธอต้องกำจัด “นายกับเพื่อนของนายจะได้มันคืนแน่ แต่ … จะได้มันคืนหลังจากที่ได้รับบทลงโทษจากสภาแล้ว” ใบข้าวสะบัดตัวจนไหล่แทบหลุด เมื่อหลุดพ้นจากเขตครามมาได้แล้ว เธอยังต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มคนของเขา ภัทรกับเพื่อนชายตัวโตสี่คนขวางทางเธอไว้ ในขณะที่กำลังคิดว่าจะเล่นงานพวกเขาจุดไหน เสียงทรงอำนาจด้านหลังเธอก็ดังขึ้น “ปล่อยไป! เพราะยังไงยัยนั่น ก็ทำอะไรพวกเราไม่ได้อยู่แล้ว” เขตครามมองแผ่นหลังที่ค่อยๆเดินหายไป แต่ทว่ากลิ่นเหม็นของน้ำที่มาจากฝีมือของภัทรยังคงอยู่ ดวงตาสีเทาเข้มเหลือบมองคนตัวสูงหนึ่งร้อยแปดสิบสองเซนติเมตร ภัทรที่ถูกจ้องด้วยแววตาแบบนั้น รีบก้มหน้าลงหลบสายตาดุกร้าวของเขตคราม “เล่นอะไรเป็นเด็ก” “ก็ … แกดูที่ยัยข้าวทำดิ แกจะคืนห้องซ้อมให้ยัยนั่นเหรอวะคราม” “ฉันมีวิธีของฉัน ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีแบบที่แกใช้” “แก …” ภัทรเงียบเสียงในทันที เมื่อสายตาของเขตครามเข้มขึ้นไปอีกระดับ “ครามแบบนี้พราวจะเดือนร้อนเพราะสิ่งที่ยัยข้าวเอาไปไหมอะ” พราวฟ้าถามเขตครามด้วยความวิตกกังวล ใบข้าวได้ฉายาว่าประธานสุดโหด ทั้งที่เป็นเพียงแค่หนูสกปรก แต่ดันได้อำนาจขนาดนั้นไปอยู่ในมือ คนเกลียดมีมากกว่าครึ่งมหาวิทยาลัย แต่ที่เหลือจากคนกลุ่มนั้น ล้วนเป็นคนที่อยู่ข้างเดียวกับยัยใบข้าว แม้จะไม่เยอะเท่ากับคนกลุ่มแรก แต่ก็มากพอให้หนูท่อสกปรกเชิ่ดหน้าชูคอท้าทายกลุ่มหงษ์อย่างพวกเธอ “แล้วเธอเอามันมาด้วยทำไมล่ะ ก็รู้ไม่ใช่เหรอว่า มหาวิทยาลัยเป็นเขตปลอดบุหรี่” เขตครามปรายตามองใบหน้าของดาวมหาวิทยาลัย ที่ถูกลงความเห็นว่าสวยที่สุด ซึ่งความเห็นเหล่านั้น เกินครึ่งถูกซื้อมาด้วยเม็ดเงิน ผลโหวตเหล่านั้นถูกป่าวประกาศผ่านเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย “คราม” “อะไร?” ใบหน้าหล่อเหลายียวนยิ่งกว่าน้ำเสียง คนที่พยายามยั่วแต่รู้สึกได้ว่าช่วงนี้เขายั่วไม่ขึ้น ทำหน้ามุ่ย เขตครามเปลี่ยนไป ถึงจะแค่เล็กน้อย แต่เธอก็รู้สึกได้ว่า เขาไม่เหมือนเขตครามที่เธอเคยรู้จัก เมื่อก่อนเขามักจะเออออไปกับเธอ แต่ช่วงนี้เขาไม่ทำ เธอพูดอะไรเขาก็ขัดตลอด “คราม … เหมือนไม่ใช่ครามคนเดิมเลย” “ฉันยังเป็นฉัน พวกเธอต่างหากที่เปลี่ยนไป” เขตครามยังคงเป็นเขตครามจริงๆ เขาเสมอต้นเสมอปลายมาก โดยเฉพาะกับใบข้าว เคยแกล้งเธอยังไง ในอนาคตก็ยังคงเป็นอย่างนั้น แต่ผู้คนรอบตัวเขาในอดีตนี่สิ ทุกคนค่อยๆเปลี่ยนไป อย่างไอ้ภัทร กว่ามันจะหลงรักใบข้าว ก็ตอนที่เธอเข้ามาเป็นเลขาของเขาแล้ว แต่ตอนนี้มันกำลังตกหลุมรักเธอ ซึ่งน่าจะผิดเพี้ยนไป จากการย้อนเวลาของเขากับใบข้าวนั่นเอง ชั่วโมงต่อมา ใบข้าวในชุดไปรเวทก้าวเข้าไปในร้านทำผม ซึ่งอยู่ห่างจากหอพักเพียงไม่กี่ซอย เธออาบน้ำทำความสะอาดคราบน้ำเหม็นเน่าออกไปแล้ว โชคดีที่มันยังพอล้างออกด้วยครีมอาบน้ำได้ แต่ผมของเธอนี่สิ มันล้างออกได้แต่ไม่ทั้งหมด เธอหมดความอดทนซะก่อนเลยตัดสินใจมาที่ซาลอน ถือโอกาสนี้จัดการผมดำยาวเลยบั้นท้ายของตัวเองด้วย ใบข้าวเป็นคนหวงผมมาก ตอนเด็กๆเธอมักจะถูกคนชมว่ามีผมที่ดำเงาและนุ่มสลวย เธอเริ่มไว้ผมยาวตั้งแต่ได้รับคำชมเป็นครั้งแรก ตัดเล็มบ้างในตอนที่มันยาวเลยสะโพกลงมา แต่ไม่เคยทำให้มันสั้นเกินกว่านั้น ทว่าครั้งนี้เธอกลับบอกช่างไปว่า เหลือความยาวไว้แค่กลางหลังก็พอ ฉันชอบผมของเธอนะ โดยเฉพาะตอนที่มันตกลงมาตามร่างกายของเธอ เวลาที่เธอเคลื่อนไหวอยู่บนร่างกายของฉัน ใบข้าวสลัดภาพลามกในหัวทิ้งไปแล้วหลายครั้ง ตั้งแต่มันผุดเข้ามาในหัว ราวกับจะย้ำเตือนเธอว่าเรื่องราวเหล่านั้น เคยเกิดขึ้นจริงในอนาคต ชอบผมของเธองั้นเหรอ? แค่คำโกหกของไอ้คนลามกนั่นหรือเปล่า ตอนที่เธอโดนน้ำเน่าคว่ำใส่ เขายืนนิ่งไม่ทำอะไรเลยสักอย่าง “โอ้ย!” อีกสองชั่วโมงต่อมา ใบข้าวก็ต้องร้องโอดโอยด้วยความเสียดาย จ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกของห้างฯ พลางจับเส้นผมที่มันสั้นขึ้นกว่าเดิมมาก ตอนออกมาจากซารอนไม่ได้รู้สึกเสียดายขนาดนี้ พอได้เห็นความสั้นของเส้นผมในกระจก มันอดที่จะโอดครวญไม่ได้จริงๆ “ใบข้าว? … เธอทำอะไรกับผมของเธอ” เป็นเขตครามที่เพิ่งเดินออกมาจากห้าง หลังจากดูหนังกับพวกเพื่อนๆจบแล้ว คนถูกทักเผลอยกมือจับเส้นผมของตัวเอง เธอไม่ได้ตอบคำถามเขา ยังรู้สึกโกรธ และยังเหลือความน้อยใจอยู่นิดหน่อย “ … ” “นี่! ไม่ได้ยินที่ถามหรือไง ยัยหนูท่อ” ยัยหนูท่อตัวขาวนวลนุ่มนิ่มแตกต่างจากหนูท่อทั่วๆไป เดินจ้ำหนีนักล่าตัวใหญ่ล่ำบึก แต่ไม่นานฝีเท้าบนรองเท้าผ้าใบก็หยุดลง เลือกเดินย้อนกลับมาเผชิญหน้ากับคนที่สูงจนรู้สึกอิจฉา เงยหน้าขึ้นพร้อมกับเขย่งปลายเท้าจนสุด “อย่ามายุ่งกับฉัน!” ในอนาคต เขตครามเป็นความโชคดีเดียวในชีวิตของคนอย่างเธอ แต่เขาก็พ่วงมันมาด้วยความโชคร้ายหลายๆอย่าง ในเมื่อเขาแสดงออกชัดว่าไม่อยากปกป้อง ก็ไม่ต้องมายุ่งให้เธอเกิดความหวั่นไหว “ … โกรธเหรอ?” เพียงแค่กดองศาใบหน้าลงเล็กน้อย หน้าผากของเขาก็แทบจะกดแนบลงกับใบหน้าของเธอที่เชิ่ดมองอยู่ ใบข้าวรีบขยับปลายเท้าลง แต่เขาก็โน้มตัวตามลงมา เธอจำต้องก้าวถอยหลังหลีกหนีท่าทีคุกคาม หนีไปจนกระทั่ง แผ่นหลังชนเข้ากับผนังเย็นชืดของกำแพงห้าง “อย่าทำอะไรไม่เข้าท่านะเขตคราม!” “อะไรไม่เข้าท่า? อะไรที่มันไม่เข้าท่าล่ะใบข้าว?” ใบหน้าหล่อเหลาโน้มต่ำลงช้าๆ ขณะพูดกับภรรยาที่หลุดมาจากอนาคตเหมือนกัน “นะ นี่นายลืมไปแล้วหรือไงเรื่องที่เราย้อนกลับมา นะ นายจะทำกับฉันเหมือนในอนาคตไม่ได้นะ” ใบข้าวละล่ำละลักพูด จนฟังแทบไม่รู้เรื่อง แต่เขตครามที่ใบหน้าอยู่ห่างกับเธอเพียงแค่คืบ และตั้งใจฟังเธอพูดตั้งแต่ต้น จับใจความถ้อยคำเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน ใบหน้าที่พยายามทำให้เรียบเฉยเย็นชา มีจุดหนึ่งที่เกิดปฏิกิริยากับคำพูดเธอ ใบหูของเขากำลังร้อน ในสมองฉายภาพเรื่องราวต่างๆ ระหว่างเขากับเธอ ที่ล้วนเกิดขึ้นมาแล้วในช่วงเวลาแห่งอนาคต ภาพเหล่านั้นยังคงชัดเจน และเขาอยากให้มันชัดเจนอยู่อย่างนั้น แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว เพราะความจริงตอนนี้ คือความทรงจำเหล่านั้นกำลังถูกอนาคตใหม่ลบเลื่อน ไม่นานมันจะกลายเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง
Latest chapter
Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย เล่ห์รักร้าย ตอนจบ
วันสุดท้ายของทริปฮันนีมูน มินตราทอดสายตามองไปยังร่างของสามี ที่กำลังเดินย้ำพื้นทรายเข้ามาใกล้บริเวณบ้านพัก เธอเก็บงำความลับไปมาตลอด จนกระทั่งถึงวันสุดท้ายของทริปฮันนีมูน ถึงเวลาที่ต้องบอกให้เขารู้สักที ว่ากลับไปจากตรงนี้ ชีวิตของเขากับเธอมันจะไม่เหมือนเดิม “ยิ้มอะไรหืม? พี่หล่อละสิ” หมอหนุ่มเอ่ยถามภรรยาที่นั่งยิ้มอยู่บนเก้าอี้ “ก็หล่อค่ะ แต่ที่มินยิ้ม ไม่ใช่เพราะเหตุผลนั้น” มินตราตอบยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิมอีก “แล้วยิ้มเพราะอะไร ดีใจที่จะได้กลับบ้าน” หมอหนุ่มคาดเดาอาการ จากนั้นก็เข้าไปสวมกอดภรรยาไว้ รู้สึกได้ว่าเธอมีน้ำมีนวลขึ้น สงสัยจะเป็นเพราะว่า เขาให้เธอกินเยอะไปหน่อย ก็นะ เอาเปรียบเธอซะขนาดนั้น ก็ต้องบำรุงหน่อยสิ “พี่คริสจะย้ายบ้านไหมคะ?” มินตรายังคงพูดอ้อมค้อม เพราะอยากทำให้สามีประทับใจ เธอรู้ว่าเขาชอบเด็ก แต่ยังไม่มั่นใจว่าเขาพร้อมจะเลี้ยงเด็กหรือยัง “เราอยากย้ายหรือเปล่า พี่มีบ้านนะแต่มันอยู่ไกล” หมอหนุ่มนึกตาม บ้านเขามีพร้อมและมีหลายหลัง แต่คอนโดมันสะดวกกว่า ใกล้ที่ทำงานด้วย “ไกลมากไหมคะ?”มินตราเริ่มกังวลเพราะถ้าไกลมาก มันอาจจะกระทบกับงานของเธอด้วย “ไม่นะ ท
Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย เล่ห์รักร้าย 41
สองชั่วโมงต่อมา เพราะไม่ใช่คนในพื้นที่หมอหนุ่มจึงกลับไปชวนภรรยาออกมาทานข้าวข้างนอก ทานเสร็จก็เดินเล่นกันอยู่สักพัก เมื่อความรู้สึกบางอย่างพวยพุ่งขึ้นมา คนหื่นห่ามก็รีบชวนภรรยากลับไปที่บ้านพัก ตั้งใจว่ามาฮันนีมูนครั้งนี้ต้องได้เบบี้กลับไปด้วย ปึ่ง! เพียงแค่ประตูบ้านพักปิดสนิทลง บทรักหอมหวานก็เริ่มขึ้นทันที เสื้อผ้าที่ร่างบางสวมใส่ ถูกมือหนาถอดออกอย่างเร่งรีบ ริมฝีปากกดลงจนแนบชิด ลากไล้ลิ้นจนริมฝีปากสีสดแยกออกจากกัน กวาดต้อนลิ้นเล็กหวังให้เธอตอบสนองด้วยจังหวะที่เร่าร้อนขึ้นกว่านั้ร“อืม พี่คริส จะทำตรงนี้เลยเหรอคะ?”ดวงตาคู่หวานเต็มไปด้วยแรงสิเน่หา มองใบหน้าสามีด้วยแววหยาดเยิ้ม จนคนตัวโตทนไม่ไหว ละมือออกไปปลดตะขอกางเกงลง ปลดปล่อยตัวตนแข็งขืนออกมาเผชิญกับโลกภายนอก ชักรูดขึ้นลงช้าๆ ในขณะที่ริมฝีปากดูดดึงกับปากจิ้มลิ้มไม่ห่าง “อื้อ อ๊ะ อีกนิดสิคะ มินยังไม่พร้อมเลย”ผลักอกสามีออกห่างเพื่อบอกว่าตัวเองยังไม่พร้อมที่จะมีอะไรกันตอนนี้ สามีที่ได้ยินอย่างนั้นรีบทรุดตัวลงนั่งคลุกเข่า มองจุดซ่อนเร้นแสนสวยพลางกลืนน้ำลายลงคอ เขาติดใจตรงนี้มาก ชอบเหลือเกินที่ลิ้นและมือของตัวเอง สามารถท
Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย เล่ห์รักร้าย 40
วันต่อมา 10:00 น. มินตรากับสามีเดินทางมาถึงชลบุรีตั้งแต่เช้า เพราะสามีเป็นบุคคลกรสำคัญทางการแพทย์ จึงไปไหนไกลกว่านี้ไม่ได้ ทั้งที่ลาหยุดกว่าห้าวันเพื่อพาภรรยาไปเที่ยวเก็บเกี่ยวน้ำผึ้งพระจันทร์แสนหวานหลังแต่งงาน แต่เพราะศัลยแพทย์เฉพาะทางมีน้อย เลยมาได้ไกลสุดแค่นี้ “ขอโทษนะครับที่พี่พามาได้ไกลสุดแค่นี้” “ไม่เป็นไรค่ะ เอาไว้เรามีเวลามากกว่านี้ เราค่อยไปที่ๆไกลกว่านี้ก็ได้” พูดจบก็เตะทรายแรงๆเป็นการระบายความโกรธ หมอหนุ่มมองภรรยาก่อนจะอมยิ้ม รู้แหละว่าเมียไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ไม่ยอมพูดอะไรที่แสดงออกว่าไม่พอใจออกมา คงกลัวว่าเขาจะคิดมาก มุมนี้ของเธอเขาก็ชอบสุดๆเลย “ตอนนั้นพี่คิดว่าจะเลิกเป็นหมอแล้วนะ” นั่นคือสิ่งที่เขาเคยคิดแต่ไม่กล้าทำ วันนั้นเขาบอกมันกับพ่อ อยากไปทำหน้าที่อาจารย์มากกว่า ผลสรุปคือเขาทะเลาะกับพ่ออย่างหนัก แต่วันนี้ที่เลือกบอกกับภรรยาว่าตัวเองไม่อินกับอาชีพหมอแล้ว นั่นก็เพราะอยากจะเลิกทำอาชีพนี้จริงๆ “ไม่เป็นหมอแล้วจะหาเลี้ยงหนูกับลูกยังไงล่ะ” คนตัวเล็กโดดขึ้นกอดรอบลำคอของสามี ดึงใบหน้าหล่อเหลาลงมาใกล้ อะไรทำให้เขาตัดสินใจแบบนี้ คิดว่าบอกเธอแล้
Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย เล่ห์รักร้าย 39
สองเดือนต่อมา วันแต่งงานของมินตรากับหมอคริส พิธีแต่งงานในช่วงเช้าจัดขึ้นที่บ้านของเจ้าสาว หลังจากแห่ขบวนขันหมากเสร็จ แขกเหรื่อก็มานั่งในห้องรับรองกันพร้อมหน้า โดยมีเพียงแค่ญาติของทั้งสองฝ่าย เพื่อนสนิท และนักข่าวที่ขอมาทำข่าวเพียงไม่กี่คน เป็นงานแต่งเรียบง่ายตามความต้องการของเจ้าสาว พิธีตักบาตรเช้าและแห่ขันหมากเสร็จลง ตอนนี้จึงเหลือเพียงพิธีสู่ขอและพิธีสวมแหวนแต่งงาน จากนั้นก็จะมีพิธีรับไหว้ผู้ใหญ่ พิธีรดน้ำสังข์ และจบด้วยพิธีส่งตัวบ่าวสาวเข้าเรือนหอ เป็นพิธีแต่งงานตามขนบธรรมเนียม ที่ถูกรวบรัดให้กระชับขึ้นกว่าสมัยก่อน เจ้าสาวของงานสวมชุดไทยสีขาวปักดิ้นสีทองทั้งชุด ฝีมือสุดประณีตโดยช่างตัดเย็บชื่อดัง แม้จะมีเวลาเพียงแค่ไม่นาน แต่ชุดที่ได้จากห้องเสื้อก็สวยงามมาก จนได้รับความสนใจจากคนที่กำลังจะมีแพลนจัดงานวิวาห์พิธีสู่ขอดำเนินไปจนถึงพิธีสวมแหวน มินตรายื่นมือข้างซ้ายไปให้คนตัวโตจับ แหวนเพชรขนาดหลายกะรัตมีเพชรเล็กๆล้อมรอบตัวเรือน ถูกสวมเข้าไปในนิ้วนางข้างซ้ายของเจ้าสาว หลังจากสวมเสร็จเธอก็ยกมือไหว้ขอบคุณเจ้าบ่าว ด้วยกิริยานอบน้อม จากนั้นก็หยิบแหวนมาสวมให้เจ้าบ่าวบ้าง ซึ
Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย เล่ห์รักร้าย 38
“จะบ้าเหรอค่ะ เตรียมงานไม่ทันหรอก”“งั้นเธอก็ยอมพี่หน่อยสิ นะๆ เดี๋ยวจะรีบๆเสร็จให้” “ทำไมวนกลับมาเรื่องนี้อีกแล้ว” “ก็กลิ่นเรามันหอมน่ากิน” กลิ่นตัวของเธอหอมจริงๆ ทั้งกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่เธอเลือกใช้ กลิ่นแชมพูจากเส้นผม กลิ่นสบู่ รวมทั้งกลิ่นกายเนื้อของเธอที่มันผสมกับครีมบำรุงผิว กลิ่นอ่อนๆพวกนั้น มันหอมติดจมูกทุกครั้งที่เอาตัวเข้าไปคลอเคลีย “ละ เลิกดมได้แล้วค่ะ ไม่ใช่หมาสักหน่อย แล้วมืออะ จะไต่ลงไปถึงไหนเนี่ย” มินตรารีบหยุดมือที่ไต่หายเข้าไปในกางเกงของตัวเองไว้เขามือไวมาก เผลอแป๊บเดียวเกือบจะสอดเข้าไปในกลีบเนื้อของเธอ อยากจะตีมือให้หัก ถ้าไม่ติดว่ามือนี้ใช้ช่วยชีวิตคนนะ เธอจะตีมันให้หักจริงๆ “นิดเดียวนะ” “ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวไม่ทัน” มินตราห่วงงานของเขา เวลาครึ่งชั่วโมงน้อยลงเรื่อยๆ ตอนนี้เหลือเวลาเพียงไม่กี่นาทีเอง ถ้าเขาได้ใส่มันเข้ามา บอกได้เลยว่าเวลาแค่นี้มันไม่พอ “เรานี่นะ ฝากไว้ก่อนเถอะ!” หมอคริสพูดจบก็ฝากฝังรอยฟันไว้ที่ลาดไหล่ขาวเนียน ไม่ได้ออกแรงมากนัก แต่ตั้งใจให้มันมีร่องรอยฟันชัดเจน กดคนที่พยายามดิ้นหนีคมเขี้ยวไว้แน่น เพื่อให้เธอซึมซับความรู้สึกเ
Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย เล่ห์รักร้าย 37
สามเดือนต่อมา มินตราใช้ชีวิตในฐานะคนรักของศัลยแพทย์ชื่อดังมาร่วมหนึ่งเดือนแล้ว สถานะคนรักที่ถูกเปลี่ยนถ่ายมายังเธอตอนคาบเกี่ยว ไม่ได้ส่งผลเสียอย่างที่เคยคิดไว้ มันส่งผลในทางตรงข้ามกัน ทั้งยังช่วยหนุนบริษัทก่อสร้างที่กำลังซบเซาของครอบครัวเธอให้รุ่งเรืองขึ้น “วันนี้น้องมินไม่ไปหาคุณหมอเหรอคะ”มะนาวถามเจ้านายที่กำลังจะขึ้นนั่งตำแหน่งผู้บริหารแทนพ่อ ด้วยการทำผลกำไรมากกว่าที่เคยทำมาให้แก่บริษัท คนถูกถามยุ่งมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเสียสละเวลาเงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามของเลขาคู่ใจ “คุณหมอมีเคสผ่าตัดค่ะ เห็นว่ามีเคสยาวถึงวันพรุ่งนี้เลย”“อื้อหือ ขยันจนไม่อยากเชื่อว่านั่นคือเพื่อนของตัวเอง”“ฮ่าๆ นั่นนะสิคะ มินเองก็คิดแบบนั้น”“ถ้าคิดถึงจะแอบไปหาก็ได้นะคะ เดี๋ยวพี่เคลียร์ที่เหลือเอง”“อ่า ถ้าอย่างนั้นเคลียร์ตรงนี้เสร็จมินไปนะคะ”ไม่ได้เจอกันครบหนึ่งสัปดาห์พอดี มินตราคิดว่าแว๊บเข้าไปให้กำลังใจคนทำงานหนักบ้าง เขาจะได้ไม่งอแงตอนที่ว่างกับร่างกายเธอ คนที่เชียร์คู่นี้มาตลอดยิ้มอ่อน ดีใจเหลือเกินที่ได้เห็นใบหน้าแบบนี้ของคนที่เธอรักเหมือนน้องสาว สี่ชั่วโมงต่อมา หลังจากตรวจอาการคนไข้ และส่
You may also like
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ99.4K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn46.9K viewsคู่หมั้นสุดหวงของท่านอ๋องกระหายเลือด
ชาไทยเย็น40.0K viewsวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.0K viewsคามิน(หวง)รัก เมียเด็ก
Summer_M88 viewsตรวนรักพิทักษ์ใจ
sanvittayam470 viewsใจหวงรัก
คันฉ่องส่องจันทร์8 viewsก็หย่ากันแล้วคุณจะทำไม
อาภาลดา2.4K views
