LOGINBiglang sumakit ang ulo ni Zoe. Ibinaba na niya ang tupi ng pantalon ni Nathaniel at tumayo. "Wala akong dalang gamot," tipid niyang sabi.Simula nung hindi na siya tumitira sa Hacienda Viento, hindi na siya sanay na laging may bitbit na ointment. At sa ngayon, habang wala pang balita sa grupong nakawala sa kulungan, kampante siyang hindi muna gagawa ng move ang mga Mendoza laban sa kaniya.Itinaas ni Nathaniel ang kaniyang kilay at inabot ang braso na parang isang don. "Dahil nasa bahay ang gamot, ihatid mo na lang ako."Palubog na ang araw noon. Tutal, balak na rin naman ni Zoe na umuwi pagkatapos ng report sa opisina, napilitan na lang siyang pumayag.Pero may kakaiba siyang nararamdaman. Malinaw sa isip niya na gusto na niyang putulin ang koneksyon sa lalaking ito, pero bakit habang pilit niyang pinuputol, lalong nagbubuhol-buhol?Nang makitang hindi siya gumagalaw, kinuha ni Nathaniel ang kaniyang phone. "O, tatawag na ba ako ng pulis?"Nag-ngitngit ang mga ngipin ni Zoe pero sum
Malinaw naman kasi na isang kahiya-hiyang transaksyon lang ang lahat.Pero kung magsalita si Nathaniel, parang si Zoe pa ang walang pusong nang-iwan.Sinalubong ni Zoe ang bawat salitang ibinabato sa kaniya. Hindi maganda sa pakiramdam—yung tipong nasusuffocate ka na. Napasandal siya sa desk, halos mapaupo na sa gilid nito, habang nakayuko at tahimik. Ilang sandali pa bago siya nag-angat ng tingin sa lalaking nasa harap niya.Tinitigan niya si Nathaniel. Kitang-kita sa mukha nito na naghihintay ng paliwanag, o baka ng pagsisisi mula sa kaniya.Huminga nang malalim si Zoe para gumaan ang sikip sa dibdib niya, at walang kasing-lamig na nagsalita: "Nathaniel, ang taong desididong umalis, kailangang maging malupit.""Hindi ba ikaw ang nagturo niyan sa akin?"Dati, mas malalim ang pagmamahal at tiwala niya rito kaysa sa kung anong meron sila ngayon. Hindi siya basura na basta-basta na lang itatapon at pupulutin kung kailan gusto.Patas lang siguro na maranasan din nito ang iwanan.At para
Ang sakit pakinggan, sobrang harsh. Direct to the point na parang nananadya.Pero si Jack, dedma lang. Sumandal siya nang relax sa pader ng hallway, dahan-dahang ngumiti ang kaniyang mga pulang labi. "Kahit anong identity, Doc. Kung saang kapasidad ka magiging komportableng sagutin ang mga tanong ko, 'yun ang gagamitin ko."Ang dating: Wala akong paki. Isipin mo na ang gusto mong isipin.Tinitigan siya ni Dr. Marcus Soler nang matalim, ibinalik ang tanong: "Sa tingin mo, anong identity ang makakapagpa-oo sa akin?""Siguro... as an old friend?"Tumawa si Jack nang bahagya, 'yung tawang nakaka-akit pero may halong pang-aasar. "After all, diba badtrip ka naman talaga kay Mateo ever since?"Sina Jack at Mateo ay ang tinatawag na childhood sweethearts sa paningin ng iba. Sabay silang lumaki sa iisang eskinita; kung malakas lang ang memorya nila, baka pati hitsura ng puwit ng isa’t isa noong bata pa sila ay kabisado nila. Mula elementary hanggang college, hindi sila naghiwalay.Noong unang
Pagkatapos ng kaniyang shift sa clinic, nagmamadaling kumain si Zoe bago dumeretso sa research institute. Ngayon ang araw ng paglabas ng feedback data para sa drug testing—ang moment of truth para sa kaniyang proyekto."Zoe, lumabas na ang data."Pagkababa pa lang ni Zoe ng bag, sinalubong na siya ni Jacob Santos na may malawak na ngiti sa simula, pero nang magtama ang kaniyang mata kay Zoe, mabilis itong nag-iba at nagmukhang dismayado.Napansin ni Rico Santos ang tila problemadong itsura ni Jacob. "Sir Jacob, kamusta ang data? Siguradong pasok naman sa in-expect ni Team Leader Zoe, 'di ba?" tanong nito habang pasimpleng nagmamasid."Anong pasok?" buntong-hininga ni Jacob. "Ang pangit ng resulta. Sobrang hindi ideal ang naging reaksyon ng mga drug testers."Napakunot ang noo ni Zoe. "Akin na, titingnan ko."Kinuha ni Zoe ang report. Habang binabasa ito, unti-unting naging madilim ang kaniyang expression. Tila ba gumuho ang kaniyang mundo sa harap ng lahat.Palihim na nakahinga nang m
Alam ni Athena na siya ang pinaka-ayaw ni Reymond sa lahat ng mga tropa ni Elijah. Alam din niya kung bakit ito nandoon, kaya kinalma na lang niya ang kaniyang sarili at lumabas para humanap ng waiter na tutulong sa kaniya.Pagkasakay sa kotse, sulyap muna si Athena kay Elijah na mahimbing na natutulog sa back seat bago humarurot papunta sa isang malapit na five-star hotel.Kinabukasan, tanghali.Nagising si Elijah na parang binibiyak ang ulo sa sobrang hang-over. Akmang itataas niya ang kaniyang kamay para hilutin ang sentido nang mapansin niyang may nakadagan sa kaniyang braso."Reymond, ano ba... bilisan mo—"Naputol ang kaniyang reklamo nang lumingon siya. Ang nakahiga sa tabi niya ay hindi si Reymond, kundi si Athena. Nanigas ang boses niya.Silang dalawa ni Athena—halos wala nang distansya.Puno ng pagmamahal ang tingin ni Athena sa kaniya. "Elijah..."Sa isang iglap, marahas na itinulak ni Elijah ang babae palayo. Halos tumalsik ito sa kabilang dulo ng kama. Agad siyang bumango
Hindi pa rin kumakalat ang alak sa sistema ni Zoe, kaya seryoso at mulat pa rin ang isip niya.Tungkol naman sa kung pinag-isipan ba niyang mabuti o hindi—sa totoo lang, wala na ring kasiguraduhan 'yun para sa kaniya.Dahan-dahang itinama ni Zoe ang lata niya sa lata ni Jack. "Jack, sa totoo lang, wala naman na talaga akong choice dito."Unless, kalimutan niya na lang ang pagkamatay ng mga magulang niya at hayaan ang mga may sala na mamuhay nang matiwasay habang siya ay nagdurusa.Inakbayan siya ni Jack. "O, anong sabi ni Nathaniel? Pumayag ba siya agad?"Natahimik si Zoe. Ramdam pa rin niya ang hapdi sa kaniyang katawan—isang paalala ng nangyari kanina. "Akala niya... makikipag-balikan ako kay Elijah."Isang pagsabog ng galit na ibinuhos sa kaniya. Pagkatapos, ibinuhos naman kay Elijah.Pinigilan ni Jack ang sariling magmura nang malutong. Lord, give me strength."O, anong plano mo after nito?" tanong ni Jack.Masyadong malinis ang pagkakagawa ng mga Mendoza sa aksidenteng 'yun noon.
"Yes, Boss!"Mabilis na tumalikod si Louie. Hindi na siya nagtanong dahil alam niyang bawat segundo ay mahalaga. Kailangang mahanap ang kanyang Ma'am Zoe.Biglang sumabat si Athena, kahit nanginginig ang boses. "Mr. Nathaniel, baka naman hindi lang ma-contact sandali, huwag naman sana nating gawing
Napansin din ni Athena ang kakaibang ikinikilos ni Nathaniel. Noon niya lang nakitang ganoon ka-desperado ang lalaki—na personal pang pinamunuan ang paghahanap sa bawat floor ng hotel. Ang aura nito ay nakakatakot, na tila ba si Zoe lang ang tanging mahalagang tao sa mundo para sa kanya.Napaka-swe
"Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba."Napangisi si Nathaniel sa narinig, na tila ba isang biro ang hiling ni Elijah. Sa buong Maynila, kilala siya bilang isang Living King of Hell—walang sinasanto at walang pinapatawad.Hindi akalain ni Elijah na magiging ganito katigas ang dating kapatid.Muk
"Tuwang-tuwa nga siyang malaman na darating ka, sabi pa nga niya galingan ko raw magluto para ma-entertain ka nang husto..."Naputol ang masayang kwento ni Lola Yuan nang mapansin niyang bakante ang living room. Lumingon siya sa labas ng bakuran—wala na rin ang kotse!Bastos na bata!Tumakas habang







