ログインDirektang-direkta ang pagkakasabi niya roon, walang kaabog-abog at walang mararamdamang kahit anong emosyon.Malinaw na hindi siya kumikilos nang dahil sa personal na sama ng loob; sa halip, ang kapakanan at proteksyon ng pamilyang Valderrama ang una niyang isinaalang-alang, kaya naman ganoon na lamang ang naging desisyon niya.Bahagyang lumambot ang tono ni Señor Gustavo. "Wala na ba talaga itong ibang paraan? Hindi naman mangmang si Atty. Victor. Kung ikaw na mismo ang makikialam para linisin at alisin ang mga nakapaligid sa kanya, siguradong hindi rin naman siya magrereklamo...""Lolo,"Hindi sumagot nang diretso si Beatrice, sa halip ay kalmado nitong binitawan ang isang katotohanan: "Noong nasa ibaba siya kanina, ang sekretaryang 'yun ay kasalukuyang naghihintay sa kanya sa loob ng kotse."Ang kahalagahan ni Hazel Lim para kay Atty. Victor ay hindi na kailangan pang ipaliwanag.Kung totoong magiging madali ang lahat gaya ng iniisip ng matanda, noong unang beses pa lang na ipinara
Binitbit ni Beatrice pabalik ng Hacienda Viento ang pinirmahang dokumento. Pero pagkapasok na pagkapasok niya pa lang sa mansyon, agad niyang naramdaman na may kakaiba sa atmospera.Inabot niya ang kanyang coat sa lumapit na kasambahay bago sumulyap sa direksyon ng reception room. Natigilan siya sandali sa kanyang nakita.Isang lalaking naka-tailored deep blue suit na may subtle patterns ang nakaupo roon. Kitang-kita ang tikas ng malalapad nitong balikat at makisig na pangangatawan. Kalmado at effortless ang bawat galaw nito—buhay na buhay ang marangyang aura na nakasanayan na nito simula noong bata pa siya.Kung malinis lang sana ang utak at katawan ng lalaking ito, masasabi niyang napakahusay nitong katuwang sa buhay.Nang makita siya ni Doña Soledad, agad siyang kawayan nito. "Beatrice, nandito si Atty. Victor Rivera. May business trip siya rito sa Manila pero hindi niya nakalimutang dumaan para bisitahin ka."Hindi pa naman pormal na nababanggit ni Beatrice sa kanyang ina ang tung
Natigilan nang bahagya si Zoe at mausisang lumapit. "Ano 'to?""Maupo ka muna," tinapik ni Beatrice ang bakanteng upuan sa tabi niya.Tiningnan ni Yuan si Zoe habang nakangiti nang magiliw. "Maupo ka muna bago tayo mag-usap. Tingnan mo nga 'tong si Zoe—nang makita ka lang, sobrang naging masaya, nawalan na tuloy ng poise."Nang marinig ito, mas lalong lumalim ang ngiti ni Beatrice.Medyo nailang naman si Zoe at hinaplos ang kanyang ilong bago umupo. Sumilip siya sa hawak nitong folder at doon niya nakita ang nakasulat sa pabalat ng dokumento.— Equity Transfer Agreement.Biglang pumasok sa utak niya ang sinabi ni Nathaniel kagabi: In just a few days, you’ll be one of the major shareholders of the Valderrama Group.Pero agad niyang itinanggi ang ideya sa sarili niya—siguradong hindi 'yun ang iniisip niya. Ang Valderrama Group ay may market value na daan-daang bilyon. Bakit naman sila magbibigay ng shares sa isang outsider nang walang malalim na dahilan?Habang lumilipad ang isip niya,
Hindi maalala ni Zoe kung saan niya ba talaga nakita ang kotseng 'yun dati. Pero malakas ang kutob niya—ang sixth sense niya ang nagsasabi na isang lalaki ang itinago ni Señor Gustavo nung araw na 'yun.Matapos ang maikling pag-iisip, muling nagsalita si Nathaniel sa taong nasa kabilang linya na hindi pa naman nagbababa ng tawag: "Narinig mo ang lahat ng sinabi ng asawa ko?""Opo, boss. Narinig ko," seryosong sagot ni Louie. "Ipa-background check ko rin agad ang surveillance footage sa subdivision ni Señor Gustavo nung araw na 'yun para makita natin kung sino ang pumasok.""Mm."Bago pa man tuluyang ibaba ni Nathaniel ang linya, biglang nagbago ang tono niya at naging matalas ito. "Tingnan mo rin kung pabalik-balik ba o may record ba si Ethan na pumasok o lumabas sa subdivision na 'yan.""Copy, boss. Iche-check ko kaagad." Pagkatapos nito ay tuluyan nang naputol ang tawag.Biglang nakaramdam si Zoe ng kaunting kilabot sa kanyang likod. Bahagya niyang hinawakan ang braso ni Nathaniel a
Sandaling namayani ang nakabibinging katahimikan sa kabilang linya.Pagkatapos ng ilang saglit, nagngitngit ang mga ngipin ni Doña Carmen at mariing nagtanong, "Bakit?! Gustavo, hindi ako naniniwalang sa lakas at kapangyarihan mo ngayon, hindi mo kayang itumba ang isang Zoe lang!""Siya ang pinakamalaking kahinaan nina Nathaniel at ng pamilya Valderrama! Kung mahahawakan mo lang siya, hawak mo na rin ang leeg ng dalawang pamilyang 'yan! Ang pagbabayad sa lahat ng kahihiyang dinanas ko at ni Vincent... isang pitik mo lang 'yan!"Ayaw nang mabuhay ni Doña Carmen kahit isang araw sa ganitong klaseng panghahamak.Noong nasa pamilya Mendoza pa siya, kahit na kinuha na ni Nathaniel ang lahat ng totoong kapangyarihan sa kumpanya, kailangan pa ring yumuko at sumunod ng ibang tao sa kanya. Pero ngayon, kahit sino na lang ang makakita sa kanya ay lumalayo, at ang iba nga ay harap-harapan pa siyang kinukutya at pinapahiya.Bumuntong-hininga si Señor Gustavo. "Iba na ang panahon ngayon, Carmen. K
Napakagalang ng pagkakasabi niya roon.Pero daling naramdaman ni Zoe ang talas at lamig sa tono ni Nathaniel. Halatang-halata na he didn't buy a single word Señor Gustavo said.Sa totoo lang, kahit si Zoe ay hindi rin ganoon kababaw para maniwala agad. Sobrang laking insidente naman kasi para maging isang simpleng coincidence.Kagabi lang tuluyang nalaman ng pamilya Valderrama ang buong katotohanan sa likod ng nangyari noon, tapos ngayong umaga, bigla na lang silang tinawagan ni Señor Gustavo para bawiin ang sarili niyang matitigas na pahayag kahapon?Pero kung iisipin... kahit si Beatrice o si Marcus, hinding-hindi nila ipagkakatiwala ang sensitibong usaping ito sa ibang tao. Kung mag-imbestiga man sila, gagamitin lang nila ang mga pinakamalapit at pinakatiwalaang tauhan. Walang kahit anong paraan para malaman ni Señor Gustavo na nakipag-usap siya sa mga Valderrama kahapon.Bakas ang pagtataka sa mga mata ni Zoe habang nakatitig sa matanda.Sapo ang kanyang baston, medyo nailang si S







