LOGINSa isip ni Sandra, matagal nang nakatatak si Anton bilang isang tamad at walang kuwentang siga.Kaya nang marinig niya mismo mula kay Sir John na isa pala itong kasamahan niya sa special forces at mataas pa ito sa kanya, tuluyan siyang natigilan.Sa isang banda, naroon ang siga na labis niyang kinamumuhian.Sa kabilang banda naman, naroon ang sundalong espesyal na labis niyang hinahangaan.Paano maaaring maging iisang tao ang dalawang magkaibang katauhang iyon?Pumasok sa isip niya ang isang posibilidad.Baka binayaran lang niya si Sir John para magsinungaling at lokohin ako?Ngunit agad din niya iyong itinanggi. Kilala niya si Sir John. Hindi ito ang uri ng taong tatanggap ng pera para magsinungaling. Taglay nito ang dangal at pagmamalaki ng isang sundalo ng special forces.Hindi ito kailanman makikipagsabwatan kay Anton para lamang linlangin siya.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip niya ang isang kaisipan."Hindi siya siga...""Isa pala siyang sundalo ng special forces...""At mas
Bumalik si Anton sa pila at naghintay na parang walang nangyari. Makalipas ang ilang sandali, siya na rin ang nakarating sa unahan.Magalang niyang tinanong ang tindera, "Ate, pwede na po ba akong kumuha ng dalawang pagkain ngayon?"Paulit-ulit na tumango ang tindera. Hindi na siya nangahas pang tumanggi. Mas mabangis pa pala ang lalaking ito kaysa kay Mark, pero napakagalang magsalita.Talagang nakakalito.Masayang ngumiti si Anton. "Buti naman. Kung hindi, pipila na naman ako ulit."Pagbalik nila sa mesa, halos malaglag ang mata ni Rosalie sa sobrang pagkagulat."Bakit paa ang ginamit mo sa pag-atake kay Mark at hindi kamay?" usisa niya.Seryosong sagot ni Anton, "Sinabi ni Sandra na bawal akong gumamit ng kamay. Napakasunurin kong tao, kaya paa na lang ang ginamit ko."Napangisi si Rosalie. Samantalang inis na inis si Sandra. "Mamamatay ka ba kapag hindi ka nagyabang?"Katatapos pa lamang nilang kumain nang biglang sumugod sa cafeteria sina Mark kasama ang pito o walong malalaking
Punung-puno ng mga estudyante ang cafeteria ng paaralan. Sinikap ni Anton na maging sobrang low-profile, na para bang isa lamang siyang robot.Nang sabihin ni Sandra na pumila siya, tahimik siyang pumila at hindi nagsalita ni isang salita. Ngunit masyadong kapansin-pansin ang kagandahan ni Sandra. Kahit gaano pa siya magtago, napakaraming matang nakatutok pa rin sa kanya.Kung nakakapatay lang ang mga tingin, matagal nang libong beses namatay si Anton. Napabuntong-hininga si Rosalie."Sandra, hindi lang gwapo ang pinsan mo, napakamasunurin pa. Ang hirap makahanap ng lalaking ganyan! Sayang lang, mukhang mahirap siya at walang pera. Kung mayaman lang siya, ewan ko na lang kung ilang babae ang mabibighani niya."Walang pera?Kaya niyang maglabas ng daan-daang libo na parang wala lang...Napailing na lang si Sandra. Talagang mahusay magkunwari ang taong ito.Sa sandaling iyon, may nangyaring hindi inaasahan. Isang matangkad, maitim, at matipunong estudyante mula sa athletics ang biglang
Kinabukasan ng umaga, dumating si Anton sa gate ng Santa Catalina University, kung saan naghihintay na si Sandra.Napakunot-noo si Sandra nang mapansing pareho pa rin ang suot nitong damit. "Hindi ka ba nagpalit ng damit?"Karaniwan man siyang matipid, napakalinis naman niya sa katawan at hindi niya gusto ang mga lalaking marumi sa sarili.Kaya kusa siyang umatras ng ilang hakbang. Tag-init na, at hindi pa ito nagpalit ng damit. Siguradong nangangamoy na ito. Halos gusto na niyang takpan ang ilong niya.Ngumiti si Anton. "Hindi ako umuwi kagabi. Sa hotel ako natulog kaya wala akong mapagpapalitang damit."Nagtatakang tanong ni Sandra, "Bakit hindi ka umuwi?"Kung may bahay lang sana akong mauuwian...Mapait na ngumiti si Anton. Napansin iyon ni Sandra. Parang sa isang iglap, nagbago ang aura nito.Nawala ang asal-kanto nitong anyo at tila naging isang taong maraming pinagdaanan. Katulad noong nasa paanan sila ng Mt. Luciana, nang pagalitan siya nito.Matalim at makahulugan ang bawat s
Ang lalaking ito... sinisingil si Sandra ng utang?Ang lalaking ito... sinisingil si Sandra ng 20,000?Ang lalaking ito... sinisingil ang numero unong magandang estudyante mula sa karaniwang pamilya sa Santa Catalina University ng 20,000?Hindi ba siya maginoo?Wala ba siyang hiya?Hindi na nakatiis ang mayamang binata at agad na humarang sa harap ni Sandra, na para bang isang bayani. "Sandra, may utang ka ba talaga sa kanya?"Tahimik lang si Sandra. Agad na inilabas ng mayamang binata ang isang leather bag, kumuha ng makapal na bungkos ng pera, at ibinato iyon kay Anton."Hindi na kailangang bilangin. Ako na ang magbabayad ng utang ni Sandra."Kinuha ni Anton ang pera, ngumisi at saka isa-isang binilang ang mga ito. "Pasensya na, 19,900 lang ito. Kulang ka ng 100."Natigilan ang mayamang binata. Hindi niya inaasahang bibilangin talaga ni Anton ang pera. Nag-withdraw siya ng eksaktong 20,000 para magpasikat kay Sandra, ngunit gumastos siya ng 100 sa sigarilyo, kaya iyon na lang ang n
Napabuntong-hininga si Amanda at nagsabi, "Malaki ang naging away ni Abigaile at ng tatay niya. Nagkulong siya ngayon sa kuwarto at ayaw lumabas. Pati cellphone niya, na palagi niyang hawak, hindi niya ginagamit.""Ano ang nangyari?" tanong ni Anton.Ipinaliwanag ni Amanda, "Noong pinipili na ang unibersidad na a-apply-an niya, ginawa niyang unang pagpipilian ang Santa Catalina University, at natanggap na rin ang admission letter niya. Galit na galit si Arnold nang malaman iyon dahil sapat ang score ni Abigaile para makapasok sa International University rito, na iyon din ang gusto niyang pasukan.""Sa totoo lang, maganda rin naman ang Santa Catalina University," sabi ni Anton."Pero malayo ang agwat nito sa International University. Bukod pa roon, malalayo siya sa amin dito, kaya nag-aalala kami sa kanya.""Naku, bakit naman niya gustong mag-aral sa Santa Catalina? Hindi ba maganda diyan sa Beijing?" mahinang tanong ni Anton.Huwag naman sanang...Baka naman nahulog na ang loob ng bat
Lumaki ang mga mata ni Alissa sa pagkagulat. Kilala niya si Marionne Villamor— presidente ito ng VGC, ang magiging susunod na CEO, at napakaraming tao ang pilit na nagpapapansin dito ngunit ni hindi nito pinapansin. Hindi niya inaasahang kilala pala nito ang simpleng construction worket na ito at t
Ngayon ay may malaking kaganapan sa New Haven Office.Ang presidente ng Saldivar Empire ay personal na mag-iinspeksyon sa progreso ng proyektong ipinagkatiwala nila sa VGC, kaya mataas ang alerto ng buong engineering department ng VGC.Dahil sa mga balitang lumabas ilang araw na ang nakalipas tungk
Nagulat ako sa bigla niyang pagbabago ng ekspresyon. Hinablot niya ang kuwelyo ko kaya hindi ako komportable. Dahil natatakot akong agawin niya ang bato ko, dali-dali ko itong tinakpan gamit ang dalawang kamay.Ganoon din ang ginawa ng matandang babae noong nakaraan, at ganoon din ang reaksiyon niy
Samantala, ay nagsisimula na ang pinakaemosyonal na parte ng kasal.“Mr. Daniel Corpuz, tinatanggap mo ba si Marionne Villamor, bilang iyong kabiyak, sa hirap o ginhawa, sa karamdaman man o sa kalusugan, habang kayo ay nabubuhay?" tanong ng pari habang hawak ang bibliya.“Opo,” walang pag-aalinlang


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




