LOGINHabang nagbibihis, panay ang sulyap ni Alissa kay Anton upang tingnan kung sumisilip ba ito. Nang makita niyang nakatalikod lamang ito at tila napakaayos ng kilos, medyo nagtaka siya.Hindi iyon makatwiran. Sa ugali nito, papalampasin ba nito ang ganitong pagkakataon?Noong hinahabol sila ng mga assassin noon, sinamantala pa siya nito habang nasa likod ng motorsiklo. Sa pag-iisip na iyon, mas maingat niyang pinagmasdan si Anton.Ang nakita niya ay halos magpasabog sa kanya sa galit.May maliit pala itong salamin na nakapatong sa tabi ng hita, at doon ito sumisilip sa repleksiyon habang siya ay nagbibihis. Nakita pa niyang nakabuka ang bibig nito, halos kasya na ang isang mansanas.Kaya pala napaka-"masunurin" nito—sumisilip pala mula pa kanina.Gusto sana ni Alissa na bunutin agad ang baril at barilin siya, ngunit hindi pa siya tapos magbihis. Kaya minadali na lamang niya ang pagsuot ng damit.Eksaktong-eksakto ang sukat ng damit, maliban sa napakalalim nitong V-neck.Sinadya niya ito
"Magaling ka rin talagang magsalita." sabi ni Miguel na may galit sa boses. "Huwag mo na siyang pansinin, Weiwei. Halatang may diperensya sa utak ang lalaking 'yan at kung anu-ano lang ang pinagsasasabi."Kalokohan lang ba iyon? Hayagang pambabastos iyon!Tinamad nang patulan ni Alissa ang lalaking iyon. Dahil sa dami ng beses na silang nagkaharap, manhid na siya sa asal nito.Kung dumating ang araw na hindi siya lalandiin ni Anton, iyon pa ang magiging himala.Makalipas ang dalawang oras, pumasok ang sasakyan sa isang tunnel. Biglang bumagal ang sasakyang nasa unahan."Reporting! May aksidente sa kalsada sa unahan. Hindi pa malinaw ang sitwasyon," ulat ng pulis sa unang sasakyan sa radyo."Mag-ingat. Ipagpatuloy ang pagmamasid at dagdagan ang pagbabantay," utos ni Miguel sa mikropono.Agad na inilabas ni Alissa ang kanyang baril at maingat na sinuri ang paligid.Nasa loob sila ng isang tunnel. Nakaharang ang mga sasakyan sa unahan at marami ring sasakyan sa likuran. Kung may umatake
"Huwag kayong mataranta. Mag-ingat kayo baka aksidenteng pumutok ang baril," mabilis na sabi ni Anton.Sa panahon ngayon, maraming pulis ang hindi pa nakakaputok ng baril kahit minsan sa buong serbisyo nila. Kapag may aksidenteng pumutok, malaking problema iyon."Ibaba ninyo ang mga baril!" sigaw ni Armando.Lumapit si Camille kay Anton, iniabot ang warrant of arrest at sinabing, "Totoo ang warrant. Huwag kang manlaban. Sumama ka muna sa kanila. Kokontakin ko agad ang nakatataas at sisiguraduhin kong ligtas kang makakalabas."Alam na alam ni Camille kung gaano kahalaga si Anton sa mata ng kanilang superior. Hindi kalabisan ang sabihing wala itong kapalit. Hinding-hindi nito hahayaang may mangyaring masama kay Anton.Ang ikinababahala niya ngayon ay baka tumanggi itong sumama at mauwi sa madugong labanan."Kaya kong ayusin ang sarili kong problema. Hindi ko kailangan ang pakikialam ng matandang iyon," mura ni Anton.Sinilip niya ang warrant at bahagyang napakunot ang noo.Direkta pala
"Nababaliw ka ba? Tingnan mo ang dami naming pulis dito, kailangan pa ba namin ng warrant?" galit na sigaw ni De Guzman habang masamang nakatingin kay Camille. "Si Anton ay pinaghihinalaang sinadyang manakit at makapanakit ng dose-dosenang empleyado ng Kingsmen Hotel. Kumpleto ang ebidensiya. Dadalhin namin siya para sa imbestigasyon.""Para lang sa imbestigasyon, kailangan ninyo ng dose-dosenang pulis? Sobrang pinalalaki ninyo ang bagay-bagay," panunuya ni Camille."Wala kang pakialam. Umalis ka sa daan, kung hindi huwag mo kaming sisihin kapag hindi kami naging magalang," mariing sabi ni De Guzman."Gusto kong makita kung paano kayo magiging 'hindi magalang'," sabi ni Camille habang bahagyang nagtataas ng kilay."Naglakas-loob kang hadlangan ang operasyon ng pulisya? Mga tao, dakpin siya!" malakas na utos ni De Guzman.Agad na lumapit ang dalawang pulis mula sa magkabilang panig at sinunggaban ang mga braso ni Camille.Dalawang mabilis at eleganteng sipa ang pinakawalan ni Camille.
"Ang unang henerasyon—wala pang nakakita sa kanila. Hindi rin tiyak kung talagang may unang henerasyon. Ayon sa mga tsismis, lahat ng unang batch ng mga test subject ay nabigo. Nagtagumpay lamang ang ikalawang henerasyon dahil kinuha ang mga gene mula sa mga namatay na test subject ng unang henerasyon. May nagsasabi rin na ang mga gene warrior ng unang henerasyon ay may pulang mga mata—ang maalamat na dugong-pulang mga balintataw."Nanginig ang katawan ni Anton at nabalot ng pagkabigla ang kanyang mukha.Posible bang isa ako sa maalamat na first-generation gene warriors?Naalala niya ang kanyang mga nakaraang misyon. Nakipaglaban hanggang kamatayan ang buong grupo nila, at siya mismo ay nagtamo ng napakalubhang sugat hanggang mawalan ng malay.Matapos siyang mabihag, lutang ang kanyang isip. Hindi niya alam kung nasaan siya o kung buhay pa ba siya. Sa kanyang malabong kamalayan, pakiramdam niya ay nakababad siya sa isang likido.Hindi niya alam kung gaano katagal ang lumipas, ngunit n
Mula sa mga sinabi ni Anton, naunawaan ni Danica na bibigyan siya nito ng isang mahalagang posisyon."Magtatatag ang hotel kung may isang Public Relations Department na siyang hahawak sa lahat ng usaping may kinalaman sa media at mga mamamahayag. Dati nang mayroon nito, pero isinara bago pa ako dumating dahil sa pagbabawas ng empleyado. Ngayong bumabangon na muli ang hotel, ibabalik natin ang departamentong ito.Ikaw ang mamamahala rito. Ang probationary salary mo ay 15,000. Kapag natapos mo ang probation period, tataas ang sahod mo batay sa kakayahan mo. May nakalaang limang posisyon ang kumpanya para sa departamento mo, at ikaw na rin ang bahala sa pagkuha ng mga empleyado. Sige, pumunta ka na sa HR Department at simulan mo na ang trabaho."Pagkasabi ni Anton, iwinagayway niya ang kamay bilang hudyat na maaari na itong umalis.Natigilan si Danica, na para bang bigla siyang tinamaan ng napakalaking suwerte. Dahil sa sobrang tuwa, lalo niyang napagtanto kung gaano siya kasama noon.Ba
Binuksan ni Anton ang pinto. Hindi niya pinansin ang nagtatakang tingin ni Marionne. Isinara niya ang folder na nasa mesa, inagaw ang ballpen mula sa kamay nito, at ibinalik iyon sa lalagyan.Sa buong proseso, walang emosyon ang kanyang mukha, na para bang isang robot.“Ano'ng ginagawa mo?” seryoso
Matapos ihatid ni Anton sina Danilo at ang kanyang ina at kapatid sa bagong villa, inikot muna nilang lahat ang buong bahay."Danilo, kayo muna ni tita ang maglibot. May sasabihin lang ako sa kapatid mo," utos ni Anton."Sige, Anton."Pagkaalis ng dalawa, ibinaling ni Anton ang tingin kay Danica at
"Anton, ayos lang ba talaga na mang-chiks tayo?"Nakaupo si Danilo sa sasakyan, halatang hindi mapakali. Panay ang lingon niya sa paligid na para bang natatakot siyang may makakita sa kanila.Hindi sumagot si Anton. Sa halip, kumuha siya ng dokumento mula sa ibabaw ng dashboard at inihagis ito kay
“Paumanhin, paumanhin, hindi ko sinasadya.” Pinunasan ni Anton ang laway sa gilid ng kanyang bibig at nagpanggap na kinakabahan. “Natuwa lang talaga ako nang marinig kong darating si Mr. Clarkson kaya hindi ako nakatulog buong gabi. Baka nagka-sipon ako. Heto, punasan mo agad, baka mahawa ka pa.”N







