ANMELDENBilang pinakamalakas na eksperto ng Stallion Gang, natural lamang na pambihira ang kakayahan ni Mando.Sa unang tingin, ordinaryo lamang ang kanyang pagsipa, ngunit taglay nito ang mahigit isang dekada niyang naipong lakas. Sa mismong sandaling umatake siya, umalingawngaw ang malakas na paghampas ng hangin.Nagsigawan sa tuwa ang mga tao sa magkabilang panig, tila inaabangan na nilang mamaga ang mukha ni Anton at mapilipit ang kanyang leeg.Ngunit hindi man lang natinag si Anton.Nang halos tumama na ang paa ng kalaban sa kanyang leeg, bigla siyang sumuntok. Mabilis na parang kidlat ang kanyang kamao.Bago pa man maaninag ng sinuman kung paano siya umatake, tumilapon na si Mando at bumagsak sa mesa. Napauubo siya ng dugo.Isang suntok.Sa isang suntok lamang, natalo niya si Mando.Natigilan ang lahat. Alam ng lahat ng naroon kung gaano kalakas si Mando. Siya ang pinakamalakas na eksperto ng Stallion Gang at pangunahing bodyguard ni Leon.Sino ba ang lalaking ito at paano niya nagawang
Hindi ngayon ang oras para alamin kung sino ang may kasalanan. Ang pinakamahalaga ay mahanap agad si Abigaile.Hindi maaaring umasa sa pulis. Mula sa pag-uulat ng krimen, pagsasampa ng kaso, hanggang sa pagpapadala ng mga pulis sa lugar, kakailanganin ng sapat na oras. Kapag nangyari iyon, maaaring lumampas na ang pinakamahalagang oras para mailigtas si Abigaile.Ang pinakamabilis na paraan ay gamitin ang kapangyarihan ng mga tao sa underground world. Pagdating sa bilis at pagiging epektibo, mas mabilis kumilos ang mga siga kaysa sa mga pulis.“Sino ang pinakamalaking pinuno sa lugar na ito?” tanong ni Anton.“Natural lang na si Boss Leon ng Stallion Gang. Siya ang kumokontrol sa lugar na ito at daan-daan ang tauhan niya,” sagot ni Zorren.“Dalhin mo ako sa kanya,” utos ni Anton.“Ano?” Nagulat si Zorren at mabilis na umiling. “Hindi basta-basta makikita ng isang tulad kong hamak si Boss Leon. Kuya, huwag mo naman akong pahirapan. Bukod doon, araw ngayon ng hatian ng kita ng Stallion
Humaharurot na ang sasakyan. Tumakbo si Anton patungo sa gilid ng kalsada, ngunit nakaliko na ang van at tuluyan nang nawala sa kanyang paningin.Agad siyang kinabahan.Hindi ito Santa Catalina. Nasa provincial capital sila. Kung nasa Santa Catalina lamang siya, madali niyang mahahanap si Alissa at mapapakuha rito ang mga CCTV footage sa highway upang matunton ang sasakyan. Pero dito, wala siyang kakilala.At kahit may mahanap siyang tutulong sa kanya, natatakot siyang baka huli na ang lahat kapag natagpuan niya si Abigaile—baka malubha na ang sinapit nito.Mabilis na bumalik si Anton sa puwesto ng mga pagkaing panggabi at dumiretso sa may-ari.“Sino talaga ang lalaking mahaba ang buhok kanina? Saan siya nakatira?”Mukhang nasa edad trenta na ang may-ari at halatang natatakot na mapasama sa usapan. Umiling siya. “Hindi ko alam. Hindi ko siya kilala.”“Sino siya?” Galit na umungol si Anton at buong lakas na hinampas ang isang mesa sa tabi.Bumigay ang mesa sa lakas ng kanyang hampas. N
Alas-onse na ng gabi nang tuluyang lumapag ang eroplano sa Venido.“Bakit ba palaging delayed ang mga flight?” inis na reklamo ni Abigaile habang bumababa ng eroplano.“Tatlumpung minuto lang naman ang delay. Hindi naman ganoon katagal,” sabi ni Andrea.“Gutom na gutom na ako!” Hinaplos ni Abigaile ang kanyang tiyan at kaawa-awang tumingin kay Anton.“Bayaw, bilisan mo naman! Dalhin mo kami sa may masarap na pang-midnight snack!”“Sige. Maghanap muna tayo ng makakainan. Dito na tayo magpalipas ng gabi sa provincial capital, tapos bukas na tayo sumakay ng bus pauwi sa Santa Catalina,” sabi ni Anton.Nakahanap ang apat ng isang maliit na puwesto ng mga pagkaing panggabi malapit sa paliparan at doon umupo. Matao ang lugar at halo-halo ang mga taong naroon.Pagkaupo pa lamang ng apat, agad na silang nakakuha ng maraming atensyon. Kapansin-pansin ang kagandahan ng tatlong babae. Kahit alin sa kanila ay kayang mapansin agad sa gitna ng dose-dosenang dalagang naroon.Malamig at elegante ang
(Bayagra po iyong nakita ni Anton sa ilalim ng unan, hindi menstrual pad)Hindi kailanman inakala ni Anton na mauuwi sa ganoon ang sitwasyon. Sandali siyang natigilan at hindi alam kung ano ang sasabihin.Yumuko si Amanda, kasinghiya ng isang dalagang nasa bente anyos, saka dali-daling pinulot ang bagay at itinago sa drawer.“Hindi ako ang bumili niyan... Si Arnold... Hindi ko alam kung saan niya nakuha. Hindi ko pa naman iyon nagagamit.”Sa ilalim ng unan pa talaga itinago. Sino ang nakakaalam kung gaano na niya katagal ginagamit, tapos sasabihin niyang hindi pa niya nagagamit?Talagang hindi mo basta-basta mapagkakatiwalaan ang sinasabi ng isang babae.“Si Arnold kasi... hindi siya ganoon kagaling sa bagay na iyon. Nakonsensya siguro siya, kaya niya binili ang bagay na iyan...” alanganing paliwanag ni Amanda.Sandali... impotente ba si Arnold?“Aalis na muna ako.”Habang unti-unti nang nawawala ang pagpipigil niya sa sarili, mabilis na tumakbo palabas si Anton.Ayos lang ang asaran,
Maya-maya, nagmamadaling bumalik si Amanda kasama ang tatlong babae, na bawat isa ay may dalang malaking supot ng mga pinamili.May baka, tupa, manok, baboy—halos lahat ng klase ng karne, maliban na lang sa laman ng tao. May mga isda, hipon, alimango, at iba't ibang uri ng shellfish. Mayroon pa ngang apat o limang klase ng gulay.Ano ba ito? Ginawang palengke ang bahay?Napangiwi si Anton nang makita ang dami ng kanilang dala. “Ang dami naman nito. Mauubos ba natin lahat?”Ngumiti si Amanda. “Iba-iba ang panlasa ng bawat isa. Pumili lang tayo ng dalawa o tatlong putahe bawat isa. Hindi naman puwedeng may mapabayaan sa atin, di ba?”“Bayaw, ikaw na ang bahala rito. Andrea, tara, bumalik tayo sa kuwarto at manood ng TV. May ilang episodes pa tayong hindi natapos kagabi.”Hinila ni Abigaile si Andrea at umakyat sa kuwarto.“Alam mo namang hindi ako ganoon kagaling sa kusina. Baka lalo ko lang guluhin ang pagluluto,” walang magawa na sabi ni Marionne. “Ang init pa naman. Pinagpapawisan n
Samantala, ay nagsisimula na ang pinakaemosyonal na parte ng kasal.“Mr. Daniel Corpuz, tinatanggap mo ba si Marionne Villamor, bilang iyong kabiyak, sa hirap o ginhawa, sa karamdaman man o sa kalusugan, habang kayo ay nabubuhay?" tanong ng pari habang hawak ang bibliya.“Opo,” walang pag-aalinlang
Samantala, sa loob ng isang pribadong kwarto.Iba't ibang klase ng putahe ang nakahain sa hapag. May fresh tuna, malalaking lobsters, at kung ano-ano pa.“Sigurado akong hindi mo pa natitikman ang mga ito. Bukod sa mahal na ay de kalidad pa ang mga sangkap na ginamit!” Mabilis na sumandok ng pagkai
Bumalik si Anton sa barracks pagkatapos ng trabaho at kaagad na nagtungo sa banyo. Pagkalipas ng limang minuto ay lumabas siya na aakalain mong ibang tao.Kung kanina ay gusot-gusot ang suot niya at parang walang ligo, ngayon ay nakasuot na siya ng mamahaling polo at pantalon. Pinaresan niya pa ito
Paglabas ni Anton mula sa coffee shop, muling bumigat ang kanyang pakiramdam. Isa-isang bumalik sa kanyang isip ang mga alaala. Hindi niya inakalang matapos ang mahigit isang taon ay ganoon pa rin kalinaw ang lahat. Akala niya ay nakalimutan na niya ang mga iyon, ngunit napagtanto niyang itinago la







