MasukShare
13 | น่ารักดีเหมือนกัน
Tanggal publikasi:
2026-09-13 16:43:29หมับ!
ปึก! แอ๊ด.. “เข้ามาสิ” โมนาจับลูกบิดประตู ก่อนหมุนมันให้เปิดออกเบาๆ จากนั้นเธอก็หันมาบอกผมด้วยรอยยิ้มบางๆ “เค” ผมตอบรับแล้วเดินเข้าไป จากนั้นเธอก็ปิดประตูเบาๆ ส่วนผมก็หันมองรอบๆห้องตามประสาคนที่เพิ่งเข้ามาครั้งแรก และห้องเธอ.. อืมม ก็ดูน่ารักดีนะ ข้าวของก็จัดเป็นระเบียบเรียบร้อย ดูแล้วสบายตาดีว่ะ คิดไปคิดมามันก็น่าอยู่ดีเหมือนกัน เห้ยเดี๋ยว! เดี๋ยวนะ ทำไมผมถึงเผลอคิดแบบนี้ได้วะ จะคิดเพื่อ!? ก็บอกแล้วไงว่ามาแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว มาแค่ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย บ้าชิบ! สมองผมเป็นเชี่ยไร แม่งคิดฟุ้งซ่านชิบหาย “นายจะกินอะไรก่อนมั้ย เราทำโจ๊กไว้น่ะ เผื่อนายยังไม่ได้กินมื้อเช้ามา” เสียงโมนาเรียกผมออกจากภวังค์ ผมเลยทิ้งความคิดบ้าๆพวกนั้นไปแล้วหันไปหาเธอ “ห้ะ อ๋อ กินสิ ฉันอยากชิมฝีมือเธอมานานแล้ว” ความจริงคืออยากกินเธอด้วย อันนี้ผมพูดต่อในใจ “งั้นเหรอ งั้นนายนั่งตรงนั้นก่อนนะ เดี๋ยวเราตักโจ๊กให้” เธอชี้ไปที่เบาะรองนั่งที่อยู่ใกล้ๆเตียงนอน ส่วนตรงหน้าเบาะรองนั่งก็มีโต๊ะญี่ปุ่นเล็กๆ คงเอาไว้นั่งกินข้าวนั่นแหละครับ ส่วนโต๊ะที่อยู่ข้างหัวเตียง ก็คงเอาไว้อ่านหนังสือ แต่บนโต๊ะอ่านหนังสือ เดี๋ยวนะ ผมเพิ่งเห็นว่าบนโต๊ะอ่านหนังสือมีนาฬิกาอยู่ตั้งสามสี่เรือน มันคือยังไงวะ? “โมนา” พอมานั่งบนเบาะแล้ว ผมก็เรียกโมนาที่กำลังยืนตักโจ๊กจากหม้อหุงข้าวใบเล็กอยู่ที่โต๊ะเล็กๆตรงมุมห้อง ก็คนมันสงสัยนี่ครับ ผมเลยกะจะถามเธอ “หืม? อะไรเหรอ” เธอหันมาพร้อมกับเดินมานั่งบนเบาะรองนั่งอีกใบตรงหน้าผม ก่อนจะวางโจ๊กสองชามในมือลงบนโต๊ะ “เปล่า ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่สงสัยว่านาฬิกาบนโต๊ะข้างหัวเตียงเธออ่ะ ทำไมมันมีตั้งสามสี่เรือน” “อ๋อ นาฬิกาของพ่อกับแม่แล้วก็ของเราน่ะ มันพังไปแล้ว แต่เราลองเอามาซ่อมดู แล้วมันซ่อมได้ เราเลยวางไว้ตรงนั้นหมดเลย เอาไว้ดูความภาคภูมิใจน่ะ หึๆ” “นาฬิกาพังแล้วเอามาซ่อมเหรอ?” “อืม เราชอบซ่อมของพังๆเป็นงานอดิเรกน่ะ มันเพลินแล้วก็สนุกดี” ชอบซ่อมของที่พังแล้วเหรอ หึ เพิ่งรู้นะว่าเธอมีงานอดิเรกเป็นอะไรพวกนี้ แม่งเป็นความรู้ใหม่สำหรับผมเลย ไม่คิดว่าหน้าซื่อๆอย่างเธอจะชอบทำอะไรแมนๆแบบนี้ น่าทึ่งอยู่เหมือนกันนะ “งั้นเหรอ สุดยอดไปเลยนะ” “ไม่ขนาดนั้นหรอก” เธอยิ้มรับบางๆ “จริงสิ รีบกินโจ๊กดีกว่านะ เดี๋ยวจะเย็นแล้วไม่อร่อย” เธอยิ้มบอกมาอีกประโยค “เค” ผมเห็นด้วยกับเธอ เลยตอบรับ จากนั้นก็ลงมือกิน ก่อนจะอึ้งไปสองวิ เพราะรสชาติโจ๊กของเธอมันเหมือนกับโจ๊กฝีมือแม่ผมเป๊ะ เหมือนเป๊ะเลยจริงๆ แม่งอิมพอสซิเบิลมาก อะไรจะบังเอิญขนาดนี้วะ แค่วันนี้วันเดียว เธอทำผมแปลกใจสองเรื่องแล้วนะ ทั้งเรื่องชอบซ่อมของเป็นงานอดิเรก ทั้งเรื่องฝีมือการทำโจ๊กของเธอ “ซีดี เอ่อ เป็นอะไรรึเปล่า ไม่อร่อยเหรอ” สงสัยเพราะเห็นผมชะงักแล้วหยุดกินไป เธอเลยถาม “เปล่า อร่อยมากต่างหาก อร่อยจนฉันอึ้งไปเลย” “งั้นเหรอ ดีใจนะที่นายชอบ งั้นกินเยอะๆนะ” เธอยิ้มบอก ผมก็ยิ้มรับ “ได้เลย จะกินให้เกลี้ยง ไม่ให้เหลือแม้แต่คำเดียว” “จริงเหรอ ดีจัง หึๆ” เธอบอกพร้อมกับหัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้มกินของตัวเองต่อ จะว่าไป มุมนี้ของเธอก็น่ารักดีเหมือนกันนะ เห้ยเดี๋ยว! บ้าชิบ คิดฟุ้งซ่านอีกแล้วแม่ง สมองผม พอๆ ผมกินโจ๊กต่อดีกว่า จะได้ไม่เผลอคิดอะไรฟุ้งซ่านบ้าบอ! 20 นาทีผ่านไป ในที่สุดผมกับโมนาก็กินโจ๊กเสร็จแล้วล่ะครับ ตอนนี้โมนาล้างจานอยู่ ผมจะไปช่วยเธอก็ไม่ยอม เธอบอกให้ผมนั่งรอ ผมก็นั่งรอ เพราะไม่ว่าพูดยังไง เธอก็ไม่ยอมให้ผมไปช่วยล้าง ผมเลยจนใจ “เสร็จแล้วล่ะ ติวกันเลยมั้ย” เธอคงล้างจานเสร็จแล้วล่ะครับ ถึงได้เดินมาหาผมพร้อมเอ่ยถาม “โอเค มะ ติวกันเลย” “อืม งั้นนั่งติวตรงนี้ดีมั้ย หรือจะไปนั่งติวที่โต๊ะโน้น” เธอหมายถึงที่โต๊ะญี่ปุ่นตรงนี้ กับโต๊ะข้างหัวเตียงน่ะครับ “โต๊ะโน้นก็ได้ ไม่ต้องเสียเวลาย้ายหนังสืออีก” “อ๋อ อืม เอาอย่างนั้นก็ได้ งั้นเดี๋ยวนายนั่งเก้าอี้ตัวนี้ไปก็แล้วกันนะ เดี๋ยวเราจะไปยกเก้าอี้ตรงโต๊ะเครื่องแป้งมานั่ง” “ไม่เป็นไร เธอนั่งตัวนี้ไปเลย เดี๋ยวฉันไปยกอีกตัวมาเอง” “แต่..” “ตามนั้นแหละ เธอเป็นผู้หญิง ฉันเป็นผู้ชาย ขืนใช้แรงงานเธอเยอะเกินไป ฉันจะดูไม่เป็นสุภาพบุรุษเลยนะ แบบนั้นฉันไม่สบายใจ เพราะงั้นให้ฉันยกเองนะ” ผมใช้ไม้นี้ซะเลย เธอไม่ยอมก็ให้มันรู้ไปดิ “เอ่อ งั้นเหรอ อืม งั้นก็ได้” เห็นมั้ยว่าได้ผล เธอยอม “ขอบคุณครับ” ผมยิ้มบอกเธอ ก่อนลุกไปที่เก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้ง ส่วนเธอก็เหมือนจะลุกไปนั่งบนเก้าอี้โต๊ะหนังสือแล้วล่ะครับ ใช่ เธอเตรียมจะติว ในขณะที่ผมไม่ใช่แค่เตรียมจะติว แต่เตรียมจะเชือดด้วย วันนี้แหละ เธอเสร็จผมแน่! สองชั่วโมงผ่านไป ติวกันไปสองชั่วโมงแล้วล่ะครับ ตอนนี้เหมือนใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ ยังเหลือเนื้อหาสำคัญอีกแค่เรื่องเดียว งั้นผมติวต่อเลยแล้วกัน “อันนี้นะ หาอันนี้เสร็จแล้ว ไปคูณกับอันนี้ เสร็จแล้วเอาไปหารกับค่าคงตัวอันนี้ ก็จะได้ผลลัพธ์ออกมา อย่างข้อนี้ก็จะได้เท่านี้ เคมั้ย” ผมติวไปเรื่อยๆ เธอก็พยักหน้า มีถามบ้างอะไรบ้าง เพื่อความแน่ใจ ผมก็พยักหน้าแล้วติวต่อ แต่ดูเหมือนว่าพอติวมาถึงเรื่องการคำนวณของเรื่องนี้ เธอจะยังงงๆนะ เพราะเธอไม่ค่อยพยักหน้า งั้นผมลองถามดูแล้วกัน เธอติดตรงไหน ผมจะได้อธิบาย “ยังงงตรงไหนเหรอ ถามฉันได้เลยนะ” “เอ่อ ตรงนี้น่ะ เรายังไม่เข้าใจว่าค่านี้หามาได้ยังไง แล้วทำไมต้องเอาไปคูณกับอันนี้” เธอชี้ลงไปบนแผ่นกระดาษที่ผมใช้คำนวณให้เธอดู “อ๋อ โอเค งั้นเดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟังใหม่ เธอเอาหนังสือขึ้นมาดิ จะได้ดูประกอบการอธิบาย” ผมบอกก่อนจะลุกจากเก้าอี้แล้วไปยืนด้านหลังเธอที่กำลังหยิบหนังสือขึ้นมาดูเนื้อหา ก่อนจะโน้มตัวไปด้านหน้านิดหน่อยพร้อมกับเอามือไปจับหนังสือ มืออีกข้างก็ชี้ตัวหนังสือจนอาจจะดูเหมือนว่าผมกอดเธออยู่หลวมๆจนเธอที่จับหนังสืออยู่ต้องรีบชักมือออกด้วยความประหม่า แต่ตอนนี้ผมไม่ได้มีเจตนานั้นนะ ผมแค่ลุกมาอธิบายในท่านี้เพราะผมรู้สึกว่าอยู่ใกล้ๆมันถนัดกว่า กับการอธิบายซ้ำเพื่อให้เธอได้เข้าใจ “ดูนะ ค่านี้ มันมาจากการที่เราเอา..” ผมอธิบายไปเรื่อยๆ จนเธอเริ่มพยักหน้าถี่ๆ สงสัยจะเข้าใจแล้วมั้งครับ “อ๋อ อืม เราเข้าใจแล้ว” เข้าใจแล้วจริงๆด้วยแฮะ แต่ถึงจะอย่างนั้น ถึงเธอจะพยักหน้าถี่ๆ แต่ก็ยังดูประหม่าเหมือนเดิมแหละครับ ผมรู้สึกได้ว่าเธอประหม่า จากการที่เหมือนโดนผมกอดเอาไว้หลวมๆแบบนี้ เพราะเมื่อกี้ก็รีบชักมือออกจากหนังสือ มาตอนนี้เสียงเธอมันก็สั่นๆ ลมหายใจก็สั่น ท่าทีก็ดูเกร็งๆ แต่เอาเถอะครับ ผมจะไม่ทักเธอแล้วกัน ขอติวให้เสร็จก่อน ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาทำ‘อย่างอื่น’
Bab terbaru
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 13 | ใครกันแน่ที่ติดกับ! (จบ^^)
“เกี่ยวดิ แบบว่าผัวรู้ใจเมียไง พอลูกออกมา ลูกเลยรู้ใจแม่ เห็นมั้ย ลูกได้เชื้อรู้ใจจากพ่อมาเต็มๆ” ไง ทีนี้ชัดมั้ยล่ะครับ เมียเองก็คงได้ยินชัดแล้วล่ะ เธอถึงเปลี่ยนจากยิ้มแปลกเป็นยิ้มพร้อมมองผมอย่างหมั่นไส้แทน“หืออ หลงตัวเอง” หลงตัวเองเหรอ? เอ.. หรือจะจริง เค งั้นเลิกก็ได้“โอเค งั้นไม่หลงตัวเองแล้วก็ได้ แต่ให้เมียหลงได้ป้ะ” ผมหยอดไปเต็มๆ แล้วก็ไม่ใช่แค่พูดนะ แต่ผมเลื่อนหน้าไปหาเมียสุดที่รักพร้อมกับส่งสายตาปิ๊งๆ ให้เธอด้วย ทำเอาเธอยิ้มกว้าง หน้าแดงทันควันด้วยความเขิน“บ้า พอเลย อย่ามาอ่อยแถวนี้นะ อายเขา..อุ๊ย! ไอศกรีมนี่ ไปกินกันมั้ย รำลึกความหลังตอนเราไปฮันนีมูนกันไง จำได้มั้ย ว่าตอนนั้นเราไปนั่งกินไอศกรีมที่ม้านั่งแล้วรับลมตอนเย็นๆ กัน จะว่าไป ตอนนี้มันก็ใกล้เย็นแล้วเหมือนกับวันนั้นเลย”โมนายิ้มเขินแล้วจู่ๆ สายตาก็คงบังเอิญเหลือบไปเห็นร้านไอศกรีมที่เปิดขายอยู่ในสวน ผมเลยหันมองตาม ถึงได้เห็นว่ามันเป็นร้านไอศกรีมเล็กๆ ดูน่ารักอยู่เหมือนกัน และโมนาคงชอบ ผมเลยละจากร้านไอศกรีมแล้วหันกลับไปยิ้มให้เธอ“จำได้ดิ งั้นไปซื้อกันเลยมั้ย เสร็จแล้วค่อยไปนั่งกินตรงนั้นกัน ตรงนั้นมีที่นั่งพอดี”ผมหมาย
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 12 | ก็เชื้อพ่อมันแรง
“นี่ค่ะ ถึงจะเป็นของธรรมดา แต่พวกเราก็ตั้งใจให้แม่กับป๊านะคะ” มีอาตอบรับ ก่อนก้มหยิบซองอะไรสักอย่างจากกระเป๋าสะพายใบเล็กของตัวเองขึ้นมาแล้วส่งให้ผมกับโมนา “อะไรเหรอลูก” โมนาถามเสียงเรียบ แต่ผมก็พอดูออก ว่าเธอกำลังตื่นเต้นไม่น้อย ไม่ต่างจากผม เพราะผมก็กำลังตื่นเต้น ไม่รู้ว่าในซองสีชมพูอ่อนนั่นมีอะไร “ลองเปิดดูสิคะ เป็นของขวัญจากเราสี่คนค่ะ” ยังคงเป็นมีอาที่ตอบคำถาม ส่วนหนุ่มๆอีกสามคนกำลังยิ้มมองแบบลุ้นๆ “โอเค งั้นแม่เปิดละนะ โมเปิดละนะ” โมนายิ้มบอกลูกๆ ก่อนหันมายิ้มกับผม “อือฮึ อยากรู้แล้วเหมือนกัน ว่าลูกให้อะไรเรา” “โอเค ฮืออ ตื่นเต้น” ครั้งนี้โมนายอมพูดและแสดงอาการออกมาพร้อมรอยยิ้มมีความสุข ก่อนจะรับซองสีชมพูนั่นมาจากมือของมีอาแล้วจัดการเปิดมันออกท่ามกลางความตื่นเต้นและโคตรลุ้นระทึกของผม ลูกๆเองก็เหมือนจะกำลังลุ้นอยู่ไม่น้อย ว่าพอผมกับโมนาเห็นของในซองแล้วจะเป็นยังไง กึก! แล้วก็เป็นแบบนี้ไง คือผมกับโมนาชะงักด้วยความคาดไม่ถึง “นะ..นี่มัน..” “ตั๋วออกเดทค่ะ” มีอาแทรกโมนาขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและหวังดี ไม่ต่างกับสามหนุ่มที่ก็กำลังมองเราสองคนด้วยสายตาแบบนั้นเช่นกั
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 11 | ไม่เสร็จไม่หยุด NC
“อะ..อ๊าา~” ทุกจังหวะที่ผมกำลังกระหน่ำปรนเปรอให้เธอมันคงถึงใจเธอโคตรๆ เธอถึงยังครางสะท้านจนแทบลืมหายใจไม่หยุดหย่อน มือบางขยุ้มผมของผมแรงขึ้น ส่วนมืออีกข้าง เธอเอาไปจับมือผมข้างที่กำลังแหวกกลีบดอกไม้สีสวยของเธอเอาไว้อีกทีแบบค่อนข้างแรง ราวกับว่าจะให้มันช่วยระบายความเสียว ความร้อน และความอึดอัด ทั้งๆที่เธอก็คงจะรู้ดีนั่นแหละครับ ว่าทำยังไงก็ไม่ช่วยหรอก อะไรๆก็ช่วยเธอไม่ได้มากเท่ากับผม ผมเท่านั้นที่ช่วยเธอได้ดีที่สุด และผมยินดีช่วย โคตรยินดีแล้วก็โคตรเต็มใจ แถมเต็มใจช่วยทั้งคืนเลย ไม่เสร็จไม่หยุด ไม่อิ่มไม่เลิก เอาให้สำลักความสุขกันไปข้าง ก็ต่างคนต่างโคตรหื่นนี่ครับ แล้วมันจะไปจบที่ไหนได้ ถ้าไม่ใช่เอากันจนอิ่ม เอากันจนหมดแรง เอากันจนสำลักน้ำ เอ้ย! เอากันจนสำลักความสุขให้ยันเช้าไปเลย แล้วถ้าพรุ่งนี้เมียตื่นมาเลี้ยงเจ้าตัวแสบไม่ไหวก็ไม่เป็นไร ผมจะดูแลให้เอง ผมก็เคยช่วยเธอเลี้ยงนี่ครับ ผมจัดการได้อยู่แล้ว มั้งนะ ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าผมทำแล้วก็ต้องรับผิดชอบ อีกอย่าง ผมอยากให้โมนาพักบ้าง ชวนเธอทำ(ลูก) แล้วจะไม่ให้เธอพักได้ไง แถมไม่ใช่ชวนทำแป๊บๆ แต่ก็อย่างที่บอก ว่าคงชวนทำทั้งคืน ไม่อิ่มไม่เ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 10 | แทงแรงๆเลยก็ได้ NC
“ได้สิครับ” ผมตอบรับทันทีอย่างไม่ต้องคิด ก่อนยกเธอขึ้นมานั่งคร่อมขาผม โดยที่ผมเหยียดขายาวออกไป สองมือกอดแผ่นหลังและลำตัวที่เริ่มชื้นเหงื่อไม่ต่างจากผมของเธอ ในขณะที่เธอกอดคอผมไว้แล้วขย่มผมแรงๆทันทีอย่างรู้งาน คราวนี้เสียงสั่นของเตียงยิ่งชัดเจนเข้าไปอีก ก่อนแสงสวรรค์จะมาเยือนเราสองคนพร้อมกัน ทีนี้ก็ถึงเวลายิงกระสุนแล้วล่ะครับ รับรองว่าไม้ได้น้องแน่นอน ฟุ่บ! “อืมม” โมนาฟุบหน้าลงกับบ่าผมพร้อมกับกอดคอผมแน่นขึ้นทันทีด้วยลมหายใจเหนื่อยหอบ หลังจากกรำศึกที่ร้อนระอุมาพักหนึ่ง ตอนนี้เธอกระตุกเกร็งถี่ๆ ในขณะที่ผมเพิ่งจะยิงกระสุนผลิตลูกอุณหภูมิอุ่นๆใส่ช่องรองรับในตัวเธอจนหมดทุกหยด สองมือโอบกอดเธอแน่นพร้อมกับหายใจหอบเหนื่อยพอๆกับเธอ ไม่สิ น่าจะน้อยกว่าเธอ เพราะพอผ่านไปไม่นาน ลมหายใจร้อนผ่าวของผมก็ไม่ได้อยู่ในจังหวะหอบเหนื่อยแล้ว หมายถึงตอนนี้ผมเริ่มหายเหนื่อยแล้ว แม้บนตัวจะยังมีเม็ดเหงื่อผุดพรายก็ตาม แต่ผมก็เริ่มหายเหนื่อยแล้ว ในขณะที่เธอยังคงหายใจเหนื่อยๆอยู่ แม้จะไม่มากเท่าตอนเพิ่งเสร็จ(กิจ)ใหม่ๆก็ตาม “เมียจ๋า” ผมเรียกเธอเบาๆ เธอที่ยังคงสวมกอดผมพร้อมกับซุกใบหน้าไปกับบ่าแกร่งชื้นเหงื่อ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 9 | ทำให้หายแข็งสิ NC
“หืม? อะไรกัน อิจฉา อื้อ อิจฉาแม้กระทั่งลูกอ่ะเหรอ” เธอถามยิ้มๆปนเสียงคราง แววตาที่เงยมองผมยังคงร้อนผ่าวและสอดแทรกด้วยความต้องการ “อิจฉาสิ เพราะงั้นคืนนี้ผัวขอกินบ้างนะ ได้มั้ย” “ได้มั้ยเหรอ มาทำคนอื่นเขาหื่นขนาดนี้ ยังจะมีหน้ามาถามอีกนะ” เธอพูดมาแบบนี้ ผมก็มั่นใจในคำตอบแล้วล่ะ “ก็ถามเพื่อความแน่ใจไง” ฟึ่บ! “อุ๊ย!” จู่ๆผมก็อุ้มเธอขึ้นมาอย่างไม่บอกไม่กล่าว เธอก็เลยตกใจมั้งครับ “จะอุ้มทำไมไม่บอก” “อยากให้ตื่นเต้น ไม่ตื่นเต้นมาพักใหญ่แล้ว” ผมยิ้มบอกเสียงพร่า นัยน์ตามีเพียงไฟร้อนจากความต้องการ ก่อนผมจะพาเธอตรงไปที่เตียง ปึก! ผมวางเธอลงเบาๆ ก่อนจะขึ้นไปคร่อมแล้วก้มลงไปจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มกับเธอทันที แต่เป้าหมายหลักของผมมันไม่ได้มีแค่นี้ ก็บอกไปแล้ว มือผมมันถึงลูบไล้เรือนร่างบอบบางของเธอแค่พอหอมปากหอมคอ ก่อนจัดการปลดกระดุมเสื้อเธอแล้วบีบคลึงอกอวบเบาๆ ในขณะที่ปากเรามันจูบกันจนพอใจ ถึงได้ถอนจูบออกเพื่อพักหายใจบ้าง แต่ผมพักเดี๋ยวเดียวพอ เพราะความหื่นกระหายและความร้อนรุ่มจนแทบขาดใจมันสั่งให้ไม่จำเป็นต้องพัก ผมถึงก้มลงไปจูบดูดดึงเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นซอกคอและใบหูของเธอ ผมจูบ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 8 | อยากกินนม(เมีย) NC
ส่วนโมนา ตั้งแต่เราแต่งงานกันและรู้ว่าเธอท้องเจ้าตัวแสบ ผมก็ไม่ให้เธอทำงานอีกเลย คนท้องคนไส้ จะให้ทำงานได้ไงกัน แต่ความจริงผมก็กะจะไม่ให้เธอทำงานตั้งแต่เราแต่งงานกันใหม่ๆแล้วล่ะครับ เพราะผมไม่อยากให้เธอเหนื่อย ผมอยากทำงานหาเลี้ยงเธอเอง แต่เธอไม่ยอม บอกว่าอยากทำงานน่ะครับ อยากช่วยกันสร้างครอบครัว ผมออดอ้อน(ออเซาะ)เธอแค่ไหน เธอก็ไม่ยอม จนสุดท้ายผมก็จนปัญญา ต้องยอมให้เธอทำงาน แต่พอรู้ว่าเธอท้อง ผมก็รีบอ้างเรื่องลูกทันที อ้างโน้นอ้างนี่ว่าคนท้องไม่ควรทำงานอะไรที่มันเหนื่อย เดี๋ยวมันจะไอ้นั่น เดี๋ยวมันจะไอ้นี่ เดี๋ยวแม่จะไม่แข็งแรง เดี๋ยวลูกของเราก็จะไม่แข็งแรงตามไปด้วย ผมเป็นห่วงทั้งแม่ทั้งลูก ผมโน่นผมนี่ บลาๆๆ สารพัดเหตุผลที่ผมใช้เอาไปอ้าง และสารพัดเหตุผลที่ผมร่ายไป สรุปว่ามันใช้ได้ผลเว้ย เพราะโมนายอมลาออกจากงานแล้วมาอยู่บ้าน จริงสิครับ ลืมบอก คือพอเราแต่งงาน ผมก็ใช้เงินเก็บของผมซื้อบ้าน เพราะคิดว่าเวลาเรามีลูกกันสักครึ่งทีมฟุตบอล ลูกๆจะได้มีสนามหญ้ากว้างๆเอาไว้วิ่งเล่น และนอกจากซื้อบ้าน ผมก็ออกมาเปิดธุรกิจของตัวเอง จะได้สร้างความมั่นคงให้ครอบครัว ได้สร้างอะไรเอาไว้ให้ลูกๆแบบเป็นช
Anda juga akan menyukai
เหลี่ยมรักคนเจ้าเล่ห์ (Bad Trick)
ซีซั่นฟิน9.4K Dibacaยืมเพื่อนมาเป็นผัว (NC20+)
สนามอารมณ์22.2K DibacaOnly Day อย่าเล่นกับระบบ
Barbadbie14.1K Dibacaวิศวะหวงเด็ก
วารินทร์ทิพย์13.7K Dibacaสยบรักผู้ปกครองร้าย
ดาวแคระ (miss.mk)227 DibacaPeat Dote วิศวะหลงรัก
Sweet_Moon481 Dibacaลูกกรอกขุนแผน (NC20+)
สนามอารมณ์2.4K DibacaReturn to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า
เพียงเจ้าขา3.5K Dibaca
