บทที่ 7

"ทำไมเธอถึงไม่อยากแต่งงานกับฉัน"เสียงเข้มแอบแฝงไปด้วยความไม่พึงพอใจของกระทิงดังขึ้นทันทีเมื่อทั้งสองก้าวขาเข้ามาในห้องพักสุดหรู ดวงตาคมกริบดูน่าขนลุกซู่จ้องมองแผ่นหลังสวยในชุดนักศึกษาของแฟนสาวอย่างเอาเรื่อง

"ฉันถามไม่ได้ยินเหรอฮะไอวา"ชายหนุ่มเดินเข้าไปหาพร้อมยื่นมือไปกระชากแขนให้แฟนสาวหมุนตัวหันกลับมาเผชิญหน้า

"ก็บอกแล้วไงว่าฉันยังไม่พร้อม"ไอวาพยายามสะบัดแขนออก เธอรู้สึกเหนื่อยล้าอยากจะอาบน้ำนอนพักผ่อนเต็มที

"ฉันยังไม่อยากแต่งงานตอนนี้ นายได้ยินไหมกระทิง"

"ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าเธอยังไม่พร้อม ขาดอะไรเธอก็บอกมาสิ ที่ผ่านมาฉันเติมเต็มให้ชีวิตของเธอได้ทุกอย่างไม่ใช่เหรอ"

"ไม่ใช่"

"..."

"นายเติมเต็มคำว่า'รัก'ให้กับฉัน แต่นายไม่เคยเติมเต็มคำว่า'พอ'ให้กับตัวเอง"ดวงตาคู่สวยสั่นไหวเต็มไปด้วยความเสียใจจนชายหนุ่มชะงัก มีเพียงหญิงสาวคนเดียวที่กล้าเงยหน้าสบตาชายหนุ่มทั้งที่ดวงตาทั้งสองข้างของเธอสั่นไหว

"ปากของนายบอกว่ารักฉัน ขาดฉันไม่ได้ แต่การกระทำของนายมันไม่ใช่เลยกระทิง"สิ่งที่ไอวาเกลียดมากที่สุดคือการร้องไห้ แต่ตอนนี้เธอกำลังยืนร้องไห้ต่อหน้าผู้ชายที่เธอทั้งรักทั้งเกลียดในเวลาเดียวกัน

"นายบอกทุกคนหรือใครต่อใครว่าขาดฉันไม่ได้ ในขณะที่นายยังสามารถไปกอดผู้หญิงคนอื่น ไปมีความสุขกับพวกเธอในขณะที่ปากบอกว่ารักฉัน อยากแต่งงานใช้ชีวิตคู่กับฉัน"น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมาเป็นสายโดยที่ไอวาไม่คิดจะเช็ดมันออกไป

"เท่านี้มันก็เป็นเหตุผลที่เพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอ ที่ฉันไม่ยอมตกลงแต่งงานกับนาย"

"แต่ตอนนี้ฉันก็เลิกยุ่งกับผู้หญิงพวกนั้นหมดแล้วไงไอวา ฉันไม่ได้ยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว ตอนนี้ฉันมีแค่เธอ"

"เหรอ"

"ใช่"

"แล้วฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่านายจะมีแค่ฉันคนเดียวตลอดไป ตอนนี้นายยังพิสูจน์ให้ฉันเห็นยังไม่ได้เลย กระทิง"ความเงียบเกิดขึ้นหลังจากไอวาพูดสิ่งนั้นจบ

"ที่นายไปบอกเลิกผู้หญิงพวกนั้นก็เพราะว่าฉันสั่ง ก่อนหน้านั้นนายมีความสุขกับใครต่อใคร นายก็ไม่เคยคิดถึงใจของฉันเลย"

"..."

"ตลอดเวลาที่ผ่านมา นายไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของฉันเลยกระทิง คำว่ารักน่ะ ใคร ๆ มันก็พูดได้"ไอวาพยายามสุดความสามารถกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมา

"เหมือนที่นายพูดว่ารักฉันมาตลอด แต่กลับไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น"

"ขอโทษ"ชายหนุ่มออกแรงดึงร่างสวยเข้าสวมกอดซุกใบหน้าหล่อเหลาลงบนไหลบางของหญิงสาว สองหูของเขาได้ยินเสียงสะอื้นร้องไห้ของคนในอ้อมกอดอยู่ตลอดเวลา

"ขอโทษที่ทำให้เธอเสียใจ ขอโทษที่ทำให้เธอร้องไห้"

"..."

"ฉันขอโทษ"สองแขนแกร่งโอบกอดแฟนสาวเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าเขาจะสูญเสียเธอไป เสียงร้องไห้ของไอวาไม่ต่างอะไรจากคมมีดที่กรีดลงกลางใจของเขา มันทั้งเจ็บและแสบลึกราวกับหัวใจของเขานั้นจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ

เป็นเพราะเขาอีกแล้วเธอถึงได้ร้องไห้หนักขนาดนี้

"ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว ฉันสัญญา"กระทิงก้มศีรษะต่ำลงมากดปลายจมูกแตะลงบนศีรษะของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา

"ต่อไปนี้ฉันจะมีแค่เธอ จะรักแค่เธอคนเดียวเท่านั้นไอวา"

"ฮึก อย่าสัญญา ถ้านายทำมันไม่ได้"

"ฉันจะทำให้ได้ ฉันจะทำให้เธอเห็น เชื่อใจฉันนะ"เปลือกตาคู่สวยหลับพริ้มในขณะที่น้ำตายังคงไหลออกมา เหตุการณ์ที่ผ่านมามันได้กลายเป็นบทเรียนช่วยสอนเธอหลายอย่าง แต่อย่างที่ใคร ๆ ต่างพากันว่า

ความรักมักจะทำให้คนเราดูโง่เพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว

"ได้ ครั้งนี้ฉันจะเชื่อนาย"

"ตื่นได้แล้วครับคนเก่ง"เสียงเรียงเบา ๆ ดังขึ้นข้างใบหูขาว ปลุกให้ไอวารู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ดวงตาทั้งสองข้างยังคงปิดอยู่บ่งบอกให้คนที่กล้าปลุกเธอได้รู้ว่าเธอยังคงง่วงอยู่นั่นเอง

"จะรีบตื่นไปไหน วันนี้ฉันไม่มีเรียนนะ"ไอวาพูดออกมาทั้งที่ตาทั้งสองข้างของเธอยังปิด ซึ่งเป็นภาพที่ดูน่าเอ็นดูสำหรับกระทิง

"ฉันรู้ว่าวันนี้เธอไม่มีเรียน"ชายหนุ่มนั่งลงบนเตียงข้างหญิงสาว เขายื่นมือไปปัดปอยผมออกจากใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา

"แล้ว"

"ไปเที่ยวกันไหม ไปดูหนังกัน ฉันจองตั๋วไว้แล้ว"ไอวาหรี่ตามองหน้าชายหนุ่มอย่างนึกสงสัย

"ไถ่โทษ ที่ไม่ค่อยมีเวลาให้"ชายหนุ่มจ้องมองหน้าสวยอย่างไม่ละสายตา ยิ่งรู้สึกผิดเมื่อเห็นกรอบดวงตาทั้งสองข้างของแฟนสาวแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

"ต่อไปนี้ขอแค่เธอบอกว่าต้องการให้ฉันทำอะไร ฉันก็จะทำให้ทันที เพราะนับต่อจากนี้ชีวิตของฉันมันจะเป็นของเธอแค่เพียงคนเดียวไอวา"

"นายรักฉันมากจริง ๆ เหรอกระทิง"

"ใช่ ฉันรักเธอมาก รักมากแค่คิดว่าชีวินนี้ฉันไม่สามารถขาดเธอได้"ชายหนุ่มดึงมือเรียวสวยของแฟนสาวมาวางทาบลงบนหน้าอกข้างซ้าย

"เพราะเธอคือชีวิต คือความรัก คือลมหายใจของฉันยังไงล่ะไอวา"ดวงตาคมกริบจ้องมองหน้าแฟนสาวด้วยอารมณ์ลึกซึ้ง

"ฉันจะทำให้เธอมั่นใจในตัวของฉัน ฉันจะทำมันให้ได้"

"อืม ฉันจะคอยดู"เธอไม่รู้ว่าอนาคตมันจะเป็นอย่างไร เขาอาจจะทำได้เหมือนที่เคยสัญญาไว้ หรือ บทสรุปของความรักในครั้งนี้ถึงคราวที่จะต้องแยกย้ายกันไป

"หนังสนุกไหม"ไอวาหันไปมองหน้าแฟนหนุ่มพลางพยักหน้าขึ้นลง

"ฉันดีใจนะที่เธอชอบ"ไอวาส่งยิ้มบาง ๆ ให้ ในขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินผ่านร้านขายเสื้อผ้า หางตาของไอวาก็ไปสะดุดเข้ากับชุดเดรสสีดำที่โชว์เด่นหราอยู่หน้ากระจกใส

"ไม่นะไอวา ฉันจะไม่ยอมให้เธอใส่ชุดบ้า ๆ ชุดนั้นออกไปเที่ยวที่ไหนเด็ดขาด"กระทิงเอ่ยขึ้นอย่างรู้ถึงความคิดของหญิงสาว แต่มีหรือที่เขาจะขัดใจเธอได้

"ไหนนายบอกว่ารักฉันวันนี้จะตามใจฉันทุกอย่าง"ไอวางัดคำพูดของชายหนุ่มขึ้นมา กระทิงที่รู้ว่าเขาพลาดท่าได้แต่แสดงความไม่พึงพอใจออกมา

"เย็นนี้นัดทุกคนออกมารวมตัวด้วยนะ ฉันอยากออกไปดื่ม"หญิงสาวก้าวเดินเข้าไปในร้านขายเสื้อผ้า ไอวาเดินตรงดิ่งไปหาเดรสสวยคล้องคอผ่าหลังตัวนั่นด้วยความมาดมั่นว่าเธอจะต้องเอามาครอบครองให้ได้ โดยที่เธอไม่คิดจะสนใจท่าทางหัวเสียของกระทิงเลยสักนิด

'ดูซิ สวยเซ็กซี่ขนาดนี้ ยังจะกล้ามีผู้หญิงคนอื่นอีกไหม'