ログイン"หัวใจของฉันมันอาจจะหมดรักนายไปตั้งนานแล้วก็ได้กระทิง ที่ผ่านมามันอาจจะเป็นความรู้สึกผูกพันธ์ ฉันถึงยังอยู่กับนาย" "เลิกรักผู้ชายคนนั้นได้ไหม กลับมารักฉันเหมือนเดิมเถอะนะ ผู้ชายคนนั้นรักเธอได้ไม่ถึงครึ่งที่ฉันรักเธอหรอกนะ" "แต่เขาไม่เคยทำให้ฉันต้องเสียใจหรือร้องไห้เพราะผู้หญิงเหมือนกับที่นายเคยทำกับฉันนะกระทิง" เธอเจ็บเพราะเขามามาก ไม่อยากกลับไปเจ็บซ้ำ ๆ เหมือนเดิมอีกแล้ว
もっと見るเธอหลับตาพริ้มรับรู้ถึงสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังกระทำอยู่ในตอนนี้ ชุดราตรีสีขาวยาวฟูฟ่องของเจ้าสาวหล่นลงไปกองอยู่ปลายเท้าหลังจากที่เจ้าบ่าวจัดการรูดซิปปลดเปลื้องมันออกจากร่างกายของเธอในวินาทีต่อมา "ไปอาบน้ำกันดีกว่าครับ ไม่ต้องเขินอายเพราะยังไงคืนนี้ก็เป็นคืนของเรา"เรียวแขนแข็งแกร่งของชายหนุ่มตวัดอุ้มร่
บรรยากาศภายในห้องหอของบ่าวสาวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกุหลาบขาวอันบริสุทธิ์ซึ่งถูกจัดตกแต่งเอาไว้ตามมุมต่าง ๆ ภายในห้อง หากมองไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่ตรงหน้าก็จะพบว่ามีกลีบกุหลาบสีแดงโรยเป็นรูปหัวใจดวงใหญ่เอาไว้ "พ่อกับแม่ขอให้ลูกทั้งสองคนครองรักกันด้วยความเข้าใจ หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยซึ่งกันและกันนะลู
แขกภายในงานต่างพากันยกโทรศัพท์ขึ้นมาเก็บภาพถ่ายไปตลอดทั้งเส้นทางเดินไม่เว้นแม้แต่เพื่อนสนิทอย่างใยไหมที่ยืนถ่ายรูปไปน้ำตาไหลไปด้วยความดีใจเมื่อเห็นเพื่อนสนิทอย่างไอวาได้พบเจอกับความสุขเหมือนกันคนอื่นเขาเสียที "เธอจะร้องไห้ทำไมฮะ ตอนที่แต่งแต่งงานกับฉัน ฉันยังไม่เห็นเธอร้องไห้ขนาดนี้เลยนะ"ชอปเปอร์พู
บรรยากาศภายในงานแต่งงานช่วงเช้าของไอวาและคริสต์เป็นไปได้อย่างเรียบง่าย เจ้าสาวอยู่ในชุดไทยสีขาวเด่นสง่าราวกับนางในวรรณคดีไทย ส่วนฝ่ายชายเองก็สวมชุดไทยสีเดียวกันเรียกได้ว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันอย่างหาที่ติไม่ได้ แม้พิธีแต่งงานช่วงเช้าจะถูกจัดขึ้นด้วยความเรียบง่าย มีเพียงเพื่อนและแขกคนสนิทไม่กี่คนที่ไ
บรรยากาศอันแสนจะตึงเครียดแผ่กระจายล้อมรอบบ้านพักหลังเล็กของไอวา และไหนจะรังสีอันตรายจากร่างสูงใหญ่ที่แผ่กระจายทำให้บอดี้การ์ดหลายสิบคนต่างพากันหายใจไม่ทั่วท้อง "สืบได้หรือยังว่าใครเป็นคนลักพาตัวของไอวาไป"เสียงเยียบเย็นของมาเฟียหนุ่มเอ่ยถามลูกน้องคนสนิท ทันทีเมื่อเขารู้ข่าวว่าไอวาหายตัวไปไม่ว่างานตร
"ไอวา เข้ามาหาผมที่ห้องหน่อยครับ"เสียงเข้มฟังดูอ่อนโยนดังผ่านอินเตอร์คอมซึ่งวางอยู่บนโต๊ะทำงานของไอวานั้น ทำให้ลอเรนซ์ต้องหันมายิ้มกริ่มทำเอาไอวารู้สึกเขินอายจนแก้มขาวทั้งสองข้างเปลี่ยนสี "สงสัยเลขาอย่างพี่คงไม่มีตัวตนแล้วล่ะมั้งคะ" "พี่ลอเรนซ์ก็" "รีบเข้าไปเถอะค่ะ เดี๋ยวท่านประธานจะคิดถึงแย่"ลอเ
พรึบ เพราะไอวายืนนิ่งด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นว่าอดีตแฟนหนุ่มกำลังยืนอยู่ตรงหน้าฉีกยิ้มด้วยความดีใจ เขาจึงใช้โอกาสนี้เดินเข้ามาโอบกอดร่างสวยด้วยความคิดถึง "ฉันคิดถึงเธอมากที่สุดเลยไอวา สุดท้ายฉันก็หาเธอจนเจอ"ปลายจมูกโด่งกดลงบนศีรษะสูดดมความหอมของกลิ่นกายหญิงสาว ซึ่งมันยังเป็นกลิ่นกายที่หอมสำหรับเขา
"ว่าไง ยังอยากจะตบฉันอยู่อีกหรือเปล่า หรือว่าเก่งแต่เห่าลับหลัง" "แกคงอยากโดนพวกฉันตบมากสินะ ถ้าอยากมากนักเดี๋ยวพวกฉันจัดให้" เพียะ ใบหน้าสวยของไอวาสะบัดหันทันทีหลังจากอีกฝ่ายพูดจบ กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งอยู่ในปากมีบางส่วนที่ไหลซึมออกมา "ไง โดนฉันตบไปหนึ่งทีหายซ่าเลยใช่ไหม จำไว้นะว่าคราวหลังอย่