Mag-log in"หัวใจของฉันมันอาจจะหมดรักนายไปตั้งนานแล้วก็ได้กระทิง ที่ผ่านมามันอาจจะเป็นความรู้สึกผูกพันธ์ ฉันถึงยังอยู่กับนาย" "เลิกรักผู้ชายคนนั้นได้ไหม กลับมารักฉันเหมือนเดิมเถอะนะ ผู้ชายคนนั้นรักเธอได้ไม่ถึงครึ่งที่ฉันรักเธอหรอกนะ" "แต่เขาไม่เคยทำให้ฉันต้องเสียใจหรือร้องไห้เพราะผู้หญิงเหมือนกับที่นายเคยทำกับฉันนะกระทิง" เธอเจ็บเพราะเขามามาก ไม่อยากกลับไปเจ็บซ้ำ ๆ เหมือนเดิมอีกแล้ว
view moreเธอหลับตาพริ้มรับรู้ถึงสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังกระทำอยู่ในตอนนี้ ชุดราตรีสีขาวยาวฟูฟ่องของเจ้าสาวหล่นลงไปกองอยู่ปลายเท้าหลังจากที่เจ้าบ่าวจัดการรูดซิปปลดเปลื้องมันออกจากร่างกายของเธอในวินาทีต่อมา "ไปอาบน้ำกันดีกว่าครับ ไม่ต้องเขินอายเพราะยังไงคืนนี้ก็เป็นคืนของเรา"เรียวแขนแข็งแกร่งของชายหนุ่มตวัดอุ้มร่
บรรยากาศภายในห้องหอของบ่าวสาวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกุหลาบขาวอันบริสุทธิ์ซึ่งถูกจัดตกแต่งเอาไว้ตามมุมต่าง ๆ ภายในห้อง หากมองไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่ตรงหน้าก็จะพบว่ามีกลีบกุหลาบสีแดงโรยเป็นรูปหัวใจดวงใหญ่เอาไว้ "พ่อกับแม่ขอให้ลูกทั้งสองคนครองรักกันด้วยความเข้าใจ หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยซึ่งกันและกันนะลู
แขกภายในงานต่างพากันยกโทรศัพท์ขึ้นมาเก็บภาพถ่ายไปตลอดทั้งเส้นทางเดินไม่เว้นแม้แต่เพื่อนสนิทอย่างใยไหมที่ยืนถ่ายรูปไปน้ำตาไหลไปด้วยความดีใจเมื่อเห็นเพื่อนสนิทอย่างไอวาได้พบเจอกับความสุขเหมือนกันคนอื่นเขาเสียที "เธอจะร้องไห้ทำไมฮะ ตอนที่แต่งแต่งงานกับฉัน ฉันยังไม่เห็นเธอร้องไห้ขนาดนี้เลยนะ"ชอปเปอร์พู
บรรยากาศภายในงานแต่งงานช่วงเช้าของไอวาและคริสต์เป็นไปได้อย่างเรียบง่าย เจ้าสาวอยู่ในชุดไทยสีขาวเด่นสง่าราวกับนางในวรรณคดีไทย ส่วนฝ่ายชายเองก็สวมชุดไทยสีเดียวกันเรียกได้ว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันอย่างหาที่ติไม่ได้ แม้พิธีแต่งงานช่วงเช้าจะถูกจัดขึ้นด้วยความเรียบง่าย มีเพียงเพื่อนและแขกคนสนิทไม่กี่คนที่ไ
บรรยากาศอันแสนน่าอึดอัดซึ่งมาพร้อมกับความเงียบนั้นเป็นคำตอบทุกอย่างให้กับคนเจ็บอย่างชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี สีหน้าของชายหนุ่มแสดงความเศร้าออกมาอย่างเปิดเผย แม้เขาจะพยายามบอกกับตัวเองตั้งหลายครั้งแล้วว่าไอวานั้นได้ทิ้งเขาไปแล้ว แต่มันก็ยากที่จะรับความจริงได้อยู่ดี "กระทิงลูก" "ผมไม่หิวแล้วครับแม่ ข
"คุณหญิงอยากทานอะไรไหม เดี๋ยวผมจะให้คนไปซื้อมาให้" "น้องยังไม่หิวค่ะ กินอะไรไม่ลง"ดวงตาเศร้าของคุณหญิงรัศมียังคงจ้องมองหน้าลูกชาย ฝ่ามือเหี่ยวย่นไปตามกาลเวลาของผู้เป็นแม่ยังคอยกุมมือลูกชายเอาไว้ไม่ห่างไปไหน 'แม้การที่หมอเจ้าของไข้จะพาลูกชายไปตรวจดูเอกซเรย์ภายใน และไม่พบถึงความผิดปกติอื่นใด'แต่ก็ยั
"สัมภาระของคุณมีแค่นี้เองเหรอครับ" "ใช่ค่ะ"มาเฟียหนุ่มมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่แค่เพียงสามใบที่วางอยู่ตรงกลางห้องพักของหญิงสาวภายในโรงแรม "ผมนึกว่าคุณจะมีของใช้เยอะกว่านี้เสียอีก" "อันที่จริงก็มีเยอะนะคะ แต่ไม่ได้เอามา"เธอตอบเขาก่อนจะหลีกทางให้ลูกน้องของชายหนุ่มมาขนกระเป๋าเดินทางออกไป "ไปกันเถอะค่
"คุณกำลังสงสัยอยู่ใช่ไหม ว่าผมเป็นใครกันแน่ทำไมถึงได้มีคนตามล่า ทำไมรอบตัวผมถึงต้องมีคนคอยคุ้มกัน" "ถ้าคุณไม่สะดวกที่จะตอบหรือลงรายละเอียด ก็ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ เพราะเรื่องบางเรื่องคุณคงจะไม่สะดวกใจที่จะเล่า" "ผมสะดวกครับ แต่แค่กับคุณนะ"ทั้งสองหยุดยืนอยู่ใกล้กับแม่น้ำเทมส์ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักอยู่ใ