Masuk"หัวใจของฉันมันอาจจะหมดรักนายไปตั้งนานแล้วก็ได้กระทิง ที่ผ่านมามันอาจจะเป็นความรู้สึกผูกพันธ์ ฉันถึงยังอยู่กับนาย" "เลิกรักผู้ชายคนนั้นได้ไหม กลับมารักฉันเหมือนเดิมเถอะนะ ผู้ชายคนนั้นรักเธอได้ไม่ถึงครึ่งที่ฉันรักเธอหรอกนะ" "แต่เขาไม่เคยทำให้ฉันต้องเสียใจหรือร้องไห้เพราะผู้หญิงเหมือนกับที่นายเคยทำกับฉันนะกระทิง" เธอเจ็บเพราะเขามามาก ไม่อยากกลับไปเจ็บซ้ำ ๆ เหมือนเดิมอีกแล้ว
Lihat lebih banyakเธอหลับตาพริ้มรับรู้ถึงสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังกระทำอยู่ในตอนนี้ ชุดราตรีสีขาวยาวฟูฟ่องของเจ้าสาวหล่นลงไปกองอยู่ปลายเท้าหลังจากที่เจ้าบ่าวจัดการรูดซิปปลดเปลื้องมันออกจากร่างกายของเธอในวินาทีต่อมา "ไปอาบน้ำกันดีกว่าครับ ไม่ต้องเขินอายเพราะยังไงคืนนี้ก็เป็นคืนของเรา"เรียวแขนแข็งแกร่งของชายหนุ่มตวัดอุ้มร่
บรรยากาศภายในห้องหอของบ่าวสาวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกุหลาบขาวอันบริสุทธิ์ซึ่งถูกจัดตกแต่งเอาไว้ตามมุมต่าง ๆ ภายในห้อง หากมองไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่ตรงหน้าก็จะพบว่ามีกลีบกุหลาบสีแดงโรยเป็นรูปหัวใจดวงใหญ่เอาไว้ "พ่อกับแม่ขอให้ลูกทั้งสองคนครองรักกันด้วยความเข้าใจ หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยซึ่งกันและกันนะลู
แขกภายในงานต่างพากันยกโทรศัพท์ขึ้นมาเก็บภาพถ่ายไปตลอดทั้งเส้นทางเดินไม่เว้นแม้แต่เพื่อนสนิทอย่างใยไหมที่ยืนถ่ายรูปไปน้ำตาไหลไปด้วยความดีใจเมื่อเห็นเพื่อนสนิทอย่างไอวาได้พบเจอกับความสุขเหมือนกันคนอื่นเขาเสียที "เธอจะร้องไห้ทำไมฮะ ตอนที่แต่งแต่งงานกับฉัน ฉันยังไม่เห็นเธอร้องไห้ขนาดนี้เลยนะ"ชอปเปอร์พู
บรรยากาศภายในงานแต่งงานช่วงเช้าของไอวาและคริสต์เป็นไปได้อย่างเรียบง่าย เจ้าสาวอยู่ในชุดไทยสีขาวเด่นสง่าราวกับนางในวรรณคดีไทย ส่วนฝ่ายชายเองก็สวมชุดไทยสีเดียวกันเรียกได้ว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันอย่างหาที่ติไม่ได้ แม้พิธีแต่งงานช่วงเช้าจะถูกจัดขึ้นด้วยความเรียบง่าย มีเพียงเพื่อนและแขกคนสนิทไม่กี่คนที่ไ
พรึบ เพราะไอวายืนนิ่งด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นว่าอดีตแฟนหนุ่มกำลังยืนอยู่ตรงหน้าฉีกยิ้มด้วยความดีใจ เขาจึงใช้โอกาสนี้เดินเข้ามาโอบกอดร่างสวยด้วยความคิดถึง "ฉันคิดถึงเธอมากที่สุดเลยไอวา สุดท้ายฉันก็หาเธอจนเจอ"ปลายจมูกโด่งกดลงบนศีรษะสูดดมความหอมของกลิ่นกายหญิงสาว ซึ่งมันยังเป็นกลิ่นกายที่หอมสำหรับเขา
"ว่าไง ยังอยากจะตบฉันอยู่อีกหรือเปล่า หรือว่าเก่งแต่เห่าลับหลัง" "แกคงอยากโดนพวกฉันตบมากสินะ ถ้าอยากมากนักเดี๋ยวพวกฉันจัดให้" เพียะ ใบหน้าสวยของไอวาสะบัดหันทันทีหลังจากอีกฝ่ายพูดจบ กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งอยู่ในปากมีบางส่วนที่ไหลซึมออกมา "ไง โดนฉันตบไปหนึ่งทีหายซ่าเลยใช่ไหม จำไว้นะว่าคราวหลังอย่
"สัมภาระของคุณมีแค่นี้เองเหรอครับ" "ใช่ค่ะ"มาเฟียหนุ่มมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่แค่เพียงสามใบที่วางอยู่ตรงกลางห้องพักของหญิงสาวภายในโรงแรม "ผมนึกว่าคุณจะมีของใช้เยอะกว่านี้เสียอีก" "อันที่จริงก็มีเยอะนะคะ แต่ไม่ได้เอามา"เธอตอบเขาก่อนจะหลีกทางให้ลูกน้องของชายหนุ่มมาขนกระเป๋าเดินทางออกไป "ไปกันเถอะค่
"คุณกำลังสงสัยอยู่ใช่ไหม ว่าผมเป็นใครกันแน่ทำไมถึงได้มีคนตามล่า ทำไมรอบตัวผมถึงต้องมีคนคอยคุ้มกัน" "ถ้าคุณไม่สะดวกที่จะตอบหรือลงรายละเอียด ก็ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ เพราะเรื่องบางเรื่องคุณคงจะไม่สะดวกใจที่จะเล่า" "ผมสะดวกครับ แต่แค่กับคุณนะ"ทั้งสองหยุดยืนอยู่ใกล้กับแม่น้ำเทมส์ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักอยู่ใ