ログインHello po, mga loves! 🥹❤️ Super sorry po kung sobrang natagalan ang UD natin. 🥺 Nagkaroon lang po kasi ako ng emergency at may problem na kailangan ko munang asikasuhin. Kaya medyo nawala po ako at hindi agad nakapag-update. 😭 Pero huwag po kayong mag-alala ha! Kahit natagalan po ang UD, tatapusin ko po ang mga sinulat ko. Promise! Hindi ko po kayo tatakasan. 😂❤️ Sobra-sobra po talaga akong thankful sa inyong paghihintay at pag-intindi. 🥹🫶🏻 Alam kong matagal na kayong naghihintay, kaya super sorry po talaga. Mahal na mahal ko po kayong lahat! ❤️❤️❤️ Kaya please, behave lang po muna habang hinihintay ang update natin. 😂 Bati-bati lang po tayo sa comments ha! Walang away. 🤣 Babawi po ako sa inyo, promise. 🥹❤️ Thank you so much po sa patience, support, at pagmamahal ninyo sa story ko. Love na love ko po kayo, mga loves! 😘🫶🏻
DAMIAN POV:With the final and deepest thrust I gave her, tuluyan nang sumabog ang sensasyong kanina pa pumupuksa sa aming dalawa. Sera screamed while I tightly closed my eyes, kasabay ng pagpapakawala ng isang malalim at paos na ungol. Sumandig ang ulo ko sa kaniyang balikat habang dahan-dahan kaming bumabalik sa realidad, parehong hingal na hingal at habol ang aming hininga.Nang kumalma nang kaunti ang mabilis na tibok ng aking dibdib, dahan-dahan akong umangat mula sa ibabaw niya. Tinitigan ko ang kaniyang mukha, namumula, pawisan, at halatang sagad ang pagod, ngunit napakaganda pa rin.Maingat kong tinanggal ang necktie na nakatali sa kaniyang mga pulsuhan at inayos ang kaniyang pagkakahiga sa malambot na kama. Gamit ang dulo ng kumot, dahan-dahan at napakaprang kong pinunasan ang tagatak ng pawis sa kaniyang noo at mga pisngi."Tired?" tanong ko habang patuloy pa rin ang aking mabigat na paghinga.Bahagya lamang siyang tumango, hindi na makapagsalita sa matinding pagod na rin.
⚠️⚠️⚠️Hep! Hep! Hep! Warning lang po! 🤣 Ang episode na ito ay may SPG content, kaya reader discretion is advised! Sa mga inosente pa diyan, ready na ba kayo? HAHAHA! Nagbalik na naman po ang kapilyahan ng author n'yo. Kaya behave lang, kontrolin ang sarili at huwag akong sisihin kung bakit kayo napapaypay habang nagbabasa! 😭🤣🤭SERA'S POV:Akala ko ihuhubad niya nang tuluyan ang damit ko, ngunit dahan-dahan niya lang itong itinaas patungo sa aking mukha. Isinara niya ito sa ibabaw ng aking mga mata upang magsilbing piring. Biglang dumilim ang buong paligid ko."Damian..." mahinang tawag ko sa kaniya, bakas ang kaba at pananabik sa aking boses.Walang salitang sumagot sa akin. Sa halip, ang mainit at nag-aapoy niyang hininga ang agad na dumapi sa aking tainga, dahilan upang mapanginig ako nang husto."Relax Babe...," bulong niya sa mababang boses, bago niya dahan-dahang kinagat ang dulo ng tainga ko."Hmmm!" Hindi ko napigilang mapatingala at magpakawala ng mahinang ungol nang gumap
THIRD PERSON:“Manang Choleng, okay na ba ang magiging kuwarto ni Liam?”Napalingon naman siya sa matanda na kasalukuyang nag-aayos na ng ilang gamit ni Liam.“Opo, Sir Damian. Naayos ko na po. Pati ang mga gamit ni Sera, nailipat ko na rin sa kuwarto ninyo.”“Good.”Napakurap si Sera. 'Talagang seryoso siya sa sinabi niya kanina' bulong niya sa isip.“Why, Seraphina?”Napaatras naman siya nang kaunti nang mapansing nakatingin na pala sa kaniya si Damian.“W-Wala... Gusto ko lang sanang itanong kung ayos lang ba talaga sa 'yo na-” Napakamot siya sa kaniyang batok, hindi maiwasang mag-alangan.Bahagyang kumunot ang noo ni Damian, kunwari'y hindi maintindihan ang ibig nitong sabihin.“Bakit? Parang kabado ka pa rin?” AT May pilyong ngisi na lumabas sa mga labi nito bago mas lalong hinigpitan ang paghapit sa kaniyang beywang. “Ayaw mo ba akong makatabi sa pagtulog?”Nanlaki ang mga mata ni Seraphina sa gulat. “Hi-hindi naman... Kasi ano...”Bahagyang ngumiti si Damian, tila aliw na aliw
THIRD PERSON:Maya-maya pa, dumating na din si Manang Choleng sa penthouse. Kasama niya ang tatlong bodyguard ni Damian, na bawat isa ay may bitbit na malalaking paper bag at ilang kahon na puno ng mga bagong laruan para kay Liam.May mga laruang kotse, building blocks, board games, at iba pang laruan na siguradong magugustuhan ng bata. Halatang pinag-isipang mabuti ni Damian ang mga ipinabili niya para may mapaglilibangan si Liam habang nasa penthouse.Ngunit nang mapatingin siya sa sala at makita si Sera kasama si Liam, agad siyang napahinto.“Ay, Diyos ko po! Sera, nandito ka na!” masayang sambit niya.Mabilis niyang ibinaba ang ilan sa mga dala niya sa mesa bago nagmamadaling lumapit sa dalaga. Walang pag-aalinlangan niya itong niyakap nang mahigpit, halatang labis ang saya at pananabik na muling makita ang dalagaa.“Manang…” mahina ngunit masayang tawag ni Sera habang napapangiti sa yakap ng matanda.Nang tuluyan silang magkahiwalay, napatingin si Damian kay Manang Choleng at bah
SERA'S POV:Pagpasok pa lamang namin sa penthouse, agad na napahinto si Liam sa tabi ko.Nanlaki ang kaniyang mga mata habang dahan-dahan niyang pinagmamasdan ang malawak na sala. Halos hindi niya alam kung saan unang titingin, sa malalaking bintanang tanaw ang mga gusali sa labas, sa eleganteng mga muwebles, o sa napakalaking espasyong para bang walang katapusan.Ilang segundo siyang hindi nagsalita.Nakatayo lamang siya roon, tahimik na namamangha, habang bahagyang nakabuka ang kaniyang bibig.“Wow…” mahina niyang sambit.Napangiti ako nang makita ko ang reaksiyon niya. Hindi ko maiwasang mapatingin sa paligid at mapabuntong-hininga.Para sa batang tulad ni Liam, marahil ay parang panaginip ang lugar na ito.At sa totoo lang, para rin sa akin.Hindi ko kailanman inisip na makakapasok ako sa isang ganitong lugar. Noon, ang pangarap ko lang ay magkaroon kami ng maliit ngunit maayos na bahay, isang lugar na matatawag naming amin. Isang tahanan kung saan ligtas si Liam, kung saan makaka
SERA'S POV:Habang inaayos namin ang aming mga saplot matapos ang aming matinding sandali, naramdaman ko ang marahang paghaplos ni Damian sa aking pisngi. Maingat niyang inayos ang ilang hibla ng buhok kong tumatakip sa mukha ko, saka ako hinalikan nang marahan sa noo.“I’m sorry,” mahinang sabi niya. Saglit siyang yumuko bago muling tumingin sa akin. Diko na .talaga makita ang dating malamig niyang mga mata. Ang tanging nakita ko ay isang lalaking nagsisisi at natatakot na tuluyan niya akong mawala. Dahan-dahan niyang inilapit ang kaniyang noo sa akin. “Patawarin mo ako, Sera.”“Naging hangal ako,. Pinilit kong takasan ang konsensiya ko sa halip na harapin ang mga pagkakamali ko. Akala ko, kapag lumayo ako sa’yo, magiging mas madali para sa ating dalawa.”Sandali siyang napapikit bago muling tumingin sa akin.“Pero isang buwan pa lang na wala ka, doon ko napagtanto kung gaano ako nagkamali. Lalo lang naging magulo ang lahat. Hindi kita nakalimutan kahit isang araw. Habang pilit kitan







