LOGIN"Jinah, naman!" nagpapadyak niyang reklamo na parang bata. "Pinagtatawanan mo pa ako," nguso niya. Tinikom ko ang bibig ko upang magpigil ulit ng tawa. Habang papatagal talaga, lalo siyang nagiging pa-cute. He has no idea how happy he makes me just by being cute."Para kang baliw," nasabi ko na lang. Sumeryoso ang mukha ko nang mapansin ko ang pag-iba ng kaniyang ekspresyon. Ang seryoso na naman ng mukha niya ngayon. Kinda intimidating. "What's wrong?" I managed to ask. Nakahinga ako nang maluwag nang tipid niya akong nginitian sa halip na ako ay sagutin agad.“Nothing’s wrong. It’s just new for me to see you laughing out loud.” Akala ko sobrang ganda mo na 'pag sinusupladahan mo 'ko. Mas gumaganda ka pa pala kapag tumatawa ka na. Thank you, Jinah," seryoso niyang pahayag. "Thank you saan?" tanging naitugon ko sa kabila ng kaniyang pagpupuri saakin. "Thank you for always making me happy," he simply replied while giving me a sweet smile. God! I don't know how to feel. Sobrang bi
Saglit na nagulat si Ma'am pagkakita niya sa presensya ko, ngunit agad din niya akong nginitian pagkatapos. Sabay naglakad palapit saamin ang kakarating lang na dalawa. Sa gilid ni Midenna tumayo ang lalaki, habang sa gilid ko naman si Ma'am. "Alam mo na siguro, sir, ang issue ngayon kay Miss Salazar?" magalang ngunit seryosong usal ni Ma'am. Tuwid na umupo si Dean at seryosong tiningnan rin si Ma'am. Tahimik lang kaming tatlo sa tabi, naghihintay sa sunod pang sasabihin ni Ma'am. "Hindi na po ako magpapaligoy-ligoy pa," usal ulit ni Ma'am. "Isinama ko ang isa sa nakasaksi ng pangyayari upang linawin na walang sinuway si Miss Salazar," dugtong niya na nagpakunot sa noo ni Midenna. Bagama't nagulat ako sa narinig, nanatili pa rin akong kalmado. Sinulyapan ko ang gawi ng lalaki sa gilid ni Midenna at sumilay sa kaniyang labi ang isang sinceredad na ngiti nang maabutan niya ang tingin ko sa kaniya. Iniwas ko na lang ang tingin ko saka ibinaling sa nag-uusap na sina Ma'am at Dean.
Dire-diretso lang sa paghila sa akin si Midenna. Gusto kong maiyak sa tuwa dahil sa ipinapakita niyang emosyon sa akin ngayon, pero hindi ko magawa dahil sa bilis ng kaniyang mga hakbang. Galit at poot ang nakikita ko sa kaniya. Ngayon lang siya nagkaganito at sa hindi malamang dahilan, natutuwa ako na nasasaktan. "Nababaliw na talaga ang babaeng 'yon!" muli na naman niyang pag-iisteriko. Tumigil kami sa tapat ng Dean's office. Nilingon niya ako saka ako ipinaharap sa kaniya. “You know what I can do just to protect you, right?” he said, his voice filled with worry. “And you know I won’t forgive anyone who hurts you either, right?” he asked, and I shook my head.Sinakop ng kaniyang mga palad ang aking magkabilang pisngi nang mapansin ang walang kakayahan kong magsalita dahil sa pagpipigil ng nagbabadya kong luha. “She made you cry, so I’ll hurt her emotionally," huling pahayag niya bago hinarap ang pintuan at walang alinlangan niyang binuksan. Humigpit ang hawak niya sa kamay ko
"Please sit down, Miss Benedict," seryosong utos ng instructor bago nilibot ang paningin sa amin. Doble-doble ang kabang nararamdaman ko dahil sa nakikita kong binibigay niyang ekspresyon. Siya ang ipinalit na instructor kay Ma'am Bainarie na nagkakahulugang isa siya sa major subject namin. Taliwas siya sa pag-uugaling meron si Ma'am Bainarie. Lagi siyang nakangiti na animo'y walang karapatang magalit. Ngayon na sobrang seryoso nang ipinapakita niyang mukha sa amin ay nagdudulot sa akin ng sobrang kaba, lalo na't alam kong ako ang tinutukoy ni Shen kahit pa inosente ako. Holy God! Guide me."Nasa patakaran ng eskwelahang ito ang pagbabawal ng pagdala ng sigarilyo o manigarilyo sa loob ng campus. Detention ang magiging hatol at isang linggong suspensyon," Maawtoridad niyang anunsyo sa lahat. Naikuyom ko ng wala sa oras ang aking mga kamao. Gustong-gusto kong ingudngod sa sahig ang pagmumukha ni Shen sa mga oras na ito. Shit! Kung kailan finals na, eh."Ilagay sa harap lahat ng bag!
Naging gano'n na ang ayos namin sa mga sumunod pa na araw. Susunduin niya ako bago pumasok sa school, tapos sasabay saakin 'pag uwian na. Hindi na saakin bago 'yon dahil matagal naman niyang ginagawa 'yon sa akin. It's part of his courtship I think. "Exam na naman," problemadong buntong-hininga ng katabi kong si Jessy. Nilingon ko siya at tamad kong tinanguan. Nasa loob kami ngayon ng cafeteria, hinihintay ang kapatid kong si Ethan. "Ang bilis talaga ng oras. Parang kahapon lang Prelim natin, tapos ngayon, hays!" muli niyang buntong-hininga na animo'y napakalaking problema ng paparating naming finals. "Ba't mo pa pinoproblema, eh, lagi ka naman may katabing dean's lister," biro ko, tukoy ko sa kapatid ni Midenna na si Cole. "H'wag mo na ngang mabanggit-banggit saakin 'yang pangit na 'yan!" asik niya. "Bilis mong mapikon 'pag siya na ang usapan," irap kong puna. "Kapikon-pikon naman talaga siya, duh!" "Whatever, Miss Ladiza," I shrugged. "Whatever too, Miss Harper!" she mocked
Gulat na gulat ang kaniyang mukha. Hindi ko na siya hinintay na magsalita at mabilis ko siyang tinalikuran. Hindi pa ako nakakadalawang hakbang nang nagawa na naman niya akong pigilan. Kagat-kagat ang labi ko siyang nilingon, pilit pinipigilan ang sarili na sapakin siya. "Nakailang pambabasted na 'yan, Jinah," nakangisi niyang usal na mas lalong nagpadagdag saakin ng inis. "Medyo sanay na ako."“This one is the real one, Midenna,” I said in a firm voice. I didn’t want to be rude again. Kaumay. “We’re done now.” Then I turned away."Wait lang!" hindi na mabilang niyang pigil ulit saakin. At sa hindi rin mabilang na pagkakataon ngayong araw, muli ko na naman siya nilingon. "May sasabihin ka pa? May pupuntahan pa ako," nagtitimpi kong boses. Awtomatiko na kumunot ang kaniyang noo. Nawala ang kaninang mapilyo niyang ngisi. Tsk. "Akala ko ba may pasok ka? Saan ka pupunta?" kuryusong-kuryuso niyang tanong na kinibitan ko lang ng balikat. "I changed my mind. Naalala kong may kikitain
“Ang sagwa n'yo po palang makipag-s*x!” ulit ko pa, sunod ay pinapahid ko ang gilid ng labi ko gamit ang likod ng kamay ko. Lasang-lasa ko pa rin ang lagkit at alat ng likidong iniluwa niya sa loob ng bibig ko."You're making a fuss over a drop of milk? We haven’t even started the real work," he sa
Halos hindi ko na malasahan ang steak na nginunguya ko habang siya'y halos patapos na. Para akong kumakain ng papel habang panakaw-nakaw ang tingin sa kaniya. Grabe. Normal na normal na siguro sa kaniya ’yung ganito. ’Yung magha-hire ng gagawing parausan, tapos kapag magsawa ay hahanap na naman ng
Halos tumigil ang paghinga ko sa mga binitawan niyang salita. Hindi man ako nakatingin sa kaniya'y ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin.Parausan tuwing gabi…Hindi ako t*nga para hindi maintindihan ang ibig niyang sabihin doon. Sa café pa lang ay quotang quota na ako sa ilang pambabastos
Naniniwala ako na kapag mahirap ka, wala kang bilang sa mundo.Dito sa maliit na baryo namin sa Cagayan, kaming mga mahihirap ay parang asong kalye kung ituring. Uutos-utusan ng kung sinumang mas nakatataas sa amin, tapos kapag hindi na kailangan, basta na lang itatapon sa gilid.Bukod sa wala kami







