LOGINPagkatapos ng hindi kahabaang pag-uusap ay muli kaming bumalik sa kaniyang kotse. Hindi siya tumanggi nang ako ang nagbayad sa inorder namin na talagang mas lalong nagpadagdag nang positibong tingin ko sa kaniya. Sa totoo lang, ayaw ko sa lalaking tumatanggi sa offer ng babae. Pinapahiwatig kasi na walang karapatang gumastos ang babae. Basta.Ilan sandali pa ay nakarating na kami sa school. Nagpaalam siyang ihahatid niya ako kahit sa room ko lang. Pumayag ako. I don't mind anyway. Pareho kaming natigil nang sa gate pa lang ay tanaw na tanaw na namin ang nagkukumpulang mga estudyante sa playground. Sumama ang sikmura ko nang makita kong pinapangunahan sila ni Shen na ngayon ay may hawak-hawak na megaphone. What is it now, b*tch?Napakapit ako sa laylayan ng damit ni Pablo nang lahat ay lumingon sa gawi ko. Nakangising Shen ang naglalakad palapit saamin. "Nandito na pala ang magnanakaw ng taon!" anunsyo niya sa lahat habang nakatayo sa gilid ko. Fvck this drama again. "And she's w
Saktong EPP ang kasalukuyang itinuturong subject nang pumasok kami sa silid ng mga Grade five.Iginiya kami ng guro nila sa kaniyang lamesa matapos kong ipakita ang isang note na binigay saakin ni Ma'am. Sunod na inutusan ng teacher ang kaniyang mga estudyante na tumahimik na muna nang magsisimula na kami. Pumuwesto sa pinakadulo ng silid si Pablo, hawak-hawak niya ang cellphone ko para sa video. Ang bilin kasi ni Ma'am Bainarie, kailangan kuha din sa video ang mga estudyante. "So let's start?" usal ng kaharap kong teacher. "Yes, Ma'am, please," magalang kong tango sa kaniya.Naging maganda ang daloy ng interbyu. Pareho kaming kalmado habang nagbibigayan kami ng opiniyon sa isa't isa. Nagpapasalamat ako na kapag namamali ako ay hindi niya ito binibigyan ng maling ibigsabihin, bagkus ay kusa niyang inuutusan si Pablo na i-pause na muna ang video nang maikalma ko ang sarili ko. Sobrang bait niya. Pagkatapos ng tanungan ay nagpatuloy siya sa pagtuturo sa mga bata. Kinukuhanan pa ri
Jinah Salazar's Point of ViewSabay kaming pumasok ni Pablo sa kaniyang sasakyan, naiwan ang tatlo, Midenna, Shen at Jessy. I don’t want to be with this Harper boy, but Jessy kept pushing me about it. She insisted that I go with Pablo, even pushing me so hard. Ugh! Wala akong nagawa kundi sumama na lang din. "Ihatid mo na lang ako sa bahay," baling ko sa kasama kong si Pablo. Tumango siya na hindi ako nililingon. Nakaupo ako sa shotgun seat, katabi niya. Habang siya'y seryoso lang na nakatingin sa harap, nagmamaneho."Thank you, Pablo," baling ko ulit sa kaniya bago ako lumabas sa kotse. Nasa tapat na ng bahay ang kotse.Tinanguan niya ako sabay nginitian. Diretso akong humiga sa kama pagkapasok ko sa loob ng bahay. Sobrang aga pa at hindi pa dumidilim ang kalangitan, pero heto ako't nakakaramdam na ng pagod. I reached for my bag beside me and took my phone out. I turned it off after checking my empty inbox.Gusto kong matulog, kaso bukas na pala gaganapin ang interview. I need to
Muling bumalik ang bulungan nang tapos na ang exam sa araw na ito. Lumapit ako kay Jinah at walang pakundangan kong isinabit ang braso ko sa kaniya. FC na 'ko kung FC pero pakiramdam ko, kailangan niya ako ngayon. Lalo na ngayong, maski si Midenna na habol nang habol sa kaniya ay parang kay Shen pa naniniwala. "Punta tayo sa bayan, libre kita," ngiti ko sa kaniya. "Okay," balik niyang ngiti saakin. Sumilay ang malawak na ngiti sa labi ko nang walang alinlangan siyang pumayag. Nakakabit pa rin ang braso ko sa kaniya habang nilalakad namin ang gate palabas. Awtomatiko na umikot ang mata ko nang malingunan ko si Midenna na kasama si Shen, nag-uusap sa gilid ng gate. Mga pangit!Tinaasan ko sila pareho ng kilay nang madadaanan na namin sila. Nakahalukipkip na nakatingin sa amin si Shen habang si Midenna naman ay sobra kung makatitig sa kasama ko. Naku! Itong lalaking 'to. Grabeng pagbuhat ko pa naman sa kaniya kay Ethan. Kahit na magkaibigan sila, tudo pagyayabang ang sinasabi ko tu
"Jessy! Na-miss kita," salubong sa akin ng kaibigan kong babae pagkapasok ko pa lang sa sala. "I miss you too!" yumakap ako sa kaniya. "Napadaan ka?" "Malapit na ang kasal ko, personal kong ibibigay ang invitation sa 'yo," ngiti niya. Maggagabi na nang umuwi siya. Gusto ko pa sanang dito na siya matulog kaso sa kabilang bayan siya uuwi. Kinabukasan ay maaga akong umalis sa bahay. Nagpahatid sa family driver papuntang bahay ni Jinah. Bilin sa akin ni Ethan na sunduin ko daw siya araw-araw, na wala namang problema saakin. Tahimik lang kaming nakaupo sa loob ng sasakyan. Gustong-gusto kong mapalapit sa kaniya, kaso sobrang seryoso niya. Nakaka-intimidate pagiging seryoso niya. Isa na rin ata 'yan sa dahilan kaya walang gustong makipagkaibigan sa kaniya. Iba ang awra niya. Yung tipong palapit pa lang siya pero parang aatras na ang budhi mo. "Salamat sa paghatid," sambit niya pagkababa namin ng sasakyan. "Walang problem," balik kong ngiti sa kaniya. She's not totally a snob. Kakau
Jessy Ladiza's Point of ViewKanina pa ako naiinis sa katabi ko. Grabe kung makatalukbong sa kaniyang test paper. Ang damot!"Uy, Cole. Huwag mo ngang harangan!" bulong ko sa kaniya. "Number three, dali," tukoy ko sa sagot. Umayos siya ng upo na naging dahilan nang paglantad ng kaniyang mga sagot sa akin. "Good," ngisi ko sa kaniya saka ako nagpatuloy sa pagsasagot. "Mag-aral ka kasi, tss," he murmured. Saglit akong huminto. Binalingan ko siya. Sinuklian lang niya ako nang bigong iling. This guy!"Nakatulog ako, okay?" irap ko sa kaniya. "I won't buy that excuse," iling niya ulit. "E, 'di huwag mong bilhin! damot," iniwas ko ang tingin ko sa kaniya. Tinuon ko na lang ang atensyon ko sa kaniyang papel. Wala akong panahon makipagtalo sa kaniya. Kailangan ko nang matapos ito dahil kanina pa nagba-vibrate ang phone ko. Baka naghihintay na sa labas si Ethan, my boyfriend. "Thank you," kindat ko kay Cole bago ako pumunta sa harap at pinasa ang papel ko. Isa siya sa mga dean's liste
Medyo natagalan bago ako nakabangon mula sa pagkakahiga. Ramdam ko ang lagkit sa buong katawan ko pero mas nangingibabaw ang hapdi. Pagkaapak pa lang ng paa ko sa sahig ay muntik na akong mabuwal. Literal na nangangatog ang tuhod ko."Ten minutes, Ika. I'm counting," dinig kong sabi ni Ymilio mula
Halos hindi ko na malasahan ang steak na nginunguya ko habang siya'y halos patapos na. Para akong kumakain ng papel habang panakaw-nakaw ang tingin sa kaniya. Grabe. Normal na normal na siguro sa kaniya ’yung ganito. ’Yung magha-hire ng gagawing parausan, tapos kapag magsawa ay hahanap na naman ng
Halos tumigil ang paghinga ko sa mga binitawan niyang salita. Hindi man ako nakatingin sa kaniya'y ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin.Parausan tuwing gabi…Hindi ako t*nga para hindi maintindihan ang ibig niyang sabihin doon. Sa café pa lang ay quotang quota na ako sa ilang pambabastos
Naniniwala ako na kapag mahirap ka, wala kang bilang sa mundo.Dito sa maliit na baryo namin sa Cagayan, kaming mga mahihirap ay parang asong kalye kung ituring. Uutos-utusan ng kung sinumang mas nakatataas sa amin, tapos kapag hindi na kailangan, basta na lang itatapon sa gilid.Bukod sa wala kami







