LOGINShare
Ch. 36: SUV
publish date:
2026-06-23 23:57:40
Latest chapter
Savage Command Ch. 39: College
Aria's point of view "Manang Elena," tawag ko sa caretaker habang nilalaro ng tinidor ko ’yung natitirang piraso ng bacon sa plato. "Saan po ba eksakto ’tong lugar natin? I mean, nasa lungsod o probinsya ba ’to?"Napatigil si Manang sa pagpupunas ng counter at ngumiti nang hinhin. "Ay, ija, ang alam ko lang ay nasa loob tayo ng San Antonio Resort Village. Pero pagdating sa mga eksaktong direksyon o lokasyon sa mapa, naku, hindi ko rin kabisado. Hatid-sundo lang din kasi ako ng driver nina Sir Leonhardt kapag may kailangang asikasuhin dito."Bumagsak ang balikat ko. Nagbakasali lang naman ako, baka sakaling pwede akong tumakas uli gamit ang Google Maps. Pero naisip ko rin ’yung sinabi ni Manang tungkol sa mga guwardiya sa labas. Sumilip ako nang bahagya sa bintana ng kusina at muntik ko nang maibuga ’yung iniinom kong hot chocolate. Shít, may dalawang lalaking naka-tactical gear at may hawak pang mahabang baril ang naglalakad sa gilid ng pool!Par
Savage Command Ch. 38: Villa
Aria's point of view Paggising ko, sinalubong agad ako ng maliwanag na sikat ng araw na tumatagos sa dambuhalang glass window ng kwarto. Sandali akong napatitig sa puting kisame habang pilit kong inaalala kung paano ako napadpad sa estrangherong kama na ’to.Parang biglang bumalik ang lahat.Ang huli kong natatandaan, nasa Café Serenade ako. Kasama ko sina Rheinn, Ihmsol, at Khara. Masaya kaming nagkukuwentuhan, tumatawa pa nga ako habang iniinom ang Caramel Macchiato ko dahil sa wakas ay nakatakas ako sa hawla ni Roigie. Pero pagkatapos kong maubos ’yung kape, biglang umikot ang paligid ko. At ang pinakamalinaw at pinakamasakit na memoryang nakatatak sa utak ko ngayon... ay ang mukha ng tatlo kong kaibigan bago ako tuluyang mawalan ng malay.Wala manlang nag-panic, kahit na sumigaw manlang. Ang huli kong nakita ay ang pag-iyak ni Rheinn habang bumubulong ng sorry, habang si Ihmsol naman ay dahan-dahang lumapit para saluhin ako na parang alam na
Savage Command Ch. 37: Friends
Roigie's point of view Pagkaalis na pagkaalis ko sa pinangyarihan ng aksidente, pinatapos ko muna ang ilang kilometro bago ko tuluyang itinabi ang SUV sa isang madilim at bakanteng gilid ng kalsada. Kailangan kong huminga at pakalmahin ang nagwawalang sistema ko dahil kung magpapatuloy ako sa pagpapatakbo nang ganito kagigil, baka kami naman ang maaksidente ni Aria.I shifted the gear to park pero hindi ko pinatay ang makina. Lumingon ako sa passenger seat. Nandoon pa rin si Aria, mahimbing na natutulog habang medyo nakabukas ang mga labi. Hinawakan ko ang leeg niya para kapain ang pulso niya. Normal naman ang tibok, pero malamig ang balat niya.Hindi ko siya pwedeng ibalik sa mansyon ngayon. Masyadong malapit 'yon sa kabihasnan at paniguradong doon unang magmamanman ang mga aso ni Luigi kapag nalaman nilang pumalya ang pagdukot. I needed a place that was completely off the grid. Isang lugar na pribado, mahigpit ang seguridad, at walang sinumang makakakon
Savage Command Ch. 36: SUV
Roigie's point of view The speedometer was hitting numbers it shouldn't be hitting inside a subdivision, pero wala akong paki. I slammed on the brakes, making the SUV’s tires screech violently as I drifted sharp around the corner leading to the back exit of Greenfield Subdivision. "Dax, give me the exact location now!" I roared into the Bluetooth speaker. My hands were practically glued to the leather steering wheel, bumaon ang mga daliri ko sa tindi ng hawak. "The van just exited the secondary gate, Roigie! It’s a gray, unmarked Toyota Hiace," Dax’s voice barked through the static. "They bypassed the main highway checkpoint. Pumasok sila sa shortcut leading to the bypass road ng old warehouse district. Binabantayan ng mga drone ko ang area, but they’re moving fast." "I’m closer. Update me on the coordinates!" "Two hundred meters ahead of you. Kakaliko lang nila sa unlit road past the abandoned gas station." "They can't hide from me," I hissed. I hit the high beams of my
Savage Command Ch. 35: Wrath
Roigie's point of view I was staring at the fvcking financial forecast on my laptop screen, pero hindi pumasok kahit isang numero sa utak ko. My mind was drifting back to the living room sofa, to the way Aria looked when she threw that pillow at my arm, blushing like crazy after I threatened to take her upstairs.She thought I was just messing with her. She had no fvcking idea how much restraint it took for me to just sit there and pretend to type.The sharp vibration of my burner phone against the glass table shattered the quiet of the study. Hindi ito ang corporate line ko. It was the secure line encrypted by Dax’s agency.Sinagot ko sa unang ring pa lang. Isang malamig na pakiramdam ang gumuhit sa sikmura ko. "Talk to me.""Sir, we have a breach." It was Dax’s lead field agent outside, basag ang boses niya, halatang natataranta. "The perimeter wall malapit sa laundry area, nag-trigger ang mga sensors ten minutes ago. We checked he
Savage Command Ch. 34: Café serenade
Aria's point of view Pagkatapos ng nakakatunaw na banat ng gagó, nanahimik talaga ako sa kabilang dulo ng sofa. Pero ang hunghang na si Roigie Villarreal, bumalik na naman sa pagiging tuod sa harap ng laptop niya na parang walang sinabing bastos isang minuto ang nakalipas. Tsk. Corporate robot talaga!Makalipas ang kalahating oras, na-bored na naman ako. Ang daling maubos ng clips sa toktik kapag aburido ang utak mo. Paano ba naman, paulit-ulit na lang ang sayaw at nakikitang mukha ng mga tao roon. Napabuntong-hininga ako nang malalim, humiga nang patag, at muling binuksan ang messenger ko.Bahala na, sa loob-loob ko. Kukulitin ko uli ang tatlo kong baliw na kaibigan sa GC namin kahit na naging matabang ang mga reply nila kanina. I desperately needed human interaction na hindi nagtatapos sa bawal lumabas o sa mga mapanganib na titig ng bodyguard ni Dax.I opened our group chat. Pero bago pa man ako makapag-type ng panibagong rants ko tungkol s
Savage Command Ch. 5: Villarreal
Aria's point of view Pagkababa pa lang namin ng sasakyan, agad na humawak si Luigi sa bewang ko, yung hawak na akala mo ay pagmamay-ari na niya ako. Jusme lang ha! Ramdam ko yung dumi ng palad niya kahit may tela pa ang damit ko. Gusto ko siyang sikuhin sa sikmura para
Savage Command Ch. 4: Club
Aria's point of view "Aria Szarie! My God, look at yourself! You look like you just crawled out of a gutter! Kasama mo na naman ang asal-kalye mong mga kaibigan?" Huminga ako nang malalim at hindi pinansin ang matinis na boses ni Tita Victoria. Oops, no... my guardian. Kahit kailan talaga, ang
Savage Command Ch. 3: Trouble
Aria's point of view Nanatili akong nakaupo, nakatitig lang sa sahig habang hinihintay siyang bumalik. Nag-iisip ako okay? If may isip pa ba ako. Ano bang pumasok sa utak mo, Aria? sitas ko sa sarili ko. Twelve million? Pwede ka namang mag-beg kay Tita Victoria, eh. At least doon, pamilyar na 'y
Savage Command Ch. 2: Crash
Aria's point of view Malakas ang ulan. I was driving like a maniac, trying to outrun the suffocating feeling of being a Zaldivar. "Damn it!" I hissed, mas hinigpitan ko ang hawak sa steering wheel. Kasama ko lang sina Khara, Ihmsol, at Rheinn kanina, drinking our hearts out at a dive bar. Pe
You may also like
Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss
Yoonchae405.6K viewsThat First Night With Mr. CEO
Jenny Javier426.8K viewsSecret Wife Ako ni Professor Darien
Kaswal420.7K viewsThe Three Little Guardian Angels
Ginger Bud6.5M viewsI'm Taking your Everything
MsJayella76 viewsDUMPED TO FOREVER
Raindaja32374 viewsBound to My Ruthless Ex
Mariyah87 viewsMr. Reign, You've Lost Your Wife
Ychiegin 80 views
