LOGINShare
3
publish date:
2026-07-22 21:56:19สถานสงเคราะห์เด็ก บ้านเรืองตะวัน
อนวัชกับนรินดากำลังพูดคุยเรื่องเพื่อรับเก็บดาวเป็นลูกสาวบุญธรรมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และเวลานี้ไม่ใช่แค่ครอบครัววรานนท์ ยังมีอีกสามครอบครัวก็กำลังทำเรื่องรับเด็กอีกสามคนซึ่งก็คือ พริ้มฟ้า พราวฝน วาวรุ้ง ระหว่างที่ผู้ใหญ่กำลังดำเนินการเรื่องเอกสารต่าง ๆ พวกเด็กน้อยก็มาจับกลุ่มนั่งรอกันอยู่บริเวณสนามเด็กเล่น พวกเธอคือเด็กที่เกิดปีเดียวกัน มาจากโรงพยาบาลเดียวกัน แล้วตอนนี้ยังถูกรับไปเลี้ยงวันเดียวกันอีก พริ้มฟ้า เก็บดาว พราวฝน วาวรุ้ง เปรียบเสมือนพี่น้องที่คลานตามกันมาเลยก็ว่าได้ โดยที่พริ้มฟ้านั้นเกิดในเดือนมีนาคม ตามมาที่เก็บดาวเกิดเดือนเมษายน ส่วนพราวฝนเกิดเดือนกรกฎาคม และสุดท้ายวาวรุ้งเกิดเดือนพฤศจิกายน สนามเด็กเล่น 🛝 เด็กน้อยทั้งสี่คนพากันออกมานั่งล้อมวงเพื่อร่ำลากัน ถึงพวกเด็กน้อยจะมีอายุแค่ 3-4 ขวบ กลับเข้าใจโลกมากกว่าเด็กในวัยเดียวกัน อาจจะเป็นเพราะพวกเธอไม่ได้เกิดมาจากครอบครัวที่อบอุ่นเลยมีมุมมองที่ต่างจากเด็กที่มีพ่อแม่คอยอยู่เคียงข้าง แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะเธอมีแม่เดือนมีพี่พิมพ์ที่คอยให้ข้าวให้น้ำให้ที่นอน สั่งสอนให้ความรู้รวมถึงยังมอบความรักแสนอบอุ่น ไหนจะรวมไปถึงการได้มีกันและกันของพวกเธออีก แต่ว่า..วันนี้กำลังจะต้องแยกกันไปอยู่กับครอบครัวใหม่แล้ว “อย่าลืมกันนะ” พราวฝนนั่งพับเพียบยื่นมือไปจับมือพริ้มฟ้ากับเก็บดาว เก็บดาวกับพริ้มฟ้าก็ยื่นมือไปจับมือวาวรุ้ง “ไม่ลืมหรอก” พริ้มฟ้าเอ่ยเสียงใสหนักแน่น “เราจะไม่ได้เล่นด้วยกันแล้วเหรอ” วาวรุ้งเด็กสุดเอ่ยถามตาใส “ต้องได้เล่นอยู่แล้วสิ แค่ไม่ใช่เร็วนี้ ๆ..” เก็บดาวลูบหัวน้องเล็ก “สัญญาได้ไหม” พราวฝนปล่อยมือแล้วชูนิ้วก้อยขึ้นมากลางวง “สัญญาอะไรล่ะ” วาวรุ้งเอ่ยถาม “โตขึ้นเราต้องกลับมาเจอกันนะ” พราวฝนเอ่ยเม้มปากลงเล็กน้อย “แล้วเราจะจำกัดได้ไหม” เก็บดาวไม่รู้ว่าจะต้องโตแค่ไหนถึงจะได้มาเจอกัน “จำได้สิ” พริ้มฟ้าเอ่ยบอกน้อง ๆ “จำได้จากอะไร..” พราวฝนถามต่อ “ก็สร้อยคอที่แม่เดือนทำให้พวกเราสี่คนไงล่ะ” พริ้มฟ้าเปรียบเสมือนพี่คนโตหยิบสร้อยเงินแท้ที่มีจี้เป็นรูปก้อนเมฆ เก็บดาวก็หยิบของตัวเองออกมาเป็นจี้รูปดวงดาว ตามมาด้วยพราวฝนที่เป็นจี้รูปหยุดน้ำ และสุดท้ายน้องเล็กวาวรุ้งเป็นจี้รูปสายรุ้ง “อย่าทำหายนะ” “เก็บรักษาให้ดีเมื่อโตขึ้นเจอกันอีกครั้งเราจะได้จำกันได้” “อื้ม! จะไม่ทำหาย” วาวรุ้งกำสร้อยคอแน่น “จะต้องหากันให้เจอนะ” พราวฝนย้ำอีกรอบเบะปากเล็กน้อยคล้ายจะร้องไห้ “แล้วมาเจอกันใหม่นะ” เก็บดาวเอ่ยจากนั้นทั้งสี่คนก็โผเข้ากอดกันกลม “เด็ก ๆ จ๊ะได้เวลาเดินทางแล้วนะ” พิมพ์พี่เลี้ยงที่คอยดูแลเด็ก ๆ ทุกคนในบ้านเรืองตะวันเดินมาตามเด็กน้อยทั้งสี่ไปส่งให้ครอบครัวพวกเธอ “ต้องรักและเป็นเด็กดีกับพ่อแม่นะลูก อันนี้เป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่แม่เดือนจะให้พวกหนู” แม่เดือนยื่นภาพถ่ายของเด็กสี่คนกับผ้าคลุมไหล่ไหมพรมมีด้ายสีวิบวับถักตามสีที่เด็ก ๆ แต่ละคนชอบ สีชมพูของพริ้มฟ้า สีดำของเก็บดาว สีแดงของพราวฝน และสีฟ้าของวาวรุ้ง “หนูรักแม่เดือนนะคะ” “ขอบคุณค่ะที่ดูแลหนู” “คิดถึงแม่เดือนแน่นอนเลย” “ไว้เจอกันใหม่นะคะแม่เดือน” เด็กทั้งสี่คนเข้ามากอดลาเดือนกับพิมพ์จากนั้นพ่อแม่บุญธรรมพวกเธอก็มาพาเดินจูงมือออกไปพาขึ้นรถ เดือนกับพิมพ์ยืนส่งจนรถยนต์เคลื่อนตัวออกไปเหลือเพียงแค่ฝุ่น “ขอให้มีความสุขกันนะลูก ๆ”
Latest chapter
Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ 42
“แล้วถ้าเป็นแค่เพื่อนกันจริง” “มันคงไม่ออกกฎห้ามพวกเราทุกคนไว้หรอก” ตะวันนึกย้อนไปหลายปีก่อนที่สีน้ำเคยเอ่ยปากออกกฎเหล็กสั่งห้ามพวกเขาจีบเก็บดาว ห้ามคิดกับเธอเกินเพื่อน ห้ามคิดจะหลอกจีบ ห้ามไว้หลายอย่างมาก สรุปคือพวกเขาห้ามยุ่งกับเธอ ดูอย่างเมื่อวานที่ภูเมฆโดนต่อยยืนยันได้ชัดเจนว่าหวงเกินเพื่อน“อืม เข้าใจแล้ว” ขอบฟ้าตอบโดยไม่มีการเน้นเสียงหรืออารมณ์ในคำพูดแล้วเดินไปเข้าพิต ถึงตะวันจะเป็นพี่ชายฝาแฝดที่ผูกพันกันทางสายเลือด ก็ไม่เคยเข้าใจความคิดความอ่านของแฝดน้องเลยสักครั้ง แต่ถ้าอะไรจะเกิดก็คงต้องปล่อยให้เกิดไป เขาก็ห้ามความรู้สึกใครไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละทั้งหนุ่มแยกย้ายกันเดินไปเข้าพิต ซึ่งพิต (Pit) เป็นที่สำหรับหยุดซ่อมตรวจเช็กระบบเครื่องยนต์ เปลี่ยนยาง เติมเชื้อเพลิง แล้วที่อยู่ด้านหน้าจุดพิตก็คือพิตวอลล์ (Pit wall) สำหรับให้ทีมงานคอยดูข้อมูลการแข่งขัน ระหว่างนี้พวกเขาก็เตรียมตัวลงสนามแม้เป็นรอบซ้อมพวกเขาก็จริงจังประหนึ่งว่านี่เป็นรอบจริง VIP Standสี่สาวนั่งอยู่บนVIPสแตนด์ โซนนั่งชมการแข่งที่ดีที่สุดในสนามแล้วยังได้อยู่ใกล้กับจุดพิต ด้านหน้ามีจอทีวีขนาด 42 นิ้ว ซึ่งตอนนี้บ
Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ 41
พวกเขาเตรียมเดินแยกย้ายกันไปเข้าพิตเพื่อเริ่มซ้อมให้เกิดความคุ้นชินเส้นทางในสนามแข่ง เพราะว่านี่จะเป็นการทดลองขับสนามใหม่ครั้งแรกของพวกเขาทั้งหกคนเลยหมับ!“ก่อนที่มึงจะคิดแผนชั่ว คิดว่านั่นมันดูน่าสนุกสำหรับมึง กูอยากเตือนว่าแผลที่ปากมึงยังไม่หายดี” ตะวันเดินมากอดคอภูเมฆเอ่ยเตือนชี้ไปที่มุมปากตรงรอยแผล เพื่อนคนอื่นอาจจะไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง เพราะคนที่อยู่ในเหตุการณ์มีเขากับปลาบปลื้ม ซื่อเมื่อกี้เขาเห็นเต็มสองตาท่าทางภูเมฆที่แสยะยิ้มออกมาตอนขอบฟ้าพูดว่าเลือกเก็บดาว แล้วภูเมฆเหลือบสายตาไปมองหน้าสีน้ำ ตะวันรู้ได้ทันทีเลยเมื่อมองหน้าภูเมฆ บ่งบอกชัดเจนว่ามีแผนชั่วในใจ“แล้วไม่ว่ามึงคิดทำอะไรอย่าคิดว่าไอ้สีน้ำมันดูไม่ออก รอบนี้กูไม่ช่วยห้ามด้วย กูจะปล่อยให้มันกระทืบมึงไอ้ภู”“มึงเห็นกูชอบเล่นกับใจคนขนาดนั้นเลย?” “เออ มึงนี่ตัวเล่นสนุกกับใจคนเลยไอ้สัตว์”“ปล่อยให้เป็นเรื่องของสองคนนั้นไปเถอะ” ตะวันเข้าใจดีว่าเรื่องของสีน้ำกับเก็บดาวมันน่าแกล้ง เพราะว่าคนหนึ่งไม่พูดอีกคนก็ดื้อไม่ยอมรับ แต่เห็นเมื่อวานสีน้ำเอาจริงนะถ้าใครไปยุ่งกับเก็บดาว เอาจริงที่แปลว่าเอาตายไม่ส
Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ 40
“ถ้ามีผู้หญิงเป็นของเดิมพันมันไม่น่าสนุกมากกว่าเหรอ”“ยากหน่อยนะ เพราะทั้งเกาะมีผู้หญิงแค่พวกเธอ” โปรดปรานเอ่ยเสียงเรียบมองไปยังกลุ่มเพื่อนสาวสี่คน เพราะพวกเขาไม่ได้เชิญคนอื่นมาด้วย“ก็ไม่ยากนะ” “มึงคิดจะทำอะไร” ตะวันขมวดคิ้วทำเสียงเข้ม มองรอยยิ้มร้ายกาจของปลาบปลื้ม เวลาที่เพื่อนคนนี้ยิ้มแบบนี้ในหัวมันมักมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นมาตลอดเลย“รอดูสิ่งที่กูจะทำนะครับเพื่อน”ปลาบปลื้มยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเดินไปหากลุ่มผู้หญิงที่นั่งคุยเล่นตรงโซนวีไอพีสแตนด์ใกล้กับจุดพิตที่พวกเขายืนอยู่ พวกเธอก็มานั่งรอชมการซ้อมของพวกหนุ่ม ๆ นั่นแหละ“มีใครอยากเสนอตัวเป็นรางวัลให้ไหมครับคนสวย”“..”“แล้วทำไมเราสี่คนต้องอยากไปเป็นรางวัลให้ด้วยคะเหรอคุณปลาบปลื้ม” เก็บดาวสวนทันควัน ด้วยความที่เธอรู้จักพวกมานานกว่าเพื่อนอีกสามคนเลยกล้าจะตอบโต้ ต่างจากอีกสามคนสีหน้าหลังฟังประโยคนั้นต่างงุนงง“ก็พวกเธออยากเห็นพวกเราแข่งรถ พวกเราก็แข่งให้ ก็ควรลงเดิมสักหน่อยไม่ใช่เหรอไม่เปลืองแรงไม่ต้องใช้สิ่งของ แค่ตัวพวกเธอ..” คำพวกกำกวม ปลาบปลื้มเว้นช่วงไปแป๊บนึงจึงเอ่ยพูดต่อ“แค่ยอมทำตามคนที่แข่งชนะหนึ่งวัน” เข
Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ 39
Day Two In Race At Eterna Island (เกาะเอเทอร์น่า) 🏝️วันที่สองบนเกาะเอเทอร์น่ากับสมาชิกที่เพิ่มเข้ามาอีกสองคน กลายเป็นว่าตอนนี้มีเด็กวัยรุ่น 10 คน อยู่บนเกาะ 6 หนุ่ม 4 สาว คนยิ่งเยอะยิ่งสนุก? สำหรับวันแรกมีหลายเหตุการณ์เกิดขึ้น หนึ่งคนได้จูบเพื่อนสนิท หนึ่งคนเจ็บตัวจากการล้อเล่น และหนึ่งคนที่เริ่มเก็บซ่อนความรู้สึกไม่อยู่.. แล้วในวันที่สองไม่อยากคิดเลยว่าจะมีเรื่องน่าตื่นเต้นเพิ่มมากขึ้นขนาดไหน เหล่าหนุ่มสาวซึ่งเข้าสู่วัยที่ฮอร์โมนกำลังพลุ่งพล่านมักทำอะไรตามใจอยากโดยไม่สนเหตุผล กฎเกณฑ์ ถูกผิด โดยพวกเขาคงไม่รู้ว่าการกระทำที่เกิดบนเกาะเอเทอร์น่ามันเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนชีวิตพวกเขาทุกคน.. วันนี้หกหนุ่มจะประลองความเร็วด้วยรถSupercar เมื่อมีการแข่งขันย่อมมีรางวัลให้แก่ผู้ชนะ ถ้าให้พวกเขาแข่งกันเฉย ๆ มันจะไปสนุกอะไรล่ะ ปกติถ้าพวกเขาลงสนามแข่งก็จะมีวางเดิมพันด้วย แต่รอบนี้แข่งกันเองเล่น ๆ สนุก ๆ ไม่มีคนอื่นเลยจะมีแค่รางวัลให้ผู้ชนะที่เข้าเส้นชัยเป็นคนแรก รับรองได้เลยว่าพวกเขาเอาจริงไม่ต่างกับตอนมีเดิมพันแน่นอนPit Laneหกหนุ่มยืนพูดคุยกันอยู่หน้าพิตระหว่างรอทีมพิตกับช่างตรวจเ
Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ 38
“ที่เราตะคอกใส่ดาว” เขาก้มหน้า โค้งตัวประสานมือเข้าด้วยกัน เธอเอียงคอมองเขาก่อนจะเอื้อมมือไปลูบแผ่นหลังสีน้ำด้วยความอ่อนโยน“ไม่เป็นไร เราไม่โกรธเลย แค่ตกใจนิดหน่อย”“ยังไงเราก็ควรขอโทษ” เขายืดตัวขึ้นหันมาเก็บดาวอีกครั้ง เธอแสนดีเหลือเกินจนเขาอยากเก็บเธอไว้คนเดียว ฟังดูเห็นแก่ตัวใช่ไหม ไม่เถียงหรอก แต่ถ้าให้เลิกทำก็ขอปฏิเสธ ที่ผ่านมาเวลามีคนพยายามเข้าหาเธอเขาจะคอยเข้าไปขู่พวกผู้ชายทุกคนจนทั้งโรงเรียนไม่มีใครกล้าจีบเธอ“รับคำขอโทษนะคะคุณสีน้ำ อย่างน้อยเราก็ได้เห็นมุมโกรธของแกบ้าง ฮ่า ๆ” เธอหัวเราะอย่างสดใส คนที่มองโลกในแง่ดีเสมอมา‘หวงรอยยิ้มยัยตัวเล็กว่ะ’ เขาอยากให้เธอส่งยิ้มหัวเราะน่ารักให้เขาแค่คนเดียว ถ้าวันหนึ่งเธอไปทำกับผู้ชายคนอื่นไม่รู้เลยว่าตัวเขาจะรับได้ไหม“พวกเราก็ไม่ได้มีเรื่องเข้าใจผิดหรือโกรธกันแล้วเนอะ” เธอเอ่ยถามต่อพร้อมส่งยิ้มหวาน“ใช่ ต่อไปไอ้ภูมันไม่กล้ามาแกล้งดาวแล้วล่ะ ง่วงแล้วใช่ไหมเดี๋ยวเราเดินไปส่ง”“ไม่อยากเดินเลย ขอขี่หลังได้ไหม..”“ได้”เขายืนขึ้นหันหลังรอให้เธอโน้มตัวลงมาขึ้นหลัง เก็บดาวลุกขึ้นยืนก้าวเท้าเหยียบโซฟาก่อนจะยื่นมือสองข้างออกไปจับไหล่
Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ 37
“อ๋อ แล้วแกตอบไปว่าไง” เก็บดาวคลายความกังวล แต่ก็นึกสงสัยขึ้นมานิดหน่อย พวกเพื่อนยังมองออกเลยทำไมสีน้ำถึงดูไม่ออกสักทีว่าเธอคิดยังไงกับเขา“ก็บอกมันอย่าเล่นไม่รู้เรื่อง แค่นั้นแหละ” สีน้ำไม่ได้บอกว่าข่มขู่ภูเมฆไปด้วยเดี๋ยวเธอจะกังวล“ไร้สาระเนอะ เล่นเป็นเด็ก ๆ ก็รู้ว่าเราสองคนเป็นแค่เพื่อนสนิทกัน” สีน้ำเอื้อมมือไปลูบหัวเธออย่างที่ชอบทำ นึกถึงภาพที่ภูเมฆลูบหัวเธอเอาหน้าเข้าไปใกล้ ๆ แล้วก็โมโห เก็บดาวจับมือเขาออกวางลง บอกว่าไม่คิดอะไรแต่การกระทำเขาชวนให้เธอคิดไปไกลมาก เก็บดาวก้มหน้าลงเอ่ยพูดคำเดียวกัน“อือ ไร้สาระจริงด้วย”“สีน้ำคงไม่เคยมองเราเป็นมากกว่าเพื่อนสนิทเลยเนอะ” ภายในห้องสกายเลานจ์มีเพียงแสงไฟสลัวสีส้มอ่อนจากแชนเดอเรียด้านบนเปิดไว้เพียงอันเดียว อาจช่วยบดบังซ่อนความเจ็บปวดในแววตาเธอจากสีน้ำ อาจดูเหมือนว่าเธอไม่เป็นอะไรแต่ข้างในมันบอบช้ำจนไม่รู้เลยว่าจะมีทางไหนที่เก็บดาวจะมองสีน้ำแล้วไม่รู้สึกอะไรเหมือนที่เขาทำได้บ้างไหม“ใช่”“งั้นห้ามให้ใครมาแทนที่เรานะ ไม่นับรวมพวกคนในแก๊ง เพื่อนผู้หญิงที่สนิทกับแกให้มันมีแค่เราได้ไหม” “แน่นอน ดาวจะเป็นเพื่อนสนิทผู้หญิงคนเดียวในชีวิ
You may also like
สุดทางเสือ
นิยายของเนม12.9K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว อีโรติก NC25+++
เลดี้ ปลาวาฬ✿17.0K viewssecret love ความรักหรือแค่ความลับ
เรนเดียร์ B-52269.8K viewsวิศวะร้ายคลั่งรัก
Bluebell0315.7K viewsเกียร์ร้าย ทวงคืนรัก
ชาไทยเย็น1.6K viewsหัวใจร้าวรัก
Little_nem43 viewsBad Guy ทิศเหนืออย่าร้าย | ทิศเหนือ x อันปัน
Siesta2.2K viewsรักผิดสเปค
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง226 views
