LOGINMagkahiwalay silang naging busy sa kani-kanilang trabaho noong mga nagdaang araw, kaya wala talaga silang oras para mag-usap o mag-check sa isa't isa. Akala ni Amanda ay mamamalagi pa si Jonathan sa ibang bansa nang ilang araw pa, kaya laking gulat niya nang makita itong naghihintay sa labas ng kumpanya ngayong gabi.Seryoso at medyo madilim ang ekspresyon ng mukha ng binata. "I already told you, ikaw lang ang hindi nag-effort na intindihin.""When did you tell me?" tanong ni Amanda habang nakakunot ang noo.Agad niyang binuksan ang chat at call logs sa kanyang phone para i-check. Totoong halos walang komunikasyon sa pagitan nila nitong mga nakaraang araw, kaya palaisipan sa kanya kung kailan ito nagbigay ng abiso.Seryosong paalala ni Jonathan, "I left a message on my very first day abroad. You can check the chat history if you want."Doon na naalala ni Amanda.Totoong nag-iwan ito ng mensahe noong unang araw ng biyahe nito na magtatagal ito ng isang linggo. Ang hindi niya lang
Abala si Jonathan sa pagtatapos ng mga trabaho niya hanggang sa sumapit ang gabi.Pagod niyang binuksan ang kaniyang personal phone, umaasang may magandang mensahe o kahit simpleng 'kumusta' man lang na galing kay Amanda.Pero gaya ng mga nakaraang araw, wala siyang natanggap na kahit ano mula rito.Parang lumubog sa ere si Amanda simula noong lumipad siya para mag-business trip. Walang tawag, walang text. Naramdaman ni Jonathan ang matinding frustration sa dibdib niya.Habang nag-aabang, biglang tumunog ang telepono niya. Akala niya ay si Amanda na iyon, pero pagbukas niya, mga litrato pala ng bagong labas na designer bags ang ipinadala ng kapatid niyang si Susan..Help me choose! Alin sa mga ito ang pinakamaganda?Walang gana siyang nag-type ng sagot dahil wala siya sa mood makipag-shopping via chat: Kung hindi ka makapili, eh di bilhin mo lahat. Pagka-send na pagka-send, ibinato niya ang telepono sa ibabaw ng kama at dumeretso sa banyo para maligo. Paglabas niya habang nakatali l
Inirapan ni Amanda ang kanyang labi. "Mababa lang naman ang sugat ko, hindi naman 'yun aabot sa kasong grave physical injuries."Kung tutuusin, kung may balak lang siyang mag demanda, hindi na niya kailangan hintayin si Yna na mag-udyok; siya mismo ang magsasampa ng reklamo laban sa sarili niyang ama.Nagtataka pa ring nagtanong si Yna, "So, ano ba talagang nangyari?""What else could it be..."Kinuwento niya sa kanyang matalik na kaibigan ang buong detalye ng naging pagtatalo nila ng kanyang ama kaninang umaga.Habang nakikinig, napailing na lang si Yna sa sobrang inis. "Your dad is such a hypocritical jerk! Bilang anak, normal lang naman na hilingin mo na pakasalan niya ang nanay mo para magkaroon kayo ng pormal na pangalan at pamilya. Kung ayaw niya, eh di sana umayaw na lang siya nang maayos, bakit kailangan pang manakit? What an absolute monster!"Bumuntong-hininga si Amanda. "Siguro para sa kanya, ang paghiling ko na hiwalayan niya si Soledad para pakasalan ang ina niya ay
"Ahhhh!"Nagulat si Amanda. Kahit mabilis siyang umiwas, tumama pa rin ang mga bubog sa kaliwang pisngi niya at nag-iwan ng hiwa."You are pushing your luck! Huwag kang masyadong mayabang!" sigaw ni Julio habang padabog na umalis.Hinawakan ni Amanda ang sugat sa pisngi habang malamig na pinapanood ang pag-alis nito."Amanda!"Nagmamadaling tumakbo palapit ang inang si Charity. "Anong nangyari?""Binato ako ni Dad ng tasa," kalmadong sagot niya.Pero sa halip na aluin siya, nagreklamo pa ang ina. "Bakit mo na naman siya ginagalit? Alam mo namang mainit ang ulo niya ngayong nahihirapan siya sa kumpanya."Napakurap si Amanda sa gulat.Sa halip na kamustahin ang sugat ko, mas pinili niyang kampihan ang ama niya? Wala na talaga siyang dapat asahan mula sa kanyang mga magulang."Sinabi ko lang na hiwalayan na niya si Soledad para pakasalan ka, tapos nagalit na siya," depensa niya.Natigilan si charity. May bahagi sa kanya na natuwa dahil ipinaglaban siya ng anak, pero nandoon pa
Ngunit ang lumabas pa rin sa bibig nito ay ang mga salitang puno ng yabang at kawalang-galang.Sumimangot si Julio at mariing nagbanta, "Watch your tone when talking to your elders! Hindi ba tinuruan ng nanay mo ng kahit konting manners?""I only show manners to people who deserve respect," malamig na sagot ni Amanda.Ibig sabihin, wala siyang nakikitang dahilan para igalang ang sarili niyang ama."You!"Halos mamula sa galit si Julio dahil sa sagot ng anak. Pero dahil kilala na niya ang ugali nito, pinilit na lang niyang magtimpi ng kanyang galit. "Dahil iniligtas mo ang pamilya natin noon at pinatawad ko na ang ginawa mo, hindi na muna kita paparusahan," sabi nito habang humihinga ng malalim.Walang emosyong tiningnan siya ni Amanda. "Hindi ko kailangan ng pasasalamat mo."Lalo na namang uminit ang ulo ni Julio. Pilit niyang kinalma ang sarili bago ibinaling ang usapan sa sadya niya. "Ang pakay ko kaya ako nandito ay para kumbinsihin ka na magtrabaho sa Fernandez Corporation
Kahit medyo nag-aalinlangan, pumayag na rin si Jonathan na ihatid siya.Habang nasa biyahe, tahimik lang si Amanda sa tabi ng bintana. Paulit-ulit na naglalaro sa isip niya ang boses ng ina ni Jonathan kanina.Nang makarating sila sa tapat ng tatay niya agad niyang tinanggal ang seatbelt. "Dito na ako, thank you!""Do you want me to come with you?" tanong ni Jonathan.Nagulat si Amanda. Sasamahan pa niya ako sa loob? Bilang ano? Boss? O lover? Parehong hindi pwede."Huwag na, kaya ko na ito,” tanggi niya. Agad siyang bumaba ng sasakyan at naglakad palayo.Pinanood lang siya ni Jonathan habang naglalakad palayo. Pakiramdam niya ay may kakaiba kay Amanda ngayong umaga—parang may iniinda itong problema na ayaw nitong sabihin sa kaniya.Pagpasok na pagpasok ni Amanda sa gate, nakasalubong niya agad si Marcus."Amanda?" tawag nito. "Sino 'yung kasama mo kanina? Si Mr. Ramirez ba 'yun?""Bakit?" tipid na tanong niya.Tuwang-tuwang lumapit si Marcus. "Wow, talagang close na kayo ha!
HALOS hindi nakatulog si Amanda. The emptiness in her body at ang sakit sa puso niya ay hindi siya pinatulog nang maayos. Buti na lang, hindi siya na-late kinabukasan. Habang humihikab si Amanda papasok sa office ay napansin niya agad may kakaibang atmosphere sa paligid.“May bagong CEO na darating
“Hubarin mo… then lie down!”Kasabay ng isang mababa at malamig na boses ng lalaki. Biglang kumabog ang dibdib ni Amanda sa narinig.. Hindi niya alam kung kailan siya nagkaroon ng ganitong klaseng sakit, something she couldn’t even explain, a kind of shameful condition. Kapag umaatake ito… she just
NAPATIGIL si Amanda dahil sa narinig niya. Napansin ni Warren ang bahagyang lungkot na dumaan sa kanyang mga mata. Ngunit nanatiling malamig ang boses nito na tila ba walang pakialam.“Sorry. Ilang beses ko ng sinabi sa’yo na may obsessive compulsive disorder ako,” wika ni Warren kay Amanda..“P
UMALIS si Amanda sa clinic, kinuha ang gamot, at dali-daling lumabas ng ospital.Nang maalala niya ang nangyari kanina, how a male doctor ordered her to take off her pants and examined her—hindi niya maiwasang mamula ng todo. Kapag kumalat ang balitang iyon, she wouldn’t be able to face anyone anymo







