LOGINmasama ang babaeng iyon?Mabilis na nagmaneho pabalik ng kanyang bahay si Jonathan. Balak sana niyang mag-shower agad pagdating. Pero habang nagmamadaling ini-input ang password ng kanyang bahay, isang malambing na boses ng babae ang biglang tumawag sa kanya mula sa kanyang likuran."Jonathan!"Bahagyang natigilan si Jonathan at lumingon. Nakita niya si Easter na nakasuot ng mamahaling high-fashion outfit habang nakasuot ng high heels habang naglalakad papalapit sa kanya."Anong ginagawa mo rito?" Malamig at walang kabuhay-buhay na tanong ni Jonathan, habang ang buong katawan ay naglalabas ng malamig na aura na nagtataboy sa sinumang lumalapit. Isang maganda at kaakit-akit na ngiti ang isinalubong ng mga labi ni Easter: "Matagal na kitang hinihintay dito."Sumalubong ang mga kilay ni Jonathan.."Para saan?"Kinuha ni Easter ang isang eleganteng kahon ng regalo mula sa kanyang likuran at masayang inabot ito sa kanya. "Kakauwi ko lang galing abroad, at nagdala ako ng gift para sa iyo."Wa
Bigla siyang hinila ni Warren palapit sa katawan nito at inakbayan sa kanyang manipis na baywang."Anong ginagawa mo? Bitawan mo ako!"Naramdaman ni Amanda ang matinding panganib kay Warren kaya nagpumiglas siya upang kumalas sa mga bisig nito. Pero sadyang mailap at puno ng nag-aalab na pagnanasa ang mga mata ni Warren. Bigla itong yumuko, tila ba isasara ang distansya para halikan ang kanyang mga labi. Nawalan ng ulirat si Amanda sa loob ng ilang segundo at hindi na nakakilos sa bilis ng mga pangyayari. Sa gitna ng tensyon, biglang tumunog ang phone sa bulsa ni Warren.Kahit gustong huwag pansinin, sinulyapan muna ni Warren ang caller ID bago siya tuluyang binitawan at naglakad palapit sa may bintana para sagutin ang tawag… "Ano 'yun?""Sir Warren!" Nanginginig ang boses ng bodyguard sa kabilang linya.. "Tumakas po si Vanessa!"Agad na umakyat ang dugo sa ulo ni Warren… "Hindi ba't sinabihan ko kayong bantayan siyang mabuti? Paano niyo nakitang nakatakas siya?"Natatarantang nagpali
Nag-aalinangang tiningnan ni Amanda si Warren. Kung hindi siya nagkakamali ng narinig, si Warren ba ay humihingi ng tawad sa kanya? Hindi niya akalain na sa buhay na ito ay maririnig pa niya ang paghingi ng dispensa mula rito. Pero para saan pa ang huling apology na ito? Wala na itong halaga sa kanya ngayon."Huwag na nating pag-usapan, tapos na iyon."Umiling siya, walang balak hukayin pa ang mga lumang alaala. Ngayong hiwalay na sila, tapos na ang kwento nilang dalawa. Ang gusto na lamang ni Amanda ay tumingin sa unahan. Hindi nakuha ni Warren ang lalim ng ibig sabihin ng kanyang mga sinabi.Sa halip, nagtanong pa ito ng may lambot sa boses… "Kung ganoon... ano ang gusto mong gawin ko simula ngayon?"Natigilan ulit si Amanda. May kinalaman ba sa kanya ang mga hakbang na gagawin nito sa hinaharap? Kung itinanong ito ni Warren noong mga panahong kasal pa sila at may sinseridad sa tono, malamang ay natuwa pa siya. Malamang ay binigyan pa niya ito ng pagkakataon na magsimulang muli.Per
Nag-alinlangan muna si Amanda bago tuluyang binuksan ang pinto at pinayagang pumasok si Warren. Kahit paano ay naisip niyang iwasan ang gulo; ang unit na ito ay may iba ding mga residente, kaya hindi magandang makitang nagtatalo sila rito sa hallway.Ito ang unang pagkakataon na nakapasok si Warren sa tinitirhan ni Amanda matapos silang magkahiwalay.Maaliwalas, malinis, at maayos. Mula sa malaking salamin sa sala, tanaw na tanaw ang magandang tanawin ng kalahati ng lungsod sa gabi. Bagamat maliit lamang ang espasyo, kumpleto naman ito sa lahat ng kailangan."Ito ba ang klase ng buhay na gusto mo?"Mababa at seryosong tanong ni Warren habang mataman siyang tinititigan.Itinaas ni Amanda ang kanyang kilay… "Oo, sapat na sa akin ang ganitong klaseng buhay."Ang pinakamahalaga sa lahat—walang Warren na istorbo. Malaya siyang nakakakilos at nagagawa ang gusto niya ng walang kinatatakutan. Hindi na niya kailangang tiisin ang kasuwapangan at pandidiri kay Vanessa. Hindi na rin niya kailanga
Nasa unang palapag ng gusali si Amanda at kasama si Yna habang hinihintay na ihatid ni Rolly ang kanyang sasakyan…Hindi nagtagal, isang mamahaling bentley ang huminto sa mismong harapan nila.Bumaba ang bintana sa hulihang bahagi ng sasakyan, at iniluwal nito ang pamilyar at guwapong mukha ni Warren."Sumakay ka."Malamig at mabilis na utos ni Warren habang nakatitig sa kanya.Nagulat si Amanda. Ang dahilan kung bakit niyaya niya ang matalik na kaibigan na magtanghalian sa labas ay para lamang makaiwas sa lalaking ito. Akala niya ay nakatakas na siya dahil hindi siya nito naabutan sa loob ng kumpanya, pero heto at muli na naman siyang sinundan hanggang sa labasan."May usapan na kaming magkakaibigan na sabay na mag-lunch," kalmadong pagtanggi ni Amanda.Saktong-sakto namang dumating ang sasakyan ni Rolly. Agad na sumakay sina Amanda at Yna roon, at mabilis na umalis upang iwan si Warren. Nang makitang sumakay si Amanda sa kotse ng ibang lalaki, biglang sumalubong ang kilay ni Warren. I
Nakaramdam ba siya ng kahihiyan? Ang pagkakaroon ba ng koneksyon sa kanya ay isang bagay na dapat nitong katakutan at iwasan nang husto? Napakunot ang noo ni Jonathan dahil sa biglang sumibol na inis sa kanyang dibdib.Mahigpit na kinagat ni Amanda ang kanyang labi… "Ikaw ang Boss, kaya madali lang sa iyong sabihin na walang problema! Paano naman ako na isang simpleng assistant lang? Isang bugso lang ng mga tsismis at panghuhusga mula sa iba, tiyak na lulubog na ako nang tuluyan."Kahit pa sabihin nating si Jonathan naman ang nagpapakita ng motibo at nagpilit sa sitwasyong ito, may magagawa ba ang ibang tao laban sa kanya?Wala!Sa huli, ang lahat ng sisi at maruming reputation ay ibabato lamang sa kanya. Malamig ang mukhang umiling si Jonathan.. "Sinuman ang angahas na husgahan ka, ipapatalsik ko agad sa kumpanya.""Imposible namang tanggalin mo silang lahat. Isa pa, kapag nagbubulungan na sila sa likuran mo, may magagawa ka ba?" tanong niya kay Jonathan.Nakasimangot na pakiusap ni A
“Hubarin mo… then lie down!”Kasabay ng isang mababa at malamig na boses ng lalaki. Biglang kumabog ang dibdib ni Amanda sa narinig.. Hindi niya alam kung kailan siya nagkaroon ng ganitong klaseng sakit, something she couldn’t even explain, a kind of shameful condition. Kapag umaatake ito… she just
HALATANG hindi inaasahan ni Dr. Jonathan Ramirez ang sitwasyon. Pero pareho naman silang adults, some needs don’t need to be said. At alam din niyang may kondisyon si Amanda.“Sir…” ani niyang pabulong. Nanigas si Amanda. Parang nag-hang ang utak niya nang narinig ang boses ng lalaki sa kabilang lin
NAPATIGIL si Amanda dahil sa narinig niya. Napansin ni Warren ang bahagyang lungkot na dumaan sa kanyang mga mata. Ngunit nanatiling malamig ang boses nito na tila ba walang pakialam.“Sorry. Ilang beses ko ng sinabi sa’yo na may obsessive compulsive disorder ako,” wika ni Warren kay Amanda..“P
UMALIS si Amanda sa clinic, kinuha ang gamot, at dali-daling lumabas ng ospital.Nang maalala niya ang nangyari kanina, how a male doctor ordered her to take off her pants and examined her—hindi niya maiwasang mamula ng todo. Kapag kumalat ang balitang iyon, she wouldn’t be able to face anyone anymo







