Mag-log inSERENA'S POVPagkatapos namin sa opisina ay dumiretso na kami sa penthouse. The moment we stepped inside, the quiet atmosphere immediately welcomed us. Unlike the office, there were no employees passing by, no ringing phones, and no unnecessary noise. The entire place felt secluded, almost as if the world outside didn't exist. The city lights glimmered through the floor-to-ceiling windows, casting a faint glow across the room as we settled around the large table prepared for our meeting.We talked and looked at more evidence, from reports that dated decades ago to the connection of Sebastian's aunt, the other backgrounds of his investors, and every suspicious transaction we could trace. Some documents were old and yellowed at the edges, while others contained recent records that seemed to connect the pieces together. We compared names, dates, companies, and financial movements, trying to find even the smallest inconsistency that could lead us to the truth. All of it was beginning to f
SERENA'S POVNaglakad ako papunta sa opisina ni Sebastian. Kumatok ako at binuksan naman ito ni Sebastian."You are a bit late." He smirked while his hands were in his pockets. He's really hot."Nag-bonding lang kami ng mga bata sandali," sabi ko."Do you have something to tell me?" Tanong niya."Huh?" Napatingin ako sa mga mata niya na talagang naghihintay ng sagot. At ano naman ang sasabihin ko sa lalaking ito?"Never mind. Come in," sabi niya at pinapasok ako.Pagdating ko ay nakita ko si Raven sa coffee table."Kayo lang?" Tanong ko."Yeah, but now there's three of us."Nakita ko ang mga papeles na nakalatag sa coffee table, may laptop sa couch, at ilang folders na bahagyang nakabukas, na para bang ilang oras na silang nag-iikot sa mga dokumentong iyon. May mga sulat-kamay na notes sa gilid ng ilang papel at may mga tab na nakalagay sa bawat file. Halatang hindi lang basta nag-uusap ang dalawa. Talagang abalang-abala sila."Mamaya, we will proceed to the penthouse. We will meet so
SERENA'S POV Naglalakad ako sa hallway papunta sa office ko. My heels clicked against the polished floor with every step, each sharp sound echoing through the quiet hallway. The familiar rhythm somehow made me feel more composed, even though my thoughts were anything but calm. Nakatagpo ko ang sekretarya ni Sebastian. Tumigil siya at yumuko. "Good day, ma'am," bati nito sa'kin. "Magandang umaga rin. Umalis na ba si Sebastian?" tanong ko. "Nasa office pa po siya, kakarating niya lang kanina." I nodded and thanked her. Habang papunta roon ay nakasalubong ko ang tiyahin ni Sebastian, si Auntie Louisa. Parehas kaming papasok sa elevator. The moment our eyes met, she gave me that familiar, composed smile, as if there was nothing unusual between us. Her posture remained graceful, her steps unhurried, and not even the slightest trace of tension showed on her face. Honestly, noong una, I'm not threatened by her. Pero ang posibilidad na baka may kinalaman siya sa pagkamatay ni Mang Nar
SERENA'S POV I don't know. It hurts me thinking na may posibilidad na hindi tunay ang nararamdaman ni Sebastian, na naguguluhan lang pala siya all this time. At may posibilidad rin na maaaring hindi ko piliin ang mundo niya because it's unfair to him. Why would he choose a woman like me? Isang disgrasyadang babae. Suddenly, I heard someone knocking on my door. Binuksan ko ito at nakita si Mama. Ganun pa rin ang mga mata niya, her eyes of a daring mother. Kahit ilang problema na ang dumaan sa amin, may tapang pa rin sa mga mata niya. Para bang kahit gaano kagulo ang mundo, handa siyang harapin iyon para sa amin. "Pupunta ako ngayon sa kulungan ng Papa mo," sabi ni Mama. "Paki-kumusta na lang po ako sa kaniya," sabi ko. "And tell him everything, tungkol kay Mang Nardo at ang misteryosong korapsyon na nangyayari sa kompanya ng mga Lancaster." "Gusto ko sanang isama ang mga anak mo doon." "....I don't think it's healthy for the children." "Anak, akala ko ba hindi ka na galit s
SERENA'S POV"Ayos, linggo na ngayon!" Natutuwang sigaw ni Chloe habang nasa mesa kami at kumakain."Chloe, huwag masyadong mag-ingay lalo na sa harap ng pagkain," sabi ko."Nako, nakakatuwa naman na masabik ang anak niyo para sa closing ceremony nila," sabi naman ni Lola.Nasa dining room kami ng mansyon, kumakain para sa almusal. Kasama ang lolo at lola ni Sebastian. Narito rin si Mama. Natapos na akong kumain kanina, pero nanatili ako sa mesa para bantayan ang mga anak ko. Hindi na kasi ako masyadong nagkaroon ng oras para sa kanila nitong mga nakaraang araw. Masyado akong naging abala sa imbestigasyon, sa mga problema ng kompanya, at sa mga bagay na unti-unting lumalalim sa pagitan namin ni Sebastian.Kaya kahit simpleng panonood lang sa kanila habang kumakain, gusto kong sulitin. Tinitingnan ko si Chloe na masayang nagkukuwento habang si Caleb naman ay tahimik na nakikinig, paminsan-minsan ay sumasagot sa kapatid niya. Sa mga sandaling ganito, napapaalala sa akin kung gaano kabil
SEBASTIAN'S POVI frowned. I'm not mad, but I hate bringing up that kind of topic. Kasi lagi na lang akong pinapaalala na anak nina Eric at Serena sina Chloe at Caleb. The moment their names are mentioned alongside Eric's, something unpleasant settles in my chest. I don't want to think of him, much less associate him with the two children who are slowly becoming an important part of my life. I glanced away, my jaw tightening as I tried to keep my irritation under control."You are saying that as if the kids are unacceptable. As you should know, those kids didn't inherit any traits from that asshole. Caleb is smart, Chloe is adorable, and both of them have the same unique eyes. Even the twins' personalities are different from each other, but they are still both loving and kind.""I can see it, I can see it like water in a clear glass.""Then what's your point?""Sebastian, have you forgotten?""Forgotten about what?""About the woman from six years ago."Ah, the woman that I shared the
SERENA'S POV"Ahh!!!"I screamed my lungs out nang makita ko ang sarili kong hubad at nakahiga sa isang malaking kama. Ang mas malala pa, may katabi akong hindi kilalang lalaki na nakahubad at nakatalikod habang natutulog.I covered my mouth as my eyes widened in shock. Lumingon-lingon ako sa palig
SERENA'S POVKinabukasan, nagising ako sa malambot at malawak na kama ng hotel suite. Ang mamahaling puting kumot ay nakabalot pa rin sa aming tatlo habang ang mahinang sikat ng araw ay dahan-dahang sumisilip mula sa malalawak na bintana. Ang ginintuang liwanag nito ay tila marahang humahaplos sa m
SERENA'S POVMatapos kong pirmahan ang kontrata, I noticed Sebastian's satisfied face. Hindi ko akalain na siya ang CEO ng L-Electronics. Kung tutuusin, medyo bata pa siya para pangunahan ang ganoon kalaking kompanya.Maraming clause na inilagay si Sebastian sa kontrata, kabilang ang: Clause 2, act
SERENA'S POVHis deep voice echoed throughout the hallway.Ma'am Hannah, Daniel, and the two guards behind him visibly stiffened. Kahit ako ay napatuwid ng tayo nang marinig iyon. Hindi ko akalaing may isang estranghero—at isa pang VIP ng hotel na ito—ang sasagip sa akin.Sanay na akong maliitin sa







