로그인Hi, again. Sa mga nagdaan na araw minsan nalang ako makakapag-update. Ang dami ko ng ginagawa bilang isang estudyante, kaya minsan narin ako nakakapagsulat. And I swear, I really, really want to update. Kaso sa busy schedules ko hindi ko maipilit. Minsan nakakauwi na ako sa bahay ng mga alas dyes(10p.m), kailangan ko. pang gumising ng alas singko (5a.m)para mag training as a journalist for the incoming competition. And that following hours ay mag-aaral pa ako. I wrote for my passion and also for an income para masuportahan ko ang sarili. But, hindi naman ako isang sikat na writer at minsan hindi binibili ang mga chapters na pinaghirapan ko ng mga ilang oras. Minsan kasi, gumagamit ang iba ng ads para mabas iyun. I'm not against it, really. Masaya nga ako dahil nakakabasa kayo ng mga chapters na gawa ko, na lagi kayong sumubaybay sa mga chapter updates. Pero as a writer, I also worked hard to make those. And by reading it makes me feel appreciated. Pero, hindi yun nababayaran ang
THIRD PERSON POVSamantalang nakuha na ng mga tauhan ni Liam si Serena at ang kambal, at habang hinahanap na rin sila ni Sebastian kasama si Raven gamit ang isang tracker, walang kaalam-alam ang mga magulang ni Serena na dinukot na pala ang kanilang anak at mga apo.Umuulan nang malakas sa kanilang lugar. Halos hindi na makita ang mga kabahayan sa di-kalayuan dahil sa makapal na patak ng ulan na bumabagsak mula sa madilim na kalangitan. Paminsan-minsan ay kumikidlat, kasunod ang malalakas na dagundong ng kulog na umaalingawngaw sa kabuuan ng bukid.Kasabay ng malakas na ulan ay ang hindi mapakaling pintig ng puso ng ina ni Serena. Ilang beses na siyang napasilip sa bintana, umaasang makikita ang anak at mga apo na naglalakad pauwi. Ngunit sa tuwing titingin siya, puro ulan at madilim na paligid lamang ang kaniyang nakikita."Saan na ba sina Serena? Kanina pa sila hindi nakakabalik" Sabi ng ina niya.Lumapit naman ang ama ni Serena sa kaniyang asawa. Napansin niyang kanina pa ito pabal
SEBASTIAN'S POV The atmosphere between us grew heavier. The once-familiar office suddenly felt like an unfamiliar place, and the silence that followed my question was almost unbearable. Neither of us moved. Liam stood across from me, still holding the documents, while I waited for him to speak. There was no longer any trace of the friendship we once had. "Katulad mo, lumaki ako para gumanti. Para ipaglaban ang angkan ko." "Is that really it? Is it worth betraying someone like me because of that?" "It's not a mere revenge, Sebastian. Naalala mo pa ba ang business tycoon na nanloko sa lolo mo noon? Ang pumatay din sa kuya ng lolo mo?" "You are his grandchild, right?" "Ha! Bingo! Matalino ka naman pala eh. Pero bakit hindi mo nagawang gamitin 'yan para malaman kung sino talaga ako noon pa?" "That's because I trusted you." "And that's your weakness, Sebastian. Hindi ko 'yan kasalanan. Hindi ako matatahimik hangga't nabubuhay kayo nang masaya. Dahil kami ay nabuhay sa ila
SEBASTIAN'S POVAfter Raven and I talked and uncovered the truth, I immediately headed back to the company to find Liam. I couldn't afford to waste another second. Every minute that passed was another minute away from finding Serena and the twins.The moment I stepped inside the building, several employees greeted me. Some even attempted to approach me, probably to ask about the recent developments involving my aunt and the mayor. However, I ignored them all and continued walking toward the elevator.My mind was occupied with only one thing.Serena.I needed to find her. I needed to explain everything and, most importantly, make sure that she and our children were safe.When I reached my office, I found Liam sitting on the couch, working on his laptop. His glasses rested perfectly on his nose as his fingers moved across the keyboard. A few documents were scattered on the coffee table, and a cup of untouched coffee sat beside him.He looked as composed as ever, completely unaware that
SERENA'S POVSi Norman. Hindi ko pa rin maisip kung paano magiging ama ng mga anak ko si Norman. Ang lalaking halatang walang respeto at modo. Wala rin akong nararamdamang koneksiyon sa kaniya. Para lang siyang isang estrangherong bigla na lang lumitaw sa buhay ko at pilit na inaangkin ang isang bagay na hindi naman sa kaniya."Hindi... ko siya gusto. I hate him" Sabi ko nang mahina.Hinawakan ng matanda ang mga kamay ko. Bahagya akong nagulat sa ginawa niya, ngunit hindi ko agad binawi ang mga iyon. Marahan niyang hinaplos ang aking mga palad, tila ba may sinusuri siyang hindi ko nakikita. Nakatutok ang kaniyang mga mata sa mga guhit nito habang nanatili siyang tahimik nang ilang segundo."Talaga? Pero bakit iba ang sinasabi ng iyong mga palad?" Tanong niya."Po?""Naramdaman ko na mahal na mahal mo ang ama ng mga bata. May malaking koneksiyon ka sa kaniya."Napatawa ako nang mahina."Paano naging posible 'yun? May iba po akong mahal.""Pero ang sinasabi ng palad mo ay ang ama ng mga
SERENA'S POV Natapos na ang tanghalian. Isa-isang inilapag ang mga pinagkainan sa kusina habang nanatili naman ang mga anak ko sa sala. Tahimik na bumabalik sa dati ang paligid matapos ang aming simpleng pagsasalo. Tanging huni ng mga ibon at mahinang ihip ng hangin ang maririnig mula sa labas. Naisip kong lumabas para ibenta ang natitirang gulay sa mga bahay na madadaanan ko sa maliit na barangay na ito, para maabala ang isip ko. Simple lang ang pamumuhay namin dito sa bukid, tahimik at payapa. Tanging isipan at puso ko lang ang maingay dahil sa pangungulila ko kay Sebastian. But I know I can forget him someday. Sadyang hindi lang muna ngayon. Hindi ko pa talaga kaya ngayon. Kahit pa man sa bukid kami nakatira, hindi ibig sabihin na naghihirap kami. Marami kaming gulay na naiuulam, mga prutas na puwedeng kainin bilang meryenda, at iba't ibang pananim na naibebenta sa palengke. Hindi man marangya ang buhay namin, sapat naman ang kinikita namin para sa pang-araw-araw na pangangaila
SERENA'S POVKinabukasan, nagising ako sa malambot at malawak na kama ng hotel suite. Ang mamahaling puting kumot ay nakabalot pa rin sa aming tatlo habang ang mahinang sikat ng araw ay dahan-dahang sumisilip mula sa malalawak na bintana. Ang ginintuang liwanag nito ay tila marahang humahaplos sa m
SERENA'S POVMatapos kong pirmahan ang kontrata, I noticed Sebastian's satisfied face. Hindi ko akalain na siya ang CEO ng L-Electronics. Kung tutuusin, medyo bata pa siya para pangunahan ang ganoon kalaking kompanya.Maraming clause na inilagay si Sebastian sa kontrata, kabilang ang: Clause 2, act
SERENA'S POVHis deep voice echoed throughout the hallway.Ma'am Hannah, Daniel, and the two guards behind him visibly stiffened. Kahit ako ay napatuwid ng tayo nang marinig iyon. Hindi ko akalaing may isang estranghero—at isa pang VIP ng hotel na ito—ang sasagip sa akin.Sanay na akong maliitin sa
SERENA'S POVNagising ako at nakita ang sarili kong nakahiga sa isang kama sa clinic. Nakaupo si Mama sa gilid, magkasalikop ang mga kamay sa kandungan habang nakatitig sa sahig."Ma, anong nangyari?" tanong ko habang hinahawakan ang ulo ko. Hindi na gaanong umiikot ang paningin ko. "Ma?"Nag-angat







