تسجيل الدخولThe atmosphere between us grew heavier. The once-familiar office suddenly felt like an unfamiliar place, and the silence that followed my question was almost unbearable.Neither of us moved. Liam stood across from me, still holding the documents, while I waited for him to speak.There was no longer any trace of the friendship we once had."Katulad mo, lumaki ako para gumanti. Para ipaglaban ang angkan ko.""Is that really it? Is it worth betraying someone like me because of that?""It's not a mere revenge, Sebastian. Naalala mo pa ba ang business tycoon na nanloko sa lolo mo noon? Ang pumatay din sa kuya ng lolo mo?""You are his grandchild, right?""Ha! Bingo! Matalino ka naman pala eh. Pero bakit hindi mo nagawang gamitin 'yan para malaman kung sino talaga ako noon pa?""That's because I trusted you.""And that's your weakness, Sebastian. Hindi ko 'yan kasalanan. Hindi ako matatahimik hangga't nabubuhay kayo nang masaya. Dahil kami ay nabuhay sa ilalim ng anino ninyo.""Your grandfa
SEBASTIAN'S POVAfter Raven and I talked and uncovered the truth, I immediately headed back to the company to find Liam. I couldn't afford to waste another second. Every minute that passed was another minute away from finding Serena and the twins.The moment I stepped inside the building, several employees greeted me. Some even attempted to approach me, probably to ask about the recent developments involving my aunt and the mayor. However, I ignored them all and continued walking toward the elevator.My mind was occupied with only one thing.Serena.I needed to find her. I needed to explain everything and, most importantly, make sure that she and our children were safe.When I reached my office, I found Liam sitting on the couch, working on his laptop. His glasses rested perfectly on his nose as his fingers moved across the keyboard. A few documents were scattered on the coffee table, and a cup of untouched coffee sat beside him.He looked as composed as ever, completely unaware that
SERENA'S POVSi Norman. Hindi ko pa rin maisip kung paano magiging ama ng mga anak ko si Norman. Ang lalaking halatang walang respeto at modo. Wala rin akong nararamdamang koneksiyon sa kaniya. Para lang siyang isang estrangherong bigla na lang lumitaw sa buhay ko at pilit na inaangkin ang isang bagay na hindi naman sa kaniya."Hindi... ko siya gusto. I hate him" Sabi ko nang mahina.Hinawakan ng matanda ang mga kamay ko. Bahagya akong nagulat sa ginawa niya, ngunit hindi ko agad binawi ang mga iyon. Marahan niyang hinaplos ang aking mga palad, tila ba may sinusuri siyang hindi ko nakikita. Nakatutok ang kaniyang mga mata sa mga guhit nito habang nanatili siyang tahimik nang ilang segundo."Talaga? Pero bakit iba ang sinasabi ng iyong mga palad?" Tanong niya."Po?""Naramdaman ko na mahal na mahal mo ang ama ng mga bata. May malaking koneksiyon ka sa kaniya."Napatawa ako nang mahina."Paano naging posible 'yun? May iba po akong mahal.""Pero ang sinasabi ng palad mo ay ang ama ng mga
SERENA'S POV Natapos na ang tanghalian. Isa-isang inilapag ang mga pinagkainan sa kusina habang nanatili naman ang mga anak ko sa sala. Tahimik na bumabalik sa dati ang paligid matapos ang aming simpleng pagsasalo. Tanging huni ng mga ibon at mahinang ihip ng hangin ang maririnig mula sa labas. Naisip kong lumabas para ibenta ang natitirang gulay sa mga bahay na madadaanan ko sa maliit na barangay na ito, para maabala ang isip ko. Simple lang ang pamumuhay namin dito sa bukid, tahimik at payapa. Tanging isipan at puso ko lang ang maingay dahil sa pangungulila ko kay Sebastian. But I know I can forget him someday. Sadyang hindi lang muna ngayon. Hindi ko pa talaga kaya ngayon. Kahit pa man sa bukid kami nakatira, hindi ibig sabihin na naghihirap kami. Marami kaming gulay na naiuulam, mga prutas na puwedeng kainin bilang meryenda, at iba't ibang pananim na naibebenta sa palengke. Hindi man marangya ang buhay namin, sapat naman ang kinikita namin para sa pang-araw-araw na pangangaila
CELINE'S POV"Phoebe! Norman!" I shouted repeatedly outside the Lancaster mansion."Huy! Ikaw, ikaw na guwardiya! Papasukin mo ako ngayon na!" I yelled in annoyance because the guard had refused to let me in despite my repeated demands.Kainis. Nakakabuwisit.I thought everything would go according to plan, but I never expected Louisa Fernandez and her husband, the mayor, to end up behind bars. Sana inayos ko ang mga plano namin. Hindi ko naman inakalang may kakaibang talino si Sebastian.Lintik na lalaking 'yan. Nakakabuwisit talaga!"Celine?" Phoebe called as she came out of the gate, with Norman following closely behind her."Sabihin niyo sa guard niyo na papasukin ako."Norman signaled the guard to let me in, but the latter didn't budge."Pinagbabawal po ni Sir Sebastian na makapasok si Celine Watson dahil kasabwat din ito ni Mrs. Louisa Fernandez.""Bobo ka ba? Kung kasabwat ako, edi sana nakakulong na ako ngayon!" I shouted.Although what the guard said was true, I couldn't let
SEBASTIAN'S POVI straightened my posture and fixed my appearance, brushing away the slight creases on my suit. I adjusted my cuffs before carefully fixing my collar, making sure it sat perfectly against my neck. I ran my fingers over the lapels of my coat and straightened my tie, removing any signs of disarray.I wanted to look presentable, especially when I finally stood before Serena again. I didn't know how she would react when she saw me, but I wanted her to see the man who had fought his way back to her.As I walked through the mansion's grand hallway, I encountered Norman.He was standing near the entrance, his brows drawn together and his jaw clenched. His usually composed appearance was nowhere to be seen. His suit was slightly disheveled, and he kept glancing at his phone as though waiting for an important message. There was an unmistakable tension in his expression, one that he couldn't seem to hide."I didn't know you were welcome here," I remarked."I'm part of the family
SERENA'S POVMakalipas ang dalawang oras na paglalakad ay nakarating na ako sa labas ng bahay namin. Nanginginig ang katawan ko sa lamig dahil basang-basa ako sa ulan.I pressed my purse against my chest, silently praying that everything would be alright.Ngunit nang makita ko ang tanawin sa harap
SERENA'S POVMatapos kong pirmahan ang kontrata, I noticed Sebastian's satisfied face. Hindi ko akalain na siya ang CEO ng L-Electronics. Kung tutuusin, medyo bata pa siya para pangunahan ang ganoon kalaking kompanya.Maraming clause na inilagay si Sebastian sa kontrata, kabilang ang: Clause 2, act
SERENA'S POVKinabukasan, nagising ako sa malambot at malawak na kama ng hotel suite. Ang mamahaling puting kumot ay nakabalot pa rin sa aming tatlo habang ang mahinang sikat ng araw ay dahan-dahang sumisilip mula sa malalawak na bintana. Ang ginintuang liwanag nito ay tila marahang humahaplos sa m
SERENA'S POV"Ahh!!!"I screamed my lungs out nang makita ko ang sarili kong hubad at nakahiga sa isang malaking kama. Ang mas malala pa, may katabi akong hindi kilalang lalaki na nakahubad at nakatalikod habang natutulog.I covered my mouth as my eyes widened in shock. Lumingon-lingon ako sa palig







