LOGINDala ng kuryosidad, dahan-dahan kong tinungo at tiningnan kung ano ang ginagawa ng dalawa. Kung bakit panay ang mahinang ungol ng babae. Natuod ako sa aking kinatatayuan nang makita ng dalawa kong mata ang kahalayang ginagawa nina Kuya Francis at ng isang babaeng hindi ko kilala. Hindi ko inaasahan na mapanood ang ganoong palabas.
Pinaghalong emosyon ang naramdaman ko nang mga sandaling iyon. Kumudlit ang kirot na para bang tinutusok ng matalim na bagay ang aking puso. Nasasaktan ako, naiinggit, nagseselos at nagtatampo. Lalo na nang makita si Kuya Francis na sabik na hinahalikan ang leeg ng babae pababa sa kaniyang nakabukas na dibdib. Halos iluwa na ng kaniyang damit ang kaniyang breasts. Umungol pa ang babae na para bang nasasarapan sa ginagawa ni Kuya Francis sa kaniya. Hindi ko matanggap sa aking sarili na makitang may ibang kalantari ang lalaking gusto ko. Gusto ko silang patigilin pero hindi ko magawa. Unti-unting namuo ang luha sa aking mata. Hindi pa man nila tuluyang nahuhubad pareho ang pang-ibabang kasuotan ng bawat isa, nang biglang matigilan ang babae nang mapatingin sa ‘kin. “T-Teka Francis… sino siya?” Lumingon si Kuya Francis sa direksyon ko. Nagulantang siya nang makita akong nakatayo distansya mula sa kanila. “Gab?” Mabilis siyang kumawala sa babae at agad na nagsuot ng damit. “Lumabas ka!” utos niya sa babae nang balingan ito. “Ano?” takang tanong nito. “I said, get out!” “Pero–” Tinaliman ako ng tingin ng babae saka mabilis na pinulot ang blouse sa sahig. Halos padabog na lumabas ng silid. Hindi ako nakakibo nang muli akong sulyapan ni Kuya Francis. Magulo ang kaniyang buhok gawa ng pagsabunot ng babae sa kaniya kanina. “I'm sorry, Gab. It was just a–what are you doing here, anyway?” Napalunok ako at umiwas ng tingin. “I came here, just to greet you a ha-happy b-birthday,” nauutal kong bulong. Lumapit siya sa ‘kin. “Thank you, but you should have text me first bago ka sana nagpunta rito,” saad niya sa baritonong boses. I cleared my throat. “I wanna surprise you, but I guess–wrong timing yata ako. I'm sorry to disturb you.” Hindi siya sumagot. Nakatitig lamang sa akin. It felt so awkward. Nanaig ang saglit na katahimikan sa pagitan naming dalawa saka ko iyon binasag. “I-I have to go, ka-kainin mo ‘yung cake sa mesa..” Napahinto ako sa pagmamadaling lumabas nang hawakan niya ako sa kamay at pigilan. “Stay for a while,” maawtoridad niyang saad. Malamig ang boses niya ngunit malalim. Napatingin ako sa kaniyang kamay na nakahawak sa ‘kin, saka ko inangat ang aking mukha. Nagtama ang aming paningin. Nakatitig pa rin siya sa ‘kin. Ang mga mata niya'y may nais ipahiwatig na kung anong hindi ko mawari. Muli akong yumuko. Pinasadahan niya ako ng tingin at agad na napakunot-noo. “Ba't ganyan ang suot mo?” Hindi ako nakaimik. Tikom ang aking bibig nang mapatingin sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan sa mga titig niyang iyon na hindi ko naman naramdaman noon sa tuwing tinitingnan niya ako. “Ah.” Bahagya akong ngumiti. “R-Regalo sa akin ni Leslie, t-in-ry ko lang,” kabado kong saad. “T-Tinatanong nga pala ni Mommy, kung uuwi ka ba raw?” pag-iiba ko agad ng usapan upang mabawasan ang pressure na nararamdaman ko nang mga sandaling iyon. Binitiwan niya ako at siya’y tumalikod na. Naglakad siya para buksan ang ilaw sa mini bar. Napasunod na lamang ako ng tingin sa kaniya. “I texted her, at sinabi kong sa weekend na ako uuwi. Marami pa akong inaasikaso sa trabaho,” kalmado niyang saad nang buksan ang takip ng whiskey. ‘Inaasikasong babae gaya ng nakita ko kanina?’ tanong ng aking isipan. Napayuko ako nang muli niya akong titigan nang seryoso. “Thank you sa effort. Kung alam ko lang na pupunta ka rito–hindi ko na sana dinala rito si Dianna.” ‘Dianna pala ang pangalan niya..’ bulong ko sa sarili. “Magandang pangalan, bago mong g-girlfriend?” kunwaring tanong ko. Napangiti siya sabay iling. “Bago?” Namula ang aking pisngi. “Kung gayon–” “Thanks for the cake, gawa mo?” ngiti niyang tanong habang nasa mesa ang direksyon ng mata. Tumango ako. “B-in-ake ko kanina. Sana magustuhan mo.” “Alam mo ‘di ba, that I hate sweets? But I will still try, since gawa mo naman.” Kumuha siya ng whiskey glass at sinalinan iyon ng alak. Nakalimutan kong hindi nga pala siya mahilig sa matatamis. Lihim akong napakaltok sa noo ko. ‘Another palpak..’ saad ko pa sabay yuko. “Drink with me,” aya niya sa akin nang iabot ang wine glass na may laman ng red wine na kakasalin niya lang din. Hindi na ako nakatanggi pa. Napasunod ako ng inom nang uminom siya. Iyon lang ang kaya ko. Hindi rin kasi ako mahilig sa mga inuming alak. Napatingin ako sa lalamunan niya nang makitang muli siyang lumagok ng kaniyang alak. Napalunok ako kasabay ng pag-iwas ko ng tingin sa matulis niyang Adam's apple. Pinilit ko na lamang kalimutan ang mga nakita ko kanina. Habang one-on-one na nakikipag-inuman sa kaniya, lumalim pa ang aming usapan. Napag-alaman ko mula sa kaniya na kakikilala niya pa lang pala kay Dianna kanina. Ayon pa sa kaniya, nagasgasan daw nito ang kotse niya kaya't bilang kabayaran. Pumayag ito sa usapang maging bed warmer niya nang isang gabi. Tamang-tama bilang birthday gift niya rin sana sa gabing ito. Natahimik ako at medyo na-guilt. Pakiramdam ko tuloy ako ang naging dahilan para maudlot ang sana'y kaligayahan niya ngayon kasama ang babaeng iyon. Habang kinukuwento niya sa akin iyon, muli akong nakaramdam ng pagseselos. Itinago ko na lamang iyon upang hindi niya mahalata para wala rin siyang masabi laban sa ‘kin. Inisip ko na lamang na normal lang iyon sa kalalakihan, pero apektado pa rin ako sapagkat lihim ko siyang gusto. Napapaisip na lamang ako kung ilan na kayang babae ang ikinama niya? Maaaring hindi ito ang unang beses na nagdala siya ng babae sa condo niya. Bigla akong nakaramdam ng selfishness, gusto ko na tanging ako lang ang dapat na magbigay sa kaniya ng hinahanap niyang kaligayahan. Napabuntong-hininga ako sa isiping iyon. Masyado akong makasarili pero kasalanan ko ba kung iyon ang tunay kong nararamdaman? Hindi ko naman maiwasan. Marami ang nagsasabing mabait akong tao at totoo. Kaya siguro hindi ko maiwasang i-deny sa sarili ko ang tunay kong nararamdaman sa kaniya. Ilang bote pa ng alak ang naubos namin. Kilala ko si Kuya Francis, dragon siya pagdating sa inuman, matagal malasing. Habang ako, eto, nagsisimula nang lumabo ang paningin at pakiramdam ko ay nahihilo na ako.“Má, itigil na natin ito. Ayokong pag-usapan ang tungkol diyan,” pairap na wika ni Ralph kasabay nang paglakad nito. Mabilis na tumago si Gabriella nang akma nang lalabas ang kaniyang pinsan. Ayaw niyang mahuli siya na nakikinig sa usapan ng dalawa. Alam niyang sa mga oras na iyon, galit sa kaniya ang kaniyang tiyahin dahil sa nangyaring usapan sa baba. Hindi na kumibo ang ginang. Hanggang sa napasunod na lamang si Gabriella ng tingin sa papalayong si Ralph. Halata sa mukha ng binata ang pagkadismaya. Napasulyap na lamang siya sa ginang na nanonood sa dalawang nag-uusap, ang daddy at tiyuhin niya. Hindi maipinta ang mukha nito habang tila nakikinig rin sa usapan ng dalawa kahit na may kalayuan naman ang mga ito sa kanilang kinaroroonan. “Maghanda kang Gabby ka, hindi ako papayag na muli kang makapasok sa buhay namin,” mariin nitong wika na abot hanggang doon sa kaniyang kinaroroonan ang boses nito. “I'll find a way.” Maya-maya pa'y muli siyang nagtago sa malaking aparador ng mg
“Pero kuya, totoo ang mga sinasabi ko. Bakit hindi mo itanong diyan sa magaling mong anak?” “Mary..” saway rito ng kaniyang tiyuhin nang unti-unti nang tumaas ang boses ng kaniyang tiyahin, ngunit sinamaan lamang nito ng tingin ang asawa. Hindi maipinta ang mukha ng babae nang muling sulyapan ng kaniyang ama. “Anong kalokohan ang pinagsasabi nitong tiyahin mo, hija, anak?” kunot-noong tanong ni Valliente sa kaniya. “Totoo ba?” Lihim siyang napangiti nang sarkastiko at kaagad na hinawakan ang braso ng kaniyang ama. “I’m sorry, dad pero hindi po iyan totoo,” pagtanggi niya. “Maybe nagkamali lamang sina tita at inakalang ako ang gf ng anak nila. And maybe because kamukha ko lang ang babaeng iyon at kapangalan. I guess–” Naputol ang mga sasabihin ni Gabriella nang palihim siyang bulungan ng kaniyang ama. “Ito ba ang dahilan kung bakit ayaw mo akong samahan rito sa Manor?” Hindi siya nakaimik at kabadong napatitig na lamang dito. “Ah..” nag-aalangan niyang sagot. “Okay,” wika nit
“Kailangan kong pumunta ng Manor, samahan mo ako, hija,” wika ng kaniyang ama. “Sa Manor?” ulit niya. “Ano pong gagawin natin do’n?” taka niyang tanong. “Isa pa, hindi po ba't ngayon natin sisimulan ang paghahanap kay mom?” “Oo, nangako nga ako na hahanapin natin ang iyong ina pero bago tayo umalis, dadalhin muna kita sa tiyuhin mo upang makita ka niyang muli at para na rin makilala ang tiyahin at pinsan mo roon,” tugon ng kaniyang ama na ikinabahala naman ni Gabriella. Babalik siya sa lugar na iyon kung saan tinakbuhan niya. ‘Tiyuhin..’ Pilit na inalala ni Gabriella ang tiyuhin niya na sinasabi ng kaniyang ama. “Tiyuhin, tiyahin at pinsan?” ulit niyang bulong nang iabot sa ama ang flashlight na hinihingi nito. “H-Hindi ba pwedeng sila na lang ang papuntahin natin dito?” may halong pakiusap na tanong niya rito. “Hindi pwede, anak,” seryoso ang mukhang sagot nito nang ipasok sa backpack ang mga gamit. “Siyempre tayo ang pupunta ro’n. Gusto ko silang kumustahin lalo na itong
Lumabas si Francis ng silid at nagtungo sa veranda. Maganda ang umaga, kakasikat lamang ng araw. Nagbinat siya ng kaniyang mga braso nang mapapitlag siya dahil sa mga brasong yumapos sa kaniya mula sa likuran. “Good morning, babe, surprise!” walang gatol na bati sa kaniya ni Mildred. Napapunas siya ng mukha at napasinghap kasabay nang pagdistansya mula rito matapos tanggalin ang nakayakap nitong braso. “Ano’ng ginagawa mo rito? Who told you na welcome ka rito sa pamamahay ko?” salubong ang kilay na saad niya. Napasimangot ito. “Mommy mo,” tipid nitong sagot nang sumandal sa rails. “I don't care, basta ayaw kita rito kaya't lumayas ka,” mahinahon ngunit mariin niyang wika. She crossed her arms. “Ganyan mo ba dapat kausapin ang bride-to-be mo?” Napailing siya. “That’s not gonna happen. Hindi ka bagay maging asawa ko, kaya't huwag ka nang mangarap kung ayaw mong magkaroon ng runaway groom.” Kaagad itong napairap. “Iyan ang hindi mangyayari. Wala ‘yan sa kapalaran ko.” Na
Nagsimulang mamula ang mata ng kaniyang ama at narinig niya ang pagsinghot nito. “Mula nang makulong ako hindi ko na siya nakita pang muli. Ni hindi siya nagpakita sa akin o bumisita sa kulungan. Hindi ko alam kung saan siya nagpunta bigla na lamang siyang naglaho. Nang makalabas ako matapos ng sampung taon. Kaagad ko kayong hinanap ngunit nabigo ako. Walang araw na ako'y huminto. Dala-dala ang alaala ninyo ng iyong ina, puno ng pag-asang hinanap ko kayo. At ngayon, sa wakas natagpuan na rin kita.. kaya lang, ang iyong ina..” Nanikip ang dibdib ni Gabriella nang marinig ang mga katagang iyon. Tagos sa puso ang pinagdaanan nitong hirap makita lamang sila ng kaniyang ina. Ngunit, siya lang ang nahanap nito. Kung gayon, nasaan ang kaniyang ina? Mahigpit siya nitong niyakap habang walang tigil sa pagluha. Pilit na pinipigilan ang sariling mapahagulhol at mapahikbi sa kaniyang harapan. Ramdam ni Gabriella ang pagdadalamhati ng kaniyang ama. Wala siyang ideya noon kung ano ang nangyar
Napaatras si Gabriella matapos manigas sa kaniyang kinatatayuan. Nag-aagaw ang isipan kung sisigaw ng tulong o kakaripas ng takbo. Ngunit, bago pa man muling makahakbang sa inaapakang lupa, natumba ang estranghero sa kaniyang harapan. Nagulat na lamang siya nang manginig ito. Mukhang hindi ito nagbibiro sa kalagayang iyon. Tunay na nanghihina ang lalaki. Mabilis siyang napalingon sa kaniyang likuran kung saan siya nanggaling. Sinigurado niya kung may nakasunod sa kaniya na mga tauhan ni Ralph. “Hija, t-tulungan mo ako, pakiusap..” anas nito. Hindi alam ni Gabriella kung saan ito dadalhin dahil maging siya ay hindi rin alam ang daan pauwi. Ngunit, nang makitang namimilipit ito sa sakit. Hindi siya nakatiis at inalalayan na makatayo at makalakad ang lalaki. Hindi na niya inisip pa ang panganib na maaaring hatid nito. Mas pinili niya ang makatulong sa kapwa kaysa ang malunod sa takot. Hindi alam ni Gabriella kung bakit unti-unting naglaho ang kaba at takot na kaniyang nararamdaman
Dahan-dahan sa paglalakad si Gabriella habang kumakapit sa malalamig na batong kaniyang mahawakan. Nangangatog na rin ang kaniyang tuhod habang pinakikiramdaman ang bawat maapakan. Matapos niyang magising kanina mula sa pagkakahulog, napagtanto niyang nasa loob siya ng kweba. Lahat ginawa na niya
Malalim na ang gabi, ngunit hanggang ngayon tulala pa rin si Gabriella habang nakatitig sa kisame. Hindi siya makatulog sapagkat naglalaro pa rin sa utak niya ang katanungan na nais niyang masagot. Kasalukuyan siyang nasa guest room, gising ang diwa. Kanina pang tulog si Leslie. Nais niya sana ito
Sakay ng kotse, huminto si Gabriella sa tabi ng daan. Binilang niya ang natitira niyang pera na nakasiksik sa kaniyang wallet. Ilang libo na lang ang dala niya. Lahat ng credit cards niya ay naka-block na simula pa nung nakaraang linggo, kaya't ang natatanging naiwang cash na lang niya ang pinagkaka
“Ano bang balak mo sa kaniya?” “She’s beautiful, I like her. I’ll make her fall in love,” tugon ni Ralph sa mapanlarong mga tingin. Kasalukuyang nakatayo si Gabriella sa sulok ng malalaking figurines malapit sa pintuan at nakikinig sa usapan ng dalawa. Palabas siya ng veranda nang mga oras na iy







