LOGINDala ng kuryosidad, dahan-dahan kong tinungo at tiningnan kung ano ang ginagawa ng dalawa. Kung bakit panay ang mahinang ungol ng babae. Natuod ako sa aking kinatatayuan nang makita ng dalawa kong mata ang kahalayang ginagawa nina Kuya Francis at ng isang babaeng hindi ko kilala. Hindi ko inaasahan na mapanood ang ganoong palabas.
Pinaghalong emosyon ang naramdaman ko nang mga sandaling iyon. Kumudlit ang kirot na para bang tinutusok ng matalim na bagay ang aking puso. Nasasaktan ako, naiinggit, nagseselos at nagtatampo. Lalo na nang makita si Kuya Francis na sabik na hinahalikan ang leeg ng babae pababa sa kaniyang nakabukas na dibdib. Halos iluwa na ng kaniyang damit ang kaniyang breasts. Umungol pa ang babae na para bang nasasarapan sa ginagawa ni Kuya Francis sa kaniya. Hindi ko matanggap sa aking sarili na makitang may ibang kalantari ang lalaking gusto ko. Gusto ko silang patigilin pero hindi ko magawa. Unti-unting namuo ang luha sa aking mata. Hindi pa man nila tuluyang nahuhubad pareho ang pang-ibabang kasuotan ng bawat isa, nang biglang matigilan ang babae nang mapatingin sa ‘kin. “T-Teka Francis… sino siya?” Lumingon si Kuya Francis sa direksyon ko. Nagulantang siya nang makita akong nakatayo distansya mula sa kanila. “Gab?” Mabilis siyang kumawala sa babae at agad na nagsuot ng damit. “Lumabas ka!” utos niya sa babae nang balingan ito. “Ano?” takang tanong nito. “I said, get out!” “Pero–” Tinaliman ako ng tingin ng babae saka mabilis na pinulot ang blouse sa sahig. Halos padabog na lumabas ng silid. Hindi ako nakakibo nang muli akong sulyapan ni Kuya Francis. Magulo ang kaniyang buhok gawa ng pagsabunot ng babae sa kaniya kanina. “I'm sorry, Gab. It was just a–what are you doing here, anyway?” Napalunok ako at umiwas ng tingin. “I came here, just to greet you a ha-happy b-birthday,” nauutal kong bulong. Lumapit siya sa ‘kin. “Thank you, but you should have text me first bago ka sana nagpunta rito,” saad niya sa baritonong boses. I cleared my throat. “I wanna surprise you, but I guess–wrong timing yata ako. I'm sorry to disturb you.” Hindi siya sumagot. Nakatitig lamang sa akin. It felt so awkward. Nanaig ang saglit na katahimikan sa pagitan naming dalawa saka ko iyon binasag. “I-I have to go, ka-kainin mo ‘yung cake sa mesa..” Napahinto ako sa pagmamadaling lumabas nang hawakan niya ako sa kamay at pigilan. “Stay for a while,” maawtoridad niyang saad. Malamig ang boses niya ngunit malalim. Napatingin ako sa kaniyang kamay na nakahawak sa ‘kin, saka ko inangat ang aking mukha. Nagtama ang aming paningin. Nakatitig pa rin siya sa ‘kin. Ang mga mata niya'y may nais ipahiwatig na kung anong hindi ko mawari. Muli akong yumuko. Pinasadahan niya ako ng tingin at agad na napakunot-noo. “Ba't ganyan ang suot mo?” Hindi ako nakaimik. Tikom ang aking bibig nang mapatingin sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan sa mga titig niyang iyon na hindi ko naman naramdaman noon sa tuwing tinitingnan niya ako. “Ah.” Bahagya akong ngumiti. “R-Regalo sa akin ni Leslie, t-in-ry ko lang,” kabado kong saad. “T-Tinatanong nga pala ni Mommy, kung uuwi ka ba raw?” pag-iiba ko agad ng usapan upang mabawasan ang pressure na nararamdaman ko nang mga sandaling iyon. Binitiwan niya ako at siya’y tumalikod na. Naglakad siya para buksan ang ilaw sa mini bar. Napasunod na lamang ako ng tingin sa kaniya. “I texted her, at sinabi kong sa weekend na ako uuwi. Marami pa akong inaasikaso sa trabaho,” kalmado niyang saad nang buksan ang takip ng whiskey. ‘Inaasikasong babae gaya ng nakita ko kanina?’ tanong ng aking isipan. Napayuko ako nang muli niya akong titigan nang seryoso. “Thank you sa effort. Kung alam ko lang na pupunta ka rito–hindi ko na sana dinala rito si Dianna.” ‘Dianna pala ang pangalan niya..’ bulong ko sa sarili. “Magandang pangalan, bago mong g-girlfriend?” kunwaring tanong ko. Napangiti siya sabay iling. “Bago?” Namula ang aking pisngi. “Kung gayon–” “Thanks for the cake, gawa mo?” ngiti niyang tanong habang nasa mesa ang direksyon ng mata. Tumango ako. “B-in-ake ko kanina. Sana magustuhan mo.” “Alam mo ‘di ba, that I hate sweets? But I will still try, since gawa mo naman.” Kumuha siya ng whiskey glass at sinalinan iyon ng alak. Nakalimutan kong hindi nga pala siya mahilig sa matatamis. Lihim akong napakaltok sa noo ko. ‘Another palpak..’ saad ko pa sabay yuko. “Drink with me,” aya niya sa akin nang iabot ang wine glass na may laman ng red wine na kakasalin niya lang din. Hindi na ako nakatanggi pa. Napasunod ako ng inom nang uminom siya. Iyon lang ang kaya ko. Hindi rin kasi ako mahilig sa mga inuming alak. Napatingin ako sa lalamunan niya nang makitang muli siyang lumagok ng kaniyang alak. Napalunok ako kasabay ng pag-iwas ko ng tingin sa matulis niyang Adam's apple. Pinilit ko na lamang kalimutan ang mga nakita ko kanina. Habang one-on-one na nakikipag-inuman sa kaniya, lumalim pa ang aming usapan. Napag-alaman ko mula sa kaniya na kakikilala niya pa lang pala kay Dianna kanina. Ayon pa sa kaniya, nagasgasan daw nito ang kotse niya kaya't bilang kabayaran. Pumayag ito sa usapang maging bed warmer niya nang isang gabi. Tamang-tama bilang birthday gift niya rin sana sa gabing ito. Natahimik ako at medyo na-guilt. Pakiramdam ko tuloy ako ang naging dahilan para maudlot ang sana'y kaligayahan niya ngayon kasama ang babaeng iyon. Habang kinukuwento niya sa akin iyon, muli akong nakaramdam ng pagseselos. Itinago ko na lamang iyon upang hindi niya mahalata para wala rin siyang masabi laban sa ‘kin. Inisip ko na lamang na normal lang iyon sa kalalakihan, pero apektado pa rin ako sapagkat lihim ko siyang gusto. Napapaisip na lamang ako kung ilan na kayang babae ang ikinama niya? Maaaring hindi ito ang unang beses na nagdala siya ng babae sa condo niya. Bigla akong nakaramdam ng selfishness, gusto ko na tanging ako lang ang dapat na magbigay sa kaniya ng hinahanap niyang kaligayahan. Napabuntong-hininga ako sa isiping iyon. Masyado akong makasarili pero kasalanan ko ba kung iyon ang tunay kong nararamdaman? Hindi ko naman maiwasan. Marami ang nagsasabing mabait akong tao at totoo. Kaya siguro hindi ko maiwasang i-deny sa sarili ko ang tunay kong nararamdaman sa kaniya. Ilang bote pa ng alak ang naubos namin. Kilala ko si Kuya Francis, dragon siya pagdating sa inuman, matagal malasing. Habang ako, eto, nagsisimula nang lumabo ang paningin at pakiramdam ko ay nahihilo na ako.'Kapag nagkita kayo, anak, dalhin mo siya rito't iharap mo sa 'kin, at nang mapasalamatan ko ang kabutihang-loob na ipinamalas ng magulang niya sa iyo–sa panahong wala ako sa tabi mo.' Walang nagawa si Gabriella kung hindi ang tumango sa isinaad ng kaniyang ama kanina. Ayaw man niyang makaharap si Francis, ngunit wala siyang magagawa. Ayaw niyang mapahamak ang lalaki sa kamay ng mga taong tulisan na tinakasan nila ni Leslie, kung sakali mang makaharap nito ang mga iyon. Minsan na siyang nakaranas ng takot at ayaw niyang maulit iyon, hindi para sa kaniya kundi kay Francis.Oo, hindi panatag ang loob niya nang malaman buhat sa kaibigan na mag-isa lang na nagtungo roon ang binata upang hanapin siya. Although matapang itong lalaki, malakas at may taglay na matipunong pangangatawan na kayang magpatumba ng kalaban, ngunit hindi iyon sapat para ipagtanggol nito ang sarili lalo pa't hindi lamang mag-isa ang mga nagtangka sa kanila ni Leslie.Hindi pa rin nawawala kay Gabriella ang mangamba.
"Ano ba 'to, nawawala na ba ako? Ilang oras na akong bumabyahe pero hindi ko pa rin mahanap si Gabriella," aniya sa sarili na nababahala na. "Gaano ba kalaki itong lupaing 'to at hindi ako makarating-rating sa sinasabi nilang... Monasterio de Manor ba 'yon?" Malawak na lupain lamang ng maninipis na damo at ilang mga puno sa tabi ang natatanaw ni Francis. Hanggang sa maya-maya'y natuwa siya nang may mamataan.Natanaw niya ang isang pigura ng babaeng nangangabayo sa may kalayuan. Kunot-noo niyang nilinaw ito. "Gabriella?"Nakasuot ito ng cowgirl attire na nakaagaw ng kaniyang atensyon.'Ngunit, paanong magiging si Gabriella iyon?' sigaw ng kaniyang isipan. 'Ni hindi nga ito marunong sa ganoong bagay.'Ano bang alam ni Francis sa buhay ngayon ng dating kapatid? Ilang araw na nga niya itong hindi nakikita. Gayunpaman, unti-unting lumakas ang kabog sa kaniyang dibdib. Umaasa na si Gabriella ang kaniyang natatanaw. Ang katawan nito ay kasing balingkinitan nang sa babaeng inampon nila. Na
"Balak namin?" ulit niya sa tanong nito. "Balak namin ni Dad na dumito na muna, tutal amin naman itong Manor." Napataas ang kilay ng kaniyang kausap. Hindi niya iyon pinansin at nagpatuloy, "Depende sa inyo kung babalik na kayo ng Cagayan or what, pwede rin naman na dumito rin muna kayo. Welcome naman kayo lagi sa pamamahay namin dahil magkamag-anak naman tayo, hindi ba tita?"Nahuli niya ang pagngitngit ng kalooban nito sa sinabi niya, halatang-halata iyon sa pamumukha ng ginang. Lihim siyang napangiti sa naging reaksyon nito."If you'll excuse me, I have an urgent matter to take care of," aniya nang talikuran ito.'Alam ko kung anong klase ka ng tao, tingnan natin ang kaya mong gawin.' Ngumiti siya nang mapanuya bago tuluyang lumabas.Mas lalong nanggalaiti si Mary sa galit nang maiwan ito sa loob.Napunta siya sa backyard. Nahagip ng kaniyang paningin si Ralph na nakaupo na naman sa paborito nitong pwesto sa hardin. Sa pagkakataong iyon ay wala itong hawak na libro na nakasanayan
Dahan-dahang hinipo ni Gabriella ang mga antique na gamit sa ibabaw ng cabinet habang mabagal siyang naglalakad papasok ng malaking kwarto. Natagpuan niya ang malapad na kama–may kabaguhan, malinis at maganda ang pagkakaayos na parang hinanda talaga para sa mga hindi inaasahang bisitang tulad niya. Pumasok ang banayad na ihip ng hangin sa nakabukas na bintana. Nilipad nito ang plain na kurtina. Mabango sa loob, maaliwalas, bakas ang amoy ng mamahaling air freshener na ginamit. 'Not bad..' aniya sa isipan. Nilingon niya ang malawak na banyo mula sa dressing room. Covered ito ng makapal na glass. Malaginto ang kulay ng mga organisadong kagamitan na nasa ibabaw ng makintab at malapad na lababong gawa sa mamahaling granite. Para kay Gabriella, hindi ito nalalayo sa kalakihan ng buong kwarto niya sa mansion sa Antipolo. Muli na namang nagbalik-tanaw si Gabriella sa mga nakaraan niya sa piling ng kinalakhang pamilya. Ngunit sa huli ay iwinaksi niya sa isipan ang lahat ng masasaya at
“Má, itigil na natin ito. Ayokong pag-usapan ang tungkol diyan,” pag-iwas na wika ni Ralph kasabay nang paglakad nito palayo sa ina. Mabilis na tumago si Gabriella nang akma nang lalabas ang kaniyang pinsan. Ayaw niyang mahuli siya na nakikinig sa usapan ng dalawa. Alam niyang sa mga oras na iyon, galit sa kaniya ang kaniyang tiyahin dahil sa nangyaring usapan sa baba. Hindi na kumibo ang ginang. Hanggang sa napasunod na lamang si Gabriella ng tingin sa papalayong si Ralph. Halata sa mukha ng binata ang pagkadismaya. Napasulyap na lamang siya sa ginang na nanonood sa dalawang nag-uusap, ang daddy at tiyuhin niya. Hindi maipinta ang mukha nito habang tila nakikinig rin sa usapan ng dalawa kahit na may kalayuan naman ang mga ito sa kanilang kinaroroonan. “Maghanda kang Gabby ka, hindi ako papayag na muli kang makapasok sa buhay namin,” mariin nitong wika na abot hanggang doon sa kaniyang kinaroroonan ang boses habang naka-evil eye. “I'll find a way.” Maya-maya pa'y muli siyang
“Pero kuya, totoo ang mga sinasabi ko. Bakit hindi mo itanong diyan sa magaling mong anak?” “Mary..” saway rito ng kaniyang tiyuhin nang unti-unti nang tumaas ang boses ng kaniyang tiyahin, ngunit sinamaan lamang nito ng tingin ang asawa. Hindi maipinta ang mukha ng ginang nang muling sulyapan ng ama ni Gabriella. “Anong kalokohan ang pinagsasabi nitong tiyahin mo, hija, anak?” kunot-noong tanong ni Valliente sa kaniya. “Totoo ba?” Lihim siyang napangiti nang sarkastiko at kaagad na hinawakan ang braso ng kaniyang ama. “I’m sorry, dad pero hindi po iyan totoo,” pagtanggi niya. “Maybe nagkamali lamang sina tita at inakalang ako ang gf ng anak nila. And maybe because kamukha ko lang ang babaeng iyon at kapangalan. I guess–” Naputol ang mga sasabihin ni Gabriella nang palihim siyang bulungan ng kaniyang ama. “Ito ba ang dahilan kung bakit ayaw mo akong samahan rito sa Manor?” Hindi siya nakaimik at kabadong napatitig na lamang dito. “Ah..” nag-aalangan niyang sagot. “Okay,”
Lumabas si Francis ng silid at nagtungo sa veranda. Maganda ang umaga, kakasikat lamang ng araw. Nagbinat siya ng kaniyang mga braso nang mapapitlag siya dahil sa mga brasong yumapos sa kaniya mula sa likuran. “Good morning, babe, surprise!” walang gatol na bati sa kaniya ni Mildred. Napapunas s
Nagsimulang mamula ang mata ng kaniyang ama at narinig niya ang pagsinghot nito. “Mula nang makulong ako hindi ko na siya nakita pang muli. Ni hindi siya nagpakita sa akin o bumisita sa kulungan. Hindi ko alam kung saan siya nagpunta bigla na lamang siyang naglaho. Nang makalabas ako matapos ng s
“Kailangan kong pumunta ng Manor, samahan mo ako, hija,” wika ng kaniyang ama. “Sa Manor?” ulit niya. “Ano pong gagawin natin do’n?” taka niyang tanong. “Isa pa, hindi po ba't ngayon natin sisimulan ang paghahanap kay mom?” “Oo, nangako nga ako na hahanapin natin ang iyong ina pero bago tayo uma
Umihip ang banayad na hangin. Umindayog ang mga dahon sa puno ng mangga. Habang si Francis ay nakatayo sa bar, tanaw niya ang malinaw na tubig sa nag-aasul na pool sa gitna ng malawak na hardin. ‘Bakit ko ba nasabi iyon sa kaniya? Sinaktan ko siya. Hindi ko dapat ginawa iyon. Masyado akong nadala.







