5

Gumaralgal ang gabi kasabay ng malakas na bass na tila yumayanig sa mismong semento sa ilalim ng mga paa ni Chrisha. Nakatayo siya sa tapat ng malaking salaming pinto ng bar, ang neon lights na kulay lila at ginto ay sumasayaw sa kaniyang mukha. Huminga siya nang malalim, hinawakan ang strap ng kaniyang maliit na sling bag, at tuluyang pumasok sa loob.

Sinalubong agad siya ng malamig na hangin mula sa aircon na may kaunting amoy ng mamahaling tabako, vape, at halimuyak ng iba't ibang klaseng alak. Napakaraming tao. Ang buong paligid ay nababalutan ng dim lights, at ang bawat sulok ay punong-puno ng mga taong nagtatawanan, sumasayaw, at tila walang mga pinapasan na problema sa buhay. Sa loob ng mahabang panahon, ngayon lang uli nakaramdam si Chrisha ng ganitong klaseng kalayaan. Walang mainit na kusina, walang nagmamadaling mga order, at higit sa lahat, walang multo ng nakaraan na sumasakal sa kaniya sa loob ng kaniyang maliit na apartment.

Naglakad siya patungo sa mahabang bar counter na gawa sa makinis na itim na marmol. Humanap siya ng isang bakanteng high chair sa dulo, malayo nang kaunti sa siksikan ng dance floor pero sapat na para makita niya ang buong kaganapan sa loob ng lugar. Ang itim na silk dress na kaniyang suot ay bahagyang gumalaw sa kaniyang bawat hakbang, at ramdam niya ang panibagong kumpiyansa sa kaniyang sarili habang ang malambot na tela nito ay sumasabay sa kaniyang katawan.

"Good evening, Ma'am. Ano pong order natin?" nakangiting tanong ng isang bartender na may maayos na gupit at naka-vest. Pinunasan nito ang ibabaw ng counter sa tapat niya.

Tumingin si Chrisha sa menu na umiilaw sa gilid. Hindi siya pamilyar sa mga high-end na inumin, pero ngayong gabi, ayaw niyang magmukhang kawawa o walang alam. "Isang margarita, please. 'Yung medyo matapang."

"Copy that, Ma'am. Isang strong margarita coming up," sagot ng bartender bago ito mabilis na kumuha ng shaker at nagsimulang mag-mix ng inumin.

Habang naghihintay, ipinatong ni Chrisha ang kaniyang mga siko sa counter at ipinatong ang kaniyang baba sa kaniyang mga palad. Pinanood niya ang mga tao sa dance floor. May mga magkakasama na nagtatawanan habang itinataas ang kanilang mga baso, may mga magkasintahan na nakatitig sa mata ng isa't isa habang marahang sumasabay sa kanta. Noong una, nakaramdam siya ng kaunting kirot. Naalala niya si Mark. Naalala niya kung paano siya nito iniwan na parang isang basahan matapos ang tatlong taon ng pagsasama.

Ngunit agad niyang itinuwid ang kaniyang upo at umiling. "Hindi. Hindi ko sisirain ang gabing ito para sa kaniya," bulong niya sa kaniyang sarili, pilit na ibinabaon ang lungkot na ilang araw na ring nagpapaiyak sa kaniya sa pansamantala niyang tuluyan.

Inilapag ng bartender ang isang malawak na glass sa kaniyang tapat. May mga pinong asin sa gilid ng baso at isang slice ng lime na nakasabit doon. Kinuha ito ni Chrisha at dahan-dahang tinikman. Ang unang s****p ay nagdala ng matinding asim, alat, at ang sumunod ay ang gumuhit na init ng tequila sa kaniyang lalamunan. Napapikit siya nang bahagya, ninanamnam ang kakaibang sipa ng alak na tila ba unti-unting nagpapakalma sa mga ugat niya sa katawan.

"Wow," naitawa niya nang mahina. Masarap pala ito kapag nakuha ang tamang timpla. Bilang isang chef, naa-appreciate niya ang balanse ng lasa ng inumin.

Uminom pa siya ng isa pang malaking lagok. Ang init na idinudulot ng alkohol ay dahan-dahang gumapang mula sa kaniyang tiyan patungo sa kaniyang mga pisngi. Nararamdaman niya ang unti-unting pagbaba ng bigat na kaniyang dinadala sa kaniyang dibdib. Ang ingay ng bar na kanina ay medyo nakakabingi ay unti-unting naging isang masayang background music na nag-aanyaya sa kaniya na mag-enjoy nang husto.

Sumunod ang isa pang baso. At isa pa.

Hindi namamalayan ni Chrisha na mabilis niyang nauubos ang kaniyang mga inumin. Ang layunin niya lang naman ay makalimot, ang maranasan kung paano maging isang normal na babae na walang iniisip na responsibilidad kahit isang gabi lang. Habang tumatagal, ang kaniyang paningin ay nagiging medyo mabagal, at ang kulay ng mga neon lights sa paligid ay tila ba mas nagiging makulay at maganda sa kaniyang mga mata. Ang kaniyang puso na kanina lang ay parang binibiyak sa sakit ay unti-unting naging manhid, napalitan ng isang magaan at masayang pakiramdam.

Isang upbeat na kanta ang biglang tumugtog, at ang mga tao sa bar ay sabay-sabay na naghiyawan. Naramdaman ni Chrisha ang kakaibang lakas na humihila sa kaniya mula sa kaniyang upuan. Gusto niyang sumayaw. Gusto niyang maramdaman ang sarili niyang katawan na gumagalaw nang walang anumang pumipigil sa kaniya.

Inubos niya ang natitirang alak sa kaniyang pangatlong baso at dahan-dahang tumayo mula sa high chair. Bahagyang umikot ang kaniyang paligid sa kaniyang pagtayo, dahilan upang mapahawak siya nang sandali sa gilid ng counter. Napangiti siya nang malawak. Alam niyang tinatamaan na siya ng kalasingan, pero hindi niya ito pinansin. Ito ang pakiramdam na kaniyang hinahanap—ang pakiramdam na tila lumulutang at walang kahit anong iniisip na bukas.

Naglakad siya patungo sa gilid ng dance floor. Hindi siya sumasabay sa gitna ng siksikan ng mga tao; sa halip, pumwesto siya sa isang bahagi na may kaunting espasyo kung saan maaari niyang itaas ang kaniyang mga kamay at umikot nang malaya. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata, hinahayaan ang bawat beats ng tugtog na pumasok sa kaniyang sistema. Ipinadpad niya ang kaniyang katawan sa ritmo ng kanta. Ang kaniyang mahabang buhok na kaniyang pinakawalan ay sumasabay sa bawat kumpas at paggalaw ng kaniyang ulo.

Sa mga sandaling iyon, nawala ang lahat. Nawala ang sakit ng panloloko ni Mark. Nawala ang takot sa kaniyang bagong trabaho bilang chef ng isang bilyonaryo sa susunod na linggo. Nawala ang lungkot ng pagiging mag-isa sa malaking lungsod. Siya lang at ang musika ang umiiral sa mundong iyon. Ang itim na silk dress niya ay marahang sumasayaw, at ang kaniyang balat ay nagliliwanag sa tuwing tumatama ang kulay lilang ilaw sa kaniyang posisyon.

"Ang sarap pala ng ganito," bulong niya habang nakangiti nang malawak, ang kaniyang mga labi na may pulang lipstick ay tila ba nag-aanyaya ng saya. Huminga siya nang malalim habang patuloy na sumasayaw, nilalasap ang bawat segundo ng kaniyang pansamantalang kalayaan.

Ilang minuto pa siyang nanatili doon, umiikot at tumatawa nang mag-isa sa gitna ng karamihan na walang pakialam sa kaniya. Pakiramdam niya ay isa siyang reyna ng sarili niyang mundo sa gabing iyon.

Walang pwedeng mang-api sa kaniya, walang pwedeng magpaiyak sa kaniya. Siya si Chrisha, maganda, may talento, at kayang maging masaya nang walang tulong ng kahit sinong lalaki.

Subalit, ang labis na alak na kaniyang nainom ay nagsimula nang maningil. Matapos ang ilang minutong paggalaw, naramdaman niya ang isang biglang bugso ng matinding hilo na tila ba nagpaikot sa buong silid. Ang mga mukha ng mga tao sa kaniyang paligid ay nagbago, naging malalabo at mahahabang linya ng liwanag. Ang kaniyang sikmura ay bahagyang kumulo, at ang kaniyang mga binti ay biglang nanghina, na parang nawalan ng lakas na suportahan ang kaniyang sariling timbang.

"Ouch," ungol niya nang bahagya siyang mabangga sa isang estranghero dahil sa kawalan ng balanse.

Naisip ni Chrisha na kailangan niya nang bumalik sa kaniyang upuan o kaya naman ay humanap ng banyo para maghilamos ng mukha upang mabawasan ang kaniyang kalasingan. One drink too many nga talaga ang kaniyang nagawa.

Dahan-dahan siyang humakbang pabalik patungo sa mahabang bar counter, pilit na iniaayos ang kaniyang lakad kahit na pakiramdam niya ay lulubog ang semento sa bawat tapak niya.

Habang naglalakad siya sa pagitan ng mga tao, ang kaniyang paningin ay tuluyan nang nag-duplicate. Ang kisame ng bar ay parang bumababa, at ang malakas na musika ay naging isang mahabang ugong na lang sa kaniyang tainga. Napahawak siya sa kaniyang ulo na parang sumasabog sa sobrang bigat.

Sa kaniyang huling hakbang patungo sa direksyon ng bar counter, tuluyan nang bumigay ang kaniyang kaliwang tuhod. Nawalan siya ng kontrol sa kaniyang katawan, at ang kaniyang mga kamay ay walang mahawakan sa hangin. Napapikit na lang si Chrisha, hinahanda ang kaniyang sarili sa isang masakit at kahiya-hiyang pagbagsak sa sahig sa harap ng napakaraming tao.

Ngunit bago pa man dumikit ang kaniyang katawan sa malamig na semento, naramdaman niya ang isang biglaang pagsalo sa kaniya. Isang pares ng malalaki, matitigas, at napakainit na mga kamay ang mabilis na pumulupot sa kaniyang baywang mula sa kaniyang gilid, buong lakas siyang hinila pataas upang pigilan ang kaniyang tuluyang pagbulosok sa floor.

Dahil sa lakas ng hila na iyon, ang kaniyang katawan ay sumubsob nang tuluyan sa isang malapad, matigas, at tila pader na dibdib ng isang lalaki. Kaagad na pumasok sa kaniyang ilong ang isang napakamahal at napakalakas na amoy ng panlalaking pabango—amoy ng mamahaling kahoy, mint, at kaunting tabako na biglang nagpagulo sa kaniyang natitirang katinuan sa utak.

Naramdaman ni Chrisha ang mabilis at malakas na tibok ng puso ng lalaking nakasalo sa kaniya, habang ang init ng mga palad nito sa kaniyang baywang ay tila ba tumatagos sa kaniyang manipis na silk dress, na nagdudulot ng isang kakaibang kuryente na gumapang sa kaniyang buong katawan. Binalot siya ng isang kakaibang pakiramdam ng proteksyon sa gitna ng kaniyang kalasingan, isang bagay na matagal na niyang hindi nararamdaman mula noong gumuho ang kaniyang mundo.

Pilit na iminulat ni Chrisha ang kaniyang mga mata na tila may mabigat na talukap, nilalabanan ang matinding hilo ng paligid para tingnan kung sino ang taong nagligtas sa kaniya sa kaniyang pagbagsak. Sa ilalim ng biglang pag-ilaw ng gintong neon light sa itaas, isang napakatikas at perpektong panga ang kaniyang unang nakita, na may manipis na gupit ng balbas na nagpapatapang sa hitsura nito.

Nang iangat pa niya nang bahagya ang kaniyang tingin, nasalubong niya ang isang pares ng matatalas, malalalim, at kulay abong mga mata na nakatitig din nang diretso sa kaniya. Ang mga matang iyon ay walang kahit anong emosyon, malamig tulad ng yelo, ngunit may kakaibang tindi na tila ba binabasa ang kaniyang buong pagkatao sa isang tingin lang. Hindi kilala ni Chrisha kung sino ang lalaking ito, at mas lalong hindi nito kilala kung sino siya, pero sa mga sandaling iyon, sa gitna ng maingay na bar at sa ilalim ng impluwensya ng alak, tila ba huminto ang ikot ng mundo para sa kanilang dalawa.