로그인Ang dahan-dahang paglapat ng mga daliri ng lalaki sa kaniyang panga ay tila huling mitsa na nagpasiklab sa nag-aalab na atraksyon sa pagitan nilang dalawa. Sa gitna ng gumagalaw na ilaw ng bar, hindi na nag-isip si Chrisha. Ang matinding hilo, ang amoy ng mamahaling alak, at ang desperadong pagnanasa na takasan ang multo ng kaniyang nakaraan ay tuluyang kumuha sa kaniyang katinuan.
Nang maramdaman ng estranghero ang kaniyang pagsuko, hindi na ito nag-aksaya ng panahon. Inakay siya nito paalis sa siksikang dance floor, ang malalaking palad nito ay nananatiling protektado sa kaniyang baywang habang hinahawi ang mga tao. Parang panaginip ang lahat para kay Chrisha. Sumunod siya sa bawat hila ng lalaki, lumabas sila sa likod na pinto ng bar kung saan naghihintay ang isang pribadong elevator na mabilis na nagdala sa kanila patungo sa pinakatuktok na palapag ng gusali—isang marangya at eksklusibong penthouse suite. Pagkabukas na pagkabukas ng pinto ng suite, sinalubong sila ng nakabibinging katahimikan at ng malamig na aircon. Ngunit bago pa man niya madaanan ng tingin ang magandang tanawin ng siyudad mula sa glass wall, binalot na siya ng nagbabagang presensya ng lalaki. Isinarado ng lalaki ang pinto gamit ang isang sipa, at sa isang mabilis na galaw, isinandal niya si Chrisha sa matigas na kahoy niyon. "Sigurado ka ba rito, Miss?" mababa at paos na tanong ng lalaki, habang ang kaniyang mga mata ay tila nagliliyab sa dilim. "Gusto kong makalimot," bulong ni Chrisha, ang kaniyang boses ay punong-puno ng emosyon. "Pakiusap... tulungan mo akong makalimot." Hindi na sumagot ang lalaki. Iniyuko nito ang kaniyang ulo at tuluyang nilakip ang kaniyang mga labi sa mga labi ni Chrisha. Ang halik na iyon ay hindi marahan—ito ay agresibo, gutom, at puno ng nag-aalab na pagnanasa. Napasinghap si Chrisha, at ang kaniyang maliit na ungal ay agad na nilamon ng lalaki habang mas pinapalalim ang kanilang paghaharap. Ang kaniyang mga kamay ay kusang gumapang paitaas, isinubsob ang kaniyang mga daliri sa makapal at malambot na buhok ng lalaki, habang pilit niyang inilalapit ang kaniyang katawan dito. Ang bawat haplos ng lalaki ay nag-iiwan ng apoy sa kaniyang balat. Dahan-dahang hinubad ng lalaki ang kaniyang sariling suit jacket at itinapon ito sa sahig nang hindi pinuputol ang kanilang halik. Sumunod na ginalaw ng kaniyang mga kamay ang zipper sa likod ng itim na silk dress ni Chrisha. Sa isang marahang tunog, bumaba ang tela, at naramdaman ni Chrisha ang malamig na hangin ng aircon na humalik sa kaniyang hubad na likod, na agad namang pinalitan ng nagbabagang init ng mga palad ng estranghero. "You are so beautiful," bulong ng lalaki sa pagitan ng kaniyang mga halik na unti-unti nang bumababa sa kaniyang panga patungo sa kaniyang sensitibong leeg. Bawat dampi ng labi ng lalaki sa kaniyang leeg ay nagpapakawala ng mahihinang ungol mula kay Chrisha. Ang kaniyang manipis na dress ay tuluyang dumaosdos pababa sa kaniyang mga hita, naiwan sa ibabaw ng sahig. Binuhat siya ng lalaki nang walang kahirap-hirap, dahilan upang mapapulupot ang kaniyang mga binti sa matitigas na baywang nito habang naglalakad sila patungo sa malambot at malaking kama sa gitna ng silid. Nang ilapag niya si Chrisha sa ibabaw ng sutlang kumot, sumunod siya pababa, ang kaniyang mabigat at matikas na katawan ay tuluyang pumaimbabaw sa dalaga. Sa ilalim ng malamlam na liwanag mula sa labas ng bintana, hinubad ng lalaki ang kaniyang polo shirt, na naglantad sa kaniyang perpekto, matigas, at maskuladong dibdib. Hinaplos ni Chrisha ang mga pandesal sa tiyan nito, namamangha sa perpektong hubog ng estranghero habang ang init sa kaniyang sariling pagkatao ay unti-unti nang umaabot sa rurok. Muling nagtagpo ang kanilang mga labi, mas masuyo ngunit mas mapusok. Ang bawat haplos ng lalaki sa kaniyang dibdib at sa kaniyang mga hita ay nagdudulot ng kakaibang panginginig kay Chrisha. Nararamdaman niya ang bawat ugat sa kaniyang katawan na naghahanap ng higit pa. Nang tuluyan nang alisin ng lalaki ang huling harang sa kanilang mga katawan, napatitig sila sa mata ng isa't isa sa gitna ng dilim. Walang mga pangalan, walang mga nakaraan, tanging ang dalawang katawan na nag-aapoy sa kaligayahan. Sa dahan-dahang pag-iisa ng kanilang mga katawan, isang matinding singhap ang pinalakawalan ni Chrisha, ang kaniyang mga kuko ay bumaon sa malalapad na balikat ng lalaki. Ang bawat galaw ay puno ng ritmo, mabigat, at marahan sa una, bago naging mabilis at puno ng emosyon. Ang tunog ng kanilang paghinga, ang balat na nagdidikit na may kasamang manipis na pawis, at ang marahas na ugong ng kanilang pagnanasa ay napuno ang buong silid. Nilunod ng lalaki ang bawat ungol ni Chrisha sa pamamagitan ng kaniyang mga halik, dinadala siya sa isang lugar kung saan walang puwang ang sakit, kundi purong sarap at init. Nang marating nila ang rurok , sabay silang napasinghap, ang kanilang mga katawan ay nanginig sa matinding ligaya bago dahan-dahang bumagsak sa ibabaw ng kama, pagod pero payapa. Lumipas ang ilang oras. Nanatili ang katahimikan sa loob ng marangyang suite. Nakahiga si Chrisha, ang kaniyang ulo ay nakapatong sa braso ng lalaki habang ang katawan nila ay nababalutan ng makapal na kumot. Nakatitig siya sa malawak na glass wall ng penthouse. Madilim pa rin ang kalangitan sa labas, at ang mga city lights ay patuloy na kumikinang, ngunit alam niyang malayo pa ang pagsikat ng araw. May ilang oras pa siya para lasapin ang katahimikan na ito bago bumalik sa totoong mundo.Sa pag-usad ng mga sumunod na oras, ang madilim na kalangitan sa labas ng penthouse ay unti-unting napalitan ng kulay abong liwanag ng madaling-araw. Sa loob ng silid, ang katahimikan ay tila ba nagkaroon ng sariling bigat. Ang galit na matagal nang kinuyom ni Chrisha sa kaniyang dibdib—ang matitigas na pader ng kaniyang poot at pride na itinayo niya bilang panangga laban sa lalaking sumira at bumuo sa kaniyang mundo—ay tuluyan nang nagpapakita ng mga lamat. Ang tindi ng kanilang mga emosyon, ang bawat salita ng pagsisisi ni Wesley, at ang mga nagbabagang haplos na naganap sa pagitan nilang dalawa ay tila ba naging isang malakas na martilyo na unt-unting nagpapabagsak sa kaniyang mga depensa.Humarap si Chrisha kay Wesley na kasalukuyan pa ring gising at nakatitig sa kaniya nang may seryoso at malalim na pananaw. Ang kinalalagyan ng kaniyang puso ay wala nang espasyo para sa anomang pag-aalinlangan. Ang bawat natitirang bakas ng kaniyang galit ay tuluyan nang gumuho, natunaw sa ilalim
Sa loob ng dambuhalang silid, ang tanging maririnig na lamang ay ang banayad at regular na paghinga nina Wesley at Chrisha. Ang malamig na simoy ng aircon ay pilit na nilalabanan ng matinding init na nagmumula sa kanilang magkadikit na mga balat sa ilalim ng makapal na duvet. Sa kabila ng katahimikang bumabalot sa buong penthouse, ang isip ni Chrisha ay hindi pa rin tuluyang makahanap ng kapayapaan. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakadilat, nakatitig sa kisame habang ang kaniyang puso ay dinadaluyan ng bawat alaala ng kanilang nakaraan—ang mga sakit, ang mga luha, at ang mga sugat na natamo niya noong mga panahong pinili niyang magtago sa Zambales upang protektahan ang kanilang anak.Dahan-dahan niyang binaling ang kaniyang tingin sa natutulog na bilyonaryo. Sa ilalim ng mahinang liwanag ng buwan na tumatagos sa bintana, ang mukha ni Wesley ay mukhang mas banayad, malayo sa ruthlessness at bangis na madalas nitong ipakita sa mundo ng negosyo. Ang kaniyang matikas na panga ay baha
Ang gabi ay patuloy na lumalim sa loob ng marangyang penthouse. Habang ang buong lungsod ng Bonifacio Global City ay dahan-dahang natutulog sa ilalim ng kumukutikutitap na mga ilaw ng mga dambuhalang gusali, isang kakaibang pakiramdam ang biglang gumising sa nagrerebeldeng sikmura ni Chrisha. Matapos ang sunod-sunod at nagbabagang engkwentro na naganap sa kanila ni Wesley mula pa kanina, naramdaman ng dalaga ang matinding pagod at labis na gutom. Ang kaniyang katawan ay tila ba naubusan ng lakas dahil sa walang humpay at mapang-angkin ng bilyonaryo.Dahan-dahan siyang gumalaw sa ilalim ng makapal na kumot, pilit na iniaalis ang mabigat na braso ni Wesley na nakapulupot pa rin nang napakahigpit sa kaniyang baywang. Subalit sa kaunting paggalaw pa lamang niya, mas lalo pang humigpit ang hawak ng lalaki, humihila sa kaniya pabalik sa matigas at mainit nitong dibdib."Saan ka pupunta, Chrisha?" ang paos, mababa, at inaantok pang bulong ni Wesley, ang kaniyang mukha ay isinusubsob sa likod
Ang hangin sa loob ng marangyang penthouse ay tila ba naging urong-sulong sa bigat. Ang sikat ng araw na pumapasok mula sa dambuhalang glass walls ay hindi sapat upang tunawin ang malamig at madilim na titig na nagmumula sa mga mata ng bilyonaryo. Si Wesley, habang nakasandal sa kaniyang swivel chair, ay walang anomang ibang tinitingnan kundi ang bawat galaw ni Chrisha. Mula sa paraan ng pagtataas ng dalaga ng kaniyang mga bisig upang ipon ang mahaba at mabangong buhok, hanggang sa marahang pag-indayog ng kaniyang balakang habang naglalakad patungo sa kabilang bahagi ng silid—walang nakaliligtas. Ang bawat kurap ng mga mata ni Wesley ay may dalang tindi ng pag-angkin na tila ba binuo upang maging isang permanenteng rehas na magkukulong sa dalaga sa kaniyang tabi habambuhay.Nararamdaman ni Chrisha ang tindi ng titig na iyon. Kahit hindi niya lumingon, ramdam ng kaniyang balat ang init ng mga gray na mata ni Wesley na nakabaon sa kaniyang likuran. Ito ang titig ng isang lalaking tapos
Kasabay ng paglipas ng gabi at ang pagdating ng panibagong umaga, isang maliwanag ngunit may dalang kakaibang bigat na sikat ng araw ang pumasok sa malalawak na bintana ng master bedroom. Unt-unting nagising si Chrisha mula sa kaniyang mahimbing na tulog, ramdam ang bigat ng dambuhalang bisig ni Wesley na nakapulupot pa rin sa kaniyang baywang sa ilalim ng makapal na kumot. Dahan-dahan siyang bumangon upang hindi maistorbo ang bilyonaryo, isinuot ang kaniyang robe, at nagtungo sa sala upang tingnan ang kaniyang laptop para sa mga ulat mula sa kaniyang restaurant sa Zambales at ang mga bagong kaganapan sa kaniyang industriya.Habang nagbabasa ng mga email si Chrisha, isang pamilyar na pangalan ang lumitaw sa kaniyang inbox. Ito ay mula kay Ethan, ang kaniyang matalik na kaibigan at kasamahan sa culinary industry na matagal nang may lihim na pagtingin sa kaniya noong nandoon pa siya sa probinsya. Nagpadala ito ng isang mahabang mensahe, nagtatanong kung kamusta na siya sa Maynila at nag
Habang ang sikat ng araw ay unti-unting nagpapakulay ng kahel at lila sa kalangitan, nagpasya silang bumalik na sa penthouse. Bitbit ni Wesley sa kaniyang kanang braso si Tyra Jasmine na kasalukuyan nang dahan-dahang napapasandal ang ulo sa kaniyang balikat dahil sa pagod mula sa pagtakbo sa parke. Sa kaniyang kaliwang kamay, nanatiling nakakabit ang mga daliri ni Chrisha. Ang paglalakad nila pabalik sa malawak na lobby ng residential tower ay tahimik ngunit puno ng isang kakaibang tensyon na hindi maipaliwanag ng anomang salita. May kuryente na tila ba dumadaloy sa bawat pagtama ng kanilang mga balat—isang enerhiya na matagal nang natulog sa loob ng sampung taon ngunit ngayon ay mas nag-aalab pa kaysa sa anomang bagay sa mundo.Pumasok sila sa loob ng pribadong elevator. Sa sandaling sumara ang mga pintong ginto at nagsimulang umakyat ang elevator patungo sa pinakamataas na palapag, binalot sila ng isang mabigat at nagbabagang katahimikan. Tanging ang marahang tunog ng makina ng elev
Sa ilalim ng sumasayaw at nagpapalit-palit na liwanag ng neon lights—mula sa malalim na asul, marangyang lila, hanggang sa kumikinang na ginto—tuluyang huminto ang takbo ng mundo para kay Chrisha. Ang malakas at umuugong na bass ng musika sa paligid ay tila ba unti-unting naglaho, naging isang mala
Gumaralgal ang gabi kasabay ng malakas na bass na tila yumayanig sa mismong semento sa ilalim ng mga paa ni Chrisha. Nakatayo siya sa tapat ng malaking salaming pinto ng bar, ang neon lights na kulay lila at ginto ay sumasayaw sa kaniyang mukha. Huminga siya nang malalim, hinawakan ang strap ng kan
Mabigat ang bitbit na dalawang malaking maleta ni Chrisha habang dahan-dahang bumababa mula sa bus na kaniyang sinakyan. Pagsalubong sa kaniya ng hangin ng malaking siyudad, agad siyang napapikit dahil sa kakaibang amoy ng usok, gas, at halo-halong pabango ng mga taong nagmamadaling naglalakad sa b
Madaling-araw pa lang ay gising na si Chrisha. Hindi na naman siya dinalaw ng antok dahil sa bigat ng kaniyang iniisip. Nakaupo siya sa gilid ng kaniyang kama habang nakatitig sa puting papel na hawak niya. Isang pormal na resignation letter ang nakasulat doon. Malinis, maayos, pero bawat salita ay







