ANMELDENSa kabilang panig naman.
Halos tapos na sa pagkain ng almusal ang mag-ama.
Kahit alam ni Samuel na halos araw-araw ay tumatawag si Mauren sa kanilang anak sa ganitong oras, hindi naman siya laging nasa bahay, at wala rin siyang gaanong inaalala o pinapahalagahan tungkol dito.
Ngunit ngayong araw, ay hindi tumawag si Mauren. Napansin agad ito ni Samuel ngunit wala pa rin itong halaga sa kanya. Pagkatapos kumain ng almusal, umakyat siya sa itaas upang magpalit ng damit.
Para naman kay Aleya, lalong nagiging masyadong madaldal at mahaba ang usapin nila ng kanyang ina, kaya unti-unti na ring nawawalan siya ng gana na makipag-usap dito sa telepono.
Dahil huli na at hindi pa rin tumatawag si Mauren, naisip niyang baka may ginagawa o may inasikaso itong ibang bagay.
Mabilis na kumislap ang kanyang mga itim na mata, saka niya inagaw ang kanyang bag at tumakbo palabas ng pinto.
Nang makita ito, mabilis na sumunod si Manang Lita at sinabing: "Binibini, maaga pa naman, makakarating ka pa rin kahit mahuhuli ka nang kaunti!"
Hindi ito pinakinggan ni Aleya at masayang tumakbo patungo sa sasakyan.
Sa isip ng bata, bihira lang mangyari na abala ang Mommy niya ngayon at hindi siya makatawag sa tamang oras.
Kapag hindi siya umalis agad, tiyak na tatawag pa rin siya ng kanyang Ina sa ibang oras, at kailangan na naman niyang makipag-usap sa kanya, bagay na ayaw na ayaw niyang mangyari!
Gayunpaman, matapos ang kanilang kasal, nagsimulang magtrabaho si Mauren sa kumpanyang Varron-Empire.
Pumasok siya rito alang-alang kay Samuel.
Ngunit ngayong maghihiwalay na sila, wala na siyang dahilan upang manatili pa sa nasabing kumpanya.
Kinaumagahan, pagdating sa kumpanya, iniabot ni Mauren ang kanyang resignation letter kay Kristoper, Serrano.
Si Kristoper ay isa sa mga personal na sekretarya ni Samuel.
Labis siyang nagulat nang makita ang sulat ng resignation letter nito.
Si Kristoper ay isa sa iilang tao sa kumpanyang nakakaalam sa ugnayan nina Samuel at Mauren.
Alam ng mga taong malapit kay Samuel na hindi si Mauren ang nagtataglay ng kanyang puso.
Mula noong sila ay ikinasal, naging sobrang lamig na ng pakikitungo niya kay Mauren at bihira pa nga itong umuwi sa kanilang tahanan.
Upang makalapit at makuha ang loob ni Samuel, pinili ni Mauren na magtrabaho sa kumpanya ng mga Varron.
Ang una niyang layunin ay maging personal na sekretarya ni Samuel.
Ngunit hindi pumayag si Samuel.
Kahit pa ang matanda mismo ang namagitan at humiling, hindi rin niya mapipilit ang lalaki na sumang-ayon dito.
Sa huli, wala nang nagawa si Mauren kundi pumili ng susunod na pinakamagandang opsyon, kaya nanatili siya bilang sekretarya at naging isa lamang sa maraming karaniwang katulong ni Samuel.
Noong una, nag-alala si Kristoper na baka magdulot lamang ng gulo si Mauren sa kanilang grupo bilang personal na sekretarya pagkatapos nitong sumali.
Ngunit naging iba ang resulta sa inaakala niya.
Bagama't ginagamit ni Mauren ang kanyang posisyon upang makalapit kay Samuel, maingat naman siya sa tamang panahon at hindi siya lumalampas sa nararapat.
Sa katunayan, marahil dahil nais niyang mapabilib si Samuel, nagsumikap siya nang husto sa kanyang trabaho at nagpakita ng mahusay na kakayahan. Maging noong siya ay nagdadalang-tao, nanganak, o sa ibang pagkakataon, sinusunod pa rin niya ang lahat ng alituntunin at patakaran ng kumpanya, at hindi kailanman humingi o umasa ng espesyal na pagtingin o pakikitungo.
Sa paglipas ng mga taon, naging pinuno si Mauren sa isang grupo bilang sekretarya.
Buong panahong nakita at naramdaman niya ang pagmamahal ni Mauren para kay Samuel.
Sa totoo lang, hindi inakala ni Kristoper na magreresign ito sa kompanya. Hindi rin siya makapaniwala na kusang-loob itong magpapaalam sa kanyang posisyon.
Ang dahilan kung bakit aalis ngayon si Mauren, marahil may nangyari sa pagitan nila ni Samuel na hindi niya alam, at dahil dito ay bak inutusan siya ng lalaki na umalis sa kanyang posisyon.
Mahusay naman talaga si Mauren sa kanyang trabaho. Bagama't nakakalungkot ang pangyayari, sinabi pa rin ni Kristoper sa paraang angkop sa kanilang tungkulin: "Tinatanggap ko na ang iyong resignation letter. Aayusin ko agad na may pumalit sa iyong mga gawain sa lalong madaling panahon."
"Sige."
Tumango si Mauren at muling humarap sa kanyang pwesto.
Pagkalipas ng ilang sandali ng pagtatrabaho, ipinaalam ni Kristoper ang kanyang mga ginagawa kay Samuel sa pamamagitan ng online na paraan.
Nang malapit nang matapos ang kanilang usapan, biglang naalala niya ang tungkol sa pagreresign ni Mauren, kaya sinabi niya: "Nga pala, Boss Samuel, tungkol po kay—"
Bagama't sinabi na niya kay Mauren na aayusin niya agad na may pumalit sa kanyang mga gawain, nais pa rin niyang malaman ang pasya ni Samuel kung kailan dapat tuluyang umalis si Mauren sa kanyang pwesto.
Kung nais ni Samuel na huwag nang pumasok si Mauren sa kumpanya simula bukas, aayusin niya agad ang lahat ng kailangan.
Ngunit bago pa man niya masabi ang mga salitang nais niyang bitawan, naalala niya na noong pumasok pa lamang si Mauren sa kumpanya, sinabi ni Samuel na ang lahat ng usapin tungkol dito ay dapat asikasuhin alinsunod sa mga patakaran at tuntunin ng samahan, at hindi na kailangang ipagbigay-alam pa sa kanya nang partikular.
Wala naman talaga siyang malasakit o pakialam sa kanya.
At iyon ang katotohanan.
Sa paglipas ng mga taon, hindi kailanman kusang nagtanong o nag-alam si Samuel tungkol sa mga gawain ni Mauren sa loob ng kumpanya.
Kapag nagkikita sila doon, tinatrato niya ito na parang isang taong hindi niya kilala.
Sa paglipas ng mga taon, naging napakahusay ng naging pagganap si Mauren sa kanyang tungkulin. Dalawang taon na ang nakararaan, bago pa man nila planong itaguyod siya sa mas mataas na posisyon, sadyang ipinaalam muna nila ito kay Samuel, dahil alam nilang hindi maganda ang pakikitungo nito sa kanya.
Ibig sabihin, kung hindi ito makalulugod sa kanya, ititigil na agad ang usapin tungkol dito.
Nang marinig ito ni Samuel, kumunot ang kanyang noo at may pagkainip na muling sinabing hindi siya makikialam at dapat nilang sundin ang mga patakaran.
Sinabi pa nito na huwag na siyang tanungin pa tungkol sa trabaho ni Mauren sa kumpanya.
Nang makitang hindi pa nagsasalita si Kristoper, muling kumunot ang noo ni Samuel at nagtanong: "Ano ba iyan?"
Biglang natauhan si Kristoper mula sa kanyang pag-iisip at mabilis na sumagot: "Wala po iyon."
Alam na pala ni Samuel ang tungkol sa pagreresign ni Mauren ngunit hindi man lang ito binanggit sa kanya, ibig sabihin ay walang kahalagahan ang bagay na ito sa paningin ng lalaki.
Kaya kaya na niyang asikasuhin ito alinsunod sa mga patakaran ng kumpanya, gaya ng dati.
Dahil sa pag-iisip na iyon, hindi na nagsalita pa si Kristoper.
At pinutol na rin ni Samuel ang kanilang tawag sa video.
"Huy! Ano bang iniisip mo?"
Noong tanghali, biglang tinapik ng isang katrabaho si Mauren sa balikat.
Nagising siya mula sa kanyang malalim na pag-iisip, ngumiti lang siya at umiling: "Wala naman."
"Hindi mo ba tatawagan ang iyong anak ngayon?" tanong ng katrabaho niya.
"Hindi na, salamat." malamig na sagot ni Mauren.
Karaniwang tumatawag talaga siya sa kanyang anak nang dalawang beses sa isang araw.
Ang isa ay ala-una ng madaling araw, at ang isa naman ay bandang tanghali.
Alam ito ng lahat sa kanilang tanggapan.
Pagkasabi niya niyon, tumalikod agad si Samuel at bumaba ng hagdan, hindi na hinintay pang magsalita si Mauren.Ilang minuto ang lumipas, dumating sina Manong Dan, ang matandang ginang, si Samuel, at Aleya sa silid.Tiningnan ni Manong Dan si Mauren at sinabi niyang mas bumuti na ang lagay nito, ngunit kailangan pa rin niyang uminom ng gamot. Mahina raw ang katawan at may dinadala sa kalooban, kaya’t madaling dapuan ng sakit kapag nagkakatrangkaso. Kailangan daw niyang palakasin ang kanyang katawan.Tumango si Mauren habang nakikinig.Muling nagtanong si Ginang, "Nagugutom ka na ba, Mauren?"Dahil hindi maganda ang pakiramdam ni Mauren noong tanghali, nakatulog siya matapos kumain ng kaunting pagkain lamang.Palubog na ang araw, at kahit nararamdaman ni Mauren ang gutom, nanatili pa rin siyang walang ganang kumain.Gayunpaman, mahinahong pinakiusapan siya ng matanda na kumain kahit kaunti. Pagkatapos ay iniutos nito kay Samuel na bumaba sa kusina upang kunin ang pagkaing espesyal na i
Hindi tumingin si Samuel kay Mauren. Marahan niyang hinaplos ang ilong ni Aleya at mahinahong sinabi:"Busy si Daddy ngayon, kaya sumunod ka na lang kay Mommy at magpakabait ka, ha?" aniya."Okay." ani Aria na may pag-aatubili, sabay sulyap sa kanyang ina mula sa gilid ng mata.Pagkalapit niya kay Mauren, tahimik niyang iniabot ang kamay niya, hudyat na gusto niyang hawakan siya ng kanyang ina. Ito ay maituturing na unang hakbang para makipag-ayos sa kanya.Hinawakan ni Mauren ang kamay ng anak, binati ang mayordoma, at saka sila lumabas.Pagdating nila sa bahay ng mga Piñeda, naroon na ang Ginang Varron.Pagkakita ng Ginang na sina Mauren at Aleya lamang ang dumating at wala ang apo niyang si Samuel agad siyang napakunot-noo:"Nasaan si Samuel? Abala na naman ba siya?" matigas na tanong nito.Maikli lamang ang sagot ni Mauren: "Oo."Galit na dinampot ni Ginang ang kaniyang telepono upang tawagan si Samuel.Samantala, si Ginang Piñeda na alam na ang tungkol sa nalalapit na paghihiwala
Napansin ni Jeriko na ayaw talagang makipag-ugnayan ni Mauren sa kanya, mula paman noon, ramdam na niya ang malinaw na hangganang inilalayo nito sa kanya.At alam niyang may dahilan.Kaya imbes na pilitin pa, pinili na lamang niyang manahimik.Sa pagbalik ni Jeriko, gabi na. Sa daan pa lang ay ilang tawag na ang natanggap niya.Samantala, si Mauren ay tahimik na naggugol ng oras sa paggawa ng mga paruparo gamit ang tuyong damo. Naka-ilan na siya at tuwang-tuwa si Althea sa mga ito. Isa-isa niyang inilagay sa kanyang bulsa, parang mga kayamanang ayaw niyang mawala.Habang pinagmamasdan ni Mauren ang inosenteng mukha ni Althea, unti-unting naglaho ang ngiti sa kanyang labi.Minsan na ring ganoon ang anak niyang si Aleya, masigla, masunurin, at palaging kumakampi sa kanya sa lahat ng bagay.Ngunit matagal na iyong bahagi ng nakaraan.Pagsapit ng gabi, nagpilit si Althea na matulog kasama si Mauren. Napatingin si Jeriko sa kanya wari'y humihingi ng pahintulot kung papayag siya.Tumango na
Abala ang mga tauhan ni Jeriko sa pagtatayo ng mga tent at paghahanda ng ihawan para sa barbecue.Kamakailan ay sunod-sunod ang pag-ulan ng niyebe, kaya’t binalot ng makapal at puting-puting yelo ang kabundukan.Pagdating ni Mauren, agad siyang sinalubong ni Althea. Masigla nitong hinila ang kanyang kamay at sabik na nagsabing gusto nitong gumawa sila ng snowman nang magkasama.Noon paman, ay sanay nang gumawa ng snowman si Mauren kasama si Aleya.Hindi mahirap para sa kanya ang paggawa nito, kaya’t makalipas lamang ang kaunting sandali, nakabuo na sila ni. Althea ng isang maliit na snowman.Dinalhan pa ng batang babae ng espesyal na iskarf ang snowman. Matapos itong mabuo, agad siyang tumakbo para utusan ang mga kasambahay na hanapan siya ng carrots.Lumapit naman si Jeriko kay Mauren.Tahimik lamang si Mauren nang makita niya ito. Wala siyang sinabi.Marahang lumuhod si Jeriko sa tabi niya at nagsabing, "Nagtrabaho ka na pala INTELIX?" aniya.Patuloy pa rin si Mauren sa paggawa ng s
Pagkaalis nila sa Nueva at pagpasok palang sa sasakyan, halatang galit pa rin si Diego.Naalala niya ang isang bagay kaya agad niyang tinanong si Mauren, "Uy, sino nga pala yung babaeng nakasuot ng business suit na nasa likod ni Monica kanina? Parang ang sama ng tingin niya sa’yo. Kilala mo ba siya?" anito."Ah, siya ba? Pinsan iyon ni Monica." malamig na sagot ni Mauren.Si Diego ay napailing na may halong inis: "Si Samuel, hindi lang si Monica ang pinapasok sa Nueva, pati pamilya nito kinukupkop pa? Sa ganyang asal niya, hindi na ako magugulat kung balang araw Nueva na mismo ang magpalit ng apelyido, maging Santiago." matigas niyang usal.Tahimik lang na nakinig si Mauren, pero sa isip niya, pareho lamang sila ng iniisip.Sumagot si Mauren, "Oo, mukhang ganon na nga." Sa tindi ba naman ng pagmamahal ni Samuel kay Monica, hindi na siya magugulat kahit ibigay pa nito ang buong Nueva sa babae.Ano pa nga ba ang malaking bagay kung pinapasok rin niya ang pamilya Flores sa Nueva? Ramdam
Hindi lamang si Samuel ang mag-isang pumunta, kundi kasama niya sina Jeriko at Ralp.Nang makarating sila doon, kapwa nagulat ang dalawa nang makita nila si Mauren,, hindi nila inakalang naroon rin siya.Napatingin sila sa kanya nang may pagtataka.Si Mauren naman, walang gaanong ipinakitang emosyon. Sandali lang siyang tumingin sa kanila, pagkatapos ay inilingon na ang paningin.Lumapit si Samuel sa kanila at magalang na bumati, "Salamat sa inyong pagsisikap." aniya.Sabi naman ni Frank,, "Heneral Samuel, maaari na po ba tayong magsimula…" “Sandali lang,” sagot ni Samuel habang inaangat ang kamay upang tingnan ang relo. "May hinihintay pa tayong isa. Aakyat muna ako para silipin. Pakiusap, maghintay muna kayo sandali."Pagkakatapos niyang magsalita, agad din siyang umalis.Wala namang balak si Mauren na mag-isip pa tungkol dito.Pero alam niyang ang sinabing hinihintay nang lalaki ay walang iba kundi ang pinakamamahal niyang si Monica.Ibig sabihin, hindi pa sila puwedeng magsimula
"Hmm? Nakita mo siya?" tanong ni Rebeca bahagyang nakataas ang isang kilay.Si Rebeca ay isang magandang babae, matagumpay ang napangasawa, at isa ring matatag na personalidad. May bigat ang kanyang salita, maging sa pamilya ng kanyang asawa at sa pamilyang Santiago.Nang mabanggit ang pamangkin na
Pagkalayo ng kaunting grupo nina Albert, lumingon si Helena kay Mauren, may bakas ng pag-aalala sa kanyang mukha at mga mata. "Mauren." anito.Umiling lamang si Mauren at mahinahong sinabi, "Ayos lang ako." aniya.Mula pa noong iniwan ni Albert ang kanyang ina, tuluyan na itong nabura sa puso ni Ma
"Alberto, anong nangyayari?" boses ng isang babae.Sa sandaling iyon, pumasok sina Helena at Ritha.Agad na napansin ni Helena si Mauren. Isang mapagkunwaring ngiti ang gumuhit sa kanyang labi habang palapit."Uy, hindi ba si Mauren ito? Ang tagal na simula noong huli tayong nagkita. Lalo kang guma
Nang paalis na si Aleya, naghanda ang matandang ginang ng maraming paborito niyang pagkain bilang pasalubong.Ngunit mahinahong itinulak ni Mauren pabalik ang mga dala ng matanda at maayos na sinabi, "Itabi n’yo na lang po para sa mga anak ni Uncle. Mas magugustuhan nila ’yan." ani Mauren.Pagkaali







