Share

Kabanata 4

Author: Innomexx
last update publish date: 2026-09-28 11:38:32

Bumaba ang tingin niya sa pinaghirapan niyang regalo. Didmayado niyang tinitignan ang jewelry box.

“At least wear it just for a day. Or even just for an hour, Yana.” He sounds hurt and disappointed. For some reason, it's affecting me.

Umirap ako. “Hindi ko sinabing bigyan mo ako ng regalo. Besides, my birthday was two weeks ago! Why did you even bother buying one? Especially this cheap one!”

Bumagsak ang balikat niya at saka niya pinulot ang box na nahulog. Tiningnan niya ang laman noon bago niya isinara at ibinalik ulit sa bulsa niya.

Tahimik siyang bumalik sa sink at saka hinugasan ulit ang sugat niya. I forgot he had a wound because of his damn gift for me!

Matapos niyang hugasan ang sugat niya ay kinuha niya ang first aid kit. Kaya lang, hindi niya magamot nang mabuti ang kamay niya dahil hindi niya mahawakan ang mga gagamitin niya.

Buti na lang at may biglang pumasok na isang katulong sa kusina. Natigilan pa ito nang makita niya kaming dalawa ni Miguel.

“Can you help him treat his wound? He can’t do it on his own,” deretso kong utos sa babae.

Kita ko ang pag-alanganin niya.

“Miss, we are not allowed to follow his orders or to help him. Sir Renzo warned us about it,” kinakabahan niyang sabi.

“What?” Kunot-noo kong sabi. Ilang beses na tumango ang kasambahay bago nagmamadaling lumabas ng kusina.

I gritted my teeth when I saw Miguel struggle to open a bottle. Hindi niya magamit ang isang kamay niya dahil tingin ko, malalim ang sugat niya. Patuloy pa ang pagdurugo noon.

“Sa doctor mo ’yan ipagamot. Mukhang malalim ang sugat.”

Umiling siya. “I have to pay for it. Naubos ko na ang pera ko.”

Hindi ako makakain dahil sa iritasyon ko. Naiinis ako na hindi niya magawang gamutin ang sarili niya.

Napilitan akong tumayo at saka umikot sa kanya. He looked at me with a frown.

“Gamutin na kita.”

Akala ko ay aangal siya pero hindi. Nilahad pa niya sa akin ang kamay niyang may sugat. I pursed my lips.

Binuksan ko ang maliit na bottle na binubuksan niya kanina at saka kumuha ng cotton balls. Nilagyan ko ang cotton balls at saka ipinahid doon sa sugat niya.

“How did you get this?”

“A bottle of wine slipped out of my hand in the cellar. I tried to stop it but it was too late,” aniya. Which reminds me again of his gift.

Hindi na ako kumibo at nagpatuloy na lang sa paggamot sa kanya. Ilang minuto kaming tumahimik.

“Belated happy birthday,” he suddenly whispered softly.

My heart immediately reacted to him. I then felt him kiss me gently on my forehead.

Natigilan ako at napatingala sa kanya. Nanlalaki ang mata ko habang tinitingnan siya.

“What are you doing?” Marahas ko siyang itinulak.

Isang beses siyang napaatras at gulat na napatingin sa akin. His face then darkened.

“What did I do?” Now he sounds mad.

“Why did you kiss me?” I demanded, almost irritated than shock.

“Yana, I saw Renzo kiss you on the cheeks. I saw Samuel hug you, and Damien dance with you on your birthday. You never complained! Why are you complaining now that I was the one kissing you? Why are you being so unfair!”

Iritado siyang umabante sa akin. Umatras ako, only for my back to hit the countertop. Nilagay niya sa magkabila ko ang dalawang kamay niya.

“What makes me different from them that you have to complain when I was the one greeting you? I didn't get to greet you on your birthday because they didn't allow me to get near you and I had no gift. I had to work to buy one. Don't fucking be so unfair! I also want to give you a gift!” he said menacingly.

Suminghap ako at hindi nakapagsalita. I don't know what to say anymore. Kabadong-kabado din ako.

The difference is exactly this. He has an effect on me, Renzo and the others don't. I don't put malice on their actions. I can't when it comes to him.

Pumikit ako nang maramdaman kong dumungaw sa akin si Miguel. I felt his breath on my face and then his kiss on my cheek, exactly where Renzo kissed me two weeks ago.

“Again, belated happy birthday. I'm sorry for greeting you late,” he whispered between us.

“Fine.” I shifted uncomfortably. “Akin na ang kamay mo, hindi ko pa tapos gamutin.”

Ibinalik niya sa akin ang kamay niya. Nagpatuloy akong gamutin siya. Pareho na kaming tahimik ngayon. Mabuti dahil kailangan kong kumalma.

Patapos na ako sa kamay niya nang basagin niya ang katahimikan sa pagitan namin.

“Can you wear my gift even just for an hour?” he asked.

Umangat ang tingin ko sa kanya. He looked at me expectantly.

“Okay. I'll wear it.”

His lip twisted into a smile. Kinuha niya ulit ang box sa bulsa niya at saka niya tinanggal ang laman noon. Binuksan niya ang hook ng kuwintas at saka inilagay sa leeg ko.

“I'll buy you an expensive one next time.”

Umiling ako. “You don't need to. Ipunin mo na lang ang pera mo. I can afford my things.”

Hindi siya sumagot. Natapos na rin ang paggamot ko sa kamay niya.

“Nakausap ko pala si Mama. She is willing to give you a monthly allowance,” balita ko sa kanya.

Agad na kumunot ang noo niya.

“Why would she do that? I don't need it!” he said, offended.

Tumaas ang kilay ko. “You don't need it? At ano? Okay na magtrabaho ka kasama ang mga workers dito? Sa cellar?”

“Nothing is wrong with that, Yana. I work to earn.”

I almost groaned. “Kung ayaw mo, ako na lang ang nagbibigay sa’yo! Just stop working! Kaya ka pinag-iinitan nina Renzo!”

“You are the last person I'll ask for money!” he snapped.

“What's wrong with it? I'm your cousin!”

Mas lalo pa siyang nairita sa sinabi ko. His jaw clenched.

“Even so. I won't accept your damn money.”

I glared at him. He watched me but let out a sigh afterward.

“Ngayon lang naman ’to. Once my memory returns, I'll figure out my life,” marahan na niyang sabi.

“Then stop skipping your medicine. Always take it on time,” I whispered to him.

Tumango siya. Nilagay niya ang tikwas ng buhok ko sa likod ng tenga ko.

“I will. I want my memories back,” he whispered hopefully. Like his memory will solve whatever that was bothering him.

…

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 70

    Wala akong napala sa paglalakad ko sa garden. Masyadong matayog ang gusali. Wala ring secret door. Ang tanging puwede kong daanan ay ang gate.Kaso maraming nakapalibot doon. Pero tinanong ko 'yong kasama kong kasambahay kung normal ba na ganoon karami ang nagbabantay sa gate nila. Ang sabi niya ay hindi raw. Minsan lang daw ganito karami kapag may dinadala raw dito na importante.Kapag natapos din sila, usually dalawang bodyguard lang daw ang nagbabantay sa gate.Tumango ako nang sabihin iyon ng kasambahay. Sana naman hindi ako ang binabantayan nilang importante, noh? Paano ako tatakas kung ganito sila karami sa gate?Nalaman ko rin kung ano ba ang problema ni Mia sa akin. Hindi lang pala kababata ang tingin niya kay Owen. In love na siguro ang babae. Sabi ng kasambahay sa akin, mainit daw ang ulo niya sa mga babae ni Owen at palagi niyang binu-bully ang mga ito hanggang sa nakikipaghiwalay sila kay Owen.Sumakit bigla ang ulo ko sa nalaman. Mukhang magiging sagabal pa ata siya sa pi

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 69

    Muntik na akong mapairap sa sinabi ni Mia. Hindi ko inaasahan na ico-compliment niya ako. I was expecting her to continue hating me.Ngumiti si Mrs. Conti sa papuri ni Mia sa akin. Pero dahil doon, agad nawala ang pekeng ngiti ni Mia at napalitan ng pagka-inis. Good thing Mrs. Conti was looking at me. Hindi niya nakita na may peke pala sa bahay niya.“Come, sit with us, Chloe,” aya ni Mrs. Conti.Tumango ako at dahan-dahang lumapit.“I was about to tour her around the mansion to get close to her, but something came up. I lost my chance,” malungkot na sabi ni Mia. “I want to know who Owen's going to marry.”I almost snorted. What with this girl? Mukhang hindi ata ako nito matutulungan na tumakas. Mas mahihirapan pa siguro ako dahil sa kanya.Umupo ako sa tabi ni Mrs. Conti.“Whatever you need during your stay here, don't hesitate to ask. You can have anything this mansion has to offer. Just tell the house help assigned to you, and they'll make sure you get it,” Mrs. Conti assured me.“

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 68

    The girl looked at me from head to toe. Hindi man lang niya itinago iyon. Harap-harapan niya talagang ginawa.“I am Mia. Enjoy your stay here,” aniya. Tumingin siya sa mga bodyguard at bumusangot nang makitang masyadong marami ang mga bodyguard.“Owen's got a bit carried away. I don't see why he gave you these bodyguards,” makahulugan niyang sabi.I smiled a little at her. “You're right. This is not necessary.”I tried to agree with her to get on her good side, but she rolled her eyes at me!“Get her to her room. I remember I have things to do. I can't tour her around. Just show her her room.”Maarte siyang tumalikod at naglakad papasok ng mansion. Just by looking at her, I already knew she was a mean girl.Nagpatuloy kami sa paglalakad.“Do you need anything, Miss?” tanong sa akin ng kasambahay na nasa gilid ko.Nagdalawang-isip ako pero hindi ko rin napigilan ang sarili ko.“Who's that girl?” curious kong tanong.I didn't know Owen had a sister. Akala ko, he was an only child.“She'

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 67

    Palabas na kami ng ballroom.Buong akala ko, sa isang silid lang ako dadalhin ng mga tauhan. Pero natigilan ako nang matanaw kong palabas na pala kami ng mansion.Napatingin ako sa paligid. May ilang tauhan na nakatayo sa magkabilang gilid ng entrance habang ang iba naman ay abala sa pag-asikaso sa mga bisita.Why are we going outside?Huminto kami sa harap ng isang itim na kotse. Agad na binuksan ng isa sa mga tauhan ang pinto sa likod at saka ako tinanguan, senyales na kailangan kong pumasok.I stared at him in confusion.“What is this? Where are you taking me?”Hindi siya sumagot. Sa halip, bahagya lang siyang yumuko at muling itinuro ang loob ng kotse.“I'm asking you a question!”Pero nanatili siyang tahimik.Napatingin ako sa iba pang tauhan na kasama namin. Pare-pareho lang ang ekspresyon nila. Walang gustong sumagot sa akin. Parang natatakot silang sagutin ako.“Listen to me, you stupid men! Do you think I will easily come with you when you are not telling me where you are tak

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 66

    Ngayon na wala na sa akin ang atensyon ng mga tao at nasa kina Renzo na, gusto ko nang tumakas. Medyo dumarami na rin ang mga tao sa paligid kaya pwede pa akong kumilos nang hindi napapansin. I glanced around, trying to find a way out of this place. Kung makakalapit lang ako sa exit nang hindi napapansin ng mga tauhan, baka may pag-asa pa akong makaalis dito. Pero bago ko maisagawa ang plano ko, may narinig akong yapak na papalapit. I wasn't aware that someone was walking towards me. “Enjoying the party?” nakangiting bati ni Owen. Agad akong napasimangot, showing him that I wasn't. He chuckled as if I amused him. Tumigil siya sa harap ko. He was too close, and we were starting to attract attention. “You did good.” I glared at him. “What?” He smirked. “The introduction. You handled yourself well up there.” I could hear the pride in his voice. I gave him a sarcastic smile. “Should I thank you for that?” He shook his head before glancing around us. May ilang bisita na napapa

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 65

    Pinagtitinginan kami. Hindi ko alam kung dahil ba kay Renzo o dahil sa suot kong emerald gown.I kept my head up kahit hindi ako komportable sa atensyon nila.“Why are they looking?” medyo iritado kong tanong.“Because you're a Romano.”Napatingin ako kay Renzo at saka umirap.I looked around the ballroom. May mga lalaking nakasuot ng suit na magkakagrupo habang nag-uusap. May ilan namang kasama ang kanilang mga asawa o anak. Halos lahat ay mukhang kilala ang isa't isa.“Stay here,” utos ni Renzo nang huminto kami sa isang bahagi ng ballroom.I groaned. “Where are you going?”“I'm going to talk to someone,” mabilis niyang sagot. Bago pa ako makapagtanong ulit, iniwan na niya ako.Napabuntong-hininga ako at saka kinalma ang sarili.I glanced around and spotted a waiter carrying a tray of drinks. Kumuha ako ng isang baso ng juice bago tumabi sa isang maliit na table.“Chloe Romano?”Napalingon ako nang may babaeng lumapit sa akin.She was wearing a beautiful silver gown. Nakangiti siya

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status