Compartilhar

Kabanata 5

Autor: Innomexx
last update Data de publicação: 2026-09-28 11:38:58

Matapos ko siyang gamutin ay bumalik ako sa kinakain ko. Akala ko ay lalabas na rin si Miguel dahil tapos nang gamutin ang sugat niya pero nanatili siya.

And every second I spent with him felt like I was walking on edge.

“Bakit hindi ka pa lumalabas? Wala ka bang trabaho?” medyo malamig kong tanong.

Tumaas ang tingin niya sa akin at medyo kumunot ang noo niya.

“Hindi pa ako nag-aalmusal,” aniya.

“Bakit hindi ka nagtanong sa mga kasambahay?”

Nag-iwas siya ng tingin.

“Ipinautos ni Renzo na hindi ako pagsilbihan. Kung hindi ako magluluto, wala akong kakainin.”

What?

Tiningnan ko ang kamay niyang may sugat. There's no way he can cook with that wound.

“Paano ka kakain niyan? Don't tell me you're cooking because I don't think you can.” Tinaasan ko siya ng kilay.

“I'm cooking, Yana. Walang gagawa sa akin no’n.”

Bahagyang kumunot ang noo ko bago nagpatuloy sa pagkain. I've already helped him with his wound. Tama na ’yon.

Kaya lang, nang magpatuloy siya sa pagluluto, hindi ko maiwasang mapatingin sa paghihirap niya. Hindi niya kayang gamitin ang may sugat na kamay niya kaya nakaka-stress siyang panoorin.

At hindi ko alam kung bakit bothered na bothered ako na nakikita ko siyang nahihirapan. Kaya ayaw kong nakikita siya eh. He made me feel unnecessary feelings.

After a few minutes, nagawa niyang makahiwa ng ilang ingredients ng iluluto niya. Kahit mabagal, nagagawa naman niya. Pinagmamasdan ko lang din siya…kahit gustong-gusto ko na tumayo at tulungan siya.

Maybe because he's my cousin and I just want to help a family member? Kaso hindi ko rin maiwasan na bigyang-malisya ang paglapit ko sa kanya dahil sa mga napapanaginipan ko. I feel so guilty for dreaming like that. I know I have no control over that matter! Heck, if I did, matagal ko nang tinapos ang mga panaginip na ’to. I couldn't, that's why it's starting to affect my relationship with him.

“You look so lousy cooking with that wound. Masasabihan pa akong walang silbing pinsan dahil hindi tumutulong,” nakataas na kilay kong sabi. “Have some of my food. Wala akong balak na magluto. And I want my reputation to be good.”

Tinigil niya ang kanyang ginagawa at saka tumingin sa kinakain ko. Marami ’yon. You can't expect less in this mansion.

He licked his lips. Tiningnan niya kung okay ako sa suggestion ko. I nodded at him before he sighed and walked near me.

“Maliit lang,” aniya.

“I'm already full. Huwag ka nang magtipid. You're acting like we're starving you. Eat all you can,” I told him.

Iyon nga ang ginawa niya. I saw him put a handful of food on his plate. Umupo na rin siya sa tabi ko para sabay na kami. Kaso nakadalawang subo siya nang may pumasok na kasambahay, disturbing us from eating.

“Excuse me, Sir Renzo wants Miguel in the cellar. He needs to go back to work,” sa akin niya sinabi ’yon.

“He's still eating. He will be back after having his late breakfast,” I said, emphasizing how late he was for breakfast already. “He also has a wound.”

“Miss, Sir Renzo is mad,” sabi niya na nanginginig ang boses. Mukha pa siyang aligaga. “I don't want him to get mad at me too.”

“I'll deal with him later,” I assured her, but she didn't believe me.

“I might lose my job,” bulong ng katulong.

Tumayo si Miguel kaya napatingin ako sa kanya.

“Nagpa-advance payment ako. Gusto niyang magtrabaho ako ng tamang oras. I'll just eat properly later.”

Umirap ako, not really knowing what to do. Nakakaawa rin ang nanginginig na kasambahay. And seriously, I can't fully judge them because I myself don't know the full context of what really is living here in this mansion.

Seeing guns and authority carried by the Romanos, I felt like they were sort of a violent family and everyone was scared of them. Minsan, pati ako ay nai-intimidate. Kung wala lang si Mama, feel ko, pareho kami ng magiging estado dito ni Miguel. Kung hindi ko pinsan sina Renzo, Samuel, at Damien, I will not be treated this way. Instead of being a princess, I would be treated as less than someone insignificant to them.

Matapos kong kumain nang tahimik, bumalik ako sa kwarto ko. I tried to be as low-key and more observant. Oo, may amnesia din ako. Pero may isip din ako para maghinala na may kakaiba sa mansion.

The vibes were dark and filled with mystery. Having amnesia felt like I was in a dangerous place, only oblivious to it.

Nang mabagot ako sa mansion, umalis ako at nagpahatid sa resort. There were tourists all over the place. Kaya rin hindi ko matanggap na may kakaiba ring nangyayari kasi kapag nasa resort ako at sa beach area, mukhang wala namang panganib. Baka sira lang ang utak ko dahil sa aksidente.

Kaya siguro sinisigurado palagi ni Mama na nakainom ako ng gamot. Baka masiraan ako ng bait kung itigil ko!

Nagbuga ako ng malalim na hininga nang medyo nagpapanic na ako sa mga naiisip.

“I am not going crazy! The hell? I'm too beautiful to lose myself!” pangkakalma ko sa sarili.

“Miss Chloe, your VIP spa session is ready. Would you like me to escort you?”

Hindi muna ako nagsalita. Kunwari kong hinawi ang side bangs ko habang nananahimik. Kailangan ko munang pakalmahin ang sarili ko. Pero siguro dahil sa katahimikan ko, nakaramdam ng tension ang babaeng kasama ko.

“Or did you change your mind, Miss?” she asked, sounding desperate. “Tell me what you want.”

Becoming a Romano, now I had this effect too. The tension I'm giving them.

“No. I'm fine with my spa session. Lead the way.”

Nagtagal ako sa resort. Nahanap ko rin si Mama at Lola na doon na rin nag-dinner. Sinamahan nila ako sa table ko bago kami bumalik sa mansion para magpahinga na.

I had my mind cleansed from my whole day's activity. Nagising lang ako sa madaling araw nang makaramdam ako ng uhaw.

Gusto kong magpatawag ng katulong pero naisip ko na magandang bumaba ng ganitong oras. I might discover something.

Ganoon naman gumagalaw ang mga tao kapag may sekreto, diba?

Iyon ang plano ko. Kaya lang, masyadong tahimik na tanging ang yapak ko lang ang naririnig ko sa marble floor. Hanggang sa dumating ako sa kusina, ang tahimik.

Pansin ko na bukas ang ilaw sa kusina pero tahimik. Pagpasok ko, wala akong nakita agad. Not until I saw Miguel leaning in front of the pan. Nakapikit siya habang nagluluto… ng ganitong oras.

Pagbukas ng mata niya, agad niya akong nahanap. He moved as if out of instinct. Paglapit niya sa akin, yakap agad ang ginawa niya at saka siniksik ang ulo sa leeg ko.

“Let's stay like this for a while,” paos niyang sabi.

My heart started to pound.

“What are you doing?” nababahala kong sabi. I wanted to push him but I couldn't find my strength. And I was only in my night dress!

“Let me recharge, hmmm,” he whispered softly. “Your cousins fucking hate me. I don't even know what I did to make them hate me this much,” ngayon ay iritado niyang bulong habang humihigpit ang yakap niya sa akin. “If it weren't for you, kaya ko silang labanan.”

Umawang ang labi ko. “Are you out of your mind? I saw Renzo with a gun. Don't be ridiculous!”

“Tsk… they were scared for a fucking medicine I refused to swallow in front of them! Kung hindi ka lang nila dinadamay, I'd like to watch them lose their temper while forcing medicine on me!”

I gritted my teeth.

“Kaya ka rin napag-iinitan eh! You're acting like you can handle them. Wala ka sa lugar, Miguel!”

“I know. Kaya kailangan kita.” He chuckled lightly that I wanted to smack his head.

…

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 5

    Matapos ko siyang gamutin ay bumalik ako sa kinakain ko. Akala ko ay lalabas na rin si Miguel dahil tapos nang gamutin ang sugat niya pero nanatili siya.And every second I spent with him felt like I was walking on edge.“Bakit hindi ka pa lumalabas? Wala ka bang trabaho?” medyo malamig kong tanong.Tumaas ang tingin niya sa akin at medyo kumunot ang noo niya.“Hindi pa ako nag-aalmusal,” aniya.“Bakit hindi ka nagtanong sa mga kasambahay?”Nag-iwas siya ng tingin.“Ipinautos ni Renzo na hindi ako pagsilbihan. Kung hindi ako magluluto, wala akong kakainin.”What?Tiningnan ko ang kamay niyang may sugat. There's no way he can cook with that wound.“Paano ka kakain niyan? Don't tell me you're cooking because I don't think you can.” Tinaasan ko siya ng kilay.“I'm cooking, Yana. Walang gagawa sa akin no’n.”Bahagyang kumunot ang noo ko bago nagpatuloy sa pagkain. I've already helped him with his wound. Tama na ’yon.Kaya lang, nang magpatuloy siya sa pagluluto, hindi ko maiwasang mapatin

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 4

    Bumaba ang tingin niya sa pinaghirapan niyang regalo. Didmayado niyang tinitignan ang jewelry box.“At least wear it just for a day. Or even just for an hour, Yana.” He sounds hurt and disappointed. For some reason, it's affecting me.Umirap ako. “Hindi ko sinabing bigyan mo ako ng regalo. Besides, my birthday was two weeks ago! Why did you even bother buying one? Especially this cheap one!”Bumagsak ang balikat niya at saka niya pinulot ang box na nahulog. Tiningnan niya ang laman noon bago niya isinara at ibinalik ulit sa bulsa niya.Tahimik siyang bumalik sa sink at saka hinugasan ulit ang sugat niya. I forgot he had a wound because of his damn gift for me!Matapos niyang hugasan ang sugat niya ay kinuha niya ang first aid kit. Kaya lang, hindi niya magamot nang mabuti ang kamay niya dahil hindi niya mahawakan ang mga gagamitin niya.Buti na lang at may biglang pumasok na isang katulong sa kusina. Natigilan pa ito nang makita niya kaming dalawa ni Miguel.“Can you help him treat hi

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 3

    “Mama, bakit hindi na lang natin pabalikin si Miguel kung saan siya nagmula? He knows how to work. He'll be fine.”I was on edge. For some unknown reason, Mama didn't want to send Miguel back to his origin. Mas gusto niya na nandito siya sa Italy kahit alam niya na pinag-iinitan siya nina Renzo.Ibinaba ni Mama ang tsaa niya at nanliliit ang mata niya habang tinitingnan ako. The disagreement was already showing on her face.“Yana, your cousin is suffering from amnesia. And didn't I tell you his family is being hunted by their enemies? Anong laban niya sa mga iyon kung hindi man lang niya kayang protektahan ang sarili niya? Mamamatay lang siya.”I bit my lower lip. I couldn't picture him dying. Parang ang sama ko kung mamamatay siya dahil gusto ko siyang nasa malayo.“And what good is there for him? Ang init ng dugo nina Renzo sa kaniya,” reklamo ko. “He also embarrassed me. He's so poor he asked for a job in the cellar!”Mama sighed heavily.“Mama, why don't you give him money? Ikaw a

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 2

    Tahimik na kinuha ni Miguel ang gamot at saka bumalik sa ginagawa niya. Renzo clicked his tongue because of his lack of reaction. Hindi ko alam kung bakit palagi siyang naiinis si Renzo kay Miguel. “Get me a drink,” utos ni Renzo kay Miguel. Humalukipkip siya at saka madilim na tiningnan si Miguel.“We have people you can order around,” baling ko kay Renzo.“Miguel wants money. I'm paying for his service,” he said with a playful smirk. “Besides, he asked for a job in the cellar.”Nagtiim-bagang ako.Miguel is one of my cousins, on my father's side, but he is my least favorite. Hindi ko alam kung bakit siya pa ang kasama ko noong maaksidente ako. Now, I feel like I have a responsibility toward him for losing his damn memories.Wala na siyang mga magulang. My father, who was his uncle, also died. Ang sabi ni Mama, mahilig sila sa gulo kaya namatay ang ibang pamilya niya.Isinama siya ni Mama dito para ipagamot din, but since he is not a Romano, he is not welcome here.Nang hindi kumibo

  • Sins of a Forgotten Vow   Kabanata 1

    Allyana Chloe MendezNakabuka ang mga hita ko at mararahas ang paghinga ko habang dinadama ang bawat haplos ni Miguel sa katawan ko. Panay ang ungol ko habang abala siya sa pagdila at pagsipsip sa dibdib ko. Tumitirik na rin ang mga mata ko sa mga pinapadama niya sa katawan ko.Malalamig ang pawis ko. Ramdam na ramdam ko ang balat niya sa katawan ko. Parang nangyayari nga sa aming dalawa 'to!“Miguel, ipasok mo na!” frustrated kong sabi.Pero tumawa lang siya.“Later. Don't be so excited,” he whispered with a smirk. Ibinalik niya ang halik niya sa labi ko.Naglapat ulit ang mga labi namin. Even the kiss felt so real kaya mas nanlamig pa ako. I accommodated his tongue inside mine. He started to suck my tongue. Humigpit ang hawak ko sa buhok niya.Hindi ko alam kung saan itutuon ang atensyon ko dahil bumibilis na rin ang bawat labas-pasok ng daliri niya sa bukana ko. I was throbbing really bad for this forbidden man!“Ahhh… Miguel, I'm…” hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang maramda

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status