Kabanata 4

MALAMIG at tuyo ang hanging nagmumula sa mga ceiling-mounted aircon ng grand dining room. Sa ibabaw ng mahabang narra table na natatakpan ng imported French linen, nagniningning ang mga silver cutlery at crystal stemware. Naka-set up na ang lahat para sa main course.

Bahagyang inayos ni Aria ang collar ng kanyang navy blue dress bago pumasok nang tahimik sa silid.

"Ah, there she is," nakatutuwang pahayag ni Drake nang mapansin ang kanyang pagpasok. Agad itong tumayo at inalalayan si Aria sa bakanteng upuan sa kanyang kabi-kabila.

Ang hawak ni Drake sa kanyang balikat ay mabilis at tila pormal, pero ang mga daliri nito ay may sapat na diin para mag-iwan ng tahimik na babala. ‘Behave.’

"Aria was just checking on the dessert menu," pautal-utal na pagsisinungaling ni Maris na may kasamang eleganteng tawa habang nakatingin sa dalawang foreign investors mula sa Europa. "She’s very hands-on when it comes to hospitality. Right, dear?"

"Yes, Mama," pilit na ngumiti si Aria at tumango sa dalawang banyaga. "I hope you are enjoying the evening, Mr. Weber, Mr. Lee.”

"The wine selection is exquisite, Mrs. Sterling," tugon ng mas nakatatandang investor na si Mr. Lee habang itinataas ang kanyang baso. "Drake mentioned that Sterling Group is expanding its commercial footprint in Taguig. It takes a stable home to manage such aggressive corporate growth."

"Family is everything to us, Mr. Lee," seryosong sagot ni Drake habang dahan-dahang hinahawakan ang kamay ni Aria sa ibabaw ng mesa. Warm ang hawak nito sa paningin ng iba, pero nararamdaman ni Aria ang lamig at kawalan ng emosyon sa balat ng kanyang asawa. "My wife keeps me grounded. Without her, I wouldn't have the clarity to lead our high-stakes acquisitions."

Tahimik na napainom ng iced water si Dianne na nakaupo sa kabilang dulo ng mesa. Nagpakawala ito ng isang maikling, halos di-marinig na panunuya bago ibinaling ang tingin sa kanyang phone.

"Oh, Drake is too humble," singit ni Maris, mabilis na kinukuha ang atensyon ng lahat. "He works eighteen hours a day. Aria simply ensures that he comes home to a peaceful space. That’s her main contribution."

Ang bawat salita ni Maris ay parang balot sa kadena ng pelus, sopistikada pakinggan, pero punung-puno ng pangmaliit. Pinagmumukha nitong walang ibang kakayahan si Aria kundi ang maging isang dekorasyon sa buhay ng kanyang anak.

Umayos ng upo si Aria. Inilagay niya ang kanyang mga kamay sa ilalim ng mesa at itinuon ang pansin sa dulo ng kanyang panyo, pilit na iniiwasan ang mahapding kirot sa kanyang nasugatang daliri. Sanay na siya. Sa loob ng dalawang taon, ito ang paboritong laro ng pamilya Sterling—ang itaas si Drake sa pedestal habang dahan-dahang ipinapaalala kay Aria kung gaano siya kababa sa pamamagitan ng mga pino at pasaring na pananalita.

Sa labas ng malalaking floor-to-ceiling glass panel ng dining hall, madilim at tahimik ang courtyard. Nakatayo si Zane sa gilid ng mga matataas na ornamental shrubs, sakop ng lilim ng malaking Balete tree.

Hawak pa rin niya ang heavy-duty pruning shears, pero nakatigil ang kanyang mga kamay. Sa posisyon niyang iyon, kitang-kita niya ang kabuuan ng dining hall dahil sa maliwanag na ilaw mula sa loob.

Malamig ang kanyang mga mata habang pinapanood ang eksena. Nakalagay sa profile file na ibinigay sa kanya ng kanyang confidential team sa Thorne Enterprises na si Aria ay isang "ambitious middle-class woman who hit the jackpot."

Ayon sa background check na ginawa nila bago siya pumasok sa mansyong ito bilang hardinero, pumayag si Aria sa isang sudden marriage deal kay Drake Sterling kapalit ng pagbabayad sa milyun-milyong utang ng pamilya nito sa ospital. Para kay Zane, malinaw ang kwento—panibagong social climber na nagbenta ng sarili sa pamilyang nagnakaw at pumatay sa kanyang ama.

Subalit, habang nakatayo siya sa dilim ngayong gabi, iba ang nakikita ng kanyang mga mata. Nakita ni Zane kung paano hawakan ni Drake ang kamay ng babae, hindi tulad ng isang nagmamahal na asawa, kundi tulad ng isang taong humahawak sa isang pag-aari na kailangan lang idisplay.

Nakita rin niya ang bahagyang pag-atras ng mga balikat ni Aria tuwing magsisimulang magsalita si Maris, ang maingat at takot na mga galaw ng babae tuwing titingin ito sa pamilya Sterling.

Higit sa lahat, nakita niya ang maliliit na bakas ng dugo na bahagyang tumagos sa bandage ng daliri ni Aria habang pinipisil nito ang sariling kandungan sa ilalim ng mesa.

‘Is she really an accomplice, or just another collateral damage?’ tanong ni Zane sa kanyang sarili.

Naiyukom niya ang kanyang palad sa loob ng leather work glove. Galit siya sa mga Sterling. Ang pamilyang iyon ang dahilan kung bakit nawala ang shipping fleet ng pamilya Thorne, kung bakit pinatay ang kanyang ama nang tumanggi ito sa iligal na kasunduan, at kung bakit kinailangan niyang mag-aral sa Harvard Business School sa ilalim ng matinding galit at paghihiganti. Narito siya para sirain ang Sterling Group mula sa loob. Walang lugar ang awa sa kanyang plano.

Pero habang tinititigan niya si Aria, isang babaeng nakasuot ng mamahaling damit pero mukhang bilanggo sa sarili nitong mesa, nakaramdam si Zane ng isang kakaibang disgusto. Hindi para kay Aria, kundi para sa paimbabaw na palabas ng pamilya Sterling.

"So, Mrs. Sterling," tanong ni Mr. Weber habang nakatingin kay Aria. "Drake mentioned that you came from a modest background before joining the family business ecosystem. How are you adapting to this scale of corporate lifestyle?"

Napatingin si Aria sa investor. Bago pa man siya makapagsalita, agad nang sumingit si Dianne nang may patagong ngiti.

"Oh, Aria handles it by staying out of the corporate side completely, Mr. Weber," wika ni Dianne sa kanyang pinakamasayang boses. "We prefer her focusing on... home management. Business decisions can get too complex, you know? Kuya handles the heavy thinking."

Bahagyang natawa ang dalawang investor, inaakalang isang simpleng biro lamang iyon ng pamilya.

Nanatiling tahimik si Drake. Wala man lang itong ginawang pagtatanggol o paglilinaw. Hinayaan nito ang kanyang kapatid na ipamukha sa harap ng mga foreign business partners na walang utak ang kanyang asawa.

"Yes," mahinang sagot ni Aria, pilit na ipinapanatili ang pormal na tono ng kanyang boses habang nakatingin sa kanyang plato. "My role is simply to support Drake."

"And she does it adequately," dagdag ni Drake sa malamig at pormal na boses, bago mabilis na inilipat ang paksa. "Speaking of our Taguig project, Mr. Vance, the board has already cleared the environmental compliance certificates for the commercial towers..."

Nagpatuloy ang kwentuhan tungkol sa milyon-milyong investment, real estate developments, at corporate acquisitions. Nagmukhag totoong palamuti si Aria sa tabi ng kanyang asawa, isang taong naroon lang para punan ang bakanteng upuan at magbigay ng tamang imahe sa mga bisita.

Hindi na kumain si Aria. Nakaipon lang ang pagkain sa kanyang plato habang pilit niyang tinitiis ang matinding sikip sa kanyang dibdib. Ang bawat tawa nina Maris at Dianne ay parang sampal sa kanyang mukha, at ang malamig na balikat ni Drake sa kanyang tabi ay paalala kung gaano siya kababa sa bahay na ito.

Sa labas ng salamin, hindi inalis ni Zane ang kanyang tingin. Nakita niya ang dahan-dahang pagpikit ni Aria, ang mabilis nitong paghinga para pigilin ang panibagong luha, at ang paraan ng pagyuko nito para hindi mapansin ng mga bisita ang kanyang pagdurusa.

‘You're letting them crush you,’ naisip ni Zane habang nakatitig sa babae mula sa dilim.

May matinding galit na dumaan sa mga mata ni Zane. Galit sa kakapal ng mukha ng mga Sterling na magpanggap na malinis at perpekto, habang itinuturing na basura ang mga taong nasa ilalim nila.

Bahagyang gumatol ang boses ni Zane sa sarili nitong pag-iisip. Pumasok siya sa mansyong ito para hanapin ang mga dokumentong mag-uugnay sa ama ni Drake sa pagkamatay ng kanyang daddy at sa ilegal na pag-agaw sa mga pantalan ng Thorne fleet. Hindi siya naparito para maging bayani ng isang nasasaktan na asawa.

Subalit, habang tinitingnan niya si Aria na patuloy na nagtitiis sa gitna ng mga plastik na ngiti sa loob ng maliwanag na silid, naramdaman ni Zane ang unang pagdududa sa kanyang pansariling paniniwala.

Dahan-dahan niyang itinago ang pruning shears sa kanyang gilid at pinalipas ang ilang segundo bago tinalikuran ang bintana. Naglakad siya pabalik sa servant’s quarters sa kabilang dulo ng bakuran, iniwan ang malamig na liwanag ng dining hall at ang babaeng nakakulong sa loob nito...